மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.345
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.345.1
यदा भक्तो भगवति आसीद्राजा महान्वसुः ।
किमर्थं स परिभ्रष्टो विवेश विवरं भुवः ॥ १२.३४५.१ ॥
பகவானின் பக்தனாக இருந்த மகத்தான அரசன் வசு, எதனால் வீழ்ச்சியடைந்து பூமியின் பிளவுக்குள் நுழைந்தான்?
12.345.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ऋषीणां चैव संवादं त्रिदशानां च भारत ॥ १२.३४५.२ ॥
பாரதனே, இங்கும் முனிவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் இடையிலான இந்தப் பழங்கால வரலாற்றை மக்கள் எடுத்துரைக்கின்றனர்.
12.345.3
इयं वै कर्मभूमिः स्यात्स्वर्गो भोगाय कल्पितः ।
तस्मादिन्द्रो महीं प्राप्य यजनाप तु दीक्षितः ॥ १२.३४५.३ ॥
இந்தப் பூமியே உண்மையில் செயலின் நிலம்; சுவர்க்கம் இன்பத்துக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டது. ஆகையால் இந்திரன் பூமியை அடைந்து யாகத்துக்காக தீக்ஷை பெற்றான்.
12.345.4
सवनीयपशोः काल आगते तु बृहस्पतिः ।
पिष्टमानीयतामत्र पश्वर्थमिति भाषत ॥ १२.३४५.४ ॥
சவனீய பசுவுக்கான காலம் வந்தபோது பிருஹஸ்பதி, 'பசுவுக்காக இங்கு பிஷ்டம் கொண்டுவரப்படட்டும்' என்று கூறினார்.
12.345.5
तच्छ्रुत्वा देवताः सर्वा इदमूचुर्द्विजोत्तमम् ।
बृहस्पतिं मांसगृद्धाः पृथक्पृथगिदं पुनः ॥ १२.३४५.५ ॥
அதைக் கேட்ட அனைத்து தேவர்களும், ஊனில் பேராசை கொண்டு, அந்த சிறந்த துவிஜரான பிருஹஸ்பதியிடம் தனித்தனியாக மீண்டும் இதைக் கூறினர்.
12.345.6
अजेन यष्टव्यमिति प्राहुर्देवा द्विजोत्तमान् ।
स च छागोप्यजो ज्ञेयो नान्यः पशुरिति स्थितिः ॥ १२.३४५.६ ॥
'அஜத்தால் யாகம் செய்யப்பட வேண்டும்' என்று தேவர்கள் சிறந்த துவிஜர்களிடம் கூறினர். அந்த அஜம் வெள்ளாடே என்று அறிய வேண்டும்; வேறு பசு இல்லை என்பதே நிலை.
12.345.7
बीजैर्यज्ञेषु यष्टव्यमिति वै वैदिकी श्रुतिः ।
अजसंज्ञानि बीजानि च्छागं नो हन्तुमर्हथ ॥ १२.३४५.७ ॥
யாகங்களில் விதைகளால் யஜனம் செய்ய வேண்டும் என்பதே வேத சுருதி. 'அஜ' எனப்படும் விதைகளால் வேள்வி செய்ய வேண்டும்; வெள்ளாட்டை எங்களுக்காகக் கொல்லத் தகாது.
12.345.8
नैष धर्मः सतां देवा यत्र बध्येत वै पशुः ।
इदं कृतयुगं श्रेष्ठं कथं वध्येत वै पशुः ॥ १२.३४५.८ ॥
தேவர்களே, பசு கொல்லப்படும் இடத்தில் அது சான்றோரின் தருமம் அன்று. இது சிறந்த கிருத யுகம்; அப்படியிருக்க எப்படி விலங்கு கொல்லப்படும்?
12.345.9
तेषां संवदतामेवमृषीणां विबुधैः सह ।
मार्गागतो नृपश्रेष्ठस्तं देशं प्राप्तवान्वसुः ॥ १२.३४५.९ ॥
தேவர்களுடன் இவ்வாறு உரையாடிக்கொண்டிருந்த அந்த முனிவர்களிடையே, அரசர்களில் சிறந்த வசு வழியில் வந்து அந்த இடத்தை அடைந்தார்.
12.345.10
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्सहस्रबलवाहनः ।
तं दृष्ट्वा सहसाऽऽयान्तं वसुं ते त्वन्तरिक्षगम् ॥ १२.३४५.१० ॥
வானில் திரிபவரும், ஒளிமிக்கவரும், ஆயிரம் படைகளும் வாகனங்களும் உடையவருமான வசுவை திடீரென வருவதைக் கண்டு அவர்கள் வானில் செல்பவர்களாகவே இருந்தனர்.
12.345.11
ऊचुर्द्विजातयो देवानेष च्छेत्स्यति संशयम् ।
यज्वा दानपतिः श्रेष्ठः सर्वभूतहितप्रियः।
कथंस्विदन्यथा ब्रूयादेष वाक्यं महान्वसुः ॥ १२.३४५.११ ॥
இருபிறப்பாளர்கள் தேவர்களிடம் கூறினர்: 'இவர் ஐயத்தை அறுப்பார். இவர் யாகம் செய்பவர், தானத் தலைவர், சிறந்தவர், எல்லா உயிர்களின் நலத்தையும் விரும்புபவர். இந்த மகான் வசு எப்படி வேறுவிதமாகப் பேசுவார்?'
12.345.12
एवं ते संविदं कृत्वा विबुधा ऋषयस्तथा ।
अपृच्छन्सहिताऽभ्येत्य वसुं राजानमन्तिकात् ॥ १२.३४५.१२ ॥
இவ்வாறு உடன்பாடு செய்துகொண்டு, தேவர்களும் முனிவர்களும் ஒன்றாக வசு அரசனிடம் அருகில் சென்று கேட்டனர்.
12.345.13
भो राजन्केन यष्टव्यमजेनाहोस्विदौषधैः ।
एतन्नः संशयं छिन्धि प्रमाणं नो भवान्मतः ॥ १२.३४५.१३ ॥
ஓ அரசே, எதைக் கொண்டு யாகம் செய்ய வேண்டும்—அஜத்தாலா, அல்லது ஓஷதிகளாலா? எங்கள் இந்த ஐயத்தை அறுத்திடுங்கள்; நீங்களே எங்களுக்கு பிரமாணமாகக் கருதப்படுகிறீர்கள்.
12.345.14
स तान्कृताञ्जलिर्भूत्वा परिपप्रच्छ वै वसुः ।
कस्य वै को मतः पक्षो ब्रूत सत्यं द्विजोत्तमाः ॥ १२.३४५.१४ ॥
கைகூப்பி நின்ற வசு அவர்களிடம் கேட்டான்—'யாருடைய எந்தப் பக்கம் கருத்து? உயர்ந்த இருபிறப்பாளர்களே, உண்மையைச் சொல்லுங்கள்.'
12.345.15
धान्यैर्यष्टव्यमित्येव पक्षोऽस्माकं नराधिप ।
देवानां तु पशुः पक्षो मतो राजन्वदस्व नः ॥ १२.३४५.१५ ॥
'எங்கள் பக்கம் தானியங்களால் யாகம் செய்ய வேண்டும் என்பதே, ஓ நராதிபா. தேவர்களின் பக்கம் பசு; ஓ அரசே, உங்கள் கருத்தை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.'
12.345.16
देवानां तु मतं ज्ञात्वा वसुना पक्षसंश्रयात् ।
छागेनाजेन यष्टव्यमेवमुक्तं वचस्तदा ॥ १२.३४५.१६ ॥
தேவர்களின் கருத்தை அறிந்து, அந்தப் பக்கத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, வசு அப்போது சொன்னான்—'ஆடால், அஜத்தால் யாகம் செய்ய வேண்டும்.'
12.345.17
कुपितास्ते ततः सर्वे मुनयः सूर्यवर्चसः ।
ऊचुर्वसुं विमानस्थं देवपक्षार्थवादिनम् ॥ १२.३४५.१७ ॥
அப்போது சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் சினந்து, விமானத்தில் அமர்ந்து தேவர்களின் பக்கத்தைப் பேசிய வசுவிடம் சொன்னார்கள்.
12.345.18
सुरपक्षो गृहीतस्ते यस्मात्तस्माद्दिवः पत ।
अद्यप्रभृति ते राजन्नाकाशे विहता गतिः ॥ १२.३४५.१८ ॥
'நீ தேவர்களின் பக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டதால், சொர்க்கத்திலிருந்து விழு. ஓ அரசே, இன்று முதல் ஆகாயத்தில் உன் இயக்கம் தடைபடட்டும்.'
12.345.19
अस्माच्छापाभिघातेन महीं भित्त्वा प्रवेक्ष्यसि ।
विरुद्धं वेदसूत्राणामुक्तं यदि भवेन्नृप।
वयं विरुद्धवचना यदि तत्र पतामहे ॥ १२.३४५.१९ ॥
இந்தச் சாபத்தின் அடியால் நீ பூமியைப் பிளந்து அதில் நுழைவாய். அரசே, வேத சூத்திரங்களுக்கு முரணாக ஏதேனும் சொல்லப்பட்டிருந்தால், அல்லது நாங்கள் முரணான சொற்களைப் பேசினால், நாங்கள் அங்கேயே வீழ்வோம்.
12.345.20
ततस्तस्मिन्मुहूर्तेऽथ राजोपरिचरस्तदा ।
अधो वै संबभूवाशु भूमेर्विवरगो नृप ॥ १२.३४५.२० ॥
அப்போது அந்த கணத்திலேயே அரசன் உபரிசரன் உடனடியாகக் கீழே பூமியின் பிளவுக்குள் சென்றான். அரசே.
12.345.21
स्मृतिस्त्वेवं न विजहौ तदा नारायणाज्ञया ॥ १२.३४५.२१ ॥
ஆனால் நாராயணனின் கட்டளையால் அப்போது அவனுடைய நினைவு இவ்வாறு விட்டுப் போகவில்லை.
12.345.22
देवास्तु सहिताः सर्वे वमोः शापविमोक्षणम् ।
चिन्तयामासुरव्यग्राः सुकृतं हि नृपस्य तत् ॥ १२.३४५.२२ ॥
தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி வசுவின் சாபவிடுதலையைப் பற்றி அமைதியாக சிந்தித்தனர், ஏனெனில் அந்த அரசனின் அந்த நற்செயல் அவ்வாறு இருந்தது.
12.345.23
अनेनास्मत्कृते राज्ञा शापः प्राप्तो महात्मना ।
अस्य प्रतिप्रियं कार्यं सहितैर्नो दिवौकसः ॥ १२.३४५.२३ ॥
இந்த அரசன் எங்களுக்காக, அந்த மகாத்மா, இச்சாபத்தைப் பெற்றான். தேவர்களே, நாம் அனைவரும் சேர்ந்து இவனுக்கு பிரதி உபகாரம் செய்ய வேண்டும்.
12.345.24
इति बुद्ध्या व्यवस्याशु गत्वा निश्चयमीश्वराः ।
ऊचुः संहृष्टमनसो राजोपरिचरं तदा ॥ १२.३४५.२४ ॥
இவ்வாறு அறிவால் முடிவு செய்து, அந்த ஈசுவரர்கள் விரைவில் சென்று, மகிழ்ந்த மனத்துடன் அப்போது அரசன் உபரிசரனிடம் சொன்னார்கள்.
12.345.25
ब्रह्मण्य देवभक्तस्त्वं सुरासुरगुरुर्हरिः ।
कामं स तव तुष्टात्मा कुर्याच्छापविभोक्षणम् ॥ १२.३४५.२५ ॥
பிராமணர்களை மதிப்பவனே, நீ தேவர்களின் பக்தன்; தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் குருவான ஹரி மனம் மகிழ்ந்து உன்னை சாபத்திலிருந்து விடுவிப்பார்.
12.345.26
मानना तु द्विजातीनां कर्तव्या वै महात्मनाम् ।
अवश्यं तपसा तेषां फलितव्यं नृपोत्तम ॥ १२.३४५.२६ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, இரு பிறப்பாளர்களையும் மகாத்மாக்களையும் அவசியம் மதிக்க வேண்டும்; அவர்களின் தவத்தின் பலன் நிச்சயம் கிடைக்கும்.
12.345.27
यतस्त्वं सहसा भ्रष्ट आकाशान्मेदिनीतलम् ।
विरुद्धं वेदसूत्राणां न वक्तव्यं हितार्थिना ॥ १२.३४५.२७ ॥
நீ திடீரென ஆகாயத்திலிருந்து பூமியில் வீழ்ந்ததால், தன் நலத்தை விரும்புபவன் வேத சூத்திரங்களுக்கு எதிராகப் பேசக்கூடாது.
12.345.28
अस्मत्पक्षनिमित्तेन व्यसनं प्राप्तमीदृशम् ।
एकं त्वनुग्रहं तुभ्यं दद्मो वै नृप्रसत्तम।
यावत्त्वं शापदोषेण कालमासिप्यसेऽनघ ॥ १२.३४५.२८ ॥
எங்கள் தரப்பின் காரணமாக உனக்கு இத்தகைய துன்பம் வந்தது; ஆயினும் நரர்களில் சிறந்தவனே, உனக்கு ஒரு அருளை நாங்கள் தருகிறோம். பாவமற்றவனே, சாபத்தின் குற்றத்தால் நீ எவ்வளவு காலம் தங்குவாயோ...
12.345.29
भूमेर्विवरगो भूत्वा तावत्त्वं कालमाप्स्यसि ।
यज्ञेषु सुहुतां विप्रैर्वसोर्धारां समाहितैः ॥ १२.३४५.२९ ॥
பூமியின் பிளவில் இருந்து, ஒருமுகப்பட்ட பிராமணர்கள் யாகங்களில் வசுவின் நன்கு ஹோமம் செய்யப்பட்ட தாரையைச் சமர்ப்பிக்கும் வரை நீ அங்கேயே காலம் கழிப்பாய்.
12.345.30
प्राप्स्यसेऽस्मदनुध्यानान्मा च त्वां ग्लानिराविशेत् ।
न क्षुत्पिपासे राजेन्द्र भूमेश्छिद्रे भविष्यतः ॥ १२.३४५.३० ॥
எங்கள் தியானத்தால் நீ (விடுதலை) அடைவாய்; சோர்வு உன்னை அணுகாது. அரசர்களின் தலைவனே, பூமியின் பிளவில் உனக்குப் பசியும் தாகமும் இருக்காது.
12.345.31
वसोर्धारामिपीतत्वात्तेजसाऽऽप्यायितेन च ।
स देवोऽस्मद्वरात्प्रीतो ब्रह्मलोकं हि नेष्यति ॥ १२.३४५.३१ ॥
வசு அந்த தாரையைப் பருகியதாலும், தேஜஸால் நிறைவுற்றதாலும், அந்த தேவன் எங்கள் வரத்தால் மகிழ்ந்து அவனை பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வார்.
12.345.32
एवं दत्त्वा वरं राज्ञे सर्वे ते च दिवौकसः ।
ऋतुं समाप्य पिष्टेन मुनीनां वचनात्तदा ॥ १२.३४५.३२ ॥
இவ்வாறு அரசனுக்கு வரம் அளித்து, அந்த எல்லா தேவர்களும், முனிவர்களின் சொல்படி அப்போது பிஷ்ட ஆகுதிகளுடன் யாக காலத்தை நிறைவு செய்தனர்.
12.345.33
गताः धमवनं देवा ऋषगश्च तपोधनाः ।
गृहीत्वा दक्षिणां सर्वे गतः स्वानाश्रमान्पुनः ॥ १२.३४५.३३ ॥
தேவர்கள் தர்மவனத்திற்குச் சென்றனர்; தவமே செல்வமாகக் கொண்ட முனிவர்களும் சென்றனர்; அனைவரும் தட்சிணையைப் பெற்று மீண்டும் தங்கள் ஆசிரமங்களுக்குச் சென்றனர்.
12.345.34
वसुं विचिन्त्य शक्रश्च प्रविनेशामरावतीम् ।
वसुर्विवरगस्तत्र व्यलीकस्य फलं गुरोः ॥ १२.३४५.३४ ॥
வசுவைப் பற்றி யோசித்து இந்திரன் அமராவதிக்குள் நுழைந்தான்; வசு அங்கே பூமியின் பிளவில் சென்றான், குருவுக்குப் பொய்யினால் வந்த பலனை அனுபவித்தபடி.
12.345.35
चक्रे वसुस्ततः पूजां विष्वक्सेनाय भारत ।
जप्यं जगौ च सततं नारायणमुखोद्गवम् ॥ १२.३४५.३५ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! அப்போது வசு விஷ்வக்சேனருக்கு வழிபாடு செய்தான்; நாராயணனின் வாயிலிருந்து தோன்றிய ஜபத்தை எப்போதும் பாடினான்.
12.345.36
तत्रापि पञ्चभिर्यज्ञैः पञ्चकालानरिंदम् ।
अयजद्धरिं सुरपतिं भूमेर्विवरगोऽपि सन् ॥ १२.३४५.३६ ॥
ஏ எதிரிகளை அடக்குபவனே! அங்கேயும் பூமியின் பிளவில் இருந்தபடி, வசு ஐந்து யாகங்களால் ஐந்து காலங்களில் தேவர்களின் தலைவரான ஹரியை வழிபட்டான்.
12.345.37
ततोऽस्य तुष्टो भगवान्भक्त्या नारायणो हरिः ।
अनन्यभक्तस्य सतस्तत्परस्य जितात्मनः ॥ १२.३४५.३७ ॥
அப்போது பக்தியால் மகிழ்ந்த பகவான் நாராயணன் ஹரி, அனன்ய பக்தனும், நல்லவனும், அவரிலேயே நிலைத்தவனும், தன்னடக்கம் உடையவனுமான அவனிடம் திருப்தியடைந்தார்.
12.345.38
वरदो भगवान्विष्णुः समीपस्थं द्विजोत्तमम् ।
गरुत्मन्तं महावेगमावभाषेऽप्सितं तदा ॥ १२.३४५.३८ ॥
வரம் அளிப்பவரான பகவான் விஷ்ணு, அப்போது அருகில் நின்ற, பெரும் வேகமுடைய சிறந்த த்விஜனான கருடனிடம் விரும்பியதைச் சொன்னார்.
12.345.39
द्विजोत्तम महाभाग पश्यतां वचनान्मम ।
सम्राड्राजा वसुर्नाम धर्मात्मा संशितव्रतः ॥ १२.३४५.३९ ॥
த்விஜோத்தமனே, மகாபாகனே, என் சொல்லைக் கேள். சக்கரவர்த்தி அரசன் வசு என்ற பெயருடைய தர்மாத்மா, கடும் விரதம் உடையவன்.
12.345.40
ब्राह्मणानां प्रकोपेन प्रविष्टो वसुधातलम् ।
मानितास्ते तु विप्रेन्द्रास्त्वं तु गच्छ द्विजोत्तम् ॥ १२.३४५.४० ॥
பிராமணர்களின் கோபத்தால் அவன் பூமியின் ஆழத்தில் புகுந்தான். ஆனால் அந்த சிறந்த பிராமணர்கள் மதிக்கப்பட்டவர்கள்; த்விஜோத்தமனே, நீ செல்.
12.345.41
भूमेर्विवरसंगुप्तं गरुडेह ममाज्ञया ।
अधश्चरं नृपश्रेष्ठं खेचरं कुरु माचिरम् ॥ १२.३४५.४१ ॥
கருடா, என் கட்டளையால் பூமியின் பிளவில் மறைந்து கீழே சஞ்சரிக்கும் சிறந்த அரசனை இங்கே ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவனாக ஆக்கு; தாமதிக்காதே.
12.345.42
गरुत्मानथ विक्षिप्य पक्षौ मारुतवेगवान् ।
विवेश विवरं भूमेर्यत्रास्ते वाग्यतो वसुः ॥ १२.३४५.४२ ॥
பின்னர் காற்றின் வேகமுடைய கருடன் தன் சிறகுகளை விரித்து, வாக்கை அடக்கிய வசு இருந்த பூமியின் பிளவுக்குள் புகுந்தான்.
12.345.43
तत एनं समुत्क्षिप्य सहसा विनतासुतः ।
उत्पपात नभस्तूर्णं तत्र चैनममुञ्चत ॥ १२.३४५.४३ ॥
பின்னர் வினதையின் மகன் அவனை உடனே தூக்கி, விரைவாக வானில் பறந்து, அங்கே அவனை விடுவித்தான்.
12.345.44
अस्मिन्मुहुर्ते संजज्ञे राजोपरिचरः पुनः ।
सशरीरो गतश्चैव ब्रह्मलोकं नृपोत्तमः ॥ १२.३४५.४४ ॥
இந்த கணத்திலேயே அரசன் உபரிசரன் மீண்டும் தோன்றினான்; சிறந்த அரசன் உடலுடன் பிரம்மலோகம் சென்றான்.
12.345.45
एवं तेनापि कौन्तेय वाग्दोषाद्देवताज्ञया ।
प्राप्ता गतिरधस्तात्तु द्विजशापान्महात्मना ॥ १२.३४५.४५ ॥
குந்தியின் மகனே, இவ்வாறே அவனும் சொல்லின் குற்றத்தால், தேவர்களின் கட்டளையால், ஒரு பிராமணனின் சாபத்தால் அந்த மகாத்மா கீழ் நிலையை அடைந்தான்.
12.345.46
केवलं पुरुषस्तेन सेवितो हरिरीश्वरः ।
ततः शीघ्रं जहौ शापं ब्रह्मलोकमवाप च ॥ १२.३४५.४६ ॥
அவன் புருஷனாகிய ஹரி ஈசுவரனை மட்டுமே வழிபட்டான்; பின்னர் விரைவில் சாபத்தை விட்டு பிரம்மலோகத்தை அடைந்தான்.
12.345.47
एतत्ते सर्वमाख्यातं संभूता मानवा यथा ।
नारदोऽपि यथा श्वेतं द्वीपं स गतवानृषिः।
तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप ॥ १२.३४५.४७ ॥
மனிதர்கள் எவ்வாறு தோன்றினார்கள் என்பதையும், நாரத ரிஷி வெண் தீவுக்கு எவ்வாறு சென்றார் என்பதையும் இவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன். அவை அனைத்தையும் நான் இப்போது கூறுவேன்; அரசே, ஒருமனதோடு கேள்.