Mahābhārata · Adhyāya 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
En el gran y terrible océano único, cuando los seres inmóviles y móviles habían perecido, Nārada preguntó al bienaventurado Janārdana.
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
Escucha con verdad, oh Nārada, gran sabio: el Pez, la Tortuga, el Jabalí, el Hombre-león, luego el Enano; Rāma, Rāma y Rāma; y el airado Kalki: estos son los diez.
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
Primero me convertiré en pez; estableceré a las criaturas y sostendré los mundos que se hunden en el gran océano.
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
Mi segunda forma es la tortuga, recordada como semejante a una cumbre dorada; oh mejor de los dos veces nacidos, por el amṛta sostendré el monte Mandara.
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
De nuevo, la tierra, oprimida por una carga en el terrible gran océano — entonces yo, oh sabio, por la fuerza, en verdad por el bien de todos los seres, la alzaré.
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
La tierra, con cada miembro cubierto por las criaturas, perdida y ceñida por el océano, la llevaré de vuelta a su lugar, adoptando la forma de jabalí, y mataré al Daitya Hiraṇyākṣa, orgulloso de su fuerza.
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
Adoptando la forma de hombre-león, mataré de nuevo a Hiraṇyakaśipu, destructor del sacrificio, hijo de Diti, por el bien de los dioses.
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
El poderoso hijo de Virocana, el gran asura Bali, será invulnerable para todos los mundos, dioses, asuras y rākṣasas por igual. Incluso expulsará a Śakra de su propio reino.
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
Cuando los tres mundos hayan sido arrebatados por él y el señor de Śacī (Indra) se haya apartado, yo naceré como duodécimo hijo de Aditi, de Kaśyapa.
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
Yendo como joven estudiante brahmán a la sala del sacrificio, alabado por los mejores de los dos veces nacidos, ofreceré alabanzas al sacrificio; al oírlas, Bali se complacerá.
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
Cuando se me dijo: "¿Qué deseas, joven estudiante? Habla", pedí un gran don: "Que se me den solo tres pasos de tierra"; esto se lo pedí al gran asura.
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
Muy complacido conmigo, me lo daría, aunque sus ministros se lo prohibieran: tanta tierra como el agua en la mano, junto con tres pasos, pueda abarcar.
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
Entonces entregaré el reino a Indra, de esplendor inmensurable, y, oh Nārada, estableceré a los dioses cada uno en su lugar.
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
Y haré a Bali, que habita en las profundidades del inframundo, el mejor de los dānavas y los Balis, inmune incluso a todos los dioses.
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
En la edad de Tretā naceré como Rāma, sostén del linaje de Bhṛgu, y destruiré la casta guerrera, rica en fuerza y en monturas.
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
Cuando llegue la unión de Tretā y Dvāpara, me convertiré en Rāma, hijo de Daśaratha, y seré señor del mundo.
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
Por los golpes de tres vendrá una deformidad de un lado, y por los de dos del otro; los dos sabios, hijos de Prajāpati, obtendrán en verdad la condición de monos.
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
Quienes nazcan en su linaje serán habitantes del bosque, muy fuertes, de gran valor, iguales a Indra en poder.
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
Oh tú, nacido dos veces, ellos serán mis ayudantes en la tarea de los dioses. Entonces mataré a Rāvaṇa, el terrible señor de los rākṣasas, deshonra del linaje de Pulastya, feroz, junto con su hueste, espina del mundo.
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
Daré a Vibhīṣaṇa su reino en el orden debido. Llevaré a todos los habitantes de Ayodhyā al mundo imperecedero.
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
Al final de la unión de las edades Dvāpara y Kali, mi manifestación ocurrirá en Mathurā por causa de Kaṃsa.
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
Allí, tras matar a muchos dānavas, espinas de los dioses, haré de Kuśasthalī, la ciudad de Dvārakā, mi morada.
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
Morando allí en aquella ciudad, mataré a Naraka, el hijo de la tierra que causa daño a Aditi, a Mura y al dānava Pīṭha.
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
Tras matar a los mejores dānavas, destruiré la hermosa ciudad de Prāgjyotiṣa, dotada de muchas riquezas, y también Kuśasthalī.
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
Y liberaré de nuevo al rey Nṛga, que se había convertido en un lagarto.
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
Allí, por causa de mi nieto, iré a la ciudad de Śoṇita, e yendo a la ciudad de Bāṇa causaré una gran matanza.
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
Derrotaré a los dos dioses, Śaṅkara y Mahāsena, que están entregados al bienestar del amado de Bāṇa, que están listos y son reverenciados por los mundos.
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
Entonces, habiendo vencido a Bāṇa, el hijo de Bali de mil brazos, destruiré a todos los habitantes de Saubha.
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
El célebre Kālayavana, envuelto en el esplendor de Garga: su muerte vendrá solo de mi mano, oh mejor de los dos veces nacidos.
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
A Kaṃsa, a Keśin, así como a Akrūra, al gran demonio Ariṣṭa, a Cāṇūra de gran valor y a Muṣṭika de gran fuerza.
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
Habiendo sometido a Pralamba, Dhenuka, Ariṣṭa, que había tomado la forma de un toro, y también a Kāliya, en el gran estanque del Yamunā.
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
Luego, después, en los poblados de pastores, por el bien común, mientras Indra hace llover, sostendré la gran montaña durante siete noches.
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
Entonces, cesada la lluvia, firme en la cima de la montaña, oh nacido dos veces, conversaré con Indra; tras arrebatarle fácilmente toda su riqueza, y también a Vāsudeva y a Pauṇḍraka.
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
Y Jarāsandha, poderoso, enemigo de todos los reyes, será un demonio hinchado de orgullo, gobernante de la tierra, en Girivraja.
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
Por el impulso de mi propia intención llegará su muerte; en el sacrificio del hijo de Dharma mataré en verdad a Śiśupāla.
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
Por la ofensa de Duryodhana y por la virtud de Yudhiṣṭhira, cuando se hayan reunido los poderosos de todos los reyes de la tierra.
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
El hijo de Vāsava (Arjuna) será mi único buen aliado. Restableceré a Yudhiṣṭhira en su propio reino, junto con sus hermanos.
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
Así dirán las gentes: los dos sabios Nara y Nārāyaṇa, los dos señores, empeñados en el propósito del mundo, abrasaban la casta guerrera.
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
Todos los reyes caídos por las armas irán ciertamente al cielo.
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
Habiendo cumplido el alivio de la carga de la tierra según lo deseado, y en lo tocante a todos los principales sātvatas y a Dvārakā, ¡oh el mejor de los buenos!
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
Acogiéndome al conocimiento del yo, produciré una terrible disolución. Habiendo tomado Dvārakā en mí, la enviaré al océano.
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
Entonces, al comienzo de la era Kali, habiéndose refugiado en el señor del árbol de los dos nacidos, por temor, abatido por un cazador māgadha, morando en la casa del rey de Dharma —
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
Envuelto en vestiduras color azafrán, con la cabeza rapada y dientes blancos, yo, hijo de Śuddhodana, seré el Buddha y confundiré a los hombres.
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
Cuando yo alcance la condición de Buda, los śūdras comerán entre los puros, y todos los hombres serán Budas vestidos de azafrán.
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
Los brahmanes, abandonados por el sacrificio, descuidarán el estudio; los fuegos sacrificiales decaerán y la reverencia a los maestros perecerá.
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
Los hijos no escucharán a su padre, ni las nueras, ni los hermanos; ni los nietos, ni las esposas: tanto los más bajos como los más altos se comportarán así.
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
Cuando la era de Kali se haya completado, todo el mundo será así, carente de śruti y smṛti; en verdad surgirá una impura confusión del dharma.
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
De ellos surgirán hombres que conocerán el dharma, a los dioses y al Brahman; pero serán impuros y hablarán con la astucia de un juicio falso.
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
Aquellos oyentes que han perdido el dharma son iguales en su decisión pecaminosa. Por ello, quienes buscan el bien no deben hablarles ni tocarlos. Para purificarse del contacto con ellos, debe realizarse un ayuno de tres días.
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
Entonces, al final de la era de Kali, Kalki, un brahmán de color pardo como Hari, hijo de Viṣṇuyaśas, será el sacerdote llamado Yājñavalkya.
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
En aquella destrucción, un caballo de nariz erguida permanecerá en una aldea del bosque, y todos los brahmanes estarán con los caballos. Acompañado de ellos, destruiré de nuevo por completo a los bárbaros y a los herejes.
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
En la era de Kali, la herejía allí se destruye solo por la ilusión. Tras matar a los herejes, en la disolución yo mismo les pondré fin allí.
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
Después estaré siempre dedicado a los sacrificios, de nuevo mientras el hijo de Kuntī, Yudhiṣṭhira, gobierna el reino.
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
Portando cuatro formas, habiendo realizado acciones incalculables, iré a mis propios mundos, honrados por Brahmā.
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
El Cisne, la Tortuga y el Pez, oh mejor de los dvijas; el Jabalí y el Hombre-León, el Enano, Rāma, y Rāma hijo de Daśaratha, el Sātvata y Kalki: estas son mis manifestaciones.
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
Cuando la revelación védica se perdió, la recuperé de nuevo; y antes, en la edad Kṛta, la hice portadora de śruti que da a todos.
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
Si lo has oído en algún lugar de los Purāṇas, muchas de mis manifestaciones supremas ya han pasado.
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
Habiendo cumplido las tareas de los mundos, volvieron de nuevo a su propia naturaleza; y ni siquiera Brahmā obtuvo tal visión de Mí.
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
Lo que has obtenido hoy aquí con la mente puesta únicamente en uno, oh brahmán, todo esto te lo he declarado a ti, devoto: el Purāṇa y el porvenir, junto con sus enseñanzas secretas, oh mejor de los buenos.
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
Así, habiendo dicho tantas palabras, aquel bendito dios, que porta la forma del universo e inmutable, se desvaneció de nuevo allí mismo.
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
Nārada, de gran esplendor, habiendo obtenido el favor deseado, se apresuró al ermitaño de Badarī para ver a Nara y Nārāyaṇa.
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
Esta gran Upaniṣad, unida a los cuatro Vedas, compuesta de Sāṅkhya y Yoga, fue proclamada por él como el Pañcarātra.
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
Lo que brotó de la boca de Nārāyaṇa, Nārada lo hizo oír de nuevo, querido, tal como lo había visto y oído en la morada de Brahmā.
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
Esta grandeza de aquel sabio es en verdad un prodigio. ¿Por qué Brahmā no lo sabe, si lo oyó de Nārada?
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
El abuelo, el bienaventurado Brahmā, viene justo después de aquel dios; ¿cómo podría no conocer el poder del de fuerza sin límites?
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
Oh señor de reyes, miles y cientos de grandes kalpas han transcurrido, y también las creaciones y las disoluciones.
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
Al principio de la creación se recuerda a Brahmā, el señor que hace la creación de los seres. Oh rey, el mejor de los dioses conoce esto y aún más: el Ser supremo, el señor Īśāna y su propio origen.
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
Y a los otros grupos de seres perfeccionados que se habían reunido en la morada de Brahmā les hizo oír aquel Purāṇa igual a los Vedas.
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
A veintiocho mil sabios de almas purificadas, seguidores de sí mismos, Brahmā se lo recitó en su verdad. Así, en tiempos antiguos, esta enseñanza dicha por el sabio llegó al sol.
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
Acerca de los mundos principales creados por el sol abrasador durante sesenta mil años y seis mil años, el sol habló a todos los de almas purificadas.
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
Oh querido, si lo supremo fue hecho oír por aquellos sabios magnánimos que siguen al sol a los dioses reunidos en el Meru…
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
Habiéndolo oído de boca de los dioses, el dvija Asita, el mejor de los sabios, oh señor de reyes, hizo que también se lo recitaran a los antepasados.
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
Mi padre Śaṃtanu también me lo contó, querido hijo. Luego, habiéndolo oído yo también, te lo relaté, oh Bhārata.
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
Sean dioses o sabios, todos aquellos por quienes este antiguo relato ha sido oído adoran al Ser supremo por todas partes.
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
Este relato ársico, transmitido por sucesión, oh rey, nunca debe ser dado por ti de ninguna manera a quien no sea devoto de Vāsudeva.
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
Oh rey, el hombre que siempre hace recitar este relato supremo —siendo devoto, puro y recogido— alcanzará pronto, oh rey, el mundo eterno de Viṣṇu.
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
Oh rey, de mí tienes cientos de otros subrelatos que he oído; la esencia de todos ellos ha sido extraída aquí.
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
Oh rey, así como dioses y asuras batieron y extrajeron el amrita, en tiempos antiguos los brahmanes han extraído aquí el néctar de esta narración.
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
El hombre que recita esto constantemente y quien lo escucha, habiendo alcanzado un estado de devoción concentrada, debe estar bien recogido en soledad.
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
Habiendo llegado a la gran isla blanca y resplandeciendo como la luna, el hombre entra en aquel dios de mil rayos; de ello no hay duda.
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
Incluso el afligido se libera de la enfermedad al escuchar esta narración desde el principio; el buscador obtiene sus deseos y el devoto alcanza la meta de los devotos.
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
Oh rey, también tú debes adorar constantemente a aquel Puruṣottama; pues él es madre, padre y maestro de todo el mundo.
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
Que el Señor eterno, querido de los brahmanes, esté complacido contigo. Oh Yudhiṣṭhira, de brazos poderosos, que Janārdana, de gran sabiduría, (esté complacido).
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
Oh Janamejaya, habiendo escuchado este excelente relato, el rey del dharma y todos sus hermanos se entregaron a Nārāyaṇa.
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
Oh Bhārata, diciendo 'Conquistado por aquel Puruṣa bendito', siempre se dedicaban al japa, recitando en voz alta el himno sārasvata.
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
Nuestro preceptor principal, el sabio Kṛṣṇa Dvaipāyana, cantó el japa supremo, pronunciando a Nārāyaṇa.
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
Habiendo ido por el cielo al Océano de Leche, morada del néctar, y adorado al señor de los dioses, regresó de nuevo a su ermita.
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
Todo esto te ha sido relatado, según lo contó Nārada y lo he transmitido yo. Ha llegado por tradición; mi padre me lo contó hace tiempo.
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
Todo esto te ha sido relatado, como lo cantó Vaiśampāyana. Janamejaya, habiéndolo escuchado, lo cumplió debidamente y según la norma.
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
Todos vosotros habéis practicado austeridades severas y mantenido vuestros votos; oh mejores de los dos veces nacidos, todos habéis llegado a la gran sesión sacrificial de Śaunaka.
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
Adorad al Señor supremo y eterno con sacrificios ofrecidos con oblaciones bien dadas; esto ha llegado por tradición y mi padre me lo dijo en el pasado.