มหาภารตะ · อัธยายะ 12.348
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.348.1
नारदः परिप्रपच्छ भगवन्तं जनार्दनम् ।
एकार्णवे महाघोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे। ॥ १२.३४८.१ ॥
นารทะได้ทูลถามพระภควานชนารทนะ ว่าในมหาอรรณพอันน่าสะพรึงกลัวเมื่อสิ่งที่ไม่เคลื่อนที่และสิ่งที่เคลื่อนที่พินาศไปแล้ว
12.348.2
शृणु नारद तत्वेन प्रादुर्भावान्महामुने ।
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः।
रामो रामश्च रामश्च कुद्धः कल्कीति ते दश ॥ १२.३४८.२ ॥
พระองค์ตรัสว่า ดูก่อนนารทะ มหาฤๅษีเอ๋ย จงฟังความจริงเรื่องการอวตาร ได้แก่ มัตสยะ กูรมะ วราหะ นรสิงหะ แล้วก็วามนะ รามะ รามะ และรามะ และกัลกิผู้โกรธเกรี้ยว นี่คือสิบปางนั้น
12.348.3
पूर्वं मीनो भविष्यामि स्थापयिष्याम्यहं प्रजाः ।
लोकान्वै धारयिष्यामि मज्जमानान्महार्णवे ॥ १२.३४८.३ ॥
ในกาลแรก เราจะกลายเป็นปลา เราจะสถาปนาสรรพสัตว์และค้ำจุนโลกทั้งหลายที่จมอยู่ในมหาสมุทร
12.348.4
द्वितीयः कूर्मरूपो मे हेमकूटनिभः स्मृतः ।
मन्दरं धारयिष्यामि अमृतार्थं द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.४ ॥
รูปที่สองของเราคือเต่า ซึ่งเป็นที่รู้กันว่ามีลักษณะเหมือนยอดเขาทองคำ ดูก่อนผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง เพื่ออมฤต เราจะแบกมันทระ
12.348.5
मप्रां महार्णवे घोरे भाराक्रान्तां भुवं पुनः ।
ततो बलादहं विद्वन्सर्वभूतहिताय वै ॥ १२.३४८.५ ॥
แผ่นดินที่ถูกทับด้วยภาระอีกครั้งในมหาสมุทรอันน่ากลัว ดูก่อนผู้รอบรู้ แล้วเราจะยกนางขึ้นด้วยกำลัง เพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์โดยแท้
12.348.6
सत्वैराक्रान्तसर्वाङ्गां नष्टां सागरमेखलाम् ।
आनयिष्यामि स्वं स्थानं वाराहं रूपमास्थितः।
हिरण्याक्षं हनिष्यामि दैतेयं बलगर्वितम् ॥ १२.३४८.६ ॥
แผ่นดินที่ทุกส่วนถูกสัตว์ปกคลุม สูญหายและมีมหาสมุทรเป็นเข็มขัด เราจะนำนางกลับคืนสู่ที่ของตน โดยถือรูปหมูป่า และจะสังหารไดตยะหิรัณยากษ์ผู้ภูมิใจในกำลังของตน
12.348.7
नारसिंहं वषुः कृत्वा हिरण्यकशिषुं पुनः ।
सुरकार्ये हनिष्यामि यज्ञघ्नं दितिनन्दनम् ॥ १२.३४८.७ ॥
เราจะแปลงกายเป็นนรสิงห์ และอีกครั้งจะสังหารหิรัณยกศิปุ ผู้ทำลายยัญ โอรสของทิติ เพื่อกิจของเหล่าเทพ
12.348.8
विरोचनस्य बलवान्बलिः पुत्रो महासुरः ।
अवध्यः सर्वलोकानां सदेवासुररक्षसाम्।
भविष्यति स शक्रं च स्वराज्याच्च्यावयिष्यति ॥ १२.३४८.८ ॥
พลีผู้แข็งแกร่ง โอรสของวิโรจนะ อสูรผู้ยิ่งใหญ่ จะเป็นผู้ที่ไม่อาจถูกสังหารได้โดยโลกทั้งปวง ทั้งเทพ อสูร และรากษส และเขาจะยังทำให้ศักระตกจากราชอาณาจักรของตนด้วย
12.348.9
त्रैलोक्येऽपहृते तेन विमुखे च शचीपतौ ।
अदित्यां द्वादशः पुत्रः संभविष्यामि कश्यपान् ॥ १२.३४८.९ ॥
เมื่อไตรโลกถูกเขาช่วงชิงไป และเจ้าแห่งศจีหันหลังให้ เราจะเกิดเป็นโอรสคนที่สิบสองของอทิติ จากกัศยปะ
12.348.10
वटुर्गत्वा यज्ञसदः स्तूयमानो द्विजोत्तमैः ।
यज्ञस्तुतिं करिष्यामि श्रुत्वा प्रीतो भवेद्वलिः ॥ १२.३४८.१० ॥
เราจะไปยังที่ประชุมยัญในฐานะพราหมณ์น้อย ได้รับคำสรรเสริญจากผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง เราจะกล่าวคำสรรเสริญยัญ เมื่อพลีได้ฟังแล้วจะเกิดความพอพระทัย
12.348.11
किमिच्छसि वटो ब्रूहीत्युक्तो याचे महद्वरम् ।
दीयतां त्रिपदीमात्रमिति याचे महाऽऽसुरम् ॥ १२.३४८.११ ॥
เมื่อถูกถามว่า "ท่านพราหมณ์น้อยปรารถนาสิ่งใด จงบอกมาเถิด" เราจึงขอพรอันยิ่งใหญ่ว่า "ขอให้ได้เพียงที่ดินสามก้าวเท่านั้น" เราได้ขอสิ่งนี้จากอสูรผู้ยิ่งใหญ่
12.348.12
स दद्यान्मयि संप्रीतः प्रतिषिद्धश्च मन्त्रिभिः ।
यावज्जलं हस्तगतं त्रिभिर्विक्रमणैर्युतम् ॥ १२.३४८.१२ ॥
เขาจะพอพระทัยในตัวเรายิ่งนัก และจะให้ แม้จะถูกเหล่ามนตรีห้ามไว้ ที่ดินเท่ากับน้ำที่ถือไว้ในฝ่ามือ พร้อมด้วยการก้าวสามก้าว ก็จะถูกครอบครองได้
12.348.13
ततो राज्यं प्रदास्यामि शक्रायामिततेजसे ।
देवताः स्थापयिष्यामि स्वस्वस्थानेषु नारद ॥ १२.३४८.१३ ॥
ดังนั้น เราจะมอบราชอาณาจักรแก่ศักระผู้มีเดชไม่มีประมาณ และ ดูก่อนนารทะ เราจะสถาปนาเหล่าเทพให้แต่ละองค์อยู่ในที่ของตน
12.348.14
बलिं चैव करिष्यामि पातालतलवासिनम् ।
दानवं च बलिश्रेष्ठमबध्यं सर्वदैवतैः ॥ १२.३४८.१४ ॥
และเราจะทำให้พลีผู้อาศัยอยู่ในส่วนลึกสุดของบาดาล เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทานพและพลี ไม่อาจถูกสังหารได้แม้โดยเหล่าเทพทั้งปวง
12.348.15
त्रेतायुगे भविष्यामि रामो भृगुकुलोद्वहः ।
क्षत्रं चोत्सादयिष्यामि समृद्धबलवाहनम् ॥ १२.३४८.१५ ॥
ในยุคเตรตา เราจะเกิดเป็นพระราม ผู้สืบทอดวงศ์ภฤคุ และเราจะทำลายชนชั้นกษัตริย์ ซึ่งเต็มไปด้วยกำลังพลและพาหนะ
12.348.16
संधौ तु समनुप्राप्ते त्रेतायां द्वापरस्य च ।
रामो दाशरथिर्भूत्वा भविष्यामि जगत्पतिः ॥ १२.३४८.१६ ॥
เมื่อถึงรอยต่อระหว่างเตรตากับทวาปรยุค เราจะเกิดเป็นพระรามโอรสของท้าวทศรถ และจะเป็นเจ้าแห่งโลก
12.348.17
त्रितोपघाताद्वैरूप्यमेकतोऽथ द्वितस्तथा ।
प्राप्स्येते वानरत्वं हि प्रजापतिसुतावृषी ॥ १२.३४८.१७ ॥
ด้วยการถูกกระทบจากสามชั่วอายุ ความพิการจะเกิดขึ้นฝ่ายหนึ่ง และจากการถูกกระทบจากสองชั่วอายุอีกฝ่ายหนึ่ง ฤๅษีทั้งสองซึ่งเป็นโอรสของประชาบดี จะได้ไปเป็นวานร
12.348.18
तयोर्ये त्वन्वये जाता भविष्यन्ति वनौकसः ।
महाबला महावीर्याः शक्रतुल्यपराक्रमाः। ॥ १२.३४८.१८ ॥
ผู้ที่เกิดในสายตระกูลของทั้งสองจะเป็นผู้อาศัยอยู่ในป่า มีกำลังมาก มีพลังยิ่งใหญ่ มีความกล้าหาญเทียบเท่าศักระ
12.348.19
ते सहाया भविष्यन्ति सुरकार्ये मम द्विज ।
ततो रक्षःपतिं घोरं पुलस्त्यकुलपांसनम्।
हनिष्ये रावणं रौद्रं सगणं लोककण्टकम् ॥ १२.३४८.१९ ॥
ดูก่อนผู้เกิดสองครั้ง พวกเขาจะเป็นผู้ช่วยเหลือเราในภารกิจของเหล่าเทพ จากนั้นเราจะสังหารรากษสาธิบดีผู้น่ากลัว ทศกัณฐ์ ผู้เป็นมลทินแห่งสกุลปุลัสตยะ ผู้ดุร้าย พร้อมด้วยบริวาร ผู้เป็นหนามทิ่มแทงโลก
12.348.20
विभीषणाय दास्यामि राज्यं तस्य यथाक्रमम् ।
अयोध्यावासिनः सर्वान्नेष्येऽहं लोकमव्ययम् ॥ १२.३४८.२० ॥
เราจะมอบราชอาณาจักรแก่พิภีษณะตามลำดับ และเราจะนำชาวอโยธยาทั้งปวงไปสู่โลกที่ไม่เสื่อมสลาย
12.348.21
द्वापरस्य कलेश्चैव संधौ पार्यवसानिके ।
प्रादुर्भावः कंसहेतोर्मथुरायां भविष्यति ॥ १२.३४८.२१ ॥
เมื่อสิ้นสุดช่วงต่อระหว่างยุคทวาปรและยุคกลี การอุบัติของเราจะเกิดขึ้นที่มถุรา เพื่อเหตุแห่งกังสะ
12.348.22
तत्राहं दानवान्हत्वा सुबहून्देवकण्टकान् ।
कुशस्थलीं करिष्यासि निवासं द्वारकां पुरीम् ॥ १२.३४८.२२ ॥
ที่นั่น เราจะสังหารทานพจำนวนมากซึ่งเป็นหนามของเหล่าเทพ แล้วสร้างกุศสถลี นครทวารกาให้เป็นที่อาศัยของเรา
12.348.23
वसानस्तत्र वै पुर्यामदितेर्विप्रियंकरम् ।
हनिष्ये नरकं भौमं मुरं पीठं च दानवम् ॥ १२.३४८.२३ ॥
เมื่ออาศัยอยู่ในนครนั้น เราจะสังหารนรกบุตรแห่งแผ่นดินผู้ก่อความเดือดร้อนแก่อทิติ พร้อมด้วยมุระ และทานพปีฐะ
12.348.24
प्राग्ज्योतिषं पुरं रम्यं नानाधनसमन्वितम् ।
कुशस्थलीं नष्यिष्यामि हत्वा वै दानवोत्तमान् ॥ १२.३४८.२४ ॥
เมื่อสังหารทานพผู้ยอดเยี่ยมแล้ว เราจะทำลายนครปรากชโยติษอันงดงาม เต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติมากมาย และกุศสถลีด้วย
12.348.25
कृकलास भूतं च नृगं मोचयिष्ये च वै पुनः ॥ १२.३४८.२५ ॥
และเราจะปลดปล่อยพระเจ้านฤคผู้กลายเป็นตุ๊กแกให้พ้นจากคำสาปอีกครั้ง
12.348.26
तत्र पौत्रनिमित्तेन गत्वा वै शोणितं पुरम् ।
वाणस्य च पुरं गत्वा करिष्ये कदनं महत् ॥ १२.३४८.२६ ॥
ที่นั่น เพื่อเห็นแก่หลานของเรา เราจะไปยังนครโศณิต และเมื่อไปถึงนครของพาณะ เราจะก่อให้เกิดการสังหารหมู่ครั้งใหญ่
12.348.27
शंकरं रमहासेनं बाणप्रियहिते रतम् ।
पराजेष्याम्यथोद्युक्तौ देवौ लोकनमस्कृतौ ॥ १२.३४८.२७ ॥
เราจะเอาชนะเทพทั้งสอง ศังกระและมหาเสนะ ผู้มุ่งมั่นในความผาสุกของที่รักของพาณะ ผู้พร้อมรบอยู่แล้ว และเป็นที่เคารพของทั้งสามโลก
12.348.28
ततः सुतं बलेर्जित्वा बाणं बाहुसहस्त्रिणम् ।
विनाशयिष्यामि ततः सर्वान्सौभनिवासिनः ॥ १२.३४८.२८ ॥
จากนั้น เมื่อเอาชนะพาณะ บุตรของพลีผู้มีพันแขน เราจะทำลายชาวเมืองเสาภะทั้งหมด
12.348.29
यः कालयवनः ख्यातो गर्गतेजोभिसंवृतः ।
भविष्यति वधस्तस्य मत्त एव द्विजोत्तम ॥ १२.३४८.२९ ॥
กาลยวนะผู้มีชื่อเสียง ซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยเดชของคารรค การสังหารเขาจะเกิดขึ้นด้วยมือของเราเพียงผู้เดียว ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทวิชาติ
12.348.30
कंसं केशिं तथाक्रूरमरिष्टं च महासुरम् ।
चाणूरं च महावीर्यं मुष्टिकं च महाबलम् ॥ १२.३४८.३० ॥
กังสะ เกศิน และอกรูระเช่นกัน อริษฏะอสูรผู้ยิ่งใหญ่ จาณูรผู้มีวีรภาพยิ่ง และมุษฏิกะผู้มีกำลังมหาศาล
12.348.31
प्रलम्बं धेनुकं चैव अरिष्टं वृषरूपिणम् ।
कालीयं च वशे कृत्वा यमुनाया महाह्रदे ॥ १२.३४८.३१ ॥
ปรลัมพะ เธนุกะ อริษฏะผู้แปลงกายเป็นวัว และกาลียะ เมื่อเราได้ปราบแล้วในห้วยใหญ่ของแม่น้ำยมุนา
12.348.32
गोकुलेषु ततः पश्चाद्भवार्थे तु महागिरिम् ।
सप्तरात्रं धरिष्यामि वर्षमाणे तु वासवे ॥ १२.३४८.३२ ॥
จากนั้น ภายหลังในหมู่บ้านคนเลี้ยงวัว เพื่อความผาสุก เมื่อพระอินทร์กำลังให้ฝนตก เราจะยกภูเขาใหญ่ขึ้นค้ำไว้เจ็ดคืน
12.348.33
अपक्रान्ते ततो वर्षे गिरिमूर्ध्निं व्यवस्थितः ।
इन्द्रेण सह संवादं करिष्यामि तदा द्विज।
लघ्वाच्छिद्य धनं सर्वं वासुदेवं च पौण्ड्रकम् ॥ १२.३४८.३३ ॥
เมื่อฝนหยุดลงแล้ว เราจะยืนมั่นอยู่บนยอดเขา แล้วสนทนากับพระอินทร์ ข้าแต่ทวิชาติ เราจะชิงทรัพย์สมบัติของพระอินทร์ทั้งหมดอย่างเบาดาย รวมทั้งวาสุเทพและเปาณฑรกด้วย
12.348.34
जरासन्धश्च बलवान्सर्वराजविरोधनः ।
भविष्यत्यसुरः स्फीतो भूमिपालो गिरिव्रजे ॥ १२.३४८.३४ ॥
ส่วนชราสันธะผู้เข้มแข็ง ผู้ต่อต้านกษัตริย์ทั้งปวง จะกลายเป็นอสูรผู้พองโต เป็นผู้ปกครองแผ่นดินในคิริวรชะ
12.348.35
मम बुद्धिपरिस्पन्दाद्वधस्तस्य भविष्यति ।
शिशुपालं वधिष्यामि यज्ञे धर्मसुतस्य वै ॥ १२.३४८.३५ ॥
ความตายของเขาจะเกิดจากการเคลื่อนไหวแห่งความตั้งใจของเรา และเราจะสังหารศิศุปาละในพิธียัญของบุตรแห่งธรรม
12.348.36
दुर्योधनापराधेन युधिष्ठिरगुणेन च ।
समागतेषु बलिषु पृथिव्यां सर्वराजसु ॥ १२.३४८.३६ ॥
เพราะความผิดของทุรโยธน์และคุณความดีของยุธิษฐิระ เมื่อวีรบุรุษทั้งหลายของกษัตริย์ทั้งปวงบนแผ่นดินมาประชุมกัน
12.348.37
वासविः सुसहायो वै मम त्वेको भविष्यति ।
युधिष्ठिरं स्थापयिष्ये स्वराज्ये भ्रातृभिः सह ॥ १२.३४८.३७ ॥
บุตรแห่งวาสวะ (อรชุน) จะเป็นพันธมิตรที่ดีของเราเพียงผู้เดียว เราจะตั้งยุธิษฐิระให้ครองราชย์ของตนพร้อมด้วยพี่น้องของเขา
12.348.38
एवं लोका वदिष्यन्ति नरनारायणावृषी ।
उद्युक्तौ दहतः क्षत्रं लोककार्यार्थमीश्वरौ ॥ १२.३४८.३८ ॥
ผู้คนจะกล่าวเช่นนี้ว่า นรและนารายณะสองฤๅษี สองเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ผู้มุ่งมั่นเพื่อกิจของโลก กำลังเผาทำลายกษัตริย์นักรบ
12.348.39
शस्त्रैर्निपतिताः सर्वे नृपा यास्यन्ति वै दिवम् ॥ १२.३४८.३९ ॥
บรรดากษัตริย์ทั้งปวงที่ล้มลงด้วยอาวุธ จะไปสู่สวรรค์อย่างแน่นอน
12.348.40
कृत्वा भारावतरणं वसुधाया यथेप्सितम् ।
सर्वसात्वतमुख्यानां द्वारकायाश्च सत्तम ॥ १२.३४८.४० ॥
เมื่อได้ลดภาระของแผ่นดินตามที่ปรารถนาแล้ว และเพื่อเห็นแก่ผู้นำซาตวตะทั้งปวงและนครทวารกา ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งผู้ดี
12.348.41
करिष्ये प्रलयं घोरमात्मज्ञानाभिसंश्रयः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयाम्यहम् ॥ १२.३४८.४१ ॥
ข้าพเจ้าจะยึดความรู้ในอาตมันเป็นที่พึ่ง และจะนำมหาประลัยอันน่าสะพรึงกลัวมาให้ ข้าพเจ้าจะนำทวารกามาไว้ในตน แล้วส่งไปยังมหาสมุทร
12.348.42
ततः कलियुगस्यादौ द्विजराजतरुं श्रितः ।
भीषया मागधेनैव धर्मराजगृहे वसन् ॥ १२.३४८.४२ ॥
ต่อมา ณ จุดเริ่มต้นของยุคกลี ข้าพเจ้าจะอาศัยต้นไม้ของผู้เกิดสองครั้งเป็นที่พึ่ง ด้วยความหวาดกลัว ข้าพเจ้าจะถูกนายพรานชาวมคธยิงล้ม และพำนักอยู่ในวังของพระธรรมราช
12.348.43
काषायवस्रसंवीतो मुण्डितः शुक्लदन्तवान् ।
शुद्धोदनसुतो बुद्धो मोहयिष्यामि मानवान् ॥ १२.३४८.४३ ॥
ข้าพเจ้า ผู้เป็นโอรสของศุทโธทนะ จะห่มจีวรสีกาสาวะ โกนศีรษะ มีฟันขาว ตรัสรู้เป็นพุทธะ และจะทำให้มนุษย์หลงผิด
12.348.44
शूद्राः सुद्धेषु भुज्यन्ते मयि बुद्धत्वमागते ।
भविष्यन्ति नराः सर्वे बुद्धाः काषायसंवृताः ॥ १२.३४८.४४ ॥
เมื่อข้าพเจ้าบรรลุความเป็นพุทธะแล้ว ศูทรจะบริโภคร่วมกับผู้บริสุทธิ์ และมนุษย์ทั้งปวงจะกลายเป็นพุทธะ ห่มจีวรสีกาสาวะ
12.348.45
अनध्याया भविष्यन्ति विप्रा यागविवर्जिताः ।
अग्निहोत्राणि सीदन्ति गुरुपूजा च नश्यति ॥ १२.३४८.४५ ॥
พราหมณ์ทั้งหลายจะถูกละทิ้งจากยัญ จะละเลยการศึกษา การบูชาไฟอัคนีโหตระจะเสื่อมลง และความเคารพต่อครูจะสูญสิ้นไป
12.348.46
न शृण्वन्ति पितुः पुत्रा न स्नुषा नैव भ्रातरः ।
न पौत्रा न कलत्रा वा वर्तन्तेऽप्यधमोत्तमाः ॥ १२.३४८.४६ ॥
บุตรจะไม่เชื่อฟังบิดา สะใภ้จะไม่ฟัง น้องชายและพี่ชายก็จะไม่ฟังเช่นกัน หลานชายและภรรยาก็เช่นกัน ทั้งผู้ต่ำต้อยและผู้สูงส่งจะประพฤติเช่นนั้น
12.348.47
एवंभूतं जगत्सर्वं श्रुतिस्मृतिविवर्जितम् ।
भविष्यति कलौ पूर्णे ह्यशुद्धो धर्मसंकरः ॥ १२.३४८.४७ ॥
เมื่อยุคกลิสิ้นสุดลง โลกทั้งหมดจะกลายเป็นเช่นนี้ ปราศจากศรุติและสมฤติ และความยุ่งเหยิงของธรรมที่ไม่บริสุทธิ์จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
12.348.48
तेषां सकाशाद्धर्मज्ञा देवब्रह्मविदो नराः ।
भविष्यन्ति ह्यशुद्धाश्च न्यायच्छलविभाषिणः ॥ १२.३४८.४८ ॥
จากคนเหล่านั้นจะเกิดมนุษย์ผู้รู้ธรรม รู้เทวดาและพรหมัน แต่จะไม่บริสุทธิ์ และพูดด้วยเล่ห์กลของการให้เหตุผลอันเท็จ
12.348.49
ये नष्टधर्मश्रोतारस्ते समाः पापनिश्चये ।
तस्मादेता न संभाष्या न स्पृश्या च हितार्थिभिः।
उपवासत्रयं कुर्यात्तत्संसर्गविशुद्धये ॥ १२.३४८.४९ ॥
ผู้ฟังที่สูญเสียธรรมเหล่านั้นเสมอกันในความตั้งใจทำบาป ฉะนั้นผู้ปรารถนาความเจริญไม่ควรพูดด้วย และไม่ควรแตะต้องคนเหล่านั้น เพื่อให้บริสุทธิ์จากการคบหาพวกเขา ควรอดอาหารสามวัน
12.348.50
ततः कलियुगस्यान्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः ।
कल्किर्विष्णुयशः पुत्रो याज्ञवल्क्यः पुरोहितः ॥ १२.३४८.५० ॥
ต่อมา เมื่อสิ้นยุคกลี กัลกิ พราหมณ์ผู้มีสีเหลืองแดงดุจหริ เป็นโอรสของวิษณุยศ จะเป็นปุโรหิตชื่อยาชญวัลกยะ
12.348.51
तस्मिन्नाशे वनग्रामे तिष्ठेत्सोन्नासिमो हयः ।
सहया ब्राह्मणाः सर्वे तैरहं सहितः पुनः।
म्लेच्छानुत्सादयिष्यामि पाषण्डांश्चैव सर्वशः ॥ १२.३४८.५१ ॥
ในความพินาศนั้น ม้าตัวหนึ่งที่มีรูจมูกยกขึ้นจะยืนอยู่ในหมู่บ้านป่า และพราหมณ์ทั้งปวงพร้อมม้าก็จะอยู่ที่นั้น ข้าพเจ้าจะอยู่ร่วมกับพวกเขาอีกครั้ง และจะทำลายพวกมเลจฉะและปาษัณฑ์ทั้งหมดให้สิ้นซาก
12.348.52
पाषण्डश्च कलौ तत्र माययैव विनश्यते ।
पाषण्डकांश्चैव हत्वा तत्रान्तं प्रलये ह्यहम् ॥ १२.३४८.५२ ॥
ในยุคกลี ปาษัณฑ์ที่นั่นจะถูกทำลายด้วยมายาเท่านั้น เมื่อข้าพเจ้าสังหารพวกปาษัณฑกะแล้ว ที่นั่นในการประลัย ข้าพเจ้าเองจะยุติพวกเขา
12.348.53
ततः पश्चाद्भविष्यामि यज्ञेषु निरतः सदा ।
राज्यं प्रशासति पुनः कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरे ॥ १२.३४८.५३ ॥
หลังจากนั้น ข้าพเจ้าจะทุ่มเทให้แก่การบูชายัญอยู่เสมอ เมื่อยุธิษฐิระ โอรสของกุนตี ปกครองแผ่นดินอีกครั้ง
12.348.54
कर्माण्यपरिमेयानि चतुर्मूर्तिधरो ह्यहम् ।
कृत्वा लोकान्गमिष्यामि स्वानहं ब्रह्मसत्कृतान् ॥ १२.३४८.५४ ॥
ข้าพเจ้าทรงสี่รูปลักษณ์ ได้ทำกรรมที่หาประมาณมิได้ แล้วจะไปยังโลกของข้าพเจ้าเอง ซึ่งพระพรหมให้เกียรติ
12.348.55
हंसः कूर्मश्च मत्स्यश्च प्रादुर्भावा द्विजोत्तम ।
वराहो नरसिंहश्च वामनो राम एव च।
रामो दाशरथिश्चैव सात्वतः कल्किरेव च ॥ १२.३४८.५५ ॥
หงส์ เต่า และปลา เป็นอวตารของข้าพเจ้า โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง หมูป่า นรสิงห์ วามนะ พระราม และพระรามผู้เป็นโอรสของท้าวทศรถ สาตวตะ และกัลกิ ก็ล้วนเป็นอวตารของข้าพเจ้าเช่นกัน
12.348.56
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मया प्रत्याहृता पुनः ।
सर्वदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ॥ १२.३४८.५६ ॥
เมื่อศรุติแห่งพระเวทสูญหาย ข้าพเจ้าได้นำกลับคืนมาอีก และในกฤตยุคแต่ก่อน ข้าพเจ้าได้ทำให้ศรุติเป็นผู้ประทานทุกสิ่งแก่ทุกคน
12.348.57
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् ।
अतिक्रान्ताश्च बहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः ॥ १२.३४८.५७ ॥
หากท่านเคยได้ยินเรื่องเหล่านั้นที่ใดในปุราณะ ก็ย่อมเป็นเพราะอวตารอันสูงสุดของข้าพเจ้าหลายครั้งได้ผ่านพ้นไปแล้ว
12.348.58
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ।
न ह्येतद्ब्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् ॥ १२.३४८.५८ ॥
เมื่อกระทำกิจของโลกแล้ว พวกเขาก็กลับคืนสู่ธรรมชาติของตนอีกครั้ง และพระพรหมเองก็ไม่ได้รับการเห็นข้าพเจ้าเช่นนี้
12.348.59
यत्त्वया प्राप्तमद्येह एकान्तगतबुद्धिना ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं ब्रह्मन्भक्तिमतो मया।
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ॥ १२.३४८.५९ ॥
สิ่งที่ท่านได้รับในวันนี้ที่นี่ ด้วยจิตที่มุ่งมั่นแน่วแน่ในจุดหมายเดียว โอ้พราหมณ์ ข้าพเจ้าได้กล่าวแก่ท่านทั้งหมดแล้ว ผู้มีภักดี ทั้งปุราณะและอนาคตกาล พร้อมความลับ โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ดี
12.348.60
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः ।
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तर्दधे पुनः ॥ १२.३४८.६० ॥
พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภาค ทรงมีรูปลักษณ์แห่งจักรวาลและไม่เสื่อมสูญ ตรัสถ้อยคำมากเพียงนี้แล้ว ก็อันตรธานหายไปที่ตรงนั้นอีกครั้ง
12.348.61
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् ।
नरनारायणौ द्रष्टुं बदर्याश्रममाद्रवत् ॥ १२.३४८.६१ ॥
นารทะผู้มีเดชใหญ่ เมื่อได้รับพระกรุณาที่ปรารถนาแล้ว ก็รีบไปยังอาศรมพทรี เพื่อจะได้เห็นนระและนารายณ์
12.348.62
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् ।
सांख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशब्दितम् ॥ १२.३४८.६२ ॥
อุปนิษัทอันยิ่งใหญ่นี้ ประกอบด้วยเวททั้งสี่ ท่านแต่งขึ้นโดยยึดสางขยะและโยคะ และได้ประกาศไว้ในชื่อปัญจราตระ
12.348.63
नारायंणमुखोदीतं नारदोऽश्रावयत्पुनः ।
ब्रह्मणः सदने तात यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥ १२.३४८.६३ ॥
สิ่งที่เปล่งออกจากพระโอษฐ์ของนารายณ์ นารทะได้ให้ผู้คนฟังอีกครั้ง ลูกรัก ดังที่ท่านเคยได้เห็นและได้ฟังในที่อยู่ของพระพรหม
12.348.64
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः ।
किं वै ब्रह्मा न जानीते यतः शुश्राव नारदात् ॥ १२.३४८.६४ ॥
ความยิ่งใหญ่ของผู้มีปัญญานั้นเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์จริง ทำไมพระพรหมจึงไม่รู้เรื่องนี้ ในเมื่อท่านได้ฟังจากนารทะแล้ว
12.348.65
पितामहोऽपि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः ।
कथं स न विजानीयात्प्रभावममितौजसः ॥ १२.३४८.६५ ॥
ปิตามหะ พระพรหมผู้ทรงพระภควัน ก็มาต่อจากเทพองค์นั้น จะเป็นไปได้อย่างไรที่ท่านจะไม่รู้อานุภาพของผู้มีพลังอันหาประมาณมิได้
12.348.66
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च ।
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलयाश्च ह ॥ १२.३४८.६६ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ มหากัลปะนับพันและนับร้อยได้ล่วงไปแล้ว รวมทั้งการสร้างและการดับสลายด้วย
12.348.67
सर्गस्यादौ स्मृतो ब्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
जानाति देवप्रवरं भूयश्चातोधिकं नृप।
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ॥ १२.३४८.६७ ॥
เมื่อการสร้างโลกเริ่มต้น พระพรหมผู้เป็นเจ้าซึ่งทรงสร้างสรรค์สรรพสัตว์ ย่อมถูกกล่าวถึง ข้าแต่กษัตริย์ เทพผู้ประเสริฐที่สุดทรงรู้สิ่งนี้และยิ่งกว่านั้น คือพระปรมาตมัน พระอีศานผู้เป็นเจ้า และต้นกำเนิดของพระองค์เอง
12.348.68
ये त्वन्ये ब्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः ।
तेभ्यस्तच्छ्रावयामास पुराणं वेदसंमितम् ॥ १२.३४८.६८ ॥
ส่วนหมู่สิทธะอื่น ๆ ที่มาประชุมกันในที่อยู่ของพระพรหม ท่านก็ให้ฟังคัมภีร์โบราณซึ่งเทียบเท่าเวทนั้น
12.348.69
अष्टाविंशत्सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आत्मानुगामिनां ब्रह्मा श्रावयामास तत्वतः।
एवं पुरा प्राप्तमिदं भानुना मुनिभाषितम् ॥ १२.३४८.६९ ॥
แก่ฤๅษีสองหมื่นแปดพันองค์ผู้มีจิตบริสุทธิ์และดำเนินตามอาตมันของตน พระพรหมได้ทรงแสดงคำสอนนี้โดยสัจจะ ในกาลก่อนคำสอนที่มุนีกล่าวไว้นี้จึงได้มาถึงพระอาทิตย์
12.348.70
वर्षषष्टिसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ।
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः।
तेषामकथयत्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ॥ १२.३४८.७० ॥
ตลอดหกหมื่นปีและหกร้อยปี พระอาทิตย์ผู้ส่องแสงได้บอกแก่ผู้มีจิตบริสุทธิ์ทั้งหลาย ถึงเรื่องราวของโลกชั้นต้น ๆ ที่พระองค์ทรงสร้างขึ้น
12.348.71
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः ।
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदनुत्तमम् ॥ १२.३४८.७१ ॥
ลูกรัก เมื่อคำสอนอันสูงสุดนี้ถูกให้แก่ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ผู้ติดตามพระอาทิตย์ได้ฟัง เทพทั้งหลายที่มาประชุมกันบนเขาเมรุ...
12.348.72
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वाऽसितो द्विजः ।
श्रावयामास राजेन्द्र पितॄन्वै मुनिसत्तमः ॥ १२.३४८.७२ ॥
อสิตะผู้เกิดสองครั้ง ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด ได้ฟังจากเทพทั้งหลาย แล้วจึงให้ท่องแก่บรรพบุรุษด้วย ข้าแต่จอมกษัตริย์
12.348.73
मम चापि पिता तात कथयामास शंतनुः ।
ततो मयापि श्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ॥ १२.३४८.७३ ॥
บิดาของข้าคือศันตนุ ก็ได้เล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟังเช่นกัน ลูกรัก ต่อมาข้าก็ได้ฟังและนำมาเล่าแก่เจ้า ข้าแต่ภารตะ
12.348.74
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् ।
सर्वे ते परमात्मानं पूजयन्ते समन्ततः ॥ १२.३४८.७४ ॥
ไม่ว่าจะเป็นเทพหรือฤๅษี ผู้ใดที่ได้ฟังเรื่องโบราณนี้ ทุกคนย่อมบูชาปรมาตมันไปทุกทิศทาง
12.348.75
इदमाख्यानमार्षेयं पारम्पर्यागतं नृप ।
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन ॥ १२.३४८.७५ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ นิทานอันเป็นมรดกของฤๅษีโบราณนี้ ซึ่งสืบทอดกันมาตามลำดับ เจ้าจะไม่มีวันมอบให้แก่ผู้ที่ไม่อุทิศตนต่อวาสุเทพเด็ดขาด
12.348.76
आख्यानमुत्तमं चेदं श्रावयेद्यः सदा नृप ।
तदैव मनुजो भक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः।
प्राप्नुयादचिराद्राजन्विष्णुलोकं च शाश्वतम् ॥ १२.३४८.७६ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ ผู้ใดที่ให้นิทานอันยอดเยี่ยมนี้ถูกท่องอยู่เสมอ มนุษย์ผู้นั้นเองเมื่อมีความศรัทธา บริสุทธิ์และตั้งมั่นแล้ว ข้าแต่กษัตริย์ ย่อมได้บรรลุโลกอันนิรันดร์ของวิษณุในไม่ช้า
12.348.77
मत्तोन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै ।
यानि श्रुतानि सर्वाणि तेषां सारोयमुद्धृतः ॥ १२.३४८.७७ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ มีนิทานย่อยอื่นอีกหลายร้อยเรื่องที่ข้าได้ฟังมาทั้งหมดและจะเล่าให้เจ้าฟัง แก่นของนิทานทั้งหมดนั้นได้ถูกรวบรวมไว้ที่นี่แล้ว
12.348.78
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ।
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ॥ १२.३४८.७८ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ เช่นเดียวกับที่เทพและอสูรกวนเอาอมฤตออกมา ในกาลก่อนพราหมณ์ทั้งหลายก็ได้รวบรวมอมฤตแห่งนิทานนี้ไว้ที่นี่
12.348.79
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुयान्नरः ।
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ॥ १२.३४८.७९ ॥
ผู้ใดที่สวดเรื่องนี้เป็นนิตย์ และผู้ที่ฟังเรื่องนี้ ควรอยู่ในที่สงบ มีใจมั่นคงแน่วแน่ในการอุทิศตน และตั้งสมาธิไว้เป็นอย่างดี
12.348.80
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः ।
स सहस्रार्चिपं देवं प्रविशेन्नात्र संशयः ॥ १२.३४८.८० ॥
เมื่อไปถึงมหาทวีปขาว และมีรัศมีเจิดจ้าดุจพระจันทร์ มนุษย์ผู้นั้นย่อมเข้าไปสู่เทพผู้มีพันรัศมี ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้
12.348.81
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ॥ १२.३४८.८१ ॥
แม้ผู้ที่ทุกข์ทรมานก็พ้นจากโรคได้ เมื่อได้ฟังเรื่องนี้ตั้งแต่ต้น ผู้แสวงหาย่อมได้สิ่งที่ปรารถนา และผู้ภักดีย่อมบรรลุถึงคติของผู้ภักดี
12.348.82
त्वयापि सततं राजत्रभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः ।
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ॥ १२.३४८.८२ ॥
ดูก่อนพระราชา แม้พระองค์ก็ควรบูชาพระปุรุโษดมอยู่เสมอ เพราะพระองค์นั้นเป็นทั้งมารดาและบิดา และเป็นครูของโลกทั้งสิ้น
12.348.83
ब्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीयतां ते सनातनः ।
युधिष्ठिर महाबाहो महाबुद्धिर्जनार्दनः ॥ १२.३४८.८३ ॥
ขอให้พระผู้เป็นเจ้าผู้นิรันดร์ ผู้เป็นที่รักของพราหมณ์ ทรงพอพระทัยในพระองค์ ดูก่อนยุธิษฐิระผู้มีแขนทรงพลัง ขอให้ชนารทนะผู้มีปัญญายิ่งทรงพอพระทัยด้วย
12.348.84
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय ।
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नारायणपराभवन् ॥ १२.३४८.८४ ॥
ดูก่อนชนเมชัย เมื่อได้ฟังเรื่องเล่าอันประเสริฐนี้แล้ว พระธรรมราชาและพี่น้องทั้งหมดของพระองค์ก็ได้น้อมใจไปในนารายณ์
12.348.85
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत ।
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सारस्वतमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८५ ॥
ดูก่อนภารตะ ด้วยการกล่าวว่า พระปุรุษผู้ทรงพระภาคนั้นทรงชนะแล้ว พวกเขาจึงตั้งใจสวดชปะอยู่เสมอ พลางท่องบทสารัสวตะออกเสียง
12.348.86
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
जगौ परमकं जप्यं नारायणमुदीरयन् ॥ १२.३४८.८६ ॥
ครูผู้สูงส่งที่สุดของพวกเรา คือฤๅษีกฤษณทไวปายนะ ได้ขับร้องชปะอันสูงสุด โดยท่องถึงพระนารายณ์
12.348.87
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशयम् ।
पूजयित्वा च देवेशं पुनरायात्स्वगाश्रमम् ॥ १२.३४८.८७ ॥
ท่านเหาะไปในอากาศอย่างต่อเนื่องสู่มหาสมุทรน้ำนม อันเป็นที่สถิตแห่งน้ำอมฤต และหลังจากบูชาเทวาธิเทพแล้ว ท่านก็กลับคืนสู่อาศรมของตนอีกครั้ง
12.348.88
एतत्ते सर्वमाख्यातं नारदोक्तं मयेरितम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.८८ ॥
ทั้งหมดนี้ได้ถูกเล่าแก่พระองค์แล้ว ตามที่นารทะกล่าวไว้และข้าพเจ้าได้เล่าต่อ เรื่องนี้สืบทอดกันมาตามลำดับ บิดาของข้าพเจ้าเคยเล่าให้ข้าพเจ้าฟังในกาลก่อนนานแล้ว
12.348.89
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशंपायनकीर्तितम् ।
जनमेजयेन तच्छ्रुत्वा कृतं सम्यग्यथाविधि ॥ १२.३४८.८९ ॥
ทั้งหมดนี้ได้ถูกเล่าแก่พระองค์แล้ว ตามที่ไวศัมปายนะได้ขับกล่าว ชนเมชัยได้ฟังแล้วก็ปฏิบัติตามอย่างถูกต้องและเป็นไปตามวิธีที่กำหนด
12.348.90
यूयं हि तप्ततपसः सर्वे च चरितव्रताः ।
शौनकस्य महासत्रं प्राप्ताः सर्वे द्विजोत्तमाः। ॥ १२.३४८.९० ॥
ดูก่อนพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุด พวกท่านทั้งหมดได้บำเพ็ญตบะอย่างเคร่งครัดและรักษาวัตรมาแล้ว พวกท่านทั้งหมดได้มาถึงมหาสัตรของเศานกะแล้ว
12.348.91
यजध्वं सुहुतैर्यज्ञैः शाश्वतं परमेश्वरम् ।
पारम्पर्यागतं ह्येतत्पित्रा मे कथितं पुरा ॥ १२.३४८.९१ ॥
จงบูชาพระปรเมศวรผู้เป็นนิรันดร์ด้วยการบูชายัญที่ถวายด้วยเครื่องบูชาอันดี เรื่องนี้สืบทอดกันมาตามลำดับ และบิดาของข้าพเจ้าได้เคยเล่าให้ข้าพเจ้าฟังแต่ก่อน