ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
ମହାଭୟଙ୍କର ଏକାର୍ଣବରେ ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ନାରଦ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
ନାରଦ, ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଶୁଣ, ହେ ମହାମୁନି: ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ବରାହ, ନରସିଂହ, ପରେ ବାମନ; ରାମ, ରାମ, ରାମ; କ୍ରୁଦ୍ଧ କଳ୍କି — ଏ ଦଶ।
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
ପ୍ରଥମେ ମୁଁ ମୀନ ହେବି; ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ମହାର୍ଣବରେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିବି।
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
ଦ୍ୱିତୀୟ ମୋର କୂର୍ମ ରୂପ; ସୁବର୍ଣ୍ଣଶିଖର ପରି ସ୍ମୃତ; ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଅମୃତ ପାଇଁ ମୁଁ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଧାରଣ କରିବି।
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
ମହାର୍ଣବର ଘୋର ଜଳରେ ଭାରରେ ଦବିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ପୁଣି — ତେବେ ମୁଁ, ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ବଳରେ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ହିଁ (ଉଠାଇବି)।
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
ଜୀବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ସର୍ବାଙ୍ଗା, ନଷ୍ଟ ସାଗର-ମେଖଳା ପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ତା ସ୍ଥାନକୁ ଆଣିବି; ବରାହ ରୂପ ଧରି ବଳଗର୍ବିତ ଦୈତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ବଧ କରିବି।
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
ନରସିଂହ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞନାଶକ ଦିତିପୁତ୍ର ହିରଣ୍ୟକଶିପୁକୁ ମୁଁ ପୁଣି ବଧ କରିବି।
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
ବିରୋଚନଙ୍କ ବଳବାନ ପୁତ୍ର ମହାସୁର ବଳି ଦେବ, ଅସୁର ଓ ରାକ୍ଷସ ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ଅବଧ୍ୟ ହେବେ। ସେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ରାଜ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ କରିବେ।
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ରିଲୋକ ଅପହୃତ ହେଲେ ଏବଂ ଶଚୀପତି (ଇନ୍ଦ୍ର) ବିମୁଖ ହେଲେ, ମୁଁ କଶ୍ୟପଙ୍କଠାରୁ ଅଦିତିରେ ଦ୍ୱାଦଶ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେବି।
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
ବଟୁ ହୋଇ ଯଜ୍ଞସଭାକୁ ଯାଇ, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ମୁଁ ଯଜ୍ଞସ୍ତୁତି କରିବି; ତାହା ଶୁଣି ବଳି ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
"ହେ ବଟୁ, ତୁମେ କ'ଣ ଚାହଁ? କୁହ" ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ, ମୁଁ ଏକ ମହାନ ବର ମାଗିଲି: "କେବଳ ତିନି ପାଦ ଭୂମି ଦିଆଯାଉ" ବୋଲି ମହାସୁରଙ୍କୁ ମାଗିଲି।
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିଷେଧ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମୋ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦେବେ — ହାତରେ ଥିବା ଜଳ ତିନି ପାଦ ସହିତ ଯେତିକି ଘେରେ, ସେତିକି ଭୂମି।
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
ତା'ପରେ ଅମିତତେଜସ୍ୱୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଦେବି; ହେ ନାରଦ, ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରିବି।
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
ପାତାଳତଳରେ ବାସକାରୀ ବଳିକୁ, ଦାନବ ଓ ବଳିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ ସେହି ଦାନବକୁ ମୁଁ (ସେପରି) କରିବି।
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ମୁଁ ଭୃଗୁକୁଳର ଧାରକ ରାମ ରୂପେ ଜନ୍ମିବି; ସମୃଦ୍ଧ ବଳ ଓ ବାହନବିଶିଷ୍ଟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଉଚ୍ଛେଦ କରିବି।
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପରର ସନ୍ଧିକାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମୁଁ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମ ହୋଇ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ହେବି।
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
ତିନିଙ୍କ ଆଘାତରେ ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ଏବଂ ଦୁଇଙ୍କ ଆଘାତରେ ଅନ୍ୟ ପାଖରେ ବିକୃତି ଘଟିବ; ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଋଷିମାନେ ବାନରତ୍ୱ ପାଇବେ।
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମିବେ, ସେମାନେ ବନବାସୀ, ମହାବଳ, ମହାବୀର୍ୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ ହେବେ।
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେମାନେ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟରେ ମୋର ସହାୟକ ହେବେ। ତା'ପରେ ମୁଁ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶର କଳଙ୍କ, ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣକୁ, ତା'ର ଗଣ ସହିତ, ଜଗତର କଣ୍ଟକକୁ ବଧ କରିବି।
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଯଥାକ୍ରମେ ଦେବି। ଅଯୋଧ୍ୟାର ସମସ୍ତ ନିବାସୀଙ୍କୁ ମୁଁ ଅବ୍ୟୟ ଲୋକକୁ ନେଇଯିବି।
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
ଦ୍ୱାପର ଓ କଳିଯୁଗର ସନ୍ଧିର ଶେଷରେ, କଂସଙ୍କ କାରଣରୁ ମଥୁରାରେ ମୋର ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ହେବ।
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ କଣ୍ଟକ ଅନେକ ଦାନବଙ୍କୁ ବଧ କରି କୁଶସ୍ଥଳୀ, ଦ୍ୱାରକା ନାମକ ନଗରୀକୁ ମୋର ନିବାସ କରିବି।
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
ସେଠାରେ ସେ ନଗରୀରେ ବାସ କରି ଅଦିତିଙ୍କ ଅପ୍ରିୟକାରୀ ଭୌମ ନରକ, ମୁର ଓ ଦାନବ ପୀଠକୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
ରମଣୀୟ, ନାନା ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ ନଗର ଓ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଦାନବଙ୍କୁ ବଧ କରି ମୁଁ ନଷ୍ଟ କରିବି।
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
ଏବଂ କୃକଲାସ ହୋଇଥିବା ନୃଗଙ୍କୁ ମୁଁ ପୁଣି ମୁକ୍ତ କରିବି।
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
ସେଠାରେ ମୋ ନାତିଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଶୋଣିତପୁରକୁ ଯାଇ ଏବଂ ବାଣଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଇ ମୁଁ ମହା ସଂହାର କରିବି।
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
ବାଣଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କ ହିତରେ ନିରତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନମସ୍କୃତ ଶଙ୍କର ଓ ମହାସେନ ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ପରାଜିତ କରିବି।
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
ତା'ପରେ ବଳିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସହସ୍ର ବାହୁଯୁକ୍ତ ବାଣଙ୍କୁ ଜିତି, ମୁଁ ସୌଭର ସମସ୍ତ ନିବାସୀଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବି।
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
ଗର୍ଗଙ୍କ ତେଜରେ ଆବୃତ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯେଉଁ କାଳଯବନ — ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ତାହାର ବଧ ମୋ ଦ୍ୱାରାରେ ହିଁ ହେବ।
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
କଂସ, କେଶୀ, ସେହିପରି ଅକ୍ରୂର, ମହାସୁର ଅରିଷ୍ଟ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଚାଣୂର ଓ ମହାବଳ ମୁଷ୍ଟିକଙ୍କୁ (ମୁଁ ବଧ କରିବି)।
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
ପ୍ରଲମ୍ବ, ଧେନୁକ, ବୃଷରୂପଧାରୀ ଅରିଷ୍ଟ ଏବଂ କାଳୀୟଙ୍କୁ ବଶ କରି ଯମୁନାର ମହାହ୍ରଦରେ।
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
ତା'ପରେ ଗୋକୁଳରେ, କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରୁଥିବା ସମୟରେ ମହାପର୍ବତକୁ ସାତ ରାତି ଧାରଣ କରିବି।
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
ବର୍ଷା ଥମିବା ପରେ, ପର୍ବତଶିଖରରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ସଂବାଦ କରିବି; ସମସ୍ତ ଧନ ସହଜରେ ହରଣ କରି, ବାସୁଦେବ ଓ ପୌଣ୍ଡ୍ରକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
ବଳବାନ ଜରାସନ୍ଧ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ବିରୋଧୀ, ଗିରିବ୍ରଜରେ ଅସୁର ହୋଇ ଗର୍ବିତ ଭୂପାଳ ହେବ।
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
ମୋ ବୁଦ୍ଧିର ସ୍ପନ୍ଦନରୁ ତାର ବଧ ହେବ; ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ଶିଶୁପାଳଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ଅପରାଧ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଗୁଣ ଯୋଗୁଁ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ବଳବାନ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
ବାସବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଉତ୍ତମ ସହାୟକ ହେବେ। ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବି।
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
ଲୋକମାନେ ଏପରି କହିବେ: ନର ଓ ନାରାୟଣ ଦୁଇ ଋଷି, ଦୁଇ ଈଶ୍ୱର, ଲୋକକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
ଅସ୍ତ୍ରରେ ପତିତ ସମସ୍ତ ରାଜା ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
ପୃଥିବୀର ଭାର ଲଘୁ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସମସ୍ତ ସାତ୍ୱତ ପ୍ରମୁଖ ଓ ଦ୍ୱାରକା ପ୍ରତି — ହେ ସତ୍ତମ!
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
ଆତ୍ମଜ୍ଞାନର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଳୟ କରିବି। ଦ୍ୱାରକାକୁ ନିଜ ବଶରେ ଆଣି ମୁଁ ତାହାକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ପଠାଇବି।
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
ତା'ପରେ କଳିଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଦ୍ୱିଜରାଜ ବୃକ୍ଷର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଭୟରେ, ମାଗଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଗୃହରେ ବାସ କରି —
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ, ମୁଣ୍ଡିତ ମସ୍ତକ ଓ ଧଳା ଦାନ୍ତ ଥିବା, ଶୁଦ୍ଧୋଦନଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧ ହୋଇ ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବି।
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
ମୁଁ ବୁଦ୍ଧତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ସହ ଭୋଜନ କରିବେ; ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବୁଦ୍ଧ ହେବେ।
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଜ୍ଞ ତ୍ୟାଗ କରିବେ, ବେଦାଧ୍ୟୟନ ବନ୍ଦ ହେବ; ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କ୍ଷୀଣ ହେବେ, ଗୁରୁପୂଜା ନଷ୍ଟ ହେବ।
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
ପୁତ୍ରମାନେ ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ, ପୁତ୍ରବଧୂ ଓ ଭାଇମାନେ ବି ନୁହେଁ; ନାତି ଓ ପତ୍ନୀମାନେ ବି ନୁହେଁ — ଅଧମ ଓ ଉତ୍ତମ ସମସ୍ତେ ଏପରି ଆଚରଣ କରିବେ।
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
କଳିଯୁଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଏହିପରି ହେବ — ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତିହୀନ; ଅଶୁଦ୍ଧ ଧର୍ମସଂକର ନିଶ୍ଚୟ ହେବ।
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଦେବ ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ ମନୁଷ୍ୟ ହେବେ — କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅଶୁଦ୍ଧ ହେବେ ଓ ନ୍ୟାୟର ଛଳରେ କଥା କହିବେ।
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
ଧର୍ମ ହରାଇଥିବା ଶ୍ରୋତାମାନେ ପାପ ନିଶ୍ଚୟରେ ସମାନ। ତେଣୁ ହିତାର୍ଥୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା ନ କହିବେ, ନ ଛୁଇଁବେ। ସେମାନଙ୍କ ସଂସର୍ଗ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ତିନି ଦିନ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
ତା'ପରେ କଳିଯୁଗର ଅନ୍ତରେ ହରି ପରି ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ କଳ୍କି, ବିଷ୍ଣୁଯଶଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ ନାମକ ପୁରୋହିତ ହେବେ।
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
ସେହି ବିନାଶରେ ବନଗ୍ରାମରେ ଉଚ୍ଚ ନାକବିଶିଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା ରହିବ; ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରହିବେ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ପାଷଣ୍ଡମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ କରିବି।
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
କଳିଯୁଗରେ ପାଷଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ମାୟାରୁ ହିଁ ବିନଷ୍ଟ ହେବ। ପାଷଣ୍ଡମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ପ୍ରଳୟରେ ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ ମୁଁ କରିବି।
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ସଦା ଯଜ୍ଞରେ ନିରତ ରହିବି। ପୁନର୍ବାର କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିବା ସମୟରେ।
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
ଚାରି ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ମୁଁ ଅପରିମେୟ କର୍ମ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ନିଜ ଲୋକକୁ ଯିବି।
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
ହଂସ, କୂର୍ମ ଓ ମତ୍ସ୍ୟ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ବରାହ ଓ ନରସିଂହ, ବାମନ, ରାମ ଏବଂ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ, ସାତ୍ୱତ ଓ କଳ୍କି — ଏଗୁଡ଼ିକ ମୋର ଅବତାର।
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
ବେଦର ଶ୍ରୁତି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ, ମୁଁ ତାକୁ ପୁଣି ଫେରାଇ ଆଣିଲି; ପୂର୍ବେ କୃତଯୁଗରେ ତାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରୁତିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲି।
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ କେଉଁଠି ତୁମେ ଶୁଣିଥିବ; ମୋର ସେହି ଉତ୍ତମ ଅବତାର ଅନେକ ଅତୀତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
ଲୋକକାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ଚାଲିଗଲେ; ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ମୋର ଏପରି ଦର୍ଶନ ପାଇନାହାନ୍ତି।
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
ଆଜି ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ତୁମେ ଯାହା ପାଇଛ, ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଭକ୍ତିମାନ ତୁମକୁ ମୁଁ ଏସବୁ କହିଛି — ପୁରାଣ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ, ରହସ୍ୟ ସହିତ, ହେ ସତ୍ତମ।
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
ଏହିପରି ସେହି ଭଗବାନ ଦେବ, ବିଶ୍ୱରୂପ ଧାରଣକାରୀ ଅବ୍ୟୟ, ଏତିକି ବାକ୍ୟ କହି ସେଠାରେ ପୁଣି ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ।
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇ ନର-ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ବଦରୀ ଆଶ୍ରମ ଆଡ଼କୁ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ।
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
ଏହି ମହୋପନିଷଦ ଚାରି ବେଦ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗରେ ରଚିତ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚରାତ୍ର ନାମରେ ଘୋଷିତ।
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
ନାରାୟଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ତାହା ନାରଦ ପୁଣି ଶୁଣାଇଲେ; ହେ ତାତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହରେ ଯେପରି ଦେଖିଥିଲେ ଓ ଶୁଣିଥିଲେ ସେପରି।
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଏହି ମହିମା ପ୍ରକୃତରେ ଅଦ୍ଭୁତ। ନାରଦଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା କାହିଁକି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ?
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
ପିତାମହ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ପରବର୍ତ୍ତୀ; ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ସେ କେମିତି ଜାଣି ନ ଥିବେ?
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ହଜାର ମହାକଳ୍ପ ଓ ଶହ ଶହ ମହାକଳ୍ପ ଅତୀତ ହୋଇଗଲେ; ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ ମଧ୍ୟ ଅତୀତ ହୋଇଗଲେ।
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିରେ ପ୍ରଜାସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ମରଣୀୟ। ହେ ନୃପ, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଏହା ଏବଂ ଏଥିରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଜାଣନ୍ତି; ପରମାତ୍ମା, ଈଶାନ ଏବଂ ନିଜର ଉଦ୍ଭବକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଜାଣନ୍ତି।
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମରେ ସମବେତ ଅନ୍ୟ ସିଦ୍ଧସଂଘମାନଙ୍କୁ ସେ ବେଦତୁଲ୍ୟ ସେହି ପୁରାଣ ଶୁଣାଇଲେ।
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
ଆତ୍ମାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିଥିବା, ଆତ୍ମାର ଅନୁଗାମୀ ଅଠାଇଶ ହଜାର ଋଷିମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଏହା ଶୁଣାଇଲେ। ଏହିପରି ପୂର୍ବେ ଏହି ମୁନି-କଥିତ ଜ୍ଞାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା।
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
ଷାଠିଏ ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ଛଅଶହ ବର୍ଷ, ଉତ୍ତପ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ପ୍ରଧାନ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ, ସେହି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ।
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ସେହି ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମେରୁରେ ସମବେତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଦି ଉତ୍ତମ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା…
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟରୁ ଶୁଣି ତା'ପରେ ଅସିତ ନାମକ ଦ୍ୱିଜ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ହୋଇ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାହା ଶୁଣାଇଲେ।
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
ହେ ତାତ, ମୋ ପିତା ଶାନ୍ତନୁ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଏହା କହିଥିଲେ। ତା'ପରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣି, ହେ ଭାରତ, ତୁମକୁ ତାହା କହିଲି।
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
ଏହି ପୁରାଣ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣିଛନ୍ତି, ସେହି ଦେବତା ବା ମୁନି — ସେମାନେ ସର୍ବତ୍ର ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ହିଁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
ହେ ନୃପ, ଏହି ଆଖ୍ୟାନ ଋଷିମାନଙ୍କଠାରୁ ପରମ୍ପରାରେ ଆସିଛି। ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତ ନ ଥିବା ଲୋକକୁ ତୁମେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
ହେ ନୃପ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଖ୍ୟାନ ଯିଏ ସଦା ଶୁଣାଏ, ସେହି ଭକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଚି ଓ ସମାହିତ ହୋଇ, ହେ ରାଜନ, ଶୀଘ୍ର ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ଲାଭ କରେ।
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
ହେ ରାଜନ, ମୋଠାରୁ ତୁମ ପାଖରେ ଆହୁରି ଶହ ଶହ ଉପାଖ୍ୟାନ ଅଛି, ଯାହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ସେସବୁର ସାର ଏଥିରେ ଉଦ୍ଧୃତ ହୋଇଛି।
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
ହେ ରାଜନ, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ମନ୍ଥନ କରି ଯେପରି ଅମୃତ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ, ସେପରି ପୂର୍ବେ ବିପ୍ରମାନେ ଏଠାରେ କଥାମୃତ ଉଦ୍ଧାର କରିଛନ୍ତି।
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ପଢ଼େ ଏବଂ ଯେ ଏହାକୁ ଶୁଣେ, ସେ ଏକାନ୍ତ ଭାବରେ ଓ ନିର୍ଜନରେ ସୁସମାହିତ ହୋଇଥାଏ।
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
ଶ୍ୱେତ ମହାଦ୍ୱୀପରେ ପହଞ୍ଚି, ଚନ୍ଦ୍ରଭଳି ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମଣିଷ ସେହି ସହସ୍ରାର୍ଚି ଦେବଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରେ; ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
ପୀଡ଼ିତ ମଣିଷ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ଆଦିରୁ ଶୁଣି ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଜିଜ୍ଞାସୁ କାମନା ପାଏ, ଏବଂ ଭକ୍ତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଗତି ପାଏ।
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
ହେ ରାଜନ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା ସେହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ସେ ହିଁ ମାତା, ପିତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ।
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିୟ ସନାତନ ଭଗବାନ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମହାବାହୁ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ (ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ)।
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
ହେ ଜନମେଜୟ, ଧର୍ମରାଜ ଓ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଖ୍ୟାନ ଶୁଣି ନାରାୟଣପରାୟଣ ହେଲେ।
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
ହେ ଭାରତ, 'ସେହି ଭଗବାନ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତାଗଲା' ଏହା କହି ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଜପରେ ନିଯୁକ୍ତ ରହି ସାରସ୍ୱତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ।
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ମୁନି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପରମ ଜପ ଗାନ କଲେ।
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
ଆକାଶ ପଥରେ ସର୍ବଦା ଅମୃତର ଆଶ୍ରୟ କ୍ଷୀରସାଗରକୁ ଯାଇ, ଦେବେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଲେ।
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
ନାରଦଙ୍କ କଥିତ ଏ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ଏହା ପରମ୍ପରାଗତ; ପୂର୍ବରୁ ମୋ ପିତା ମୋତେ ଏହା କହିଥିଲେ।
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନଙ୍କ କଥିତ ଏ ସବୁ ତୁମକୁ କୁହାଗଲା। ଜନମେଜୟ ତାହା ଶୁଣି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯଥାଯଥ କଲେ।
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ କଠୋର ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛନ୍ତି। ଶୌନକଙ୍କ ମହାସତ୍ରରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଗଣ, ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
ସୁହୁତ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାଶ୍ୱତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରନ୍ତୁ। ଏହା ପରମ୍ପରାରୁ ଆସିଥିବା କଥା; ପୂର୍ବରେ ମୋ ପିତା ମୋତେ ଏହା କହିଥିଲେ।