Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.348

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

12.348.1

नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥

ಮಹಾಘೋರವಾದ ಏಕಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ನಾರದರು ಭಗವಂತ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

12.348.2

शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥

ನಾರದ, ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಕೇಳು, ಮಹಾಮುನಿ: ಮತ್ಸ್ಯ, ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ನಂತರ ವಾಮನ; ರಾಮ, ರಾಮ, ರಾಮ; ಕುದ್ಧ ಕಲ್ಕಿ — ಇವು ಹತ್ತು.

12.348.3

पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥

ಮೊದಲು ನಾನು ಮೀನಾಗುವೆನು; ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು; ಮಹಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವೆನು.

12.348.4

द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥

ಎರಡನೆಯದು ನನ್ನ ಕೂರ್ಮ ರೂಪ; ಚಿನ್ನದ ಶಿಖರದಂತೆ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಧರಿಸುವೆನು.

12.348.5

मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥

ಮಹಾರ್ಣವದ ಘೋರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಭಾರದಿಂದ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ — ಆಗ ನಾನು, ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ಬಲದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೇ (ಎತ್ತುವೆನು).

12.348.6

सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥

ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸರ್ವಾಂಗಗಳಿರುವ, ನಷ್ಟವಾದ ಸಾಗರ-ಮೇಖಲೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತರುವೆನು; ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬಲಗರ್ವಿತ ದೈತ್ಯ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

12.348.7

नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥

ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದಿತಿಯ ಪುತ್ರ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.

12.348.8

विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥

ವಿರೋಚನನ ಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರ, ಮಹಾ ಅಸುರ ಬಲಿ, ದೇವ-ಅಸುರ-ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೂ ಅವಧ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಶಕ್ರನನ್ನೂ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಚ್ಯುತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

12.348.9

त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥

ಅವನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶಚೀಪತಿ (ಇಂದ್ರ) ವಿಮುಖನಾದಾಗ, ನಾನು ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಅದಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸುವೆನು.

12.348.10

वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥

ಬಟುವಾಗಿ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಯಜ್ಞಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಕೇಳಿ ಬಲಿ ಪ್ರೀತನಾಗುವನು.

12.348.11

किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥

"ಓ ಬಟುವೇ, ನಿನಗೇನು ಬೇಕು? ಹೇಳು" ಎಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನಾನು ಒಂದು ಮಹಾ ವರವನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದೆ: "ಕೇವಲ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿ ನೀಡಲ್ಪಡಲಿ" ಎಂದು ಮಹಾ ಅಸುರನನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದೆ.

12.348.12

स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥

ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತನಾಗಿ ನೀಡುವನು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ತಡೆದರೂ ಸಹ — ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ನೀರು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆವರಿಸುವಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು.

12.348.13

ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥

ನಂತರ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ಓ ನಾರದ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರವರ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

12.348.14

बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥

ಪಾತಾಳತಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬಲಿಯನ್ನು, ದಾನವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದವನನ್ನು ನಾನು (ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನನ್ನಾಗಿ) ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

12.348.15

त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥

ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭೃಗುಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತ ರಾಮನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸಮೃದ್ಧ ಬಲ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

12.348.16

संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥

ತ್ರೇತಾ ಮತ್ತು ದ್ವಾಪರ ಯುಗಗಳ ಸಂಧಿಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ದಶರಥನ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಮನಾಗಿ ನಾನು ಜಗತ್ಪತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.

12.348.17

त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥

ಮೂವರ ಘಾತದಿಂದ ಒಂದು ಕಡೆ, ಇಬ್ಬರ ಘಾತದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ವಿಕೃತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರ ಋಷಿಗಳು ವಾನರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.

12.348.18

तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥

ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವವರು ವನವಾಸಿಗಳಾಗಿ, ಮಹಾಬಲರು, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾಗಿರುವರು.

12.348.19

ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥

ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ಅವರು ದೇವಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಹಾಯಕರಾಗುವರು. ಆಗ ನಾನು ಪುಲಸ್ತ್ಯ ವಂಶದ ಕಳಂಕನಾದ, ಭಯಂಕರನಾದ ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ರಾವಣನನ್ನು, ಅವನ ಗಣಗಳ ಸಹಿತ, ಲೋಕಕಂಟಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

12.348.20

विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥

ವಿಭೀಷಣನಿಗೆ ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೊಡುವೆನು. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು ಅವ್ಯಯವಾದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆನು.

12.348.21

द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥

ದ್ವಾಪರ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದ ಸಂಧಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಕಂಸನ ಕಾರಣದಿಂದ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವವಾಗುವುದು.

12.348.22

तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಂಟಕರಾದ ಅನೇಕ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಕುಶಸ್ಥಲಿಯನ್ನು, ದ್ವಾರಕಾ ಪುರಿಯನ್ನು ನನ್ನ ನಿವಾಸವಾಗಿ ಮಾಡುವೆನು.

12.348.23

वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಅದಿತಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಭೌಮ ನರಕನನ್ನು, ಮುರನನ್ನು, ದಾನವ ಪೀಠನನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

12.348.24

प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥

ರಮಣೀಯವಾದ, ನಾನಾ ಧನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷ ಪುರವನ್ನು, ಕುಶಸ್ಥಲಿಯನ್ನೂ, ಉತ್ತಮ ದಾನವರನ್ನು ಕೊಂದು ನಾಶಮಾಡುವೆನು.

12.348.25

कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥

ಮತ್ತು ಕೃಕಲಾಸವಾಗಿ ಬದಲಾದ ನೃಗ ರಾಜನನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವೆನು.

12.348.26

तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಕಾರಣದಿಂದ ಶೋಣಿತಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಣನ ನಗರಕ್ಕೂ ಹೋಗಿ ಮಹಾ ನಾಶ ಮಾಡುವೆನು.

12.348.27

शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥

ಬಾಣನ ಪ್ರಿಯನ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದ, ಲೋಕದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಶಂಕರ ಮತ್ತು ಮಹಾಸೇನ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳನ್ನು ನಾನು ಸೋಲಿಸುವೆನು.

12.348.28

ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥

ನಂತರ ಬಲಿಯ ಮಗನೂ ಸಾವಿರ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಬಾಣನನ್ನು ಗೆದ್ದು, ನಂತರ ಸೌಭದ ಎಲ್ಲಾ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವೆನು.

12.348.29

यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥

ಗರ್ಗನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತನಾದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಕಾಲಯವನನು — ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಅವನ ವಧೆ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಆಗುವುದು.

12.348.30

कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥

ಕಂಸನನ್ನು, ಕೇಶಿಯನ್ನು, ಅಕ್ರೂರನನ್ನು, ಮಹಾಸುರ ಅರಿಷ್ಟನನ್ನು, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ಚಾಣೂರನನ್ನು, ಮಹಾಬಲ ಮುಷ್ಟಿಕನನ್ನು (ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು).

12.348.31

प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥

ಪ್ರಲಂಬ, ಧೇನುಕ, ಹೋರಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಅರಿಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಕಾಳೀಯ—ಇವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿ ಯಮುನೆಯ ಮಹಾಹ್ರದದಲ್ಲಿ.

12.348.32

गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥

ಮುಂದೆ ಗೋಕುಲಗಳಲ್ಲಿ, ಒಳಿತಿಗಾಗಿ, ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಹಾಪರ್ವತವನ್ನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವೆನು.

12.348.33

अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥

ಮಳೆ ನಿಂತ ಬಳಿಕ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ದ್ವಿಜನೇ, ಆಗ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವೆನು; ಸರ್ವ ಧನವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಸಿದು, ವಾಸುದೇವನನ್ನೂ ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನೂ ಕೂಡ.

12.348.34

जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥

ಬಲಶಾಲಿ ಜರಾಸಂಧನು, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ವಿರೋಧಿ, ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಅಸುರನಾಗಿ, ಉಬ್ಬಿದ ಭೂಪಾಲನಾಗುವನು.

12.348.35

मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥

ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯ ಚಲನೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವಧೆ ಆಗುವುದು; ಧರ್ಮಪುತ್ರನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಶಿಶುಪಾಲನನ್ನು ವಧಿಸುವೆನು.

12.348.36

दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥

ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಪರಾಧದಿಂದಲೂ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಗುಣದಿಂದಲೂ, ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದಾಗ.

12.348.37

वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥

ವಾಸವನ ಮಗನಾದ ಅರ್ಜುನನು ನನಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಉತ್ತಮ ಸಹಾಯಕನಾಗುವನು. ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಅವನ ಸ್ವರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು.

12.348.38

एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥

ಲೋಕದ ಜನರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವರು: ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳು, ಇಬ್ಬರು ಈಶ್ವರರು, ಲೋಕಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉದ್ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ದಹಿಸಿದರು.

12.348.39

शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥

ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವರು.

12.348.40

कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥

ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಪೂರೈಸಿ, ಎಲ್ಲ ಸಾತ್ವತ ಪ್ರಮುಖರಿಗೂ ದ್ವಾರಕೆಗೂ — ಓ ಸತ್ತಮನೇ!

12.348.41

करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಭೀಕರ ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಮಾಡುವೆನು. ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು.

12.348.42

ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥

ಆಗ ಕಲಿಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜರಾಜ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಭಯದಿಂದ, ಮಾಗಧನಿಂದಲೇ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ —

12.348.43

काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥

ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಬೋಳು ತಲೆಯಿಂದ, ಬಿಳಿ ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಶುದ್ಧೋದನನ ಮಗನಾದ ಬುದ್ಧನಾಗಿ ನಾನು ಮಾನವರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವೆನು.

12.348.44

शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥

ನಾನು ಬುದ್ಧತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಶೂದ್ರರು ಶುದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣುವರು; ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಬುದ್ಧರಾಗುವರು.

12.348.45

अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವರು, ವೇದಾಧ್ಯಯನ ನಿಲ್ಲುವುದು; ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುವವು, ಗುರುಪೂಜೆ ನಾಶವಾಗುವುದು.

12.348.46

न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥

ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆಯ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಸೊಸೆಯರೂ ಸಹೋದರರೂ ಕೇಳರು; ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೂ ಪತ್ನಿಯರೂ ಕೇಳರು — ಕೆಳಗಿನವರೂ ಮೇಲಿನವರೂ ಹೀಗೆಯೇ ವರ್ತಿಸುವರು.

12.348.47

एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥

ಕಲಿಯುಗ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು — ಶ್ರುತಿ ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ; ಅಶುದ್ಧ ಧರ್ಮಸಂಕರ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವುದು.

12.348.48

तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥

ಅವರಿಂದ ಧರ್ಮಜ್ಞರೂ ದೇವ-ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೂ ಮನುಷ್ಯರಾಗುವರು — ಆದರೆ ಅವರು ಅಶುದ್ಧರಾಗಿ ನ್ಯಾಯದ ಛಲದ ಮಾತನ್ನಾಡುವರು.

12.348.49

ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥

ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕೇಳುಗರು ಪಾಪ ನಿಶ್ಚಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು, ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು. ಅವರೊಡನೆ ಸಂಸರ್ಗದ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮೂರು ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

12.348.50

ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥

ಆಗ ಕಲಿಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯಂತೆ ಪಿಂಗಳ ವರ್ಣದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕಲ್ಕಿ, ವಿಷ್ಣುಯಶಸ್ಸಿನ ಮಗ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ ಎಂಬ ಪುರೋಹಿತನಾಗುವನು.

12.348.51

तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥

ಆ ವಿನಾಶದಲ್ಲಿ ವನಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರ ಮೂಗಿನ ಕುದುರೆ ನಿಲ್ಲುವುದು; ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಇರುವರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮ್ಲೇಚ್ಛರನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಷಂಡರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವೆನು.

12.348.52

पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಷಂಡವೂ ಅಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುವುದು. ಪಾಷಂಡರನ್ನು ಕೊಂದು, ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಮಾಡುವವನು ನಾನೇ.

12.348.53

ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥

ಆ ಬಳಿಕ ನಾನು ಸದಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುವೆನು. ಮತ್ತೆ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುವಾಗ.

12.348.54

कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥

ನಾಲ್ಕು ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನಾನು ಅಪರಿಮಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು.

12.348.55

हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥

ಹಂಸ, ಕೂರ್ಮ, ಮತ್ಸ್ಯ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ವಾಮನ, ರಾಮ, ದಶರಥನ ಮಗ ರಾಮ, ಸಾತ್ವತ ಮತ್ತು ಕಲ್ಕಿ — ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಇವೇ ನನ್ನ ಅವತಾರಗಳು.

12.348.56

यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥

ವೇದದ ಶ್ರುತಿ ನಷ್ಟವಾದಾಗ ನಾನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದೆ; ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡುವ ಶ್ರುತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.

12.348.57

अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ನೀನು ಕೇಳಿರಬಹುದು; ನನ್ನ ಉತ್ತಮ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಈಗಾಗಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ.

12.348.58

लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥

ಲೋಕಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವರು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಇಂತಹ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

12.348.59

यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥

ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ನೀನು ಪಡೆದುದನ್ನು, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನಿನಗೆ ನಾನು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ — ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರಹಸ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಓ ಸತ್ತಮ.

12.348.60

एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥

ಹೀಗೆ ಆ ಭಗವಾನ್ ದೇವನು, ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವ್ಯಯನು, ಇಷ್ಟು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.

12.348.61

नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥

ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ನಾರದನೂ ಬಯಸಿದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ನರ-ನಾರಾಯಣರನ್ನು ನೋಡಲು ಬದರಿ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

12.348.62

इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥

ಈ ಮಹೋಪನಿಷತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದೆ; ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿದೆ; ಅವನಿಂದ ಪಂಚರಾತ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

12.348.63

नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥

ನಾರಾಯಣನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದುದನ್ನು ನಾರದನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಸಿದನು; ಮಗನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಂತೆ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದಂತೆ.

12.348.64

एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥

ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಈ ಮಹಿಮೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾದುದು. ನಾರದನಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದರೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಏಕೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ?

12.348.65

पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥

ಪಿತಾಮಹ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಆ ದೇವನ ನಂತರದವನೇ; ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅವನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ?

12.348.66

महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥

ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾಕಲ್ಪಗಳೂ ನೂರಾರು ಮಹಾಕಲ್ಪಗಳೂ ಕಳೆದುಹೋದವು; ಸೃಷ್ಟಿಗಳೂ ಪ್ರಳಯಗಳೂ ಕಳೆದುಹೋದವು.

12.348.67

सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಇದನ್ನೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ; ಪರಮಾತ್ಮ, ಈಶಾನ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಉದ್ಭವವನ್ನೂ ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

12.348.68

ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಇತರ ಸಿದ್ಧ ಸಮೂಹಗಳಿಗೆ ಅವನು ವೇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಆ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದನು.

12.348.69

अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥

ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದ, ತನ್ನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಸಾವಿರ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ತತ್ತ್ವತಃ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹಿಂದೆ ಈ ಮುನಿ-ಉಕ್ತ ಜ್ಞಾನವು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಲಭಿಸಿತು.

12.348.70

वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥

ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು, ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮುಖ್ಯ ಲೋಕಗಳ ಕುರಿತು, ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೂರ್ಯನು ಹೇಳಿದನು.

12.348.71

सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥

ಮಗನೇ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳಿಂದ, ಮೇರುವಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ಕೇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ…

12.348.72

देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥

ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿ ಕೇಳಿ ನಂತರ ಅಸಿತ ಎಂಬ ದ್ವಿಜನು, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಯಾಗಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದನು.

12.348.73

मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥

ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಶಂತನುವೂ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಂತರ ನಾನೂ ಕೇಳಿ, ಓ ಭಾರತ, ನಿನಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು.

12.348.74

सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥

ಈ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳಾಗಲಿ ಮುನಿಗಳಾಗಲಿ — ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

12.348.75

इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಆಖ್ಯಾನ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿ ಬಂದದ್ದು. ವಾಸುದೇವನ ಭಕ್ತನಲ್ಲದವನಿಗೆ ನೀನು ಇದನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೊಡಬಾರದು.

12.348.76

आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಉತ್ತಮ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳಿಸುವವನು, ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

12.348.77

मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಕೇಳಿದ ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳು ನಿನಗಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲದರ ಸಾರ ಇದೇ ಹೊರತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

12.348.78

सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಮಥಿಸಿ ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದಂತೆ, ಹಿಂದೆ ವಿಪ್ರರು ಇಲ್ಲಿ ಕಥಾಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ.

12.348.79

यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥

ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಓದುವವನು ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರ ಭಾವದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿರಬೇಕು.

12.348.80

प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥

ಶ್ವೇತ ಮಹಾದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಸಹಸ್ರಾರ್ಚಿ ದೇವನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

12.348.81

मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥

ಪೀಡಿತನು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಆದಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜಿಜ್ಞಾಸುವು ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಭಕ್ತನು ಭಕ್ತರ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

12.348.82

त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನೂ ಸದಾ ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನೇ ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರು.

12.348.83

ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಸನಾತನ ಭಗವಂತನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಜನಾರ್ದನನು (ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ).

12.348.84

श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥

ಜನಮೇಜಯ, ಧರ್ಮರಾಜ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಪರರಾದರು.

12.348.85

जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥

ಭಾರತ, 'ಆ ಭಗವಂತನಾದ ಪುರುಷನಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತು' ಎಂದು ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಸಾರಸ್ವತವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು.

12.348.86

यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥

ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರುವಾದ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಪರಮ ಜಪವನ್ನು ಹಾಡಿದರು.

12.348.87

गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥

ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸದಾ ಅಮೃತದ ನೆಲೆಯಾದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ದೇವೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು.

12.348.88

एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥

ನಾರದರು ಹೇಳಿದ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದದ್ದು; ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು.

12.348.89

एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥

ವೈಶಂಪಾಯನರು ಹಾಡಿದ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜನಮೇಜಯ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

12.348.90

यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥

ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದವರು, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವರು. ಶೌನಕನ ಮಹಾಸತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೀರಿ.

12.348.91

यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥

ಸುಹುತ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಿ. ಇದು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದ ಮಾತು; ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರು.