மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
மகா பயங்கரமான ஏகார்ணவத்தில் நிலைத்தவையும் அசைபவையும் அழிந்தபோது, நாரதர் பகவான் ஜனார்தனனிடம் வினவினார்.
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
நாரதா, உண்மையாகக் கேள், மகா முனியே: மத்ஸ்யம், கூர்மம், வராகம், நரசிம்மம், பின்னர் வாமனன்; ராமன், ராமன், ராமன்; சினந்த கல்கி — இவை பத்து.
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
முதலில் நான் மீனாக ஆவேன்; உயிர்களை நிலைநிறுத்துவேன்; மகார்ணவத்தில் மூழ்கும் உலகங்களைத் தாங்குவேன்.
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
இரண்டாவது என் கூர்ம வடிவம்; பொன்மலை போன்றதென நினைக்கப்படுகிறது; அமிருதத்திற்காக மந்தர மலையை நான் தாங்குவேன், துவிஜோத்தமனே.
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
மகார்ணவத்தின் பயங்கர நீரில் சுமையால் அழுத்தப்பட்ட பூமியை மீண்டும் — பின்னர் நான், ஞானியே, வலிமையால், எல்லா உயிர்களின் நன்மைக்காகவே (அதை எடுப்பேன்).
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
உயிர்களால் நெருக்கப்பட்ட அங்கங்களுடன், அழிந்த கடலை மேகலையாகக் கொண்ட பூமியை அதன் இடத்திற்குக் கொண்டு வருவேன்; வராக வடிவம் ஏற்று, வலிமை கர்வித்த தைத்தியன் ஹிரண்யாக்ஷனைக் கொல்வேன்.
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
நரசிம்ம உருவை எடுத்து, தேவர்களின் காரியத்திற்காக மீண்டும் யாகத்தை அழிக்கும் திதியின் மகன் ஹிரண்யகசிபுவைக் கொல்வேன்.
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
விரோசனனின் வலிமைமிக்க மகன், பெரிய அசுரன் பலி, தேவர், அசுரர், ராட்சசர் உட்பட எல்லா உலகங்களாலும் கொல்ல முடியாதவனாக இருப்பான்; அவன் இந்திரனையும் தன் அரசிலிருந்து வீழ்த்துவான்.
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
அவனால் மூன்று உலகங்களும் கைப்பற்றப்பட்டு, சசியின் கணவன் (இந்திரன்) விலகிய நிலையில், நான் கஶ்யபரிடமிருந்து அதிதியில் பன்னிரண்டாம் மகனாகப் பிறப்பேன்.
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
இளம் பிராமண மாணவனாகச் சென்று, யாகசாலையில் சிறந்த த்விஜர்களால் புகழப்பட்டவனாய், நான் யாகத்தின் புகழ்ச்சியைப் பாடுவேன்; அதைக் கேட்டு பலி மகிழ்வான்.
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
"இளம் மாணவனே, நீ என்ன விரும்புகிறாய்? சொல்" என்று கேட்கப்பட்டதும், நான் ஒரு பெரிய வரம் கேட்டேன்: "மூன்று அடி நிலம் மட்டுமே கொடுக்கப்படட்டும்" என்று நான் மகாசுரனிடம் கேட்டேன்.
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
அவன் என்மீது மிகவும் மகிழ்ந்து கொடுப்பான், அமைச்சர்கள் தடுத்திருந்தாலும் — கையிலிருக்கும் நீர் எவ்வளவு பரப்பை மூன்று அடிகளுடன் சூழுமோ அவ்வளவு நிலத்தை.
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
பின்னர் அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட இந்திரனுக்கு அரசை அளிப்பேன்; நாரதா, தேவர்களை அவரவர் இடங்களில் நிலைநிறுத்துவேன்.
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
பாதாளத்தின் அடியில் வசிக்கும் பலியையும், தானவர்களிலும் பலிகளிலும் சிறந்தவனாகிய, அனைத்து தேவர்களாலும் கொல்ல முடியாதவனையும் நான் (அதற்கேற்றவனாக) ஆக்குவேன்.
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
த்ரேதா யுகத்தில் நான் பிருகு குலத்தைத் தாங்கும் ராமனாகப் பிறப்பேன்; பெரும் படையும் வாகனங்களும் கொண்ட க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பேன்.
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
த்ரேதாவும் த்வாபரமும் சந்திக்கும் காலம் வரும்போது, தசரதனின் மகனான ராமனாக ஆகி, உலகின் தலைவனாவேன்.
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
மூவரின் அடியால் ஒரு பக்கமும், இருவரின் அடியால் மற்றொரு பக்கமும் உருக்குலைவு வரும்; பிரஜாபதியின் இரு மகன்களான ரிஷிகள் வானரத் தன்மையை அடைவார்கள்.
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
அவர்களுடைய வம்சத்தில் பிறந்தவர்கள் காட்டில் வாழ்பவர்களாகவும், மிகு வலிமையும் பெரும் வீரமும், இந்திரனுக்கு நிகரான பராக்கிரமமும் உடையவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரே, அவர்கள் தேவர்களின் பணியில் எனக்கு உதவியாளர்களாக இருப்பார்கள். பின்பு நான் புலஸ்த்யரின் குலத்திற்கு அவமானமான, கொடிய ராக்ஷசத் தலைவனாகிய ராவணனை, அவன் கூட்டத்துடன், உலகின் முள்ளான அவனை வதைப்பேன்.
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
விபீஷணனுக்கு அவனுடைய அரசை முறைப்படி அளிப்பேன். அயோத்தியில் வசிக்கும் அனைவரையும் நான் அழிவில்லாத உலகிற்கு அழைத்துச் செல்வேன்.
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
துவாபர யுகத்திற்கும் கலியுகத்திற்கும் இடையிலான சந்திப்பின் முடிவில், கம்சனின் காரணமாக மதுரையில் நான் தோன்றுவேன்.
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
அங்கு நான் தேவர்களுக்கு முள்ளான பல தானவர்களைக் கொன்று, குசஸ்தலியை, துவாரகை என்ற நகரை, என் வாசஸ்தலமாக ஆக்குவேன்.
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
அங்கு அந்நகரில் வசித்தபடி, அதிதிக்குத் தீங்கு செய்யும் பூமியின் மகனாகிய நரகனையும், முரனையும், தானவன் பீடனையும் வதைப்பேன்.
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
அழகிய, பலவித செல்வங்கள் நிறைந்த பிராக்ஜ்யோதிஷ நகரத்தையும், குசஸ்தலியையும், சிறந்த தானவர்களைக் கொன்று நான் அழித்துவிடுவேன்.
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
மேலும் கிருகலாசமாக மாறிய நிருக மன்னனை நான் மீண்டும் விடுவிப்பேன்.
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
அங்கு என் பேரனுக்காக சோணிதபுரத்திற்குச் சென்று, பாணனின் நகரத்திற்கும் சென்று பெரும் அழிவை உண்டாக்குவேன்.
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
பாணனின் நலத்தில் ஈடுபட்டு, போருக்கு தயாராக நிற்கும், உலகோரால் வணங்கப்படும் இரு தெய்வங்களான சங்கரனையும் மகாசேனனையும் நான் வெல்வேன்.
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
பின்னர் பலியின் மகனும் ஆயிரம் கைகளுடையவனுமான பாணனை வென்று, பின் சௌப நகரத்தின் அனைத்து குடிமக்களையும் அழிப்பேன்.
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
கர்கனின் தேஜஸால் சூழப்பட்ட, புகழ்பெற்ற காலயவனன் — ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, அவனுடைய வதம் என்னாலேயே நிகழும்.
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
கம்சனையும், கேசியையும், அக்ரூரனையும், மகாசுரனான அரிஷ்டனையும், பெரும் வீரியமுடைய சாணூரனையும், பெரும் வலிமையுடைய முஷ்டிகனையும் (நான் வதைப்பேன்).
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
பிரலம்பனையும், தேனுகனையும், காளை வடிவெடுத்த அரிஷ்டனையும், காலியனையும் அடக்கி யமுனையின் பெரிய மடுவில்.
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
பின்னர் கோகுலத்தில், நலனுக்காக, இந்திரன் மழை பொழிந்தபோது, பெரிய மலையை ஏழு இரவுகள் தாங்குவேன்.
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
மழை ஓய்ந்த பின், மலை உச்சியில் நிலைத்து நின்று, த்விஜனே, அப்போது இந்திரனுடன் உரையாடுவேன்; செல்வம் அனைத்தையும் எளிதாகப் பறித்து, வாசுதேவனையும் பௌண்ட்ரகனையும் கூட.
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
வலிமைமிக்க ஜராசந்தன், எல்லா அரசர்களையும் எதிர்ப்பவன், கிரிவ்ரஜத்தில் அசுரனாய், செருக்குற்ற பூமிபாலனாக இருப்பான்.
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
என் எண்ண அசைவினால் அவனுக்கு அழிவு வரும்; தருமனின் மகனின் யாகத்தில் சிசுபாலனை வதைப்பேன்.
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
துரியோதனனின் குற்றத்தினாலும், யுதிஷ்டிரனின் நற்குணத்தினாலும், பூமியின் எல்லா அரசர்களும் வலிமையுள்ளவர்களும் ஒன்று கூடும்போது.
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
வாசவனின் மகனான அர்ஜுனன் எனக்கு ஒருவனே நல்ல துணையாக இருப்பான். சகோதரர்களுடன் யுதிஷ்டிரனை அவனுடைய சொந்த அரசில் நிலைநிறுத்துவேன்.
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
இவ்வாறு உலகோர் கூறுவர்: நர நாராயணர் என்னும் இரு ரிஷிகள், இரு ஈசுவரர்கள், உலக நன்மைக்காக முயன்று க்ஷத்திரியர்களை எரித்தனர்.
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
ஆயுதங்களால் வீழ்த்தப்பட்ட அனைத்து அரசர்களும் நிச்சயமாக சொர்க்கத்தை அடைவர்.
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
பூமியின் சுமையை இறக்கும் பணியை விரும்பியபடி செய்து முடித்து, சாத்வதத் தலைவர்களுக்கும் துவாரகைக்கும், ஓ சிறந்தவனே!
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
ஆத்ம ஞானத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டு பயங்கரமான பிரளயத்தைச் செய்வேன். துவாரகையைத் தன்வயமாக்கி, அதைக் கடலுக்கு அனுப்புவேன்.
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
பின்னர் கலியுகத்தின் தொடக்கத்தில், இரு பிறப்பாளர்களின் அரசனான மரத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டு, பயத்தால், மாகதனாலேயே, தர்மராஜனின் வீட்டில் தங்கி —
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
காவி ஆடையால் சுற்றப்பட்டவன், மொட்டையான தலையும் வெண்மையான பற்களும் உடையவன், சுத்தோதனனின் மகன் புத்தனாக நான் மனிதர்களை மயக்குவேன்.
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
நான் புத்தத்தன்மை அடையும்போது சூத்திரர்கள் தூய்மையானவர்களுடன் உண்பர்; எல்லா மனிதர்களும் காவி ஆடை அணிந்த புத்தர்களாவர்.
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
அந்தணர்கள் யாகத்தைக் கைவிடுவர், வேதப் படிப்பு நின்றுவிடும்; அக்னிஹோத்ரங்கள் குன்றும், குருபூஜை அழியும்.
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
மகன்கள் தந்தையின் சொல் கேட்கமாட்டார்கள்; மருமகள்களும் சகோதரர்களும் இல்லை; பேரன்களும் மனைவிகளும் இல்லை — கீழோரும் உயர்ந்தோரும் அவ்வாறே நடப்பர்.
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
கலியுகம் நிறைவுறும்போது இவ்வாறு ஆகிவிடும் உலகம் முழுவதும் — சுருதியும் ஸ்மிருதியும் இல்லாததாய்; தூய்மையற்ற தர்ம-கலப்பு நிச்சயம் உண்டாகும்.
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
அவர்களிடமிருந்து தர்மத்தை அறிந்தவர்களும், தேவர்களையும் பிரம்மத்தையும் அறிந்தவர்களும் மனிதர்களாவர்; ஆனாலும் அவர்கள் தூய்மையற்றவர்களாகி நியாயத்தின் பெயரில் சூழ்ச்சி பேசுவர்.
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
தர்மத்தை இழந்த கேட்போர் பாவ முடிவில் ஒன்றுபட்டவர்கள். ஆகவே நலம் விரும்புவோர் இவர்களிடம் பேசவும் தொடவும் கூடாது. அவர்களுடன் தொடர்பின் தூய்மைக்காக மூன்று நாள் உபவாசம் இருக்க வேண்டும்.
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
அதன் பின் கலியுகத்தின் முடிவில், ஹரியைப் போல் பொன்னிற பிங்கல நிறமுடைய பிராமணன் கல்கி, விஷ்ணுயசஸின் மகனாகிய யாஜ்ஞவல்க்யர் என்ற புரோகிதராவார்.
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
அந்த அழிவில் வனக்கிராமத்தில் உயர்ந்த மூக்குடைய குதிரை நிற்கும்; குதிரைகளுடன் எல்லா பிராமணர்களும் இருப்பர். அவர்களோடு நான் மீண்டும் ம்லேச்சர்களையும் பாஷண்டிகளையும் முழுவதும் அழிப்பேன்.
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
கலியுகத்தில் பாஷண்டமும் அங்கு மாயையாலேயே அழியும். பாஷண்டிகளைக் கொன்று, பிரளயத்தில் அங்கு அவர்களுக்கு முடிவு கொடுப்பவன் நானே.
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
அதன் பின் நான் எப்போதும் யாகங்களில் ஈடுபட்டிருப்பேன். மீண்டும் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் அரசாளும்போது.
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
நான்கு உருவங்களைத் தாங்கும் நான் அளவற்ற செயல்களைச் செய்து, பிரம்மனால் மதிக்கப்பட்ட என் சொந்த உலகங்களுக்குச் செல்வேன்.
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
அன்சம், ஆமை, மீன், பன்றி, நரசிம்மர், வாமனர், ராமர், தசரதனின் மகனான ராமர், சாத்வதர் மற்றும் கல்கி — ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, இவையே என் அவதாரங்கள்.
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
வேதத்தின் சுருதி அழிந்தபோது, நான் அதை மீண்டும் கொண்டு வந்தேன்; முன்பு கிருத யுகத்தில் அனைவருக்கும் அளிக்கும் சுருதியுடையதாக அதை ஆக்கினேன்.
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
புராணங்களில் எங்கேனும் நீ கேட்டிருக்கலாம்; என்னுடைய சிறந்த அவதாரங்கள் பல கடந்து போயின.
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
உலகப் பணிகளைச் செய்துவிட்டு, அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் இயல்புக்குச் சென்றனர்; பிரம்மதேவரும் என்னை இவ்வாறு காணவில்லை.
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
இன்று இங்கு ஒருமனதோடு நீ பெற்றதை, பிராமணனே, பக்தியுடையவனான உனக்கு நான் இவை அனைத்தையும் கூறினேன் — புராணமும் எதிர்காலமும் ரகசியங்களுடன், ஓ சத்தமனே.
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
இவ்வாறு அந்த பகவான் தேவன், உலக வடிவைத் தாங்கிய அழியாதவன், இத்தனை வார்த்தைகள் சொல்லி அங்கேயே மீண்டும் மறைந்தார்.
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
மகாதேஜஸ்வியான நாரதரும் விரும்பிய அருளைப் பெற்று, நர-நாராயணர்களைக் காண பதரியாசிரமத்தை நோக்though விரைந்தார்.
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
இந்த மகோபநிடதம் நான்கு வேதங்களுடன் கூடியது; சாங்கியமும் யோகமும் கொண்டது; அவரால் பஞ்சராத்ரம் என்று அறிவிக்கப்பட்டது.
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
நாராயணரின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்டதை நாரதர் மீண்டும் கேட்கச் செய்தார்; அன்பனே, பிரம்மாவின் இருப்பிடத்தில் கண்டதும் கேட்டதுமாக.
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
அந்த அறிவாளியின் இந்தப் பெருமை உண்மையிலேயே அற்புதமானது. நாரதரிடம் கேட்டிருந்தும் பிரம்மா ஏன் அறியவில்லை?
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
பாட்டனாரான பகவான் பிரம்மாவும் அந்தத் தேவருக்கு அடுத்தவர்தானே; அளவற்ற ஒளிபடைத்தவரின் மகிமையை அவர் எப்படி அறியாமல் இருப்பார்?
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, ஆயிரக்கணக்கான மகாகல்பங்களும் நூற்றுக்கணக்கான மகாகல்பங்களும் கழிந்தன; படைப்புகளும் பிரளயங்களும் கடந்து போயின.
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
படைப்பின் தொடக்கத்தில் உயிர்களைப் படைக்கும் பிரபுவான பிரம்மா நினைவுகூரப்படுகிறார். அரசே, தேவர்களில் சிறந்தவர் இதையும் அதற்கு மேலும் அறிவார்; பரமாத்மாவையும், ஈசானனையும், தனது சொந்த தோற்றத்தையும் அவர் அறிவார்.
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
பிரம்மாவின் இல்லத்தில் கூடியிருந்த பிற சித்தர் குழுக்களுக்கு அவர் வேதத்திற்கு நிகரான அந்தப் புராணத்தை எடுத்துரைத்தார்.
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
தூய்மையான மனமுடைய, தன்னையே பின்பற்றும் இருபத்தெட்டாயிரம் ரிஷிகளுக்கு பிரம்மா உண்மையின்படி இதனை எடுத்துரைத்தார். இவ்வாறு முன்பு இந்த முனி-உரைத்த ஞானம் சூரியனுக்குக் கிடைத்தது.
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
அறுபதாயிரம் ஆண்டுகளும் அறுநூறு ஆண்டுகளும் ஒளிரும் சூரியனால் படைக்கப்பட்ட முன்னணி உலகங்களைப் பற்றி, அந்த தூய மனமுடைய அனைவருக்கும் சூரியன் சொன்னான்.
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
அன்புக்குரியவனே, சூரியனைப் பின்பற்றும் அந்த மகாத்மா முனிவர்களால், மேருவில் கூடிய தேவர்களுக்கு மிகச் சிறந்ததை எடுத்துரைக்கப்பட்டிருந்தால்…
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
தேவர்களிடமிருந்து கேட்ட பின் அசித என்ற இருபிறப்பாளர், ஓ அரசர்களின் அரசே, சிறந்த முனிவராக அதை பிதுருக்களுக்கும் கேட்கச் செய்தார்.
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
அன்பு மகனே, என் தந்தை சந்தனுவும் எனக்கு இதைக் கூறினார். பின்னர் நானும் அதைக் கேட்டு, ஓ பாரதா, உனக்கு அதைச் சொன்னேன்.
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
இந்தப் புராணத்தைக் கேட்ட தேவர்களோ முனிவர்களோ — அவர்கள் அனைவரும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பரமாத்மாவையே வழிபடுகின்றனர்.
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
ஓ அரசே, இந்த ஆக்யானம் ரிஷிகளிடமிருந்து பரம்பரையாக வந்தது. வாசுதேவனின் பக்தனல்லாதவனுக்கு எவ்வகையிலும் நீ இதைக் கொடுக்கக்கூடாது.
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
ஓ அரசே, இந்த உயர்ந்த ஆக்யானத்தை எப்போதும் கேட்கச் செய்பவன், பக்தியுடனும் தூய்மையுடனும் ஒருமுகப்பட்டவனாக, ஓ அரசே, விரைவில் நித்தியமான விஷ்ணுலோகத்தை அடைவான்.
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
ஓ அரசே, நான் கேட்ட வேறு நூற்றுக்கணக்கான உபாக்யானங்களும் உனக்கு உண்டு. அவற்றின் சாரம் இதுவே எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
அரசனே, தேவர்களும் அசுரர்களும் கடைந்து அமுதை எடுத்ததுபோல, முன்பு அந்தணர்கள் இங்கே கதையமுதை எடுத்தனர்.
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
இதை எப்போதும் ஓதுபவனும், இதைக் கேட்கும் மனிதனும், தனிமையில் ஒருமுகமாகவும் நன்கு அமைதியுடனும் இருப்பவன்.
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
வெள்ளை மகாத்வீபத்தை அடைந்து, சந்திரனைப் போல ஒளிபெற்ற மனிதன் அந்த ஆயிரம் கதிரோன் தேவனுள் புகுவான்; இதில் ஐயமில்லை.
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
துன்புற்றவனும் இந்தக் கதையை முதலிலிருந்து கேட்டு நோயிலிருந்து விடுபடுவான்; அறிய விரும்புபவன் விருப்பங்களைப் பெறுகிறான், பக்தன் பக்தர்களின் நிலையை அடைகிறான்.
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
அரசனே, நீயும் எப்போதும் அந்த புருஷோத்தமனை வழிபட வேண்டும்; அவரே தாயும் தந்தையும், உலகம் முழுவதற்கும் குருவும் ஆவார்.
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
பிராமணர்களுக்கு அன்பான தெய்வமான நித்திய பகவான் உன்மீது மகிழ்ச்சி கொள்ளட்டும். யுதிஷ்டிரா, பெருந்தோளனே, பேரறிவாளனான ஜனார்தனன் (மகிழட்டும்).
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
ஜனமேஜயா, தர்மராஜன் இந்த சிறந்த ஆக்கியானத்தைக் கேட்டு, அவருடைய சகோதரர்கள் அனைவரும் நாராயணரை வழிபடுபவர்களாயினர்.
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
பாரதா, 'அந்த பகவானாகிய புருஷனால் வெற்றி பெறப்பட்டது' என்று, அவர்கள் எப்போதும் ஜபத்தில் ஈடுபட்டு சாரஸ்வத மந்திரத்தை உச்சரித்தனர்.
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
எங்கள் சிறந்த குருவான கிருஷ்ணத்வைபாயன முனிவர், நாராயணரை உச்சரித்து மிக உயர்ந்த ஜப மந்திரத்தை பாடினார்.
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
வானவெளி வழியாக எப்போதும் அமிர்தத்தின் உறைவிடமான பாற்கடலுக்குச் சென்று, தேவதேவனை வழிபட்டு, மீண்டும் தம் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார்.
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
நாரதர் கூறியதான இவை அனைத்தையும் உனக்கு நான் கூறினேன். இது பாரம்பரியமாக வந்தது; முன்பு என் தந்தை இதை எனக்குச் சொன்னார்.
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
வைசம்பாயனர் பாடிய இவை அனைத்தும் உனக்குக் கூறப்பட்டன. ஜனமேஜயன் அதைக் கேட்டு முறைப்படி முறையாகச் செய்தான்.
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
நீங்கள் அனைவரும் கடுந்தவம் புரிந்தவர்கள்; விரதங்களை முறையாக நோற்றவர்கள். சௌனகரின் மாபெரும் யாகசத்திரத்திற்கு வந்தடைந்துள்ள சிறந்த துவிஜர்களே!
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
நன்கு அளிக்கப்பட்ட ஹோமங்களுடன் யாகங்களால் நிலையான பரமேசுவரனை வழிபடுங்கள். இது பாரம்பரியமாக வந்தது; முன்பு என் தந்தை எனக்கு இதைக் கூறினார்.