Mahābhārata · Adhyāya 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
Im großen, schrecklichen Einzelozean, als die unbeweglichen und beweglichen Wesen vergangen waren, befragte Nārada den erhabenen Janārdana.
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
Höre die Wahrheit, o Nārada, großer Weiser: den Fisch, die Schildkröte, den Eber, den Mannlöwen, dann den Zwerg; Rāma, Rāma und Rāma; und den zornigen Kalki — das sind die zehn.
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
Zuerst werde ich ein Fisch sein; ich werde die Geschöpfe festigen und die Welten tragen, die im großen Ozean versinken.
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
Meine zweite Gestalt ist die Schildkröte, gedacht als einem goldenen Gipfel gleich; o Bester der Zweimalgeborenen, um des Amṛta willen werde ich den Berg Mandara tragen.
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
Wieder die Erde, niedergedrückt von einer Last im schrecklichen großen Ozean — dann werde ich, o Gelehrter, mit Gewalt, eben zum Wohl aller Wesen, sie emporheben.
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
Die Erde, deren jedes Glied von Geschöpfen bedeckt ist, verloren und vom Ozean umgürtet — ich werde sie an ihren Platz zurückbringen, in Gestalt des Ebers annehmend, und den Daitya Hiraṇyākṣa erschlagen, stolz auf seine Stärke.
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
In der Gestalt des Mensch-Löwen werde ich wieder Hiraṇyakaśipu erschlagen, den Zerstörer des Opfers, Sohn der Diti, zum Werk der Götter.
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
Der mächtige Sohn des Virocana, der große Asura Bali, wird für alle Welten unbesiegbar sein, für Götter, Asuras und Rākṣasas gleichermaßen. Er wird sogar Śakra aus seinem eigenen Reich vertreiben.
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
Wenn die drei Welten von ihm geraubt sind und der Herr der Śacī (Indra) sich abgewandt hat, werde ich als zwölfter Sohn der Aditi von Kaśyapa geboren werden.
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
Als junger brahmanischer Schüler zur Opferhalle gehend, von den besten der Zweimalgeborenen gepriesen, werde ich das Lob des Opfers sprechen; wenn Bali es hört, wird er erfreut sein.
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
Auf die Frage: "Was wünschst du, junger Schüler? Sprich!", erbat ich eine große Gabe: "Mögen mir nur drei Schritte Land gegeben werden" — das erbat ich vom großen Asura.
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
Hoch erfreut über mich würde er es geben, obwohl seine Minister es untersagten: so viel Land, wie das Wasser in der Hand zusammen mit drei Schritten bedecken kann.
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
Dann werde ich Indra, dem Glanz ohne Maß, das Reich geben, und, o Nārada, die Götter je an ihren eigenen Platz setzen.
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
Und Bali, der in den Tiefen der Unterwelt wohnt, den besten unter den Dānava und den Balis, der selbst von allen Göttern nicht getötet werden kann, werde ich (dazu) machen.
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
Im Zeitalter Tretā werde ich als Rāma geboren werden, der Träger des Bhṛgu-Geschlechts, und ich werde das Kriegerstand vernichten, das reich an Stärke und Reittieren ist.
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
Wenn der Übergang von Tretā zu Dvāpara gekommen ist, werde ich, Rāma, Sohn des Daśaratha, geworden, der Herr der Welt sein.
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
Durch die Schläge von dreien kommt von einer Seite Verunstaltung, durch die von zweien von der anderen; die beiden Weisen, Söhne des Prajāpati, werden wahrlich den Zustand von Affen erlangen.
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
Diejenigen, die aus ihrem Geschlecht geboren werden, werden Waldbewohner sein, sehr stark, von großer Tapferkeit, Indra an Heldenmut gleich.
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
O Zweimalgeborener, sie werden meine Helfer sein im Werk der Götter. Dann werde ich Rāvaṇa erschlagen, den schrecklichen Herrn der Rākṣasas, die Schande des Geschlechts Pulastyas, den grimmigen, samt seinem Gefolge, den Dorn der Welt.
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
Vibhīṣaṇa werde ich sein Reich der Reihe nach geben. Alle Bewohner Ayodhyās werde ich in die unvergängliche Welt führen.
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
Am Ende der Übergangszeit zwischen dem Dvāpara- und dem Kali-Zeitalter wird meine Erscheinung in Mathurā um Kaṃsas willen geschehen.
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
Dort werde ich, nachdem ich viele Dānavas erschlagen habe, die Dornen der Götter, Kuśasthalī, die Stadt Dvārakā, zu meiner Wohnstätte machen.
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
Dort in jener Stadt wohnend, werde ich Naraka erschlagen, den Erdensohn, der Aditi Leid zufügt, und Mura und den Dānava Pīṭha.
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
Nachdem ich die vornehmsten Dānavas erschlagen habe, werde ich die reizvolle Stadt Prāgjyotiṣa, reich an vielen Schätzen, und auch Kuśasthalī vernichten.
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
Und ich werde den König Nṛga, der zu einer Eidechse geworden war, wieder befreien.
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
Dort werde ich um meines Enkels willen in die Stadt Śoṇita gehen und, in die Stadt Bāṇas gelangt, ein großes Gemetzel anrichten.
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
Ich werde die beiden Götter Śaṅkara und Mahāsena besiegen, die dem Wohl des Geliebten Bāṇas ergeben, zum Kampf bereit und von den Welten verehrt sind.
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
Dann werde ich, nachdem ich Bāṇa, den tausendarmigen Sohn Balis, besiegt habe, alle Bewohner von Saubha vernichten.
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
Der berühmte Kālayavana, umhüllt vom Glanz Gargas — seine Tötung wird durch mich allein geschehen, o Bester der Zweimalgeborenen.
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
Kaṃsa, Keśin, ebenso Akrūra, den großen Dämon Ariṣṭa, Cāṇūra von großer Tapferkeit und Muṣṭika von großer Kraft.
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
Nachdem er Pralamba, Dhenuka, Ariṣṭa, der die Gestalt eines Stiers angenommen hatte, und auch Kāliya bezwungen hatte, im großen Becken der Yamunā.
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
Dann, danach, in den Hirtensiedlungen, zum Wohl, während Indra regnet, werde ich den großen Berg sieben Nächte lang halten.
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
Dann, wenn der Regen aufgehört hat, werde ich, auf dem Gipfel des Berges fest stehend, o Zweimalgeborener, mit Indra sprechen; nachdem ich all seinen Reichtum leicht entrissen habe, und auch Vāsudeva und Pauṇḍraka.
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
Und Jarāsandha, der mächtige, Widersacher aller Könige, wird in Girivraja ein aufgeblasener Dämon und Herrscher der Erde sein.
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
Durch die Regung meines Willens wird sein Tod kommen; beim Opfer des Dharma-Sohnes werde ich in der Tat Śiśupāla erschlagen.
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
Durch Duryodhanas Schuld und durch Yudhiṣṭhiras Tugend, wenn die Mächtigen unter allen Königen der Erde versammelt sind.
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
Der Sohn Vāsavas (Arjuna) wird mein einziger guter Verbündeter sein. Ich werde Yudhiṣṭhira mit seinen Brüdern in seinem eigenen Reich einsetzen.
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
So werden die Leute sagen: Die beiden Weisen Nara und Nārāyaṇa, die beiden Herren, entschlossen für das Werk der Welt, verbrannten den Kriegerstand.
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
Alle durch Waffen gefallenen Könige werden gewiss in den Himmel eingehen.
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
Nachdem ich die Entlastung der Erde von ihrer Last nach Wunsch vollbracht habe, und für alle führenden Sātvatas und Dvārakā, o Bester der Guten!
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
Ich werde, Zuflucht nehmend in der Erkenntnis des Selbst, eine schreckliche Auflösung bewirken. Nachdem ich Dvārakā in mich aufgenommen habe, lasse ich sie ins Meer gehen.
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
Dann, zu Beginn des Kali-Zeitalters, Zuflucht nehmend beim König der Zweimalgeborenen-Baum, aus Furcht, von einem Māgadha-Jäger selbst niedergestreckt, im Haus des Dharma-Königs wohnend —
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
In safranfarbene Gewänder gehüllt, mit geschorenem Haupt und weißen Zähnen, werde ich, Sohn des Śuddhodana, als Buddha die Menschen verwirren.
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
Wenn ich die Buddhaschaft erlangt habe, werden Śūdras unter den Reinen essen, und alle Menschen werden Buddhas sein, in safranfarbene Gewänder gehüllt.
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
Brahmanen, vom Opfer verlassen, werden das Studium vernachlässigen; die Feueropfer werden verfallen und die Verehrung der Lehrer wird vergehen.
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
Söhne werden nicht auf den Vater hören, nicht Schwiegertöchter, nicht Brüder; nicht Enkel, nicht Ehefrauen — Niedrige wie Hohe werden sich so verhalten.
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
Wenn das Kali-Zeitalter vollendet ist, wird die ganze Welt so sein, ohne Offenbarung und Überlieferung; fürwahr, eine unreine Vermischung des Dharma wird entstehen.
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
Aus ihnen werden Menschen hervorgehen, die das Dharma kennen und die Götter und Brahman kennen; doch sie werden unrein sein und mit der List falscher Schlussfolgerung sprechen.
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
Jene Zuhörer, die das Dharma verloren haben, sind gleich in ihrem sündhaften Entschluss. Darum sollen die Wohlmeinenden weder mit ihnen sprechen noch sie berühren. Zur Reinigung vom Umgang mit ihnen soll man drei Tage fasten.
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
Dann, am Ende des Kali-Zeitalters, wird Kalki, ein Brahmane von rötlicher Farbe wie Hari, Sohn des Viṣṇuyaśas, als Priester namens Yājñavalkya sein.
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
In jener Zerstörung wird ein Pferd mit hoch erhobenen Nüstern in einem Walddorf stehen, und alle Brahmanen werden mit den Pferden dort sein. Von ihnen begleitet werde ich die Barbaren und die Ketzer wieder vollständig vernichten.
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
Im Kali-Zeitalter wird die Ketzerei dort allein durch Täuschung vernichtet. Nachdem ich die Ketzer erschlagen habe, werde ich ihnen dort beim Weltuntergang selbst ein Ende bereiten.
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
Danach werde ich stets den Opfern hingegeben sein, wieder während der Sohn der Kuntī, Yudhiṣṭhira, das Reich regiert.
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
Vier Gestalten tragend und unermessliche Taten vollbracht habend, werde ich zu meinen eigenen, von Brahmā geehrten Welten gehen.
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
Der Schwan, die Schildkröte und der Fisch, o Bester der Zweimalgeborenen; der Eber und der Mensch-Löwe, der Zwerg, Rāma, und Rāma, der Sohn des Daśaratha, der Sātvata und Kalki – dies sind meine Erscheinungen.
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
Als die vedische Offenbarung verloren ging, brachte ich sie wieder zurück; und einst, im Kṛta-Zeitalter, machte ich sie zu einer Trägerin der śruti, die allen gibt.
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
Wenn du davon irgendwo in den Purāṇas gehört hast, so sind viele meiner höchsten Erscheinungen bereits vergangen.
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
Nachdem sie die Aufgaben der Welten vollbracht hatten, kehrten sie wieder in ihre eigene Natur zurück; und selbst Brahmā erlangte eine solche Schau von mir nicht.
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
Was du heute hier mit einem ganz auf eines gerichteten Geist erlangt hast, o Brahmane, das habe ich dir, dem Hingegebenen, vollständig dargelegt: das alte Wissen und die Zukunft, samt seinen geheimen Lehren, o Bester der Guten.
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
So verschwand jener selige Gott, der die Gestalt des Weltalls trägt und unvergänglich ist, nachdem er so viele Worte gesprochen hatte, dort gleich wieder.
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
Nārada, von großer Strahlkraft, eilte, nachdem er die ersehnte Gunst erlangt hatte, zur Einsiedelei von Badarī, um Nara und Nārāyaṇa zu sehen.
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
Diese große Upaniṣad, verbunden mit den vier Veden, aus Sāṅkhya und Yoga gestaltet, wurde von ihm als Pañcarātra verkündet.
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
Was aus dem Munde Nārāyaṇas hervorging, ließ Nārada wieder hören, mein Lieber, so wie er es in Brahmās Wohnung gesehen und gehört hatte.
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
Diese Größe jenes Weisen ist wahrlich ein Wunder. Warum weiß Brahmā es nicht, da er es von Nārada gehört hat?
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
Der Großvater, der gesegnete Brahmā, folgt gleich nach jenem Gott; wie könnte er die Macht des Gewaltigen ohne Grenzen nicht kennen?
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
O Herr der Könige, Tausende und Hunderte großer Kalpas sind vergangen, dazu Schöpfungen und Auflösungen.
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
Am Anfang der Schöpfung wird Brahmā erinnert, der Herr, der die Schöpfung der Wesen vollzieht. O König, der Beste der Götter kennt dies und noch mehr: das höchste Selbst, den Herrn Īśāna und seinen eigenen Ursprung.
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
Und den übrigen Scharen vollendeter Wesen, die sich in Brahmās Wohnsitz versammelt hatten, ließ er jene alte Überlieferung vortragen, den Veden gleich.
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
Achtundzwanzigtausend Weisen mit gereinigtem Selbst, den Gefolgsleuten des eigenen Selbst, ließ Brahmā dies der Wahrheit gemäß vortragen. So gelangte in früheren Zeiten diese vom Weisen gesprochene Lehre zur Sonne.
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
Über die vornehmsten Welten, die die brennende Sonne in sechzigtausend Jahren und sechstausend Jahren erschuf, sprach die Sonne zu allen, deren Selbst gereinigt war.
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
O Teurer, wenn das Höchste von jenen großherzigen Weisen, die der Sonne folgen, den auf dem Meru versammelten Göttern zu Gehör gebracht wurde…
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
Nachdem Asita, der Zweigeborene und beste der Weisen, es von den Göttern gehört hatte, ließ er, o Herrscher der Könige, auch den Ahnen davon vortragen.
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
Auch mein Vater Śaṃtanu erzählte es mir, lieber Sohn. Danach, als auch ich es gehört hatte, habe ich es dir vorgetragen, o Bhārata.
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
Ob Götter oder Weise — alle, die diese alte Überlieferung gehört haben, verehren überall das höchste Selbst.
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
Diese alte Erzählung, durch Überlieferung weitergegeben, o König, darfst du niemals auf irgendeine Weise einem geben, der nicht dem Vāsudeva ergeben ist.
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
Der Mensch, o König, der diese höchste Erzählung stets vortragen lässt, wird, andächtig, rein und gesammelt geworden, bald, o König, die ewige Welt Viṣṇus erlangen.
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
O König, von mir gibt es für dich Hunderte weiterer Nebenerzählungen, die ich gehört habe; die Essenz all dieser wurde hier herausgezogen.
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
O König, wie Götter und Asuras den Amṛta herausquirlten, so haben in alter Zeit die Brahmanen hier den Nektar dieser Erzählung herausgezogen.
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
Wer dies beständig rezitiert und wer es hört, der soll, zu ungeteilter Hingabe gelangt, in der Einsamkeit wohl gesammelt sein.
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
Nachdem er die große weiße Insel erreicht und strahlend wie der Mond geworden ist, tritt der Mensch in jenen Gott der tausend Strahlen ein; daran besteht kein Zweifel.
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
Auch der Leidende wird von der Krankheit befreit, wenn er diese Erzählung von Anfang an gehört hat; der Suchende erlangt seine Wünsche, und der Verehrer erreicht das Ziel der Verehrer.
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
O König, auch du sollst jenen höchsten Puruṣa beständig verehren; denn er ist Mutter, Vater und Lehrer der ganzen Welt.
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
Möge der ewige Herr, den die Brahmanen lieben, mit dir zufrieden sein. O Yudhiṣṭhira, Starkarmiger, möge Janārdana von großer Weisheit (zufrieden sein).
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
O Janamejaya, nachdem der König des Dharma und alle seine Brüder diese vortreffliche Erzählung gehört hatten, wurden sie Verehrer Nārāyaṇas.
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
O Bhārata, sprechend: »Besiegt von jenem gesegneten Puruṣa«, waren sie stets dem Japa ergeben und rezitierten laut die sārasvatische Hymne.
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
Unser vornehmster Lehrer, der Weise Kṛṣṇa Dvaipāyana, sang das höchste Japa und rezitierte Nārāyaṇa.
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
Nachdem er stets durch den Himmel zum Milchozean, der Wohnstatt des Nektars, gereist war und den Herrn der Götter verehrt hatte, kehrte er in seine Einsiedelei zurück.
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
All dies ist dir erzählt worden, wie Nārada es sprach und ich es dir überliefert habe. Es ist durch Überlieferung gekommen; mein Vater hat es mir einst erzählt.
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
All dies ist dir erzählt worden, wie es Vaiśampāyana vortrug. Janamejaya hörte es und vollzog es richtig und gemäß der Vorschrift.
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
Ihr alle habt strenge Askese geübt und eure Gelübde gehalten, ihr Besten der Zweimalgeborenen; ihr seid alle zur großen Opfersitzung Śaunakas gekommen.
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
Verehrt den ewigen höchsten Herrn mit Opfern, dargebracht mit wohlgespendeten Opfergaben; dies ist durch Überlieferung gekommen, und mein Vater hat es mir einst gesagt.