മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
മഹാഭയങ്കരമായ ഏകാർണവത്തിൽ സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾ നശിച്ചപ്പോൾ നാരദൻ ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനനോട് ചോദിച്ചു.
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
നാരദാ, തത്ത്വത്തിൽ കേൾക്കുക, മഹാമുനേ: മത്സ്യം, കൂർമ്മം, വരാഹം, നരസിംഹം, പിന്നെ വാമനൻ; രാമൻ, രാമൻ, രാമൻ; കോപിച്ച കൽക്കി — ഇവ പത്ത്.
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
ആദ്യം ഞാൻ മത്സ്യമായി ഭവിക്കും; പ്രജകളെ സ്ഥാപിക്കും; മഹാർണവത്തിൽ മുങ്ങുന്ന ലോകങ്ങളെ ഞാൻ താങ്ങും.
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
രണ്ടാമത്തേത് എന്റെ കൂർമ്മരൂപം; സ്വർണ്ണശിഖരത്തിന് തുല്യമെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; ദ്വിജോത്തമാ, അമൃതിനായി മന്ദരപർവ്വതത്തെ ഞാൻ താങ്ങും.
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
മഹാർണവത്തിലെ ഘോരജലത്തിൽ ഭാരത്താൽ അമർന്ന ഭൂമിയെ വീണ്ടും — പിന്നീട് ഞാൻ, വിദ്വാനേ, ബലത്താൽ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി തന്നെ (ഉയർത്തും).
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
ജീവികളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട സർവ്വാംഗങ്ങളോടെ, നഷ്ടമായ സാഗരമേഖലയായ ഭൂമിയെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഞാൻ കൊണ്ടുവരും; വരാഹരൂപം ധരിച്ച് ബലഗർവ്വിതനായ ദൈത്യൻ ഹിരണ്യാക്ഷനെ ഞാൻ വധിക്കും.
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
നരസിംഹരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ദേവകാര്യത്തിനായി യജ്ഞം നശിപ്പിക്കുന്ന ദിതിയുടെ പുത്രനായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ ഞാൻ വീണ്ടും വധിക്കും.
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
വിരോചനന്റെ ബലവാനായ പുത്രൻ മഹാസുരൻ ബലി, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും അവധ്യനായിരിക്കും. അവൻ ശക്രനെപ്പോലും സ്വരാജ്യത്തിൽനിന്ന് വീഴ്ത്തും.
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
അവനാൽ ത്രിലോകവും അപഹരിക്കപ്പെടുകയും ശചീപതി (ഇന്ദ്രൻ) വിമുഖനാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഞാൻ കശ്യപനിൽനിന്ന് അദിതിയിൽ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ പുത്രനായി ജനിക്കും.
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
ബ്രഹ്മചാരിയായി യജ്ഞശാലയിൽ ചെന്ന്, ദ്വിജോത്തമന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ഞാൻ യജ്ഞസ്തുതി ചെയ്യും. അതു കേട്ട് ബലി പ്രസന്നനാകും.
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
"ഹേ ബ്രഹ്മചാരീ, നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്? പറയൂ" എന്ന് പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ ഒരു മഹാവരം ചോദിച്ചു: "മൂന്നടി മണ്ണു മാത്രം നൽകപ്പെടട്ടെ" എന്ന് ഞാൻ മഹാസുരനോട് യാചിച്ചു.
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
മന്ത്രിമാർ വിലക്കിയാലും അവൻ എന്നിൽ അതീവ പ്രസന്നനായി നൽകും — കൈയിലെ ജലം മൂന്ന് ചുവടുകളാൽ വ്യാപിക്കുന്നത്രയും ഭൂമി.
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
പിന്നെ അമിതതേജസ്വിയായ ഇന്ദ്രന് ഞാൻ രാജ്യം നൽകും; ഹേ നാരദാ, ദേവന്മാരെ അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഞാൻ പ്രതിഷ്ഠിക്കും.
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
പാതാളത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ വസിക്കുന്ന ബലിയെയും, ദാനവരിലും ബലികളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ, സർവദേവന്മാർക്കും വധിക്കാനാവാത്തവനെയും ഞാൻ (അതിന് യോഗ്യനാക്കും).
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
ത്രേതായുഗത്തിൽ ഞാൻ ഭൃഗുകുലത്തെ വഹിക്കുന്ന രാമനായി ജനിക്കും; സമൃദ്ധമായ ബലവും വാഹനങ്ങളുമുള്ള ക്ഷത്രിയരെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
ത്രേതയുടെയും ദ്വാപരത്തിന്റെയും സന്ധികാലം വരുമ്പോൾ ദശരഥപുത്രനായ രാമനായി ഞാൻ ജഗത്പതിയാകും.
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
മൂന്നിന്റെ ആഘാതത്താൽ ഒരു ഭാഗത്തും, രണ്ടിന്റെ ആഘാതത്താൽ മറുഭാഗത്തും വൈരൂപ്യമുണ്ടാകും; പ്രജാപതിയുടെ ഇരു പുത്രന്മാരായ ഋഷിമാർ വാനരത്വം പ്രാപിക്കും.
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
അവരുടെ വംശത്തിൽ ജനിക്കുന്നവർ വനവാസികളും മഹാബലരും മഹാവീര്യരും ഇന്ദ്രതുല്യപരാക്രമികളുമാകും.
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
ഹേ ദ്വിജാ, അവർ ദേവകാര്യത്തിൽ എനിക്കു സഹായികളായിരിക്കും. അനന്തരം ഞാൻ പുലസ്ത്യകുലത്തിന് അപമാനമായ, ഭയങ്കരനായ രാക്ഷസരാജാവ് രാവണനെ, അവന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം, ലോകകണ്ടകനെ, വധിക്കും.
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
വിഭീഷണന് അവന്റെ രാജ്യം യഥാക്രമം ഞാൻ നൽകും. അയോധ്യയിലെ എല്ലാ നിവാസികളെയും ഞാൻ അവ്യയമായ ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകും.
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
ദ്വാപരത്തിന്റെയും കലിയുഗത്തിന്റെയും സന്ധിയുടെ അവസാനത്തിൽ, കംസന്റെ കാരണത്താൽ മഥുരയിൽ എന്റെ പ്രാദുർഭാവം ഉണ്ടാകും.
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
അവിടെ ഞാൻ ദേവകണ്ടകരായ അനേകം ദാനവന്മാരെ വധിച്ച് കുശസ്ഥലിയെ, ദ്വാരക എന്ന പുരിയെ, എന്റെ വാസസ്ഥലമാക്കും.
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
അവിടെ ആ പുരിയിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്, അദിതിക്ക് അപ്രിയം ചെയ്യുന്ന ഭൗമനായ നരകനെയും മുരനെയും ദാനവനായ പീഠനെയും ഞാൻ വധിക്കും.
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
മനോഹരവും പലവിധ സമ്പത്തുകൾ നിറഞ്ഞതുമായ പ്രാഗ്ജ്യോതിഷപുരത്തെയും കുശസ്ഥലിയെയും ശ്രേഷ്ഠരായ ദാനവന്മാരെ വധിച്ച് ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
കൃകലാസമായി മാറിയ നൃഗരാജാവിനെ ഞാൻ വീണ്ടും മോചിപ്പിക്കും.
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
അവിടെ എന്റെ പൗത്രന്റെ കാരണത്താൽ ശോണിതപുരത്തിലേക്ക് പോയി, ബാണന്റെ നഗരത്തിലേക്കും പോയി മഹാസംഹാരം ചെയ്യും.
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
ബാണന്റെ പ്രിയനായ ഹിതത്തിൽ മുഴുകിയവരും യുദ്ധത്തിന് സന്നദ്ധരും ലോകം വണങ്ങുന്നവരുമായ ശങ്കരനെയും മഹാസേനനെയും ഞാൻ പരാജയപ്പെടുത്തും.
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
പിന്നെ ബലിയുടെ പുത്രനും ആയിരം ബാഹുക്കളുള്ളവനുമായ ബാണനെ ജയിച്ച്, സൗഭനിവാസികളെയെല്ലാം ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
ഗർഗന്റെ തേജസ്സിനാൽ മൂടപ്പെട്ടവനും പ്രസിദ്ധനുമായ കാലയവനൻ — ഓ ദ്വിജോത്തമാ, അവന്റെ വധം എന്നാൽ തന്നെയാകും.
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
കംസനെയും കേശിയെയും അതുപോലെ അക്രൂരനെയും, മഹാസുരനായ അരിഷ്ടനെയും, മഹാവീര്യനായ ചാണൂരനെയും, മഹാബലനായ മുഷ്ടികനെയും (ഞാൻ വധിക്കും).
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
പ്രലംബനെയും ധേനുകനെയും, കാളരൂപം ധരിച്ച അരിഷ്ടനെയും, കാളിയനെയും വശത്താക്കി യമുനയിലെ മഹാഹ്രദത്തിൽ.
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
പിന്നീട് ഗോകുലങ്ങളിൽ, നന്മയ്ക്കായി, ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കുമ്പോൾ മഹാപർവതത്തെ ഏഴു രാത്രി ഞാൻ ധരിക്കും.
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
മഴ ഒഴിഞ്ഞശേഷം മലമുകളിൽ നിലകൊണ്ട്, ദ്വിജാ, അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സംവാദം നടത്തും; സർവ്വധനവും അനായാസം കവർന്ന്, വാസുദേവനെയും പൗണ്ഡ്രകനെയും.
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
ബലവാനായ ജരാസന്ധൻ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും എതിരാളി, ഗിരിവ്രജത്തിൽ അസുരനായി, ഗർവ്വിച്ച ഭൂപാലകനായിരിക്കും.
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
എന്റെ ബുദ്ധിയുടെ ചലനത്താൽ അവന്റെ വധം സംഭവിക്കും; ധർമ്മപുത്രന്റെ യജ്ഞത്തിൽ ശിശുപാലനെ ഞാൻ വധിക്കും.
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
ദുര്യോധനന്റെ അപരാധത്താലും യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഗുണത്താലും, ഭൂമിയിലെ സർവ്വരാജാക്കന്മാരും ബലവാന്മാരും ഒന്നിച്ചുകൂടുമ്പോൾ.
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
വാസവപുത്രനായ അർജുനൻ എനിക്ക് ഒരുവൻ മാത്രമേ നല്ല സഹായിയായിരിക്കുകയുള്ളൂ. സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം യുധിഷ്ഠിരനെ അവന്റെ സ്വരാജ്യത്തിൽ ഞാൻ പ്രതിഷ്ഠിക്കും.
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
ലോകർ ഇങ്ങനെ പറയും: നരനാരായണന്മാർ എന്ന രണ്ട് ഋഷിമാരും രണ്ട് ഈശ്വരന്മാരും ലോകകാര്യത്തിനായി ഉദ്യമിച്ച് ക്ഷത്രിയരെ ദഹിപ്പിച്ചു.
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
ആയുധങ്ങളാൽ വീണ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും തീർച്ചയായും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
ഭൂമിയുടെ ഭാരം ഇറക്കുന്ന കർമ്മം ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ ചെയ്തു തീർത്ത്, സാത്വതപ്രമുഖന്മാർക്കും ദ്വാരകയ്ക്കും — ഓ സത്തമാ!
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
ആത്മജ്ഞാനത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഭയങ്കരമായ പ്രളയം ഞാൻ വരുത്തും. ദ്വാരകയെ എന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി ഞാൻ സമുദ്രത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കും.
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
അപ്പോൾ കലിയുഗാരംഭത്തിൽ, ദ്വിജരാജവൃക്ഷത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ഭയത്താൽ, മാഗധനാൽത്തന്നെ, ധർമ്മരാജന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വസിച്ച് —
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
കാവി വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മുണ്ഡിതശിരസ്സും വെളുത്ത പല്ലുകളുമായി, ശുദ്ധോദനന്റെ പുത്രനായ ബുദ്ധനായി ഞാൻ മനുഷ്യരെ മോഹിപ്പിക്കും.
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
ഞാൻ ബുദ്ധത്വം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ ശൂദ്രർ ശുദ്ധരോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കും; എല്ലാ മനുഷ്യരും കാവി വസ്ത്രം ധരിച്ച ബുദ്ധരാകും.
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
ബ്രാഹ്മണർ യാഗം ഉപേക്ഷിക്കും, വേദപഠനം മുടങ്ങും; അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ ക്ഷയിക്കും, ഗുരുപൂജ നശിക്കും.
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
പുത്രന്മാർ പിതാവിന്റെ വാക്ക് കേൾക്കില്ല, മരുമക്കളും സഹോദരന്മാരും കേൾക്കില്ല; പൗത്രന്മാരും ഭാര്യമാരും കേൾക്കില്ല — അധമരും ഉത്തമരും അങ്ങനെ പെരുമാറും.
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
കലിയുഗം പൂർണമാകുമ്പോൾ ലോകമെല്ലാം ഇങ്ങനെയാകും — ശ്രുതിയും സ്മൃതിയുമില്ലാതെ; അശുദ്ധമായ ധർമ്മസങ്കരം തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും.
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
അവരിൽനിന്ന് ധർമ്മജ്ഞരും ദേവബ്രഹ്മജ്ഞരുമായ മനുഷ്യരുണ്ടാകും — എന്നാൽ അവർ അശുദ്ധരായി ന്യായത്തിന്റെ ചതിവാക്ക് പറയുന്നവരായിരിക്കും.
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
ധർമ്മം നഷ്ടപ്പെട്ട ശ്രോതാക്കൾ പാപനിശ്ചയത്തിൽ തുല്യരാണ്. അതിനാൽ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവരോട് സംസാരിക്കരുത്, അവരെ സ്പർശിക്കരുത്. അവരുമായുള്ള സംസർഗ്ഗശുദ്ധിക്കായി മൂന്നു ദിവസം ഉപവസിക്കണം.
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
അപ്പോൾ കലിയുഗാന്ത്യത്തിൽ ഹരിയെപ്പോലെ പിംഗളവർണ്ണമുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ കൽക്കി, വിഷ്ണുയശസ്സിന്റെ പുത്രൻ, യാജ്ഞവൽക്യൻ എന്ന പുരോഹിതൻ ആകും.
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
ആ നാശത്തിൽ വനഗ്രാമത്തിൽ ഉയർന്ന മൂക്കുള്ള കുതിര നിൽക്കും; കുതിരകളോടൊപ്പം എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ഉണ്ടാകും. അവരോടൊപ്പം ഞാൻ വീണ്ടും മ്ലേച്ഛരെയും പാഷണ്ഡികളെയും പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കും.
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
കലിയുഗത്തിൽ പാഷണ്ഡവും അവിടെ മായയാൽ തന്നെ നശിക്കും. പാഷണ്ഡികളെ വധിച്ച്, പ്രളയത്തിൽ അവിടെ അവർക്ക് അന്ത്യം വരുത്തുന്നത് ഞാനാകുന്നു.
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
പിന്നീട് ഞാൻ എപ്പോഴും യജ്ഞങ്ങളിൽ മുഴുകി ഇരിക്കും. വീണ്ടും കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ രാജ്യം ഭരിക്കുമ്പോൾ.
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
നാല് മൂർത്തികൾ ധരിക്കുന്ന ഞാൻ അപരിമിതമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, ബ്രഹ്മാവ് ആദരിച്ച എന്റെ സ്വന്തം ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകും.
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
ഹംസം, കൂർമ്മം, മത്സ്യം, വരാഹം, നരസിംഹം, വാമനൻ, രാമൻ, ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, സാത്വതൻ, കൽക്കി — ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഇവയാണ് എന്റെ അവതാരങ്ങൾ.
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
വേദശ്രുതി നഷ്ടമായപ്പോൾ ഞാൻ അതിനെ വീണ്ടും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു; പണ്ട് കൃതയുഗത്തിൽ അതിനെ എല്ലാവർക്കും നൽകുന്ന ശ്രുതിയുള്ളതാക്കി.
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
പുരാണങ്ങളിൽ എവിടെയെങ്കിലും നീ കേട്ടിരിക്കാം; എന്റെ ഉത്തമമായ അവതാരങ്ങൾ പലതും കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
ലോകകാര്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ച് അവർ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ബ്രഹ്മാവിനുപോലും എന്റെ ഇങ്ങനെയുള്ള ദർശനം ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
ഇന്ന് ഇവിടെ ഏകാഗ്രചിത്തനായി നീ നേടിയത്, ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ഭക്തിയുള്ള നിനക്ക് ഞാൻ ഇവയെല്ലാം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു — പുരാണവും ഭാവിയും രഹസ്യങ്ങളോടെ, ഹേ സത്തമാ.
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
ഇങ്ങനെ ആ ഭഗവാനായ ദേവൻ, വിശ്വരൂപം ധരിച്ച അവ്യയൻ, ഇത്രയും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് അവിടെത്തന്നെ വീണ്ടും മറഞ്ഞു.
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ നാരദനും ആഗ്രഹിച്ച അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചശേഷം നര-നാരായണന്മാരെ ദർശിക്കുന്നതിനായി ബദരീ ആശ്രമത്തിലേക്ക് ത്വരിതമായി പോയി.
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
ഈ മഹോപനിഷത്ത് നാല് വേദങ്ങളോടു ചേർന്നതാണ്; സാംഖ്യവും യോഗവും ചേർന്നു രചിച്ചതാണ്; അദ്ദേഹത്താൽ പഞ്ചരാത്രമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
നാരായണന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ചതു നാരദൻ വീണ്ടും കേൾപ്പിച്ചു; പ്രിയനേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് കണ്ടതും കേട്ടതുമായി.
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
ആ ബുദ്ധിമാന്റെ ഈ മാഹാത്മ്യം തീർച്ചയായും അദ്ഭുതമാണ്. നാരദനിൽനിന്ന് കേട്ടിട്ടും ബ്രഹ്മാവ് എന്തുകൊണ്ട് അറിഞ്ഞില്ല?
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
പിതാമഹനായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവും ആ ദേവന് പിന്നിലുള്ളവനല്ലോ; അളവറ്റ തേജസ്സുള്ളവന്റെ പ്രഭാവം അദ്ദേഹം എങ്ങനെ അറിയാതിരിക്കും?
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ആയിരക്കണക്കിന് മഹാകൽപ്പങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് മഹാകൽപ്പങ്ങളും കഴിഞ്ഞുപോയി; സൃഷ്ടികളും പ്രളയങ്ങളും കഴിഞ്ഞുപോയി.
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ പ്രജാസൃഷ്ടി ചെയ്ത പ്രഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. രാജാവേ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അദ്ദേഹം ഇതും അതിലധികവും അറിയുന്നു; പരമാത്മാവിനെയും ഈശാനനെയും തന്റെ സ്വന്തം ഉദ്ഭവത്തെയും അദ്ദേഹം അറിയുന്നു.
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥാനത്ത് ഒത്തുകൂടിയ മറ്റു സിദ്ധസംഘങ്ങളെ അദ്ദേഹം വേദത്തിന് തുല്യമായ ആ പുരാണം കേൾപ്പിച്ചു.
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
ആത്മാവിനെ ശുദ്ധമാക്കിയ, തന്നെത്തന്നെ പിന്തുടരുന്ന ഇരുപത്തിയെട്ടായിരം ഋഷിമാരെ ബ്രഹ്മാവ് തത്ത്വത്തിൽ ഇത് കേൾപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ പണ്ട് ഈ മുനിഭാഷിതം സൂര്യന് ലഭിച്ചു.
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
അറുപതിനായിരം വർഷങ്ങളും അറുനൂറ് വർഷങ്ങളും, ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യൻ സൃഷ്ടിച്ച പ്രധാന ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ച്, ആ ശുദ്ധാത്മാക്കളായ എല്ലാവരോടും സൂര്യൻ പറഞ്ഞു.
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
പ്രിയനേ, സൂര്യനെ പിന്തുടരുന്ന ആ മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരാൽ, മേരുവിൽ ഒത്തുകൂടിയ ദേവന്മാർക്ക് ഉത്തമമായത് കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിൽ…
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
ദേവന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ നിന്ന് കേട്ടശേഷം അസിതൻ എന്ന ദ്വിജൻ, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, മുനിശ്രേഷ്ഠനായി പിതൃക്കളെയും അത് കേൾപ്പിച്ചു.
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, എന്റെ പിതാവ് ശന്തനുവും എന്നോട് ഇത് പറഞ്ഞു. പിന്നീട് ഞാനും അത് കേട്ട്, ഹേ ഭാരതാ, നിന്നോട് അത് കീർത്തിച്ചു.
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
ഈ പുരാണം കേട്ട ദേവന്മാരോ മുനിമാരോ ആകട്ടെ — അവരെല്ലാവരും എല്ലായിടത്തും പരമാത്മാവിനെയാണ് പൂജിക്കുന്നത്.
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഈ ആഖ്യാനം ഋഷിമാരിൽ നിന്ന് പാരമ്പര്യമായി വന്നതാണ്. വാസുദേവഭക്തനല്ലാത്തവന് നീ ഇത് ഒരു വിധത്തിലും നൽകരുത്.
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഈ ഉത്തമ ആഖ്യാനം എപ്പോഴും കേൾപ്പിക്കുന്നവൻ, ഭക്തനും ശുദ്ധനും ഏകാഗ്രനുമായി, ഹേ രാജൻ, വേഗത്തിൽ ശാശ്വതമായ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും.
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ കേട്ടിട്ടുള്ള മറ്റ് നൂറുകണക്കിന് ഉപാഖ്യാനങ്ങൾ നിനക്കുണ്ട്. അവയെല്ലാത്തിന്റെയും സാരമാണ് ഇത് എടുത്തിരിക്കുന്നത്.
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
രാജാവേ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കടഞ്ഞ് അമൃത് എടുത്തതുപോലെ, പണ്ട് വിപ്രന്മാർ ഇവിടെ കഥാമൃത് എടുത്തിരിക്കുന്നു.
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
ഇത് നിത്യവും പഠിക്കുന്നവനും ഇത് കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യനും, ഏകാന്തഭാവത്തോടെ, ഏകാന്തത്തിൽ നല്ലവണ്ണം സമാഹിതനായിരിക്കണം.
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
ശ്വേതമഹാദ്വീപത്തിൽ എത്തി, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രഭയുള്ളവനായ മനുഷ്യൻ ആ സഹസ്രാർച്ചി ദേവനിൽ പ്രവേശിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
ദുഃഖിതനും ഈ കഥ ആദി മുതൽ കേട്ടാൽ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; ജിജ്ഞാസു കാമങ്ങൾ നേടുന്നു, ഭക്തൻ ഭക്തരുടെ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
രാജാവേ, നീയും എപ്പോഴും ആ പുരുഷോത്തമനെ ആരാധിക്കണം; അവൻ തന്നെ മാതാവും പിതാവും സമസ്ത ജഗത്തിന്റെയും ഗുരുവുമാണ്.
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
ബ്രാഹ്മണപ്രിയനായ സനാതനനായ ഭഗവാൻ നിന്നിൽ പ്രസാദിക്കട്ടെ. യുധിഷ്ഠിരാ, മഹാബാഹോ, മഹാബുദ്ധിയായ ജനാർദ്ദനൻ (നിന്നിൽ പ്രസാദിക്കട്ടെ).
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
ജനമേജയാ, ധർമ്മരാജനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരന്മാരും ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ ആഖ്യാനം കേട്ട് നാരായണപരായണരായി.
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
ഭാരതാ, 'ആ ഭഗവാനായ പുരുഷനാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ നിത്യവും ജപത്തിൽ മുഴുകി സാരസ്വതം ഉച്ചരിച്ചു.
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
ഞങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠ ഗുരുവായ കൃഷ്ണദ്വൈപായന മുനി നാരായണനെ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് പരമമായ ജപമന്ത്രം ആലപിച്ചു.
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
ആകാശമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ എപ്പോഴും അമൃതിന്റെ ആലയമായ പാൽക്കടലിൽ ചെന്ന്, ദേവേശനെ പൂജിച്ച്, വീണ്ടും തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
നാരദൻ പറഞ്ഞതായ ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു. ഇത് പരമ്പരാഗതമായി വന്നതാണ്; മുൻപ് എന്റെ പിതാവ് എന്നോട് പറഞ്ഞതാണ്.
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
വൈശമ്പായനൻ പാടിയതായ ഇതെല്ലാം നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരപ്പെട്ടു. ജനമേജയൻ അത് കേട്ട് വിധിപ്രകാരം ശരിയായി ചെയ്തു.
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തവരും വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ചവരുമാണ്. ശൗനകന്റെ മഹായാഗസത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജരേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും അവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
നന്നായി അർപ്പിച്ച ഹോമയജ്ഞങ്ങളാൽ ശാശ്വതനായ പരമേശ്വരനെ ആരാധിക്കുവിൻ. ഇത് പരമ്പരയായി വന്നതാണ്; പണ്ട് എന്റെ പിതാവ് എന്നോട് ഇത് പറഞ്ഞു.