مهابهاراتا · أدهيايا 12.349
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.349.1
कथं स भगवान्देवो यज्ञेष्वग्रहरः प्रभुः ।
यज्ञधारी च सततं वेदवेदाङ्गवित्तथा ॥ १२.३४९.१ ॥
كيف ذلك الإله المبارك، الرب الذي يتلقى القربان أولاً في القرابين، حامل القربان، العالم دائماً بالفيدا وأعضائها؟
12.349.2
निवृत्तं चास्थितो धर्मं क्षेमी भागवतः प्रभुः ।
निवृत्तिधर्मान्विदधे स एव भगवान्प्रभुः ॥ १२.३४९.२ ॥
الرب، عابد المبارك، واهب الأمان، الثابت على طريق الزهد — ذلك الرب المبارك نفسه هو الذي شرع واجبات الزهد.
12.349.3
कथं प्रवृत्तिधर्मेषु भागार्हा देवताः कृताः ।
कथं निवृत्तिधर्माश्च कृता व्यावृत्तबुद्धयः ॥ १२.३४९.३ ॥
كيف جُعلت الآلهة مستحقة للنصيب في شرائع الفعل؟ وكيف جُعل أولئك الذين انصرفت عقولهم أهلاً لشرائع الزهد؟
12.349.4
एतं नः संशयं सौते छिन्धि गुह्यं सनातनम् ।
त्वया नारायणकथाः श्रुता वै धर्मसंहिताः ॥ १२.३४९.४ ॥
يا سauti، فاحسم شكّنا هذا، الخفيّ الأزلي؛ فقد سمعتَ حكايات نارايانا ومجموعات الدارما.
12.349.5
सौतिरुवाच ।
जनमेजयेन यत्पृष्टः शिष्यो व्यासस्य धीमतः।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि पौराणं शौनकोत्तम ॥ १२.३४९.५ ॥
ما سأل جنمجايا عنه تلميذ الحكيم فياسا، ذلك الموروث القديم سأرويه لك، يا خير الشوناكا!
12.349.6
श्रुत्वा माहात्म्यमेतस्य देहिनां परमात्मनः ।
जनमेजयो महाप्राज्ञो वैशंपायनमब्रवीत् ॥ १२.३४९.६ ॥
لما سمع عظمة هذا الذات العليا لذوات الأجساد، قال جنمجايا الحكيم العظيم لفيشامباياna.
12.349.7
इमे सब्रह्यका लोकाः ससुरासुरमानवाः ।
क्रियास्वभ्युदयोक्तासु सक्ता दृश्यन्ति सर्वशः ॥ १२.३४९.७ ॥
ترى هذه العوالم، مع براهما، والآلهة والأسورا والبشر، متعلقة في كل مكان بالشعائر المعلنة بأنها تجلب الازدهار.
12.349.8
मोक्षश्चोक्तस्त्वया ब्रह्मन्निर्वाणं परमं सुखम् ।
ये तु मुक्ता भवन्तीह पुण्यपापविवर्जिताः।
ते सहस्रार्चिषं देवं प्रविशन्तीह शुश्रुम् ॥ १२.३४९.८ ॥
أيها البراهماني، لقد علّمت التحرر والنيرفانا، السعادة العليا. وقد سمعنا أن الذين يتحررون هنا، خالين من الفضل والذنب، يدخلون الإله ذا الألف شعاع.
12.349.9
अयं हि दुरनुष्ठेयो मोक्षधर्मः सनातनः ।
यं हित्वा देवताः सर्वा हव्यकव्यभुजोऽभवन् ॥ १२.३४९.९ ॥
هذا الدارما الأبدي للتحرر عسير الممارسة؛ فقد صارت جميع الآلهة، بعد أن تخلّت عنه، آكلةً للقرابين والنذور.
12.349.10
किंच ब्रह्मा च रुद्रश्च बलभित्प्रभुः ।
सूर्यस्ताराधिपो वायुरग्निर्वरुण एव च ॥ १२.३४९.१० ॥
وكذلك براهما وروهرا، والإله إندرا قاهر بالا، والشمس، وسيد النجوم القمر، والريح، والنار، وفارونا أيضاً.
12.349.11
आकाशं जगती चैव ये च शेषा दिवौकसः ।
प्रलयं न विजानन्ति आत्मनः परिनिर्मितम् ॥ १२.३४९.११ ॥
لا تعرف السماء ولا الأرض ولا سائر سكان السماء الفناء الذي صنعته الذات بالكامل.
12.349.12
ततस्तेनास्थिता मार्गं ध्रुवमक्षरमव्ययम् ।
स्मृत्वा कालपरीमाणं प्रवृत्तिं ये समास्थिताः।
दोषः कालपरीमाणो महानेष क्रियावताम् ॥ १२.३४९.१२ ॥
ثم أولئك الذين لجأوا إلى الطريق الذي أرساه، الثابت الذي لا يفنى ولا يتغير، والذين، إذ يتذكرون مقياس الزمن، انخرطوا في النشاط — هذا المقياس الزمني هو العيب العظيم لأهل الشعائر.
12.349.13
एतन्मे संशयं विप्र हृदि शल्यमिवार्पितम् ।
छिन्धीतिहासकथनात्परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.३४९.१३ ॥
أيها البراهمي، اقطع هذا الشك المغروز في قلبي كالشوكة؛ فإن فضولي يتجاوز سرد الإيتيهاسا.
12.349.14
कथं भागहराः प्रोक्ता देवताः क्रतुषु द्विज ।
किमर्थं चाध्वरे ब्रह्मन्निज्यन्ते त्रिदिवौकसः ॥ १२.३४९.१४ ॥
كيف يُقال إن الآلهة شركاء في الحصة في القرابين أيها المولود مرتين؟ ولأي غاية، أيها البراهمي، يُعبد سكان السماء في القربان؟
12.349.15
ये च भागं प्रगृह्णन्ति यज्ञेषु द्विजसत्तम ।
ते यजन्तो महायज्ञैः कस्य भागं ददन्ति वै ॥ १२.३४९.१५ ॥
أيها الأفضل بين المولودين مرتين، من يتلقون حصة في القرابين، حين يقدمون القرابين العظيمة، لمن يعطون حصتهم حقًا؟
12.349.16
अहो गूढतमः प्रश्नस्त्वया पृष्टो जनेश्वर ।
नातप्ततपसा ह्येष नावेदविदुषा तथा।
नापुराणविदा चैव शक्यो व्याहर्तुमञ्जसा ॥ १२.३४९.१६ ॥
آه، يا سيد البشر، ما أعمق السؤال الذي سألته! لا يستطيع أن يجيب عنه بسهولة من لم يمارس التقشف، ولا العالم الذي يجهل الفيدا، ولا من لا يعرف البورانا.
12.349.17
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मे पृष्टः पुरा गुरुः ।
कृष्णद्वैपायनो व्यासो वेदव्यासो महानृषिः ॥ १२.३४९.१७ ॥
حسنًا، سأخبرك بما سألتُ عنه معلمي قديمًا، كريشنا دفايبايانا فياسا، فياسا فيدا، الحكيم العظيم.
12.349.18
सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतः ।
अहं चतुर्थः शिष्यो वै पञ्चमश्च शुकः स्मृतः ॥ १२.३४९.१८ ॥
سومانتو، وجايميني، وبايلا الثابت في نذوره؛ وكنت أنا التلميذ الرابع، والخامس يُذكر شوكا.
12.349.19
एतान्समागतान्सर्वान्पञ्च शिष्यान्दमान्वितान् ।
शौचाचारसमायुक्ताञ्जितक्रोधाञ्जितेन्द्रियान् ॥ १२.३४९.१९ ॥
إلى هؤلاء التلاميذ الخمسة المجتمعين جميعًا، المتحلّين بالضبط، الملتزمين بالسلوك الطاهر، الذين قهروا الغضب والحواس.
12.349.20
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान् ।
मेरौ गिरिवरे रम्ये सिद्धचारणसेविते ॥ १२.३४९.२० ॥
على جبل مِيرو، أفضل الجبال، الجميل الذي يرتاده السيدّهات والجاراناس، علّم الفيدات، وكان المهابهاراتا خامسها.
12.349.21
तेषामभ्यस्यतां वेदान्कदाचित्संशयोऽभवत् ।
एष वै यस्त्वया पृष्टस्तेन तेषां प्रकीर्तितः ॥ १२.३४९.२१ ॥
بينما كانوا يدرسون الفيدات، نشأ لديهم شكّ ذات مرة. وما سألتَ عنه قد بيّنوه هم أنفسهم.
12.349.22
ततः श्रुतो मया चापि तवाख्येयोऽद्य भारत ॥ १२.३४९.२२ ॥
فقد سمعتُ أنا أيضًا ذلك حينها، وها أنا اليوم أرويه لك، يا بهارتا.
12.349.23
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा सर्वाज्ञानतमोनुदः ।
पराशरसुतः श्रीमान्व्यासो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.३४९.२३ ॥
ولما سمع كلام التلاميذ، تكلّم فيا سا، الجليل ابن باراشارا، مبدّد ظلمة الجهل كلّها، بهذه الكلمات.
12.349.24
मया हि सुमहत्तप्तं तपः परमदारुणम् ।
भूतं भव्यं भविष्यं च जानीयामिति सत्तमाः ॥ १२.३४९.२४ ॥
لقد أدّيتُ تقشّفًا عظيمًا جدًّا وشديدًا للغاية، لأعرف الماضي والحاضر والمستقبل، يا خيرة الأخيار.
12.349.25
तस्य मे तप्ततपसो निगृहीतेन्द्रियस्य च ।
नारायणप्रसादेन क्षीरोदस्यानुकूलतः ॥ १२.३४९.२५ ॥
لي، إذ مارستُ تقشفًا شديدًا وكبحتُ حواسي، بفضل نارايانا وبمساعدة بحر اللبن.
12.349.26
त्रैकालिकमिदं ज्ञानं प्रादुर्भूतं यथेप्सितम् ।
तच्छृणुध्वं यथान्यायं वक्ष्ये संशयमुत्तमम् ॥ १२.३४९.२६ ॥
لقد ظهرت هذه المعرفة بالأزمنة الثلاثة كما رُغب فيها. فاسمعوها على الوجه الصحيح؛ سأبيّن هذا الشك الأسمى.
12.349.27
यथा वृत्तं हि कल्पादौ दृष्टं मे ज्ञानचक्षुषा ।
परमात्मेति यं प्राहुः साङ्ख्ययोगविदो जनाः ॥ १२.३४९.२७ ॥
كما جرى في بداية الدورة الكونية رأيتُه بعين المعرفة: الذي يسميه العارفون بالسانكهيا واليوغا الذات العليا.
12.349.28
महापुरुषसंज्ञां स लभते स्वेन कर्मणा ।
तस्मात्प्रसूतमव्यक्तं प्रधानं तं विदुर्बुधाः ॥ १२.३४९.२८ ॥
ينال هو بعمله الخاص اسم ماهابوروشا. ولذلك يعرف الحكماء غير المتجلّي الذي صدر عنه بأنه البرادهانا، الأصل الأول.
12.349.29
अव्यक्ताद्व्यक्तमुत्पन्नं लोकसृष्ट्यर्थमीश्वरात् ।
अनिरुद्धो हि लोकेषु महानात्मेति कथ्यते ॥ १२.३४९.२९ ॥
من أجل خلق العوالم، صدر المتجلّي عن المستور بإرادة الربّ. وفي العوالم يُسمّى أنيرودّها «الذات العظيمة».
12.349.30
योसौ व्यक्तत्वमापन्नो निर्ममे च पितामहम् ।
योऽहंकार इति प्रोक्तः सर्वतेजोमयो हि सः ॥ १२.३४९.३० ॥
الذي، إذ بلغ التجلّي، خلق الجد براهما، هو المسمّى أهانكارا، مبدأ الأنا، الممتلئ بكل نور.
12.349.31
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
अहंकारप्रसूतानि महाभूतानि पञ्चधा ॥ १२.३४९.३१ ॥
الأرض والريح والفضاء والماء والنور خامسًا — العناصر الكبرى المتولدة عن الأنا، خمسة أصناف.
12.349.32
महाभूतानि सृष्ट्वैव तान्गुणान्निर्ममे पुनः ।
भूतेभ्यश्चैव निष्पन्ना मूर्तिमन्तश्च ताञ्शृणु ॥ १२.३४९.३२ ॥
وبعد أن خلق العناصر الكبرى صاغ تلك الصفات من جديد؛ ومن العناصر ذاتها نشأت الكائنات المتجسدة — فاسمع عنها.
12.349.33
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महात्मा वै मनुः स्वायंभुवस्तथा।
ज्ञेयाः प्रकृतयोऽष्टौ ता यासु लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १२.३४९.३३ ॥
مَريچي وأنغيراس وأتري وبولاستيا وبولاها وكراتو والعظيم الروح فاشيشتها وسفايامبهوا مانو — هؤلاء الثمانية يُعرفون بوصفهم الأصول الأولى (براكريتي) التي تقوم عليها العوالم.
12.349.34
वेदान्वेदाङ्गसंयुक्तान्यज्ञयज्ञाङ्गसंयुतान् ।
निर्ममे लोकसिद्ध्यर्थं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १२.३४९.३४ ॥
من أجل إتمام العوالم، خلق براهما جدّ العوالم الفيدا مقرونةً بفيدانغاتها، والقرابين مقرونةً بأجزائها.
12.349.35
अष्टाभ्यः प्रकृतिभ्यश्च जातं विश्वमिदं जगत् ॥ १२.३४९.३५ ॥
ومن هذه الأصول الثمانية وُلد هذا العالم كله.
12.349.36
रुद्रो रोषात्मको जातो दशान्यान्सोसृजस्त्वयम् ।
एकादशैते रुद्रास्तु विकाराः पुरुषाः स्मृताः ॥ १२.३४९.३६ ॥
وُلد رودرا الذي طبيعته الغضب؛ وخلق بنفسه عشرة آخرين. وهؤلاء الأحد عشر رودرا يُذكرون بوصفهم كائنات في صورة التحولات.
12.349.37
ते रुद्राः प्रकृरतिश्चैव सर्वे चैव सुरर्षयः ।
उत्पन्ना लोकसिद्ध्यर्थं ब्रह्माणं समुपस्थिताः ॥ १२.३४९.३७ ॥
جاءت الرودرا والبراكريتي وجميع الحكماء الإلهيين، الذين وُلدوا لإتمام العوالم، ووقفوا أمام براهما.
12.349.38
वयं सृष्टा हि भगवंस्त्वया च प्रभविष्णुना ।
येन यस्मिन्नधीकारे वर्तितव्यं पितामह ॥ १२.३४९.३८ ॥
أيها المبارك، لقد خلقتنا أنت، الخالق القدير. أيها الجد، في أي منصب وبأي طريقة ينبغي أن نعمل؟
12.349.39
योसौ त्वयाऽभिनिर्दिष्टो ह्यधिकारोऽर्थचिन्तकः ।
परिपाल्यः कथं तेन साहंकारेण कर्तृणा ॥ १२.३४९.३९ ॥
كيف يُحفظ ذلك المنصب الذي حددته، المعني بالشؤون، من قِبل فاعل مملوء بالغرور؟
12.349.40
प्रदिशस्व बलं तस्य योऽधिकारार्थचिन्तकः ।
एवमुक्तो महादेवो देवांस्तानिदमब्रवीत् ॥ १२.३४९.४० ॥
امنح القوة لمن يُعنى بالمنصب وشؤونه. فلما خوطب بذلك قال مهادیفا لتلك الآلهة هذه الكلمات.
12.349.41
ब्रह्मोवाच ।
साध्वहं ज्ञापितो देवा युष्माभिर्भद्रमस्तु वः।
ममाप्येषा समुत्पन्ना चिन्ता या भवतामिह ॥ १२.३४९.४१ ॥
قال براهما: حسنًا أيها الآلهة، لقد أعلمتموني. فليكن لكم الخير. وهذا القلق نفسه الذي نشأ فيكم هنا قد نشأ فيّ أنا أيضًا.
12.349.42
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य कथं कार्यः परिग्रहः ।
कथं बलक्षयो न स्याद्युष्माकं ह्यात्मनश्च वै ॥ १२.३४९.४२ ॥
كيف تُدار حوكمة نظام العوالم كله، وكيف لا يحدث نقصان في قوتكم وقوتي؟
12.349.43
इतः सर्वेऽपि गच्छामः शरणं लोकसाक्षिणम् ।
महापुरुषमव्यक्तं स नो वक्ष्यति यद्धितम् ॥ १२.३४९.४३ ॥
لنذهب جميعًا من هنا ملتجئين إلى شاهد العوالم؛ فذلك الإنسان العظيم غير المتجلي سيخبرنا بما هو النافع.
12.349.44
ततस्ते ब्रह्मणा सार्धमृषयो विबुधास्तथा ।
क्षीरादस्योत्तरं कूलं जग्मूर्लोकहितार्थिनः ॥ १२.३४९.४४ ॥
ثم ذهبوا مع براهما والحكماء والآلهة، طالبين خير العوالم، إلى الشاطئ الشمالي لبحر اللبن.
12.349.45
ते तपः समुपातिष्ठन्ब्रह्मोक्तं वेदकल्पितम् ।
स महानियमो नाम तपश्चर्या सुदारुणा ॥ १२.३४९.४५ ॥
شرعوا في التقشف الذي علمه براهما وقررته الفيدا؛ وذلك الانضباط العظيم المسمى مهانياما كان شديد القسوة للغاية.
12.349.46
ऊर्ध्वदृग्बाहवश्चैव एकाग्रमनसोऽभवन् ।
एकपादस्थिताः सर्वे काष्ठभूताः समाहिताः ॥ १२.३४९.४६ ॥
بأبصار إلى الأعلى وأذرع مرفوعة، وأذهان مُركَّزة، وقفوا جميعًا على قدم واحدة، ساكنين كالخشب، مُتَجَمِّعين.
12.349.47
दिव्यं वर्षसहस्रं ते तपस्तप्त्वा सुदारुणम् ।
शुश्रुवुर्मधुरां वाणीं वेदवेदाङ्गभूषिताम् ॥ १२.३४९.४७ ॥
بعد أن أدّوا أشد التقشف ألف عام إلهي، سمعوا صوتًا عذبًا مزينًا بالفيدا وأعضائها.
12.349.48
वागुवाच ।
भोभोः सब्रह्यका देवा ऋषयश्च तपोधनाः।
स्वागतेनार्च्य वः सर्वाञ्श्रावये वाक्यमुत्तमम् ॥ १२.३४९.४८ ॥
قال الصوت: أيها الآلهة مع براهما، والحكماء الذين ثروتهم التقشف! مُكرِّمًا إياكم جميعًا بالترحيب، سأُسمعكم كلمة سامية.
12.349.49
विज्ञातं वो मया कार्यं तच्च लोकहितं महत् ।
प्रवृत्तियुक्तं कर्तव्यं युष्मत्प्राणोपबृंहणम् ॥ १२.३४९.४९ ॥
لقد عرفتُ مهمتكم، وهي عظيمة النفع للعوالم. ينبغي أن تُنجَز بعزيمة، فهي تغذّي أنفاسكم الحيوية.
12.349.50
सुतप्तं वस्तपो देवा ममाराधनकाम्यया ।
भोक्ष्यथास्य महासत्वास्तपसः फलमुत्तमम् ॥ १२.३४९.५० ॥
أيها الآلهة، لقد أحسنتم التقشف رغبةً في إرضائي؛ أيها العظماء الروح، ستنالون منه أعظم ثمرة لتقشفكم.
12.349.51
एष ब्रह्मा लोकगुरुः सर्वलोकपितामहः ।
यूयं च विबुधश्रेष्ठा मां यजध्वं समाहिताः ॥ १२.३४९.५१ ॥
هذا براهما، معلّم العوالم، جدّ جميع العوالم. وأنتم يا أفضل الآلهة، فاعبدوني بقلوب متأمّلة.
12.349.52
सर्वे भागान्कल्पयध्वं यज्ञेषु मम नित्यशः ।
तत्र श्रेयोऽभिधास्यामि यथाऽधीकारमीश्वराः ॥ १२.३४९.५२ ॥
فليحدّد كلّكم دائماً نصيبه في قرابيني. وهناك، أيها الأرباب، سأبيّن الخير بحسب استحقاق كلٍّ.
12.349.53
श्रुत्वैतद्देवदेवस्य वाक्यं हृष्टतनूरुहाः ।
ततस्ते विबुधाः सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षयः ॥ १२.३४९.५३ ॥
فلما سمعوا هذه الكلمات من إله الآلهة، وقد قامت شعور أبدانهم من الفرح، فإن الآلهة جميعاً وبراهما وأولئك الكبار الحكماء،
12.349.54
वेददृष्टेन विधिना वैष्णवं क्रतुमाहरन् ।
तस्मिन्सत्रे सदा ब्रह्मा स्वयं भागमकल्पयत् ॥ १२.३४९.५४ ॥
وبحسب الشعيرة المعروفة في الفيدا أقاموا القربان الفيشنوي؛ وفي ذلك الاحتفال بالقربان جعل براهما نفسه نصيبه دائماً.
12.349.55
देवा देवर्षयश्चैव स्वंस्वं भागमकल्पयम् ।
ते कार्तयुगधर्माणो भागाः परमसत्कृताः ॥ १२.३४९.५५ ॥
قام الآلهة والحكماء الإلهيون بتحديد حصة كل منهم. وكانت تلك الحصص، الحاملة لدَرْمَا عصر كرِتا، موضع أعلى التوقير.
12.349.56
प्राहुरादित्यवर्णं तं पुरुषं तमसः परम् ।
बृहन्तं सर्वगं देवमीशानं वरदं प्रभुम् ॥ १२.३४९.५६ ॥
يسمّونه البُرُشَ ذا لون الشمس، المتعالي على الظلمة: العظيم، الشامل، الإله، السيد، واهب الأنعام، الربّ القدير.
12.349.57
ततोऽथ वरदौ देवस्तान्सर्वानमरान्स्थितान् ।
अशरीरो बभापेदं वाक्यं स्वस्थो महेश्वरः ॥ १२.३४९.५७ ॥
فقال عندئذٍ الإلهُ واهبُ الأنعام، المهيمن المهيب الذي لا جسد له، الساكنُ الرابض، هذه الكلمات لجميع الخالدين الواقفين هناك.
12.349.58
येन यः कल्पितो भागः स तथा मामुपागतः ।
प्रीतोऽहं प्रदिशाम्यद्य फलमावृत्तिलक्षणम्।
एतद्वो लक्षणं देवा मत्प्रसादसमुद्भवम् ॥ १२.३४९.५८ ॥
إنّ الحصة التي قدّرها كلُّ أحد قد وصلتني على هذا النحو. وقد سررتُ، فها أنا أمنح ثمرةً تحمل علامة العَوْد. هذه، أيها الآلهة، علامتكم المتولدة من نعمتي.
12.349.59
यूयं यज्ञैरिज्यमानाः समाप्तवरदक्षिणैः ।
युगेयुगे भविष्यध्वं प्रवृत्तिफलभागिनः ॥ १२.३४९.५९ ॥
ستكونون، إذ تُعبَدون بالقرابين التي تُقدَّم فيها الأنعام والهبات كاملةً، شركاءَ في ثمرة الفعل عصراً بعد عصر.
12.349.60
यज्ञैर्ये चापि यक्ष्यन्ति सर्वलोकेषु वै सुराः ।
कल्पयिष्यन्ति वो भागांस्ते नरा वेदकल्पितान् ॥ १२.३४९.६० ॥
أيها الآلهةُ، إنّ الناس الذين يعبدون بالقرابين في جميع العوالم سيُقدّرون لكم حصصكم وفق ما قرّره الوِيدا.
12.349.61
यो मे यथा कल्पितवान्भागमस्मिन्महाक्रतौ ।
स तथा यज्ञभागार्हो वेदसूत्रे मया कृतः ॥ १२.३४९.६१ ॥
من خصصتُ له نصيبًا في هذه القربان العظيم على هذا النحو، فهو مستحق لنصيب القربان؛ هكذا قررتُ ذلك في قاعدة الفيدا.
12.349.62
यूयं लोकान्भावयध्वं यज्ञभागफलोचिताः ।
सर्वार्थचिन्तका लोके मयाऽधीकारनिर्मिताः ॥ १२.३४९.६२ ॥
أنتم، المستحقون لثمرة نصيب القربان، فاغذوا العوالم؛ أنتم مفكرو كل غاية في العالم، خُلقتم بسلطتي.
12.349.63
याः क्रियाः प्रचरिष्यन्ति प्रवृत्तिफलसत्कृताः ।
ताभिराप्यायितबला लोकान्वै धारयिष्यथ ॥ १२.३४९.६३ ॥
الشعائر التي ستُقام، المكرّمة بثمرة الفعل، بها تتقوّون، فإنكم حقًا تحفظون العوالم.
12.349.64
यूयं हि भाविता यज्ञैः सर्वयज्ञेषु मानवैः ।
मां ततो भावयिष्यध्वमेषा वो भावना मम ॥ १२.३४९.६४ ॥
أنتم مغذّون بالقرابين، من البشر في كل القرابين؛ فلذلك تغذونني — هذا غذاؤكم وغذائي.
12.349.65
इत्यर्थं निर्मिता वेदा यज्ञाश्चौषधिभिः सह ।
एभिः सम्यक्प्रयुक्तैर्हि प्रीयन्ते देवताः क्षितौ ॥ १२.३४९.६५ ॥
لهذا الغرض بعينه خُلقت الفيدات والقرابين مع الأعشاب؛ فإذا أُحسن استعمالها رضيت الآلهة على الأرض.
12.349.66
निर्माणमेतद्युष्माकं प्रवृत्तिगुणकल्पितम् ।
मया कृतं सुरश्रेष्ठा यावत्कल्पक्षयादिह।
चिन्तयध्वं लोकहितं यथाधीकारमीश्वराः ॥ १२.३४९.६६ ॥
هذه الخلقة لكم، قدّرتها صفات الفعل وصنعتُها أنا؛ يا خير الآلهة، فكّروا هنا في خير العالم حتى نهاية الكلب، كلٌّ حسب سلطانه أيها السادة.
12.349.67
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठ इति सप्तैते मनसा निर्मिता हि ते ॥ १२.३४९.६७ ॥
مَرِيچي وأنغيراس وأتري وبولاستيا وبولاها وكراتو وفاشيشتا — هؤلاء السبعة خُلقوا بالعقل.
12.349.68
एते वेदविदो मुख्या वेदाचार्याश्च कल्पिताः ।
प्रवृत्तिधर्मिणश्चैव प्राजापत्ये च कल्पिताः ॥ १२.३४९.६८ ॥
هؤلاء كبار العارفين بالفيدا، المعيَّنون معلّمين للفيدا؛ يتبعون دharma الفعل، وقد أُقيموا في نسل براجاباتي.
12.349.69
अयं क्रियावतां पन्था व्यक्तीभूतः सनातनः ।
अनिरुद्ध इति प्रोक्तो लोकसर्गकरः प्रभुः ॥ १२.३४९.६९ ॥
هذا الطريق الأبدي لأهل الفعل قد ظهر؛ والربّ المسمّى أنيرودّها هو خالق العوالم.
12.349.70
सनः सनत्सुजातश्च सनकः ससनन्दनः ।
सनत्कुमारः कपिलः सप्तमश्च सनातनः ॥ १२.३४९.७० ॥
سنا، وسنتسوجاتا، وسناكا مع سنانداna، وسنتكومارا، وكابيلا، والسابع سناتانا.
12.349.71
सप्तैते मानसाः प्रोक्ता ऋषयो ब्रह्मणः सुताः ।
स्वयमागतविज्ञाना निवृत्तिं धर्ममास्थिताः ॥ १२.३४९.७१ ॥
هؤلاء السبعة من الحكماء المولودين بالعقل يُسمّون أبناء براهما؛ علمهم جاء من ذاته، وقد أخذوا بدharma الانصراف.
12.349.72
एते योगविदो मुख्याः साङ्ख्यशास्त्रविशारदाः ।
आचार्या धर्मशास्त्रेषु मोक्षधर्मप्रवर्तकाः ॥ १२.३४९.७२ ॥
هؤلاء كبار العارفين باليوغا، الخبراء في تعاليم السانكهيا؛ معلّمون في كتب الدharma، ومُروّجو دharma التحرّر.
12.349.73
यतोऽहं प्रसृतः पूर्वमव्यक्तात्रिगुणो महान् ।
तस्मात्परतरो योसौ क्षेत्रज्ञ इति कल्पितः ॥ १२.३४९.७३ ॥
من غير المتجلّي ظهرتُ أولًا بوصفي المبدأ العظيم المؤلَّف من الغونات الثلاث؛ وأعلى من ذلك ذاك الذي يُدعى عارف الحقل (كشيتراجنا).
12.349.74
सोहं क्रियावतां पन्थाः पुनरावृत्तिदुर्लभः ।
यो यथा निर्मितो जन्तुर्यस्मिन्यस्मिंश्च कर्मणि ॥ १२.३४९.७४ ॥
أنا ذلك الطريق لأهل العمل، الذي يصعب منه العودة (إلى الميلاد)؛ كما يُصاغ الكائن الحي، في أي فعل كان.
12.349.75
प्रवृत्तौ वा निवृत्तौ वा तत्फलं सोश्नुतेऽवशः ।
एष लोकगुरुर्ब्रह्मा जगदादिकरः प्रभुः ॥ १२.३४९.७५ ॥
سواء في الانخراط أو في الترك، يذوق ثمرته مضطرًّا. هذا براهما معلّم العوالم، صانع بداية الكون، والرب.
12.349.76
एष माता पिता चैव युष्माकं च पितामहः ।
मयाऽनुशिष्टो भविता सर्वभूतवरप्रदः ॥ १२.३४९.७६ ॥
هذا هو أمّكم وأبوكم وجدّكم أيضًا. وبعد أن أُرشد على يدي سيكون مانح العطايا لجميع الكائنات.
12.349.77
अस्य चैवात्मजो रुद्रो ललाटाद्यः समुत्थितः ।
ब्रह्मानुशिष्टो भविता सर्वभूतधरः प्रभुः ॥ १२.३४९.७७ ॥
وابنه رودرا أيضًا، الذي نشأ من الجبهة وغيرها، سيكون بعد أن أرشده براهما الرب الحامل لجميع الكائنات.
12.349.78
गच्छध्वं स्वानधीकारांश्चिन्तयध्वं यथाविधि ।
प्रवर्तन्तां क्रियाः सर्वाः सर्वलोकेषु माचिरम् ॥ १२.३४९.७८ ॥
اذهبوا وتدبّروا صلاحيّاتكم كلٌّ على حدة وفق القاعدة؛ ولتُستأنف جميع الشعائر في جميع العوالم دون إبطاء.
12.349.79
प्रदिश्यन्तां च कर्माणि प्राणिनां गतयस्तथा ।
परिनिष्ठितकालानि आयूंषीह सुरोत्तमाः ॥ १२.३४९.७९ ॥
وليُعيَّن كذلك أعمال الكائنات الحية ومصائرها، وليُحدَّد هنا أعمارها بأوقاتها المقررة، أيها الأفضل بين الآلهة.
12.349.80
इदं कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तितः ।
अहिंस्या यज्ञपशवो युगेऽस्मिन्न तदन्यथा ॥ १२.३४९.८० ॥
لقد بدأ هذا العصر الأفضل المسمى كرِتا. وفي هذا العصر لا يُؤذى حيوانات القربان؛ وليس الأمر في هذا العصر على خلاف ذلك.
12.349.81
चतुष्पात्सकलो धर्मो भविष्यत्यत्र वै सुराः ।
ततस्त्रेतायुगं नाम त्रयी यत्र भविष्यति ॥ १२.३४९.८१ ॥
أيها الآلهة، سيكون الدارما هنا كاملاً على أربع قوائم. ثم يأتي العصر المسمى تريتا، وفيه تكون الثلاثية الوداية.
12.349.82
प्रोक्षिता यत्र पशवो वधं प्राप्स्यन्ति वै मखे ।
यत्र पादश्चतुर्थो वै धर्मस्य न भविष्यति ॥ १२.३४९.८२ ॥
حيث تُذبح الحيوانات المرشوشة للقربان، وحيث لا تكون القائمة الرابعة للدارما.
12.349.83
ततो वै द्वापरं नाम मिश्रः कालो भविष्यति ।
द्विपादहीनो धर्मश्च युगे तस्मिन्भविष्यति ॥ १२.३४९.८३ ॥
ثم يأتي العصر المختلط المسمى دفابارا، وفي ذلك العصر تُحرم الدارما من قائمتين.
12.349.84
ततस्तिष्येऽथ संप्राप्ते युगे कलिपुरस्कृते ।
एकपादस्थितो धर्मो यत्र तत्र भविष्यति ॥ १२.३४९.८४ ॥
ثم، عندما يحل تيشيا (كالي) ويأتي العصر المتقدم فيه كالي، يقوم الدارما على قائمة واحدة، أينما كان.
12.349.85
देवा देवर्षयश्चोचुस्तमेवंवादिनं गुरुम् ।
एकपादस्थिते धर्मे यत्र क्वचन गामिनि।
कथं कर्तव्यमस्माभिर्भगवंस्तद्वदस्व नः ॥ १२.३४९.८५ ॥
قال الآلهة والحكماء الإلهيون لذلك المعلم الذي كان يتكلم هكذا: «أيها الرب، حين يقف الدهارما على قدم واحدة ويذهب إلى أي مكان، فماذا ينبغي لنا أن نفعل؟ أخبرنا.»
12.349.86
श्रीभगवानुवाच ।
गुरवो यत्र पूज्यन्ते साधुवृत्तसमन्विताः।
वस्तव्यं तत्र युष्माभिर्यत्र धर्मो न हीयते ॥ १२.३४९.८६ ॥
قال الرب المبارك: حيث يُكرَّم الكبار المتصفون بحسن السلوك، هناك ينبغي أن تقيموا، حيث لا ينقص الدهارما.
12.349.87
यत्र वेदाश्च यज्ञाश्च तपः सत्यं दमस्तथा ।
अहिंसा धर्मसंयुक्ताः प्रचरेयुः सुरोत्तमाः।
स वो देशः सेवितव्यो मा वोऽधर्मः पदा स्पृशेत् ॥ १२.३४९.८७ ॥
حيث تزدهر الفيدات والقرابين والتقشف والصدق والضبط الذاتي وعدم الإيذاء المقرون بالدهارما، أيها الأفضل بين الآلهة، فذلك البلد ينبغي أن تخدموه، لئلا يلمسكم الإثم بقدمه.
12.349.88
तेऽनुशिष्टा भगवता देवाः सर्षिगणास्तथा ।
नमस्कृत्वा भगवते जग्मुर्देशान्यथेप्सितान् ॥ १२.३४९.८८ ॥
فالآلهة وجموع الحكماء، بعد أن تلقوا التعليم من الرب المبارك، سجدوا للرب المبارك ومضوا إلى البلاد التي أرادوها.
12.349.89
गतेषु त्रिदिवौकस्सु ब्रह्मैकः पर्यवस्थितः ।
दिदृक्षुर्भगवन्तं तमनिरुद्धतनौ स्थितम् ॥ १२.३४९.८९ ॥
ولما مضى سكان السماء، بقي براهما وحده، راغباً في رؤية الرب المبارك الواقف في صورة أنيرودا.
12.349.90
तं देवो दर्शयामास कृत्वा हयशिरो महत् ।
साङ्गानावर्तयन्वेदान्कमण्डलुत्रिदण्डधृक् ॥ १२.३४९.९० ॥
تجلّى الإله له متخذاً رأس حصان عظيم، يتلو الفيدات بأجزائها، حاملاً الكمندلو وعصا الثلاث.
12.349.91
ततोऽश्वशिरसं दृष्ट्वा तं देवममितौजसम् ।
लोककर्ता प्रभुर्ब्रह्मा लोकानां हितकाम्यया ॥ १२.३४९.९१ ॥
فلما رأى ذلك الإله ذا القوة اللامتناهية الذي رأسه رأس فرس، قال برهما، رب الخلق وسيد العوالم، راغباً في خير العوالم،
12.349.92
मूर्ध्ना प्रणम्य वरदं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः ।
स परिष्वज्य देवेन वचनं श्रावितस्तदा ॥ १२.३४९.९२ ॥
انحنى برأسه أمام واهب الأعطيات ووقف أمامه مُقِلاً كفيه. ثم عانقه الإله وخاطبه بهذه الكلمات.
12.349.93
भगवानुवाच ।
लोककार्यगतीः सर्वास्त्वं चिन्तय यथाविधि।
धाता त्वं सर्वभूतानां त्वं प्रभुर्जगतो गुरुः ।
त्वय्यावेशितभारोऽहं धृतिं प्राप्स्याम्यथाञ्जसा ॥ १२.३४९.९३ ॥
قال الرب المبارك: فكِّر في جميع مسارات شؤون العالم وفق القواعد. أنت مُرسِّخ جميع الكائنات، وأنت رب العالم ومعلمه. وإذ حملتُك هذا العبء، سأنال السكينة سريعاً.
12.349.94
यदा च सुरकार्यं ते अविषह्यं भविष्यति ।
प्रादुर्भावं गमिष्यामि तदात्मज्ञानदैशिकः ॥ १२.३४९.९४ ॥
وحين يصبح عمل الآلهة لا يُحتمل عليك، سأمضي لأتجلى معلماً يُلقّن معرفة الذات.
12.349.95
एवमुक्त्वा हयशिरास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तेनानुशिष्टो ब्रह्मापि स्वं लोकमचिराद्गतः ॥ १२.३४९.९५ ॥
وبعد أن قال ذلك، تلاشى ذو الرأس الفرسي هناك. وبعد أن تلقى توجيهه، مضى برهما هو أيضاً عن قريب إلى عالمه.
12.349.96
एवमेष महाभागः पद्मनाभः सनातनः ।
यज्ञेष्वग्रहरः प्रोक्तो यज्ञधारी च नित्यदा ॥ १२.३४९.९६ ॥
هكذا يُعلن أن هذا المبارك، صاحب السُّرّة اللوتسية، الأزلي، أول من يتلقى القرابين في الذبائح، وهو أبداً حامل القربان.
12.349.97
निवृत्तिं चास्थितो धर्मं गतिमक्षयधर्मिणाम् ।
प्रवृत्तिधर्मान्विदधे कृत्वा लोकस्य चित्रताम् ॥ १२.३४९.९७ ॥
وهو ثابت في الانصراف، وهو سبيل أهل الدهرم الذي لا يفنى؛ وبعد أن أوجد تنوع العالم، قرر دهارما الفعل.
12.349.98
स आदिः स मध्यः स चान्तः प्रजानां ।
स धाता स धेयं स कर्ता स कार्यम्।
युगान्ते प्रसुप्तः सुसंक्षिप्य लोकान् ।
युगादौ प्रबुद्धो जगद्ध्युत्ससर्ज ॥ १२.३४९.९८ ॥
هو البداية، وهو الوسط، وهو نهاية الكائنات. هو الحافظ، وهو المقصود بالتأمل، وهو الفاعل، وهو الفعل. في آخر اليوغا ينام فيجمع العوالم، وفي مطلع اليوغا يستيقظ فيُطلق العالم.
12.349.99
तस्मै नमध्वं देवाय निर्गुणाय महात्मने ।
अजाय विश्वरूपाय धाम्ने सर्वदिवौकसाम् ॥ १२.३४९.९९ ॥
اسجدوا لذلك الإله، المنزّه عن الصفات، العظيم النفس، غير المولود، ذي الصورة الكلية، مأوى جميع سكان السماء.
12.349.100
महाभूताधिपतये रुद्राणां पतये तथा ।
आदित्यपतये चैव वसूनां पतये तथा ॥ १२.३४९.१०० ॥
لسيد العناصر العظمى، ولسيد الرودرا، وكذلك لسيد الآدِتيا، ولسيد الفاسو.
12.349.101
अश्विभ्यां पतये चैव मरुतां पतये तथा ।
वेदयज्ञाधिपतये वेदाङ्गपतयेऽपि च ॥ १२.३४९.१०१ ॥
لسيد الأشفينين، ولسيد الماروت، وكذلك لسيد الفيدا والقربان، ولسيد أعضاء الفيدا أيضاً.
12.349.102
समुद्रावसिने नित्यं हरये मुञ्जकेशिने ।
शान्ताय सर्वभूतानां मोक्षधर्मानुभाषिणे ॥ १२.३४९.१०२ ॥
لهاري، الساكن في المحيط دائماً، ذي الشعر المتشابك كعشب المونجا، الساكن الهادئ، الذي يُعلّم جميع الكائنات دهارما التحرر.
12.349.103
तपसां तेजसां चैव पतये यशसामपि ।
वचसां पतये नित्यं सरितां पतये तथा ॥ १२.३४९.१०३ ॥
هو رب التقشفات والأنوار والمجد، وهو دائما رب الكلام، وكذلك رب الأنهار.
12.349.104
कपर्दिने वराहाय एकशृङ्गाय धीमते ।
विवस्वतेऽश्वशिरसे चतुर्मूर्तिधृते सदा।
सूक्ष्माय ज्ञानदृश्याय अजरायाक्षयाय च ॥ १२.३४९.१०४ ॥
إلى ذي الشعر المجدول، وإلى الخنزير، وذي القرن الواحد، والحكيم، وفيفاسفان، وذي الرأس الفرس، الحامل دائما أربع صور، والدقيق، والمرئي بعين المعرفة، والذي لا يشيخ، والذي لا يفنى.
12.349.105
एष देवः संचरति सर्वत्र गतिरव्ययः ।
एष चैतत्परं ब्रह्म ज्ञेयो विज्ञानचक्षुषा ॥ १२.३४९.१०५ ॥
هذا الإله يتحرك في كل مكان؛ وهو الغاية التي لا تفنى. وهو ذلك البراهمان الأعلى، الذي ينبغي أن يُعرف بعين المعرفة العليا.
12.349.106
एवमेतत्पुरा दृष्टं मया वै ज्ञानचक्षुषा ।
कथितं तच्च वै सर्वं मया पृष्टेन तत्त्वतः ॥ १२.३४९.१०६ ॥
هكذا رأيتُ هذا من قبلُ بعين المعرفة؛ ولما سُئلتُ، رويتُ كل ذلك على حقيقته.
12.349.107
क्रियतां मद्वचः शिष्याः सेव्यतां हरिरीश्वरः ।
गीयतां वेदशब्दैश्च पूज्यतां च यथाविधि ॥ १२.३४९.१०७ ॥
افعلوا ما أقول أيها التلاميذ: اخدموا هاري، الرب؛ وأنشدوه بألفاظ الفيدا؛ واعبدوه على الوجه المقرر.
12.349.108
इत्युक्तास्तु वयं तेन वेदव्यासेन धीमता ।
सर्वे शिष्या सुतश्चास्य शुकः परमधर्मवित् ॥ १२.३४९.१०८ ॥
هكذا خاطبنا الحكيم فيداڤياسا: نحن جميعا تلاميذه، وابنه شوكا، العارف بالدارما العليا.
12.349.109
स चास्माकमुपाध्यायः सहास्माभिर्विशांपते ।
चतुर्वेदोद्गताभिस्तमृग्भिः समभितुष्टुवे ॥ १२.३४९.१०९ ॥
هو معلّمنا كان معنا أيها الملك، ومع الرِّكْتات الصادرة عن الفيدات الأربعة مدحناه مدحًا تامًّا.
12.349.110
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
एवं मेऽकथयद्राजन्पुरा द्वैपायनो गुरुः ॥ १२.३४९.११० ॥
كل ما تسألني عنه قد أُخبرتَ به. هكذا، أيها الملك، أخبرني به في الماضي معلّمي دفايبايانا.
12.349.111
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चैनं परिकीर्तयेत् ।
नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नरः ॥ १२.३४९.१११ ॥
الرجل الذي يسمع هذا دائمًا ويتلوه، بعد أن يسجد للمبارك، ويكون ذا عقل مركّز——
12.349.112
भवत्यरोगो मतिमान्बलरूपसमन्वितः ।
आतुरो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ १२.३४९.११२ ॥
يصبح خاليًا من المرض، حكيمًا، متّصفًا بالقوة والجمال. يتحرّر المريض من مرضه، ويتخلّص المقيّد من قيده.
12.349.113
कामकामी लभेत्कामं दीर्घं चायुरवाप्नुयात् ।
ब्राह्मणः सर्ववेदी स्यात्क्षत्रियो विजयी भवेत् ॥ १२.३४९.११३ ॥
فليَنَلْ طالبُ الرغبةِ رغبتَه، وليبلغْ عمرًا طويلًا. وليكنِ البراهمي عارفًا بالفيدات كلِّها، وليكنِ الكشتريُّ منتصرًا.
12.349.114
वैश्यो विपुललाभः स्याच्छूद्रः सुखमवाप्नुयात् ।
अपुत्रो लभते पुत्रं कन्या चैवेप्सितं पतिम् ॥ १२.३४९.११४ ॥
ليحظَ الفيشيا بربحٍ عظيمٍ، وليبلغِ الشودرا السعادةَ. ولينلِ الذي لا ولدَ له ولدًا، ولتنلِ الفتاةُ الزوجَ الذي تشتهيه.
12.349.115
लग्नगर्भा विमुच्येत गर्भिणी जनयेत्सुतम् ।
बन्ध्या प्रसवमाप्नोति पुत्रपौत्रसमृद्धिमत् ॥ १२.३४९.११५ ॥
لتتحرر المرأة التي توقف حملها، ولتلد الحامل ابنًا. ولتنل العاقر الولادة، غنيةً بازدهار الأبناء والأحفاد.
12.349.116
क्षेमेण गच्छेदध्वानमिदं यः पठते पथि ।
यो यं कामं कामयते स तमाप्नोति च ध्रुवम् ॥ १२.३४९.११६ ॥
من يتلو هذا في الطريق فليسلك الطريق بسلام. ومن يتمنى أي أمنية، فإنه ينالها حتمًا.
12.349.117
इदं महर्षेर्वचनं विनिश्चितं ।
महात्मनः पुरुषवरस्य कीर्तितम्।
समागमं चर्षिदिवौकसामिमं ।
निशम्य भक्ताः सुसुखं लभन्ते ॥ १२.३४९.११७ ॥
هذا قول المهرشي المؤكد، الذي أعلنه العظيم النفس خير الرجال. ومن يسمع هذا اللقاء بين الحكماء والآلهة ينال المتعبدون سعادةً عظيمة.