Mahābhārata · Adhyāya 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
No grande e terrível oceano único, quando os seres imóveis e móveis haviam perecido, Nārada perguntou ao bem-aventurado Janārdana.
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
Ouve a verdade, ó Nārada, grande sábio: o Peixe, a Tartaruga, o Javali, o Homem-leão, depois o Anão; Rāma, Rāma e Rāma; e o irado Kalki — estes são os dez.
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
Primeiro tornar-me-ei peixe; estabelecerei as criaturas e sustentarei os mundos que afundam no grande oceano.
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
Minha segunda forma é a tartaruga, lembrada como semelhante a um pico dourado; ó melhor dos duas vezes nascidos, pelo amṛta sustentarei o monte Mandara.
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
Outra vez, a terra, oprimida por um fardo no terrível grande oceano — então eu, ó sábio, pela força, na verdade para o bem de todos os seres, a erguerei.
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
A terra, cada membro coberto de criaturas, perdida e cingida pelo oceano — trá-la-ei de volta ao seu lugar, assumindo a forma de javali, e matarei o Daitya Hiraṇyākṣa, orgulhoso de sua força.
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
Tomando a forma de homem-leão, matarei novamente Hiraṇyakaśipu, destruidor do sacrifício, filho de Diti, pela obra dos deuses.
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
O poderoso filho de Virocana, o grande asura Bali, será invulnerável a todos os mundos, deuses, asuras e rākṣasas. Ele chegará a expulsar Śakra de seu próprio reino.
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
Quando os três mundos forem roubados por ele e o senhor de Śacī (Indra) se afastar, eu nascerei como o décimo segundo filho de Aditi, de Kaśyapa.
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
Indo como jovem estudante brâmane ao salão do sacrifício, louvado pelos melhores dos duas vezes nascidos, farei o louvor do sacrifício; ouvindo-o, Bali se alegrará.
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
Quando me disseram: "O que desejas, jovem estudante? Fala", pedi um grande dom: "Que me sejam dados apenas três passos de terra"; pedi isso ao grande asura.
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
Muito satisfeito comigo, ele o daria, mesmo que seus ministros o proibissem: tanta terra quanto a água na mão, com três passadas, puder cobrir.
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
Então darei o reino a Indra, de esplendor imensurável, e, ó Nārada, estabelecerei os deuses cada um em seu lugar.
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
E farei de Bali, que habita as profundezas do submundo, o melhor dos dānavas e dos Balis, invencível até para todos os deuses.
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
Na era de Tretā nascerei como Rāma, sustentáculo da linhagem de Bhṛgu, e destruirei a casta guerreira, rica em força e montarias.
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
Quando chegar a junção de Tretā e Dvāpara, tornar-me-ei Rāma, filho de Daśaratha, e serei o senhor do mundo.
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
Pelos golpes de três virá uma deformidade de um lado, e pelos de dois do outro; os dois sábios, filhos de Prajāpati, obterão de fato o estado de macacos.
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
Os que nascerem de sua linhagem serão habitantes da floresta, muito fortes, de grande valor, iguais a Indra em valentia.
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
Ó duas vezes nascido, eles serão meus auxiliares na obra dos deuses. Então matarei Rāvaṇa, o terrível senhor dos rākṣasas, a vergonha da linhagem de Pulastya, feroz, com seu séquito, espinho do mundo.
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
Darei a Vibhīṣaṇa o seu reino na ordem devida. Conduzirei todos os habitantes de Ayodhyā ao mundo imperecível.
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
No fim da junção das idades Dvāpara e Kali, minha manifestação ocorrerá em Mathurā por causa de Kaṃsa.
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
Ali, tendo matado muitos dānavas, espinhos dos deuses, farei de Kuśasthalī, a cidade de Dvārakā, minha morada.
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
Morando ali naquela cidade, matarei Naraka, o filho da terra que causa dano a Aditi, Mura e o dānava Pīṭha.
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
Tendo matado os melhores dānavas, destruirei a bela cidade de Prāgjyotiṣa, dotada de muitas riquezas, e também Kuśasthalī.
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
E libertarei novamente o rei Nṛga, que se tornara um lagarto.
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
Ali, por causa do meu neto, irei à cidade de Śoṇita e, chegando à cidade de Bāṇa, causarei grande matança.
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
Derrotarei os dois deuses, Śaṅkara e Mahāsena, que se dedicam ao bem-estar do amado de Bāṇa, que estão prontos e são reverenciados pelos mundos.
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
Então, tendo vencido Bāṇa, o filho de Bali de mil braços, destruirei todos os habitantes de Saubha.
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
O célebre Kālayavana, envolto no esplendor de Garga — sua morte virá somente pela minha mão, ó melhor dos duas vezes nascidos.
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
Kaṃsa, Keśin, igualmente Akrūra, o grande demônio Ariṣṭa, Cāṇūra de grande valor e Muṣṭika de grande força.
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
Tendo subjugado Pralamba, Dhenuka, Ariṣṭa que tomara a forma de touro, e também Kāliya, no grande lago do Yamunā.
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
Depois, nas aldeias dos pastores, para o bem-estar, enquanto Indra faz chover, sustentarei a grande montanha por sete noites.
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
Então, cessada a chuva, firme no cume da montanha, ó duas vezes nascido, conversarei com Indra; tendo arrancado facilmente toda a sua riqueza, e também a Vāsudeva e Pauṇḍraka.
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
E Jarāsandha, poderoso, opositor de todos os reis, será um demônio inchado de orgulho, governante da terra, em Girivraja.
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
Pelo movimento da minha intenção virá a sua morte; no sacrifício do filho de Dharma, de fato matarei Śiśupāla.
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
Pela ofensa de Duryodhana e pela virtude de Yudhiṣṭhira, quando os poderosos de todos os reis da terra se reunirem.
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
O filho de Vāsava (Arjuna) será meu único bom aliado. Estabelecerei Yudhiṣṭhira em seu próprio reino, junto com seus irmãos.
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
Assim dirão as pessoas: os dois sábios Nara e Nārāyaṇa, os dois senhores, empenhados no propósito do mundo, queimavam a casta guerreira.
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
Todos os reis caídos pelas armas irão certamente ao céu.
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
Tendo realizado o alívio do fardo da terra como desejado, e em favor de todos os principais sātvatas e de Dvārakā, ó melhor dos bons!
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
Refugiando-me no conhecimento do eu, provocarei uma terrível dissolução. Tendo tomado Dvārakā para mim, a enviarei ao oceano.
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
Então, no início da era Kali, tendo se refugiado na árvore rainha dos duas vezes nascidos, por medo, abatido por um caçador māgadha mesmo, habitando na casa do rei do Dharma —
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
Envolto em vestes cor de açafrão, cabeça raspada e dentes brancos, eu, filho de Śuddhodana, serei o Buda e confundirei os homens.
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
Quando eu alcançar a condição de Buda, os śūdras comerão entre os puros, e todos os homens serão Budas vestidos de açafrão.
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
Os brâmanes, abandonados pelo sacrifício, negligenciarão o estudo; os sacrifícios de fogo decairão e a reverência aos mestres perecerá.
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
Os filhos não ouvirão o pai, nem as noras, nem os irmãos; nem os netos, nem as esposas — tanto os mais baixos quanto os mais altos se comportarão assim.
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
Quando a era de Kali estiver completa, todo o mundo será assim, desprovido de śruti e smṛti; de fato, surgirá uma impura confusão do dharma.
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
Deles surgirão homens que conhecerão o dharma e os deuses e o Brahman; mas serão impuros e falarão com a astúcia de um raciocínio falso.
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
Aqueles ouvintes que perderam o dharma são semelhantes em sua decisão pecaminosa. Portanto, os que buscam o bem não devem falar com eles nem tocá-los. Para purificar-se do contato com eles, deve-se jejuar três dias.
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
Então, no fim da era de Kali, Kalki, um brâmane de cor fulva como Hari, filho de Viṣṇuyaśas, será o sacerdote chamado Yājñavalkya.
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
Naquela destruição, um cavalo de narinas erguidas permanecerá numa aldeia da floresta, e todos os brâmanes estarão com os cavalos. Acompanhado por eles, destruirei novamente por completo os bárbaros e os heréticos.
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
Na era de Kali, a heresia ali é destruída apenas pela ilusão. Tendo matado os heréticos, na dissolução eu mesmo lhes porei fim ali.
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
Depois disso, estarei sempre dedicado aos sacrifícios, de novo enquanto o filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, governa o reino.
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
Portando quatro formas, tendo realizado feitos incomensuráveis, irei aos meus próprios mundos, honrados por Brahmā.
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
O Cisne, a Tartaruga e o Peixe, ó melhor dos duas vezes nascidos; o Javali e o Homem-leão, o Anão, Rāma, e Rāma filho de Daśaratha, o Sātvata e Kalki — estas são as minhas manifestações.
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
Quando a revelação védica se perdeu, eu a recuperei novamente; e outrora, na era Kṛta, fiz dela portadora de śruti que dá a todos.
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
Se os ouviste em algum lugar nos Purāṇas, muitas das minhas manifestações supremas já passaram.
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
Tendo cumprido as tarefas dos mundos, voltaram novamente à sua própria natureza; e nem mesmo Brahmā obteve tal visão de mim.
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
O que hoje obtiveste aqui, com a mente voltada inteiramente para um só fim, ó brâmane, eu to declarei todo a ti, que és devoto: o saber antigo e o futuro, junto com os seus ensinamentos secretos, ó melhor dos bons.
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
Assim, tendo proferido tais palavras, aquele bem-aventurado deus, que porta a forma do universo e é imperecível, desapareceu de novo ali mesmo.
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
Nārada, de grande esplendor, tendo obtido o favor desejado, apressou-se ao eremitério de Badarī para ver Nara e Nārāyaṇa.
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
Esta grande Upaniṣad, unida aos quatro Vedas, composta de Sāṅkhya e Yoga, foi por ele proclamada como o Pañcarātra.
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
O que surgiu da boca de Nārāyaṇa, Nārada fez ouvir novamente, meu caro, tal como o vira e ouvira na morada de Brahmā.
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
Esta grandeza daquele sábio é de fato uma maravilha. Por que Brahmā não a conhece, se a ouviu de Nārada?
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
O avô, o bem-aventurado Brahmā, vem logo depois daquele deus; como poderia ele não conhecer o poder daquele de força sem limites?
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
Ó senhor dos reis, milhares e centenas de grandes kalpas passaram, assim como criações e dissoluções.
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
No início da criação, lembra-se de Brahmā, o senhor que faz a criação dos seres. Ó rei, o melhor dos deuses conhece isto e ainda mais: o Eu supremo, o senhor Īśāna e a sua própria origem.
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
E aos outros grupos de seres perfeitos reunidos na morada de Brahmā, ele fez ouvir aquele Purāṇa igual aos Vedas.
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
A vinte e oito mil sábios de almas purificadas, seguidores do próprio Eu, Brahmā fez recitar isto em sua verdade. Assim, em tempos antigos, este ensinamento dito pelo sábio chegou ao sol.
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
Sobre os mundos principais criados pelo sol abrasador durante sessenta mil anos e seis mil anos, o sol falou a todos os de almas purificadas.
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
Ó querido, se o supremo ensinamento foi feito ser ouvido por aqueles sábios magnânimos que seguem o sol, pelos deuses reunidos no Meru…
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
Tendo ouvido isso dos deuses, o dvija Asita, o melhor dos sábios, ó senhor dos reis, fez com que também fosse recitado aos ancestrais.
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
Meu pai Śaṃtanu também me contou isso, querido filho. Então, tendo-o ouvido também, eu te recitei, ó Bhārata.
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
Sejam deuses ou sábios, todos aqueles que ouviram este antigo relato adoram o Ser supremo por toda parte.
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
Esta narrativa antiga, transmitida por sucessão, ó rei, jamais deve ser dada por ti, de modo algum, a quem não seja devoto de Vāsudeva.
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
Ó rei, o homem que sempre faz recitar esta narrativa suprema — sendo devoto, puro e recolhido — alcançará em breve, ó rei, o mundo eterno de Viṣṇu.
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
Ó rei, de mim há para ti centenas de outras subnarrativas, que ouvi; a essência de todas elas foi extraída aqui.
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
Ó rei, assim como deuses e asuras bateram o oceano e extraíram o amṛta, outrora os brâmanes extraíram aqui o néctar desta narrativa.
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
O homem que recita isto constantemente e quem o ouve, tendo alcançado um estado de devoção concentrada, deve estar bem recolhido na solidão.
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
Tendo alcançado a grande ilha branca e tornado-se radiante como a lua, o homem entra naquele deus de mil raios; disto não há dúvida.
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
Até o aflito se liberta da doença ao ouvir esta narrativa desde o início; o buscador obtém seus desejos, e o devoto alcança a meta dos devotos.
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
Ó rei, também tu deves venerar constantemente aquele Puruṣottama; pois ele é mãe, pai e mestre de todo o mundo.
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
Que o Senhor eterno, caro aos brâmanes, esteja satisfeito contigo. Ó Yudhiṣṭhira, de braços poderosos, que Janārdana, de grande sabedoria, (esteja satisfeito).
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
Ó Janamejaya, tendo ouvido este excelente relato, o rei do dharma e todos os seus irmãos tornaram-se devotos de Nārāyaṇa.
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
Ó Bhārata, dizendo 'Vencido por aquele Puruṣa bem-aventurado', estavam sempre dedicados ao japa, recitando em voz alta o hino sārasvata.
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
Nosso mestre principal, o sábio Kṛṣṇa Dvaipāyana, cantou o japa supremo, recitando Nārāyaṇa.
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
Tendo ido constantemente pelo céu ao Oceano de Leite, morada do néctar, e adorado o senhor dos deuses, voltou novamente ao seu eremitério.
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
Tudo isto foi-te contado, como disse Nārada e como eu o transmiti. Chegou por tradição; meu pai contou-mo outrora.
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
Tudo isto foi-te contado, como o cantou Vaiśampāyana. Janamejaya, tendo-o ouvido, cumpriu-o devidamente e segundo a regra.
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
Todos vós praticastes austeridades severas e mantivestes vossos votos, ó melhores dos duas vezes nascidos; todos chegastes à grande sessão sacrificial de Śaunaka.
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
Adorai o Senhor supremo e eterno com sacrifícios oferecidos com oblações bem dadas; isto chegou pela tradição, e meu pai o disse a mim outrora.