ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.345
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.345.1
यदा भक्तो भगवति आसीद्राजा महान्वसुः ।
किमर्थं स परिभ्रष्टो विवेश विवरं भुवः ॥ १२.३४५.१ ॥
ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾರಾಜ ವಸು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪತಿತನಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಬಿಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು?
12.345.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ऋषीणां चैव संवादं त्रिदशानां च भारत ॥ १२.३४५.२ ॥
ಭಾರತ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಋಷಿಗಳ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸ ಸಂವಾದವನ್ನು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.345.3
इयं वै कर्मभूमिः स्यात्स्वर्गो भोगाय कल्पितः ।
तस्मादिन्द्रो महीं प्राप्य यजनाप तु दीक्षितः ॥ १२.३४५.३ ॥
ಈ ಭೂಮಿಯೇ ಕರ್ಮಭೂಮಿ; ಸ್ವರ್ಗವು ಭೋಗಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾದನು.
12.345.4
सवनीयपशोः काल आगते तु बृहस्पतिः ।
पिष्टमानीयतामत्र पश्वर्थमिति भाषत ॥ १२.३४५.४ ॥
ಸವನೀಯ ಪಶುವಿನ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, 'ಪಶುವಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಪಿಷ್ಟವನ್ನು ತರಲಿ' ಎಂದನು.
12.345.5
तच्छ्रुत्वा देवताः सर्वा इदमूचुर्द्विजोत्तमम् ।
बृहस्पतिं मांसगृद्धाः पृथक्पृथगिदं पुनः ॥ १२.३४५.५ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾಂಸಲೋಭಿಗಳಾಗಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆಂದರು.
12.345.6
अजेन यष्टव्यमिति प्राहुर्देवा द्विजोत्तमान् ।
स च छागोप्यजो ज्ञेयो नान्यः पशुरिति स्थितिः ॥ १२.३४५.६ ॥
'ಅಜದಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು' ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಆ ಅಜವು ಮೇಕೆ ಎಂದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಬೇರೆ ಪಶು ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನಿಯಮ.
12.345.7
बीजैर्यज्ञेषु यष्टव्यमिति वै वैदिकी श्रुतिः ।
अजसंज्ञानि बीजानि च्छागं नो हन्तुमर्हथ ॥ १२.३४५.७ ॥
ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಯಜನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ವೈದಿಕ ಶ್ರುತಿ. 'ಅಜ' ಎಂಬ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕು; ಮೇಕೆಯನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.
12.345.8
नैष धर्मः सतां देवा यत्र बध्येत वै पशुः ।
इदं कृतयुगं श्रेष्ठं कथं वध्येत वै पशुः ॥ १२.३४५.८ ॥
ದೇವತೆಗಳೇ, ಪಶು ವಧೆಯಾಗುವುದು ಸತ್ಪುರುಷರ ಧರ್ಮವಲ್ಲ. ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಯುಗ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಪಶು ಹೇಗೆ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು?
12.345.9
तेषां संवदतामेवमृषीणां विबुधैः सह ।
मार्गागतो नृपश्रेष्ठस्तं देशं प्राप्तवान्वसुः ॥ १२.३४५.९ ॥
ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಋಷಿಗಳ ನಡುವೆ, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
12.345.10
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्सहस्रबलवाहनः ।
तं दृष्ट्वा सहसाऽऽयान्तं वसुं ते त्वन्तरिक्षगम् ॥ १२.३४५.१० ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ತೇಜಸ್ವಿ, ಸಾವಿರ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳುಳ್ಳ ವಸು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಆಕಾಶಗಾಮಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದರು.
12.345.11
ऊचुर्द्विजातयो देवानेष च्छेत्स्यति संशयम् ।
यज्वा दानपतिः श्रेष्ठः सर्वभूतहितप्रियः।
कथंस्विदन्यथा ब्रूयादेष वाक्यं महान्वसुः ॥ १२.३४५.११ ॥
ದ್ವಿಜರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಇವನು ಸಂಶಯವನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವನು. ಇವನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನು, ದಾನಪತಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸರ್ವಭೂತ ಹಿತವನ್ನು ಪ್ರಿಯಪಡುವವನು. ಈ ಮಹಾ ವಸು ಹೇಗೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲನು?'
12.345.12
एवं ते संविदं कृत्वा विबुधा ऋषयस्तथा ।
अपृच्छन्सहिताऽभ्येत्य वसुं राजानमन्तिकात् ॥ १२.३४५.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಸು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕೇಳಿದರು.
12.345.13
भो राजन्केन यष्टव्यमजेनाहोस्विदौषधैः ।
एतन्नः संशयं छिन्धि प्रमाणं नो भवान्मतः ॥ १२.३४५.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಯಾವುದರಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು—ಅಜದಿಂದಲೋ ಓಷಧಿಗಳಿಂದಲೋ? ನಮ್ಮ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿರಿ; ನೀವೇ ನಮಗೆ ಪ್ರಮಾಣ.
12.345.14
स तान्कृताञ्जलिर्भूत्वा परिपप्रच्छ वै वसुः ।
कस्य वै को मतः पक्षो ब्रूत सत्यं द्विजोत्तमाः ॥ १२.३४५.१४ ॥
ಕೈಮುಗಿದು ವಸು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದನು—'ಯಾರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಯಾವ ಪಕ್ಷ? ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ.'
12.345.15
धान्यैर्यष्टव्यमित्येव पक्षोऽस्माकं नराधिप ।
देवानां तु पशुः पक्षो मतो राजन्वदस्व नः ॥ १२.३४५.१५ ॥
'ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು, ಓ ನರಾಧಿಪ. ದೇವತೆಗಳ ಪಕ್ಷ ಪಶು; ಓ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.'
12.345.16
देवानां तु मतं ज्ञात्वा वसुना पक्षसंश्रयात् ।
छागेनाजेन यष्टव्यमेवमुक्तं वचस्तदा ॥ १२.३४५.१६ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ವಸು ಆಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು—'ಮೇಕೆಯಿಂದ, ಅಜದಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು.'
12.345.17
कुपितास्ते ततः सर्वे मुनयः सूर्यवर्चसः ।
ऊचुर्वसुं विमानस्थं देवपक्षार्थवादिनम् ॥ १२.३४५.१७ ॥
ಆಗ ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಆ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡು, ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದೇವಪಕ್ಷವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ ವಸುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.345.18
सुरपक्षो गृहीतस्ते यस्मात्तस्माद्दिवः पत ।
अद्यप्रभृति ते राजन्नाकाशे विहता गतिः ॥ १२.३४५.१८ ॥
'ನೀನು ದೇವಪಕ್ಷವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬೀಳು. ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಗತಿ ಕುಂಠಿತವಾಗಲಿ.'
12.345.19
अस्माच्छापाभिघातेन महीं भित्त्वा प्रवेक्ष्यसि ।
विरुद्धं वेदसूत्राणामुक्तं यदि भवेन्नृप।
वयं विरुद्धवचना यदि तत्र पतामहे ॥ १२.३४५.१९ ॥
ಈ ಶಾಪದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ನೀನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ವೇದಸೂತ್ರಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ನಾವು ವಿರುದ್ಧ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರೆ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ.
12.345.20
ततस्तस्मिन्मुहूर्तेऽथ राजोपरिचरस्तदा ।
अधो वै संबभूवाशु भूमेर्विवरगो नृप ॥ १२.३४५.२० ॥
ಆಗ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ ಉಪರಿಚರನು ತಕ್ಷಣ ಕೆಳಗೆ ಭೂಮಿಯ ಸೀಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಓ ರಾಜನೇ.
12.345.21
स्मृतिस्त्वेवं न विजहौ तदा नारायणाज्ञया ॥ १२.३४५.२१ ॥
ಆದರೆ ನಾರಾಯಣನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆಗ ಅವನ ಸ್ಮೃತಿ ಹೀಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
12.345.22
देवास्तु सहिताः सर्वे वमोः शापविमोक्षणम् ।
चिन्तयामासुरव्यग्राः सुकृतं हि नृपस्य तत् ॥ १२.३४५.२२ ॥
ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಸುವಿನ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ರಾಜನ ಆ ಸತ್ಕರ್ಮವಾಗಿತ್ತು.
12.345.23
अनेनास्मत्कृते राज्ञा शापः प्राप्तो महात्मना ।
अस्य प्रतिप्रियं कार्यं सहितैर्नो दिवौकसः ॥ १२.३४५.२३ ॥
ಈ ರಾಜನು ನಮಗಾಗಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದನು. ದಿವ್ಯರೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇವನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.
12.345.24
इति बुद्ध्या व्यवस्याशु गत्वा निश्चयमीश्वराः ।
ऊचुः संहृष्टमनसो राजोपरिचरं तदा ॥ १२.३४५.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಆ ಈಶ್ವರರು ತಕ್ಷಣ ಹೋಗಿ, ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಗ ರಾಜ ಉಪರಿಚರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.345.25
ब्रह्मण्य देवभक्तस्त्वं सुरासुरगुरुर्हरिः ।
कामं स तव तुष्टात्मा कुर्याच्छापविभोक्षणम् ॥ १२.३४५.२५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನೇ, ನೀನು ದೇವಭಕ್ತ; ದೇವಾಸುರ ಗುರು ಹರಿ ಸಂತುಷ್ಟಚಿತ್ತನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವನು.
12.345.26
मानना तु द्विजातीनां कर्तव्या वै महात्मनाम् ।
अवश्यं तपसा तेषां फलितव्यं नृपोत्तम ॥ १२.३४५.२६ ॥
ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ದ್ವಿಜರನ್ನೂ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನೂ ಅವಶ್ಯ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ ಅವಶ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
12.345.27
यतस्त्वं सहसा भ्रष्ट आकाशान्मेदिनीतलम् ।
विरुद्धं वेदसूत्राणां न वक्तव्यं हितार्थिना ॥ १२.३४५.२७ ॥
ನೀನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ವೇದಸೂತ್ರಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
12.345.28
अस्मत्पक्षनिमित्तेन व्यसनं प्राप्तमीदृशम् ।
एकं त्वनुग्रहं तुभ्यं दद्मो वै नृप्रसत्तम।
यावत्त्वं शापदोषेण कालमासिप्यसेऽनघ ॥ १२.३४५.२८ ॥
ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿನಗೆ ಇಂಥ ಸಂಕಟ ಬಂದಿದೆ; ಆದರೂ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗೆ ಒಂದು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಅನಘನೇ, ಶಾಪದೋಷದಿಂದ ನೀನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವೆಯೋ...
12.345.29
भूमेर्विवरगो भूत्वा तावत्त्वं कालमाप्स्यसि ।
यज्ञेषु सुहुतां विप्रैर्वसोर्धारां समाहितैः ॥ १२.३४५.२९ ॥
ಭೂಮಿಯ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುಕೊಂಡು, ಏಕಾಗ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ವಸುವಿನ ಸುಹುತ ಧಾರೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವರೆಗೆ ನೀನು ಅಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವೆ.
12.345.30
प्राप्स्यसेऽस्मदनुध्यानान्मा च त्वां ग्लानिराविशेत् ।
न क्षुत्पिपासे राजेन्द्र भूमेश्छिद्रे भविष्यतः ॥ १२.३४५.३० ॥
ನಮ್ಮ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನೀನು (ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು) ಪಡೆಯುವೆ; ನಿನಗೆ ಗ್ಲಾನಿ ಉಂಟಾಗದಿರಲಿ. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಭೂಮಿಯ ಬಿಲದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
12.345.31
वसोर्धारामिपीतत्वात्तेजसाऽऽप्यायितेन च ।
स देवोऽस्मद्वरात्प्रीतो ब्रह्मलोकं हि नेष्यति ॥ १२.३४५.३१ ॥
ವಸು ಆ ಧಾರೆಯನ್ನು ಕುಡಿದಿದ್ದರಿಂದ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದುದರಿಂದ, ಆ ದೇವನು ನಮ್ಮ ವರದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವನು.
12.345.32
एवं दत्त्वा वरं राज्ञे सर्वे ते च दिवौकसः ।
ऋतुं समाप्य पिष्टेन मुनीनां वचनात्तदा ॥ १२.३४५.३२ ॥
ಹೀಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮುನಿಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ ಆಗ ಪಿಷ್ಟ ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಕಾಲವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು.
12.345.33
गताः धमवनं देवा ऋषगश्च तपोधनाः ।
गृहीत्वा दक्षिणां सर्वे गतः स्वानाश्रमान्पुनः ॥ १२.३४५.३३ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಧರ್ಮವನಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ತಪಸ್ಸನ್ನೇ ಧನವಾಗಿಟ್ಟ ಋಷಿಗಳೂ ಹೋದರು; ಎಲ್ಲರೂ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.
12.345.34
वसुं विचिन्त्य शक्रश्च प्रविनेशामरावतीम् ।
वसुर्विवरगस्तत्र व्यलीकस्य फलं गुरोः ॥ १२.३४५.३४ ॥
ವಸುವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಇಂದ್ರನು ಅಮರಾವತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ವಸುವು ಭೂಮಿಯ ಬಿರುಕಿಗೆ ಹೋದನು, ಗುರುವಿನ ಸುಳ್ಳಿನ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ.
12.345.35
चक्रे वसुस्ततः पूजां विष्वक्सेनाय भारत ।
जप्यं जगौ च सततं नारायणमुखोद्गवम् ॥ १२.३४५.३५ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ! ಆಗ ವಸು ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು; ನಾರಾಯಣನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಜಪವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಾಡಿದನು.
12.345.36
तत्रापि पञ्चभिर्यज्ञैः पञ्चकालानरिंदम् ।
अयजद्धरिं सुरपतिं भूमेर्विवरगोऽपि सन् ॥ १२.३४५.३६ ॥
ಓ ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ! ಅಲ್ಲಿಯೂ ಭೂಮಿಯ ಬಿರುಕಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ವಸು ಐದು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಐದು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಪತಿ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.
12.345.37
ततोऽस्य तुष्टो भगवान्भक्त्या नारायणो हरिः ।
अनन्यभक्तस्य सतस्तत्परस्य जितात्मनः ॥ १२.३४५.३७ ॥
ಆಗ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣ ಹರಿ, ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತನೂ, ಸತ್ಪುರುಷನೂ, ಅವನಲ್ಲೇ ನಿಷ್ಠನೂ, ಜಿತಾತ್ಮನೂ ಆದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು.
12.345.38
वरदो भगवान्विष्णुः समीपस्थं द्विजोत्तमम् ।
गरुत्मन्तं महावेगमावभाषेऽप्सितं तदा ॥ १२.३४५.३८ ॥
ವರದಾತ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಆಗ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಮಹಾವೇಗದ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಗರುತ್ಮಂತನೊಡನೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ನುಡಿದನು.
12.345.39
द्विजोत्तम महाभाग पश्यतां वचनान्मम ।
सम्राड्राजा वसुर्नाम धर्मात्मा संशितव्रतः ॥ १२.३४५.३९ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಸಾಮ್ರಾಟ್ ರಾಜ ವಸು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು, ದೃಢವ್ರತನು.
12.345.40
ब्राह्मणानां प्रकोपेन प्रविष्टो वसुधातलम् ।
मानितास्ते तु विप्रेन्द्रास्त्वं तु गच्छ द्विजोत्तम् ॥ १२.३४५.४० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಭೂಮಿಯ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಗೌರವಿಸಲಾಗಿದೆ; ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನೀನು ಹೋಗು.
12.345.41
भूमेर्विवरसंगुप्तं गरुडेह ममाज्ञया ।
अधश्चरं नृपश्रेष्ठं खेचरं कुरु माचिरम् ॥ १२.३४५.४१ ॥
ಗರುಡ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಸೀಳಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕೆಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಚಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ತಡಮಾಡಬೇಡ.
12.345.42
गरुत्मानथ विक्षिप्य पक्षौ मारुतवेगवान् ।
विवेश विवरं भूमेर्यत्रास्ते वाग्यतो वसुः ॥ १२.३४५.४२ ॥
ಆಗ ವಾಯುವೇಗದ ಗರುತ್ಮಂತನು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಹರಡಿ, ಮಾತನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದ ವಸು ಇದ್ದ ಭೂಮಿಯ ಸೀಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
12.345.43
तत एनं समुत्क्षिप्य सहसा विनतासुतः ।
उत्पपात नभस्तूर्णं तत्र चैनममुञ्चत ॥ १२.३४५.४३ ॥
ನಂತರ ವಿನತೆಯ ಮಗನು ಅವನನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ವೇಗವಾಗಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
12.345.44
अस्मिन्मुहुर्ते संजज्ञे राजोपरिचरः पुनः ।
सशरीरो गतश्चैव ब्रह्मलोकं नृपोत्तमः ॥ १२.३४५.४४ ॥
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ ಉಪರಿಚರನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ದೇಹಸಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.345.45
एवं तेनापि कौन्तेय वाग्दोषाद्देवताज्ञया ।
प्राप्ता गतिरधस्तात्तु द्विजशापान्महात्मना ॥ १२.३४५.४५ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ಹೀಗೆಯೇ ಅವನೂ ಮಾತಿನ ದೋಷದಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಶಾಪದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೆಳಗಿನ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.345.46
केवलं पुरुषस्तेन सेवितो हरिरीश्वरः ।
ततः शीघ्रं जहौ शापं ब्रह्मलोकमवाप च ॥ १२.३४५.४६ ॥
ಅವನು ಕೇವಲ ಪುರುಷನಾದ ಹರಿ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿದನು; ನಂತರ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಶಾಪವನ್ನು ತೊರೆದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.345.47
एतत्ते सर्वमाख्यातं संभूता मानवा यथा ।
नारदोऽपि यथा श्वेतं द्वीपं स गतवानृषिः।
तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १२.३४५.४७ ॥
ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದರು, ನಾರದ ಋಷಿ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋದನು ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುವೆ; ರಾಜನೇ, ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು.