ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.345
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.345.1
यदा भक्तो भगवति आसीद्राजा महान्वसुः ।
किमर्थं स परिभ्रष्टो विवेश विवरं भुवः ॥ १२.३४५.१ ॥
ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତ ମହାନ ରାଜା ବସୁ କି କାରଣରୁ ପତିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀର ବିବରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ?
12.345.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ऋषीणां चैव संवादं त्रिदशानां च भारत ॥ १२.३४५.२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଋଷି ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ପୁରାତନ ଇତିହାସ-ସଂବାଦକୁ ଲୋକେ କହନ୍ତି।
12.345.3
इयं वै कर्मभूमिः स्यात्स्वर्गो भोगाय कल्पितः ।
तस्मादिन्द्रो महीं प्राप्य यजनाप तु दीक्षितः ॥ १२.३४५.३ ॥
ଏହି ପୃଥିବୀ କର୍ମଭୂମି; ସ୍ୱର୍ଗ ଭୋଗ ପାଇଁ ନିରୂପିତ। ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀ ପାଇ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଲେ।
12.345.4
सवनीयपशोः काल आगते तु बृहस्पतिः ।
पिष्टमानीयतामत्र पश्वर्थमिति भाषत ॥ १२.३४५.४ ॥
ସବନୀୟ ପଶୁର ସମୟ ଆସିଲେ ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, 'ପଶୁ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ପିଷ୍ଟ ଆଣାଯାଉ।'
12.345.5
तच्छ्रुत्वा देवताः सर्वा इदमूचुर्द्विजोत्तमम् ।
बृहस्पतिं मांसगृद्धाः पृथक्पृथगिदं पुनः ॥ १२.३४५.५ ॥
ତାହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମାଂସଲୋଭୀ ହୋଇ, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବରେ ପୁଣି ଏହା କହିଲେ।
12.345.6
अजेन यष्टव्यमिति प्राहुर्देवा द्विजोत्तमान् ।
स च छागोप्यजो ज्ञेयो नान्यः पशुरिति स्थितिः ॥ १२.३४५.६ ॥
'ଅଜ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ' ବୋଲି ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେହି ଅଜ ଛାଗ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ ପଶୁ ନୁହେଁ, ଏହା ହିଁ ନିୟମ।
12.345.7
बीजैर्यज्ञेषु यष्टव्यमिति वै वैदिकी श्रुतिः ।
अजसंज्ञानि बीजानि च्छागं नो हन्तुमर्हथ ॥ १२.३४५.७ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଯଜନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ବୈଦିକ ଶ୍ରୁତି। 'ଅଜ' ନାମକ ବୀଜରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ଛେଳିକୁ ଆମ ପାଇଁ ବଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
12.345.8
नैष धर्मः सतां देवा यत्र बध्येत वै पशुः ।
इदं कृतयुगं श्रेष्ठं कथं वध्येत वै पशुः ॥ १२.३४५.८ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଯେଉଁଠାରେ ପଶୁ ବଧ ହୁଏ, ତାହା ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ଧର୍ମ ନୁହେଁ। ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃତଯୁଗ; ତେବେ ପଶୁ କିପରି ବଧ ହେବ?
12.345.9
तेषां संवदतामेवमृषीणां विबुधैः सह ।
मार्गागतो नृपश्रेष्ठस्तं देशं प्राप्तवान्वसुः ॥ १२.३४५.९ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏହିପରି କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ସେହି ଋଷିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସୁ ପଥରେ ଆସି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
12.345.10
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्सहस्रबलवाहनः ।
तं दृष्ट्वा सहसाऽऽयान्तं वसुं ते त्वन्तरिक्षगम् ॥ १२.३४५.१० ॥
ଆକାଶରେ ବିଚରଣକାରୀ, ତେଜସ୍ୱୀ, ହଜାରେ ସେନା ଓ ବାହନ ବିଶିଷ୍ଟ ବସୁ ହଠାତ୍ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ସେମାନେ ଆକାଶଗାମୀ ଥିଲେ।
12.345.11
ऊचुर्द्विजातयो देवानेष च्छेत्स्यति संशयम् ।
यज्वा दानपतिः श्रेष्ठः सर्वभूतहितप्रियः।
कथंस्विदन्यथा ब्रूयादेष वाक्यं महान्वसुः ॥ १२.३४५.११ ॥
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏ ସଂଶୟ ଛେଦନ କରିବେ। ଏ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଦାନପତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବଭୂତ-ହିତପ୍ରିୟ। ଏହି ମହାନ ବସୁ କିପରି ଅନ୍ୟଥା କହିବେ?'
12.345.12
एवं ते संविदं कृत्वा विबुधा ऋषयस्तथा ।
अपृच्छन्सहिताऽभ्येत्य वसुं राजानमन्तिकात् ॥ १२.३४५.१२ ॥
ଏହିପରି ସମ୍ମତି ସ୍ଥିର କରି ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବସୁ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ପାଖରୁ ପଚାରିଲେ।
12.345.13
भो राजन्केन यष्टव्यमजेनाहोस्विदौषधैः ।
एतन्नः संशयं छिन्धि प्रमाणं नो भवान्मतः ॥ १२.३४५.१३ ॥
ହେ ରାଜନ, ଯଜ୍ଞ କାହା ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା ଉଚିତ—ଅଜ ଦ୍ୱାରା ନା ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା? ଆମର ଏହି ସଂଶୟ ଛେଦନ କରନ୍ତୁ; ଆପଣ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ।
12.345.14
स तान्कृताञ्जलिर्भूत्वा परिपप्रच्छ वै वसुः ।
कस्य वै को मतः पक्षो ब्रूत सत्यं द्विजोत्तमाः ॥ १२.३४५.१४ ॥
ହାତ ଯୋଡ଼ି ବସୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—'କାହାର କେଉଁ ପକ୍ଷ ମତ? ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଗଣ, ସତ୍ୟ କୁହନ୍ତୁ।'
12.345.15
धान्यैर्यष्टव्यमित्येव पक्षोऽस्माकं नराधिप ।
देवानां तु पशुः पक्षो मतो राजन्वदस्व नः ॥ १२.३४५.१५ ॥
'ଆମ ପକ୍ଷ ହେଉଛି ଧାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିବା, ହେ ନରାଧିପ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପକ୍ଷ ପଶୁ; ହେ ରାଜନ, ଆପଣଙ୍କ ମତ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।'
12.345.16
देवानां तु मतं ज्ञात्वा वसुना पक्षसंश्रयात् ।
छागेनाजेन यष्टव्यमेवमुक्तं वचस्तदा ॥ १२.३४५.१६ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମତ ଜାଣି, ସେହି ପକ୍ଷକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ବସୁ ସେତେବେଳେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ—'ଛାଗ ଓ ଅଜ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।'
12.345.17
कुपितास्ते ततः सर्वे मुनयः सूर्यवर्चसः ।
ऊचुर्वसुं विमानस्थं देवपक्षार्थवादिनम् ॥ १२.३४५.१७ ॥
ସେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ବିମାନରେ ଥିବା, ଦେବପକ୍ଷ କଥା କହୁଥିବା ବସୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
12.345.18
सुरपक्षो गृहीतस्ते यस्मात्तस्माद्दिवः पत ।
अद्यप्रभृति ते राजन्नाकाशे विहता गतिः ॥ १२.३४५.१८ ॥
'ତୁମେ ଦେବପକ୍ଷ ଗ୍ରହଣ କରିଛ, ତେଣୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡ଼। ହେ ରାଜନ, ଆଜିଠାରୁ ଆକାଶରେ ତୁମର ଗତି ରୁଦ୍ଧ ହେଉ।'
12.345.19
अस्माच्छापाभिघातेन महीं भित्त्वा प्रवेक्ष्यसि ।
विरुद्धं वेदसूत्राणामुक्तं यदि भवेन्नृप।
वयं विरुद्धवचना यदि तत्र पतामहे ॥ १२.३४५.१९ ॥
ଏହି ଶାପର ଆଘାତରେ ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ବିଦାରି ତା ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ହେ ରାଜନ୍, ବେଦସୂତ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯଦି କିଛି କୁହାଯାଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଆମେ ବିରୁଦ୍ଧ ବାକ୍ୟ କହିଥାଉ, ତେବେ ଆମେ ସେଠାରେ ପଡ଼ିବା।
12.345.20
ततस्तस्मिन्मुहूर्तेऽथ राजोपरिचरस्तदा ।
अधो वै संबभूवाशु भूमेर्विवरगो नृप ॥ १२.३४५.२० ॥
ତେବେ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ରାଜା ଉପରିଚର ଶୀଘ୍ର ତଳକୁ, ପୃଥିବୀର ବିବରକୁ ଚାଲିଗଲା। ହେ ରାଜନ୍।
12.345.21
स्मृतिस्त्वेवं न विजहौ तदा नारायणाज्ञया ॥ १२.३४५.२१ ॥
କିନ୍ତୁ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଏପରି ଛାଡ଼ି ନଥିଲା।
12.345.22
देवास्तु सहिताः सर्वे वमोः शापविमोक्षणम् ।
चिन्तयामासुरव्यग्राः सुकृतं हि नृपस्य तत् ॥ १२.३४५.२२ ॥
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ର ହୋଇ ବସୁଙ୍କ ଶାପମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଚିନ୍ତା କଲେ, କାରଣ ତାହା ସେହି ରାଜାଙ୍କର ସୁକର୍ମ ଥିଲା।
12.345.23
अनेनास्मत्कृते राज्ञा शापः प्राप्तो महात्मना ।
अस्य प्रतिप्रियं कार्यं सहितैर्नो दिवौकसः ॥ १२.३४५.२३ ॥
ଏହି ରାଜା ଆମ ପାଇଁ, ସେହି ମହାତ୍ମା, ଏହି ଶାପ ପାଇଥିଲେ। ହେ ଦେବଗଣ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଳିମିଶି ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟୁପକାର କରିବା ଉଚିତ।
12.345.24
इति बुद्ध्या व्यवस्याशु गत्वा निश्चयमीश्वराः ।
ऊचुः संहृष्टमनसो राजोपरिचरं तदा ॥ १२.३४५.२४ ॥
ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ସେହି ଈଶ୍ୱରମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ସେତେବେଳେ ରାଜା ଉପରିଚରଙ୍କୁ କହିଲେ।
12.345.25
ब्रह्मण्य देवभक्तस्त्वं सुरासुरगुरुर्हरिः ।
कामं स तव तुष्टात्मा कुर्याच्छापविभोक्षणम् ॥ १२.३४५.२५ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଦେବଭକ୍ତ; ଦେବାସୁର ଗୁରୁ ହରି ପ୍ରସନ୍ନଚିତ୍ତ ହୋଇ ତୁମକୁ ଶାପମୁକ୍ତ କରିବେ।
12.345.26
मानना तु द्विजातीनां कर्तव्या वै महात्मनाम् ।
अवश्यं तपसा तेषां फलितव्यं नृपोत्तम ॥ १२.३४५.२६ ॥
ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦ୍ୱିଜ ଓ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେମାନଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଅବଶ୍ୟ ଫଳେ।
12.345.27
यतस्त्वं सहसा भ्रष्ट आकाशान्मेदिनीतलम् ।
विरुद्धं वेदसूत्राणां न वक्तव्यं हितार्थिना ॥ १२.३४५.२७ ॥
ତୁମେ ଆକାଶରୁ ହଠାତ୍ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଗଲ; ତେଣୁ ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ବ୍ୟକ୍ତି ବେଦସୂତ୍ର ବିରୁଦ୍ଧ କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
12.345.28
अस्मत्पक्षनिमित्तेन व्यसनं प्राप्तमीदृशम् ।
एकं त्वनुग्रहं तुभ्यं दद्मो वै नृप्रसत्तम।
यावत्त्वं शापदोषेण कालमासिप्यसेऽनघ ॥ १२.३४५.२८ ॥
ଆମ ପକ୍ଷ ଯୋଗୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଏଭଳି ସଙ୍କଟ ଆସିଲା; ତଥାପି ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମକୁ ଏକ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଉଛୁ। ହେ ଅନଘ, ଶାପଦୋଷରେ ତୁମେ ଯେତେ କାଳ ରହିବ...
12.345.29
भूमेर्विवरगो भूत्वा तावत्त्वं कालमाप्स्यसि ।
यज्ञेषु सुहुतां विप्रैर्वसोर्धारां समाहितैः ॥ १२.३४५.२९ ॥
ପୃଥିବୀର ବିବରରେ ରହି, ଏକାଗ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ବସୁଙ୍କ ସୁହୁତ ଧାରା ଅର୍ପଣ ନକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ସେଠାରେ ସମୟ କାଟିବ।
12.345.30
प्राप्स्यसेऽस्मदनुध्यानान्मा च त्वां ग्लानिराविशेत् ।
न क्षुत्पिपासे राजेन्द्र भूमेश्छिद्रे भविष्यतः ॥ १२.३४५.३० ॥
ଆମ ଧ୍ୟାନରୁ ତୁମେ (ମୁକ୍ତି) ପାଇବ; ତୁମକୁ ଗ୍ଲାନି ନ ଆସୁ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀ ବିବରରେ ତୁମକୁ କ୍ଷୁଧା ଓ ତୃଷ୍ଣା ରହିବ ନାହିଁ।
12.345.31
वसोर्धारामिपीतत्वात्तेजसाऽऽप्यायितेन च ।
स देवोऽस्मद्वरात्प्रीतो ब्रह्मलोकं हि नेष्यति ॥ १२.३४५.३१ ॥
ବସୁ ସେହି ଧାରା ପାନ କରିଥିବାରୁ ଏବଂ ତେଜରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ, ସେ ଦେବତା ଆମ ବରରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ନେବେ।
12.345.32
एवं दत्त्वा वरं राज्ञे सर्वे ते च दिवौकसः ।
ऋतुं समाप्य पिष्टेन मुनीनां वचनात्तदा ॥ १२.३४५.३२ ॥
ଏହିପରି ରାଜାଙ୍କୁ ବର ଦେଇ, ସେହି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୁନିମାନଙ୍କ ବଚନରେ ସେତେବେଳେ ପିଷ୍ଟ ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକାଳ ସମାପ୍ତ କଲେ।
12.345.33
गताः धमवनं देवा ऋषगश्च तपोधनाः ।
गृहीत्वा दक्षिणां सर्वे गतः स्वानाश्रमान्पुनः ॥ १२.३४५.३३ ॥
ଦେବତାମାନେ ଧର୍ମବନକୁ ଗଲେ; ତପସ୍ୟା ଯାହାଙ୍କ ଧନ ସେହି ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ; ସମସ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣା ନେଇ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
12.345.34
वसुं विचिन्त्य शक्रश्च प्रविनेशामरावतीम् ।
वसुर्विवरगस्तत्र व्यलीकस्य फलं गुरोः ॥ १२.३४५.३४ ॥
ବସୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଅମରାବତୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ବସୁ ପୃଥିବୀର ଫାଟରେ ଗଲେ, ଗୁରୁଙ୍କ ମିଥ୍ୟାର ଫଳ ଭୋଗ କରି।
12.345.35
चक्रे वसुस्ततः पूजां विष्वक्सेनाय भारत ।
जप्यं जगौ च सततं नारायणमुखोद्गवम् ॥ १२.३४५.३५ ॥
ହେ ଭାରତ! ତା'ପରେ ବସୁ ବିଷ୍ବକ୍ସେନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; ନାରାୟଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଜପ ସତତ ଗାଇଲେ।
12.345.36
तत्रापि पञ्चभिर्यज्ञैः पञ्चकालानरिंदम् ।
अयजद्धरिं सुरपतिं भूमेर्विवरगोऽपि सन् ॥ १२.३४५.३६ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ! ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀର ଫାଟରେ ରହି ବସୁ ପାଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ କାଳରେ ସୁରପତି ହରିଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ।
12.345.37
ततोऽस्य तुष्टो भगवान्भक्त्या नारायणो हरिः ।
अनन्यभक्तस्य सतस्तत्परस्य जितात्मनः ॥ १२.३४५.३७ ॥
ଏହା ପରେ ଭକ୍ତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ହରି, ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତ, ସତ୍ପୁରୁଷ, ତାଙ୍କରେ ତତ୍ପର ଓ ଜିତାତ୍ମା ଥିବା ତାହା ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
12.345.38
वरदो भगवान्विष्णुः समीपस्थं द्विजोत्तमम् ।
गरुत्मन्तं महावेगमावभाषेऽप्सितं तदा ॥ १२.३४५.३८ ॥
ବରଦାତା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ସେତେବେଳେ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ମହାବେଗୀ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ ଗରୁଡଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ କଥା କହିଲେ।
12.345.39
द्विजोत्तम महाभाग पश्यतां वचनान्मम ।
सम्राड्राजा वसुर्नाम धर्मात्मा संशितव्रतः ॥ १२.३४५.३९ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ମହାଭାଗ, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ବସୁ ନାମକ ଧର୍ମାତ୍ମା ସମ୍ରାଟ ରାଜା, ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ।
12.345.40
ब्राह्मणानां प्रकोपेन प्रविष्टो वसुधातलम् ।
मानितास्ते तु विप्रेन्द्रास्त्वं तु गच्छ द्विजोत्तम् ॥ १२.३४५.४० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ସେ ପୃଥିବୀର ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା। କିନ୍ତୁ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିପ୍ରମାନେ ସମ୍ମାନିତ; ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ତୁମେ ଯାଅ।
12.345.41
भूमेर्विवरसंगुप्तं गरुडेह ममाज्ञया ।
अधश्चरं नृपश्रेष्ठं खेचरं कुरु माचिरम् ॥ १२.३४५.४१ ॥
ହେ ଗରୁଡ, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ପୃଥିବୀର ଫାଟରେ ଲୁଚି ତଳେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାକୁ ଏଠାରେ ଆକାଶଚାରୀ କର; ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।
12.345.42
गरुत्मानथ विक्षिप्य पक्षौ मारुतवेगवान् ।
विवेश विवरं भूमेर्यत्रास्ते वाग्यतो वसुः ॥ १२.३४५.४२ ॥
ଏବେ ପବନ ପରି ବେଗୀ ଗରୁତ୍ମାନ ପକ୍ଷ ବିସ୍ତାର କରି, ବାକ୍ୟ ସଂଯମୀ ବସୁ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ସେହି ପୃଥିବୀର ଫାଟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
12.345.43
तत एनं समुत्क्षिप्य सहसा विनतासुतः ।
उत्पपात नभस्तूर्णं तत्र चैनममुञ्चत ॥ १२.३४५.४३ ॥
ତା'ପରେ ବିନତାର ପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ଉଠାଇ ନେଲେ, ଶୀଘ୍ର ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
12.345.44
अस्मिन्मुहुर्ते संजज्ञे राजोपरिचरः पुनः ।
सशरीरो गतश्चैव ब्रह्मलोकं नृपोत्तमः ॥ १२.३४५.४४ ॥
ଏହି କ୍ଷଣରେ ରାଜା ଉପରିଚର ପୁନର୍ବାର ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଶରୀର ସହିତ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଗଲେ।
12.345.45
एवं तेनापि कौन्तेय वाग्दोषाद्देवताज्ञया ।
प्राप्ता गतिरधस्तात्तु द्विजशापान्महात्मना ॥ १२.३४५.४५ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏହିପରି ସେ ମଧ୍ୟ ବାକ୍ୟ ଦୋଷରୁ, ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରୁ, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପରୁ ସେହି ମହାତ୍ମା ଅଧୋଗତି ପାଇଲେ।
12.345.46
केवलं पुरुषस्तेन सेवितो हरिरीश्वरः ।
ततः शीघ्रं जहौ शापं ब्रह्मलोकमवाप च ॥ १२.३४५.४६ ॥
ସେ କେବଳ ପୁରୁଷ ହରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସେବା କଲେ; ତା'ପରେ ଶୀଘ୍ର ଶାପ ତ୍ୟାଗ କରି ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପାଇଲେ।
12.345.47
एतत्ते सर्वमाख्यातं संभूता मानवा यथा ।
नारदोऽपि यथा श्वेतं द्वीपं स गतवानृषिः।
तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १२.३४५.४७ ॥
ମଣିଷମାନେ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ ଏବଂ ନାରଦ ଋଷି ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ କିପରି ଗଲେ, ଏସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ଏବେ ସେ ସବୁ ମୁଁ କହିବି; ହେ ରାଜା, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଶୁଣ।