மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.349
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.349.1
कथं स भगवान्देवो यज्ञेष्वग्रहरः प्रभुः ।
यज्ञधारी च सततं वेदवेदाङ्गवित्तथा ॥ १२.३४९.१ ॥
யஜ்ஞங்களில் முதல் ஹவிஸைப் பெறும் அந்த பகவான் தேவன், பிரபு, எப்போதும் யஜ்ஞத்தைத் தாங்குபவர், வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்தவர் — அவர் எவ்வாறு இருக்கிறார்?
12.349.2
निवृत्तं चास्थितो धर्मं क्षेमी भागवतः प्रभुः ।
निवृत्तिधर्मान्विदधे स एव भगवान्प्रभुः ॥ १२.३४९.२ ॥
நிவிருத்தி தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தவரும், நலம் அளிப்பவரும், பாகவதருமான பிரபு — அந்த பகவானான பிரபுவே நிவிருத்தி தர்மங்களை விதித்தார்.
12.349.3
कथं प्रवृत्तिधर्मेषु भागार्हा देवताः कृताः ।
कथं निवृत्तिधर्माश्च कृता व्यावृत्तबुद्धयः ॥ १२.३४९.३ ॥
பிரவிருத்தி தர்மங்களில் தேவர்கள் பங்கிற்குத் தகுதியுடையவர்களாக எவ்வாறு ஆக்கப்பட்டனர்? நிவிருத்தி தர்மங்களை ஏற்றவர்கள், புத்தி திரும்பியவர்கள், எவ்வாறு ஆக்கப்பட்டனர்?
12.349.4
एतं नः संशयं सौते छिन्धि गुह्यं सनातनम् ।
त्वया नारायणकथाः श्रुता वै धर्मसंहिताः ॥ १२.३४९.४ ॥
சௌதியே, இந்த ரகசியமும் சனாதனமுமான சந்தேகத்தை எங்களுக்காக அறுத்துவிடுங்கள்; நீங்கள் நாராயண கதைகளையும் தர்ம சங்கிதைகளையும் கேட்டிருக்கிறீர்கள்.
12.349.5
सौतिरुवाच ।
जनमेजयेन यत्पृष्टः शिष्यो व्यासस्य धीमतः।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि पौराणं शौनकोत्तम ॥ १२.३४९.५ ॥
ஜனமேஜயன் ஞானியான வியாஸரின் சீடரிடம் கேட்ட அதை, பழமையான வரலாற்றை, உங்களுக்குச் சொல்வேன், சௌனகரே!
12.349.6
श्रुत्वा माहात्म्यमेतस्य देहिनां परमात्मनः ।
जनमेजयो महाप्राज्ञो वैशंपायनमब्रवीत् ॥ १२.३४९.६ ॥
உடல் தாங்குவோரின் பரமாத்மாவின் இந்த மகிமையைக் கேட்ட மகாஞானியான ஜனமேஜயன் வைசம்பாயனரிடம் கூறினான்.
12.349.7
इमे सब्रह्यका लोकाः ससुरासुरमानवाः ।
क्रियास्वभ्युदयोक्तासु सक्ता दृश्यन्ति सर्वशः ॥ १२.३४९.७ ॥
பிரம்மாவுடன் கூடிய இந்த உலகங்கள், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் அனைவரும் செழிப்புக்கு வழிவகுப்பதாகச் சொல்லப்பட்ட சடங்குகளில் பற்றுடன் இருப்பதாகக் காணப்படுகின்றனர்.
12.349.8
मोक्षश्चोक्तस्त्वया ब्रह्मन्निर्वाणं परमं सुखम् ।
ये तु मुक्ता भवन्तीह पुण्यपापविवर्जिताः।
ते सहस्रार्चिषं देवं प्रविशन्तीह शुश्रुम् ॥ १२.३४९.८ ॥
பிராமணரே, நீர் மோட்சமும் உயர்ந்த இன்பமான நிர்வாணமும் உரைத்தீர். இங்கு புண்ணிய பாவங்களை விட்டு விடுதலை பெற்றவர்கள் ஆயிரம் கதிரோனாகிய தேவனுக்குள் நுழைகின்றனர் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
12.349.9
अयं हि दुरनुष्ठेयो मोक्षधर्मः सनातनः ।
यं हित्वा देवताः सर्वा हव्यकव्यभुजोऽभवन् ॥ १२.३४९.९ ॥
இந்த சனாதனமான மோட்சதர்மம் கடைப்பிடிக்க அரியது. அதனை விட்டதால்தான் எல்லா தேவர்களும் ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும் உண்பவர்களாயினர்.
12.349.10
किंच ब्रह्मा च रुद्रश्च बलभित्प्रभुः ।
सूर्यस्ताराधिपो वायुरग्निर्वरुण एव च ॥ १२.३४९.१० ॥
மேலும், பிரம்மா, ருத்திரன், பலனை அழித்த பிரபு இந்திரன், சூரியன், தாரைகளின் அதிபதி சந்திரன், வாயு, அக்னி, வருணன் ஆகியோரும் (இதற்குட்பட்டவர்கள்).
12.349.11
आकाशं जगती चैव ये च शेषा दिवौकसः ।
प्रलयं न विजानन्ति आत्मनः परिनिर्मितम् ॥ १२.३४९.११ ॥
ஆகாயமும், பூமியும், மற்ற தேவலோகவாசிகளும் தம்மாலேயே உருவாக்கப்பட்ட பிரளயத்தை அறிவதில்லை.
12.349.12
ततस्तेनास्थिता मार्गं ध्रुवमक्षरमव्ययम् ।
स्मृत्वा कालपरीमाणं प्रवृत्तिं ये समास्थिताः।
दोषः कालपरीमाणो महानेष क्रियावताम् ॥ १२.३४९.१२ ॥
பின்னர், அவனால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட நிலையான, அழியாத, மாறாத மார்க்கத்தை அடைந்தவர்கள்; காலத்தின் அளவை நினைத்து பிரவிருத்தியில் ஈடுபடுபவர்கள் — செயல் செய்பவர்களுக்கு இந்தக் காலவரம்புதான் பெரிய குறை.
12.349.13
एतन्मे संशयं विप्र हृदि शल्यमिवार्पितम् ।
छिन्धीतिहासकथनात्परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.३४९.१३ ॥
அந்தணரே, என் இதயத்தில் முள்ளைப் போலப் பதிந்த இந்த சந்தேகத்தை அறுத்தருளுங்கள்; இதிகாச கதைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆர்வம் என்னில் உள்ளது.
12.349.14
कथं भागहराः प्रोक्ता देवताः क्रतुषु द्विज ।
किमर्थं चाध्वरे ब्रह्मन्निज्यन्ते त्रिदिवौकसः ॥ १२.३४९.१४ ॥
இருபிறப்பாளரே, வேள்விகளில் தேவர்கள் பங்கு பெறுபவர்களாக எவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளனர்? அந்தணரே, வேள்வியில் விண்ணுலகவாசிகள் எதற்காக வழிபடப்படுகின்றனர்?
12.349.15
ये च भागं प्रगृह्णन्ति यज्ञेषु द्विजसत्तम ।
ते यजन्तो महायज्ञैः कस्य भागं ददन्ति वै ॥ १२.३४९.१५ ॥
இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, வேள்விகளில் பங்கைப் பெறுபவர்கள் பெரும் வேள்விகளால் வழிபடும்போது யாருடைய பங்கை அளிக்கிறார்கள்?
12.349.16
अहो गूढतमः प्रश्नस्त्वया पृष्टो जनेश्वर ।
नातप्ततपसा ह्येष नावेदविदुषा तथा।
नापुराणविदा चैव शक्यो व्याहर्तुमञ्जसा ॥ १२.३४९.१६ ॥
ஆ! மக்களின் தலைவரே, நீர் கேட்ட கேள்வி எவ்வளவு ஆழமானது! தவம் செய்யாதவராலும், வேதம் அறியாத அறிஞராலும், புராணம் அறியாதவராலும் இதை எளிதில் விளக்க இயலாது.
12.349.17
हन्त ते कथयिष्यामि यन्मे पृष्टः पुरा गुरुः ।
कृष्णद्वैपायनो व्यासो वेदव्यासो महानृषिः ॥ १२.३४९.१७ ॥
சரி, முன்பொரு காலத்தில் நான் என் குருவிடம் கேட்ட அதை உமக்குச் சொல்வேன் — கிருஷ்ணத்வைபாயனர், வியாசர், வேதவியாசர், மகாமுனிவர்.
12.349.18
सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतः ।
अहं चतुर्थः शिष्यो वै पञ्चमश्च शुकः स्मृतः ॥ १२.३४९.१८ ॥
சுமந்து, ஜைமினி, உறுதிவிரதம் கொண்ட பைலர்; நான் நான்காம் சீடன், ஐந்தாமவர் சுகர் என நினைவுகூரப்படுகிறார்.
12.349.19
एतान्समागतान्सर्वान्पञ्च शिष्यान्दमान्वितान् ।
शौचाचारसमायुक्ताञ्जितक्रोधाञ्जितेन्द्रियान् ॥ १२.३४९.१९ ॥
ஒன்றுகூடிய இந்த ஐந்து சீடர்கள் அனைவரும் — தமத்தோடு கூடியவர்கள், தூய ஒழுக்கமுடையவர்கள், கோபத்தையும் புலன்களையும் வென்றவர்கள்.
12.349.20
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान् ।
मेरौ गिरिवरे रम्ये सिद्धचारणसेविते ॥ १२.३४९.२० ॥
சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவிக்கும் அழகிய மலைகளில் சிறந்த மேரு மலையில், மகாபாரதத்தை ஐந்தாவதாகக் கொண்ட வேதங்களை அவர் பயிற்றுவித்தார்.
12.349.21
तेषामभ्यस्यतां वेदान्कदाचित्संशयोऽभवत् ।
एष वै यस्त्वया पृष्टस्तेन तेषां प्रकीर्तितः ॥ १२.३४९.२१ ॥
வேதங்களைப் பயின்றுகொண்டிருந்தபோது ஒருமுறை அவர்களுக்கு ஐயம் எழுந்தது. நீ கேட்ட இது அவர்களாலேயே எடுத்துரைக்கப்பட்டது.
12.349.22
ततः श्रुतो मया चापि तवाख्येयोऽद्य भारत ॥ १२.३४९.२२ ॥
அப்போது நானும் இதைக் கேட்டேன். பாரதா, இன்று இது உனக்கு எடுத்துரைக்கத் தகுந்தது.
12.349.23
शिष्याणां वचनं श्रुत्वा सर्वाज्ञानतमोनुदः ।
पराशरसुतः श्रीमान्व्यासो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १२.३४९.२३ ॥
சீடர்களின் சொற்களைக் கேட்டு, அனைத்து அறியாமை இருளையும் போக்கும் பராசரரின் மகனான சிறப்புமிக்க வியாசர் பின்னர் இவ்வாறு சொன்னார்.
12.349.24
मया हि सुमहत्तप्तं तपः परमदारुणम् ।
भूतं भव्यं भविष्यं च जानीयामिति सत्तमाः ॥ १२.३४९.२४ ॥
நான் மிகக் கடுமையான பெரும் தவத்தைச் செய்திருக்கிறேன். சத்தியவான்களில் சிறந்தவர்களே, இறந்தது, வருவது, இருப்பது ஆகியவற்றை அறிய வேண்டும் என்று.
12.349.25
तस्य मे तप्ततपसो निगृहीतेन्द्रियस्य च ।
नारायणप्रसादेन क्षीरोदस्यानुकूलतः ॥ १२.३४९.२५ ॥
கடும் தவம் செய்து புலன்களை அடக்கிய என்மீது நாராயணரின் அருளாலும் பாற்கடலின் அனுகூலத்தாலும்.
12.349.26
त्रैकालिकमिदं ज्ञानं प्रादुर्भूतं यथेप्सितम् ।
तच्छृणुध्वं यथान्यायं वक्ष्ये संशयमुत्तमम् ॥ १२.३४९.२६ ॥
முக்காலத்தையும் குறித்த இந்த ஞானம் விரும்பியபடியே தோன்றியது. எனவே முறைப்படி கேளுங்கள்; இந்த உயர்ந்த ஐயத்தை விளக்குகிறேன்.
12.349.27
यथा वृत्तं हि कल्पादौ दृष्टं मे ज्ञानचक्षुषा ।
परमात्मेति यं प्राहुः साङ्ख्ययोगविदो जनाः ॥ १२.३४९.२७ ॥
கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்தது எவ்வாறோ அதை என் ஞானக் கண்ணால் கண்டேன். சாங்கியம், யோக அறிஞர்கள் யாரை பரமாத்மா என்று அழைக்கின்றனரோ.
12.349.28
महापुरुषसंज्ञां स लभते स्वेन कर्मणा ।
तस्मात्प्रसूतमव्यक्तं प्रधानं तं विदुर्बुधाः ॥ १२.३४९.२८ ॥
அவர் தம் செயலால் 'மகாபுருஷன்' என்ற பெயரைப் பெறுகிறார். ஆகையால் உற்பத்தியான அவ்யக்தத்தை அறிஞர்கள் பிரதானம் என்று அறிகின்றனர்.
12.349.29
अव्यक्ताद्व्यक्तमुत्पन्नं लोकसृष्ट्यर्थमीश्वरात् ।
अनिरुद्धो हि लोकेषु महानात्मेति कथ्यते ॥ १२.३४९.२९ ॥
உலகப் படைப்பின் பொருட்டு ஈசுவரனிடமிருந்து அவ்யக்தத்திலிருந்து வ்யக்தம் தோன்றியது. உலகங்களில் அநிருத்தரே 'மகான் ஆத்மா' எனப்படுகிறார்.
12.349.30
योसौ व्यक्तत्वमापन्नो निर्ममे च पितामहम् ।
योऽहंकार इति प्रोक्तः सर्वतेजोमयो हि सः ॥ १२.३४९.३० ॥
வ்யக்தத் தன்மையை அடைந்து பிதாமகரான பிரம்மாவைப் படைத்தவர் யார்; அவர் அகங்காரம் எனச் சொல்லப்படுகிறார். அவர் அனைத்து ஒளியும் நிறைந்தவர்.
12.349.31
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
अहंकारप्रसूतानि महाभूतानि पञ्चधा ॥ १२.३४९.३१ ॥
பூமி, வாயு, ஆகாசம், நீர், ஐந்தாவதான ஒளி — அகங்காரத்திலிருந்து தோன்றிய ஐந்து வகையான மகாபூதங்கள்.
12.349.32
महाभूतानि सृष्ट्वैव तान्गुणान्निर्ममे पुनः ।
भूतेभ्यश्चैव निष्पन्ना मूर्तिमन्तश्च ताञ्शृणु ॥ १२.३४९.३२ ॥
மகாபூதங்களைப் படைத்த பின் அவன் மீண்டும் அக்குணங்களைப் படைத்தான்; பூதங்களிலிருந்தே உருவம் கொண்டவை தோன்றின — அவற்றைக் கேள்.
12.349.33
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महात्मा वै मनुः स्वायंभुवस्तथा।
ज्ञेयाः प्रकृतयोऽष्टौ ता यासु लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १२.३४९.३३ ॥
மரீசி, அங்கிரஸ், அத்ரி, புலஸ்தியர், புலஹர், கிரது, மகாத்மா வசிஷ்டர் மற்றும் ஸ்வாயம்புவ மனு — இவர்கள் எட்டு பிரகிருதிகள் என அறியப்பட வேண்டும்; இவர்களில் உலகங்கள் நிலைகொண்டுள்ளன.
12.349.34
वेदान्वेदाङ्गसंयुक्तान्यज्ञयज्ञाङ्गसंयुतान् ।
निर्ममे लोकसिद्ध्यर्थं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १२.३४९.३४ ॥
உலகங்களின் நிறைவுக்காக, உலகப் பிதாமகரான பிரம்மா வேதாங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களையும், யாகங்களையும் அவற்றின் அங்கங்களையும் படைத்தார்.
12.349.35
अष्टाभ्यः प्रकृतिभ्यश्च जातं विश्वमिदं जगत् ॥ १२.३४९.३५ ॥
இந்த எட்டு பிரகிருதிகளிலிருந்தும் இந்த முழு உலகமும் தோன்றியது.
12.349.36
रुद्रो रोषात्मको जातो दशान्यान्सोसृजस्त्वयम् ।
एकादशैते रुद्रास्तु विकाराः पुरुषाः स्मृताः ॥ १२.३४९.३६ ॥
கோபமயமான ருத்திரன் தோன்றினார்; அவர் தாமே பத்து பேரை மற்றவர்களாகப் படைத்தார். இந்த பதினொரு ருத்திரர்கள் விகாரங்களான புருஷர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
12.349.37
ते रुद्राः प्रकृरतिश्चैव सर्वे चैव सुरर्षयः ।
उत्पन्ना लोकसिद्ध्यर्थं ब्रह्माणं समुपस्थिताः ॥ १२.३४९.३७ ॥
அந்த ருத்திரர்களும், பிரகிருதியும், தேவரிஷிகள் அனைவரும் உலகங்களின் நிலைநாட்டலுக்காகத் தோன்றி பிரம்மாவிடம் வந்து நின்றனர்.
12.349.38
वयं सृष्टा हि भगवंस्त्वया च प्रभविष्णुना ।
येन यस्मिन्नधीकारे वर्तितव्यं पितामह ॥ १२.३४९.३८ ॥
ஐயனே, சக்திமிக்க நீயே எங்களைப் படைத்தாய்; பிதாமகனே, எந்த அதிகாரத்தில் எவ்வாறு நாங்கள் செயல்பட வேண்டும்.
12.349.39
योसौ त्वयाऽभिनिर्दिष्टो ह्यधिकारोऽर्थचिन्तकः ।
परिपाल्यः कथं तेन साहंकारेण कर्तृणा ॥ १२.३४९.३९ ॥
நீ நியமித்த, பொருட்களைக் கவனிக்கும் அந்த அதிகாரத்தை, அகங்காரம் கொண்ட செயல்புரிபவனால் எவ்வாறு காக்க முடியும்?
12.349.40
प्रदिशस्व बलं तस्य योऽधिकारार्थचिन्तकः ।
एवमुक्तो महादेवो देवांस्तानिदमब्रवीत् ॥ १२.३४९.४० ॥
அதிகாரத்தையும் அதன் பொருட்களையும் கவனிப்பவனுக்கு வலிமையை அளிப்பாயாக. இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் மகாதேவன் அந்த தேவர்களிடம் இதைச் சொன்னார்.
12.349.41
ब्रह्मोवाच ।
साध्वहं ज्ञापितो देवा युष्माभिर्भद्रमस्तु वः।
ममाप्येषा समुत्पन्ना चिन्ता या भवतामिह ॥ १२.३४९.४१ ॥
பிரம்மா கூறினார்: தேவர்களே, நீங்கள் என்னை நன்றாக அறிவித்தீர்கள். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். இங்கு உங்களுக்கு உண்டான அதே கவலை எனக்கும் எழுந்துள்ளது.
12.349.42
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य कथं कार्यः परिग्रहः ।
कथं बलक्षयो न स्याद्युष्माकं ह्यात्मनश्च वै ॥ १२.३४९.४२ ॥
முழு உலக ஒழுங்கின் நிர்வாகத்தை எவ்வாறு நடத்துவது? உங்களுக்கும் உங்கள் சொந்த வலிமைக்கும் இழப்பு ஏற்படாதவாறு எவ்வாறு செய்வது?
12.349.43
इतः सर्वेऽपि गच्छामः शरणं लोकसाक्षिणम् ।
महापुरुषमव्यक्तं स नो वक्ष्यति यद्धितम् ॥ १२.३४९.४३ ॥
நாம் அனைவரும் இங்கிருந்து உலகிற்குச் சாட்சியான அவரிடம் அடைக்கலம் புகுவோம். வெளிப்படாத அந்த மகாபுருஷர் நமக்கு எது நன்மையோ அதைச் சொல்வார்.
12.349.44
ततस्ते ब्रह्मणा सार्धमृषयो विबुधास्तथा ।
क्षीरादस्योत्तरं कूलं जग्मूर्लोकहितार्थिनः ॥ १२.३४९.४४ ॥
பின்னர் அவர்கள் பிரம்மாவுடன் ரிஷிகளும் தேவர்களும் உலக நன்மையை விரும்பி, பாற்கடலின் வடக்குக் கரைக்குச் சென்றனர்.
12.349.45
ते तपः समुपातिष्ठन्ब्रह्मोक्तं वेदकल्पितम् ।
स महानियमो नाम तपश्चर्या सुदारुणा ॥ १२.३४९.४५ ॥
அவர்கள் பிரம்மா உரைத்ததும் வேதத்தில் விதிக்கப்பட்டதுமான தவத்தை மேற்கொண்டனர். அது மகா நியமம் என்ற மிகக் கடுமையான தவ ஒழுக்கமாகும்.
12.349.46
ऊर्ध्वदृग्बाहवश्चैव एकाग्रमनसोऽभवन् ।
एकपादस्थिताः सर्वे काष्ठभूताः समाहिताः ॥ १२.३४९.४६ ॥
மேல்நோக்கிப் பார்வையும் கைகளை உயர்த்தியும், ஒருமித்த மனத்துடன் அவர்கள் அனைவரும் ஒரு காலில் நின்றனர்; மரம்போல் அசைவற்று ஒருமுகப்பட்டவர்களாய் இருந்தனர்.
12.349.47
दिव्यं वर्षसहस्रं ते तपस्तप्त्वा सुदारुणम् ।
शुश्रुवुर्मधुरां वाणीं वेदवेदाङ्गभूषिताम् ॥ १२.३४९.४७ ॥
அவர்கள் தெய்வீக ஆயிரம் ஆண்டுகள் மிகக் கடுமையான தவம் செய்த பின், வேதங்களாலும் வேதாங்கங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட இனிய குரலைக் கேட்டனர்.
12.349.48
वागुवाच ।
भोभोः सब्रह्यका देवा ऋषयश्च तपोधनाः।
स्वागतेनार्च्य वः सर्वाञ्श्रावये वाक्यमुत्तमम् ॥ १२.३४९.४८ ॥
வாக் கூறியது: ஓ பிரம்மாவுடன் கூடிய தேவர்களே, தவமே செல்வமாகக் கொண்ட ரிஷிகளே! உங்கள் அனைவரையும் வரவேற்று மதித்து, உங்களுக்கு உயர்ந்த வாக்கியத்தைக் கேட்கச் செய்வேன்.
12.349.49
विज्ञातं वो मया कार्यं तच्च लोकहितं महत् ।
प्रवृत्तियुक्तं कर्तव्यं युष्मत्प्राणोपबृंहणम् ॥ १२.३४९.४९ ॥
உங்கள் அந்தச் செயலை நான் அறிந்தேன்; அது உலகங்களுக்குப் பெரும் நன்மை தருவது. அதை முனைப்புடன் செய்ய வேண்டும்; அது உங்கள் உயிர்களை வளர்ப்பது.
12.349.50
सुतप्तं वस्तपो देवा ममाराधनकाम्यया ।
भोक्ष्यथास्य महासत्वास्तपसः फलमुत्तमम् ॥ १२.३४९.५० ॥
தேவர்களே, என்னை வழிபட விரும்பி நீங்கள் நன்கு தவம் செய்தீர்கள்; மகாசத்துவர்களே, அந்தத் தவத்தின் உயர்ந்த பலனை இதனால் அனுபவிப்பீர்கள்.
12.349.51
एष ब्रह्मा लोकगुरुः सर्वलोकपितामहः ।
यूयं च विबुधश्रेष्ठा मां यजध्वं समाहिताः ॥ १२.३४९.५१ ॥
இவர் பிரம்மா, உலகங்களின் குரு; அனைத்து உலகங்களுக்கும் பிதாமகர். நீங்களும், தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, ஒருமித்த மனத்துடன் என்னை வழிபடுங்கள்.
12.349.52
सर्वे भागान्कल्पयध्वं यज्ञेषु मम नित्यशः ।
तत्र श्रेयोऽभिधास्यामि यथाऽधीकारमीश्वराः ॥ १२.३४९.५२ ॥
நீங்கள் அனைவரும் என் யாகங்களில் எப்போதும் உங்கள் பங்குகளை நிர்ணயியுங்கள். ஈசுவரர்களே, அங்கு அதிகாரத்திற்கேற்ப நன்மையை நான் சொல்வேன்.
12.349.53
श्रुत्वैतद्देवदेवस्य वाक्यं हृष्टतनूरुहाः ।
ततस्ते विबुधाः सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षयः ॥ १२.३४९.५३ ॥
தேவதேவரின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, மயிர்க்கூச்செறிந்து அனைத்துத் தேவர்களும், பிரம்மாவும், அந்த மகரிஷிகளும்,
12.349.54
वेददृष्टेन विधिना वैष्णवं क्रतुमाहरन् ।
तस्मिन्सत्रे सदा ब्रह्मा स्वयं भागमकल्पयत् ॥ १२.३४९.५४ ॥
வேதத்தில் காணப்பட்ட முறைப்படி அவர்கள் வைஷ்ணவ யாகத்தை நடத்தினர். அந்த சத்திரத்தில் பிரம்மா தானே எப்போதும் தனது பங்கை நிர்ணயித்தார்.
12.349.55
देवा देवर्षयश्चैव स्वंस्वं भागमकल्पयम् ।
ते कार्तयुगधर्माणो भागाः परमसत्कृताः ॥ १२.३४९.५५ ॥
தேவர்களும் தேவரிஷிகளும் ஒவ்வொருவரும் தம் தம் பங்கை நிர்ணயித்தனர். கிருத யுகத்தின் தருமம் கொண்ட அந்தப் பங்குகள் மிகவும் கௌரவிக்கப்பட்டவை.
12.349.56
प्राहुरादित्यवर्णं तं पुरुषं तमसः परम् ।
बृहन्तं सर्वगं देवमीशानं वरदं प्रभुम् ॥ १२.३४९.५६ ॥
இருளுக்கு அப்பாற்பட்ட, சூரியனின் நிறம் கொண்ட, பெரியவரும் எங்கும் வியாபித்தவரும், தேவரும், ஈசானரும், வரம் அளிப்பவரும், பிரபுவுமான அந்தப் புருஷரை அவர்கள் கூறினர்.
12.349.57
ततोऽथ वरदौ देवस्तान्सर्वानमरान्स्थितान् ।
अशरीरो बभापेदं वाक्यं स्वस्थो महेश्वरः ॥ १२.३४९.५७ ॥
பின்னர், வரம் அளிக்கும் அந்தத் தேவர், உடலற்றவராய் அமைதியாக இருந்த மகேசுவரர், அங்கே நின்றிருந்த அனைத்து அமரர்களிடமும் இந்த வார்த்தையைக் கூறினார்.
12.349.58
येन यः कल्पितो भागः स तथा मामुपागतः ।
प्रीतोऽहं प्रदिशाम्यद्य फलमावृत्तिलक्षणम्।
एतद्वो लक्षणं देवा मत्प्रसादसमुद्भवम् ॥ १२.३४९.५८ ॥
எவரால் எந்தப் பங்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டதோ அது அவ்வாறே என்னிடம் வந்தடைந்தது. நான் மகிழ்ந்தேன்; இப்போது மறுவருகையைக் குறிக்கும் பலனை அளிக்கிறேன். தேவர்களே, இதுவே என் அருளால் தோன்றிய உங்கள் அடையாளம்.
12.349.59
यूयं यज्ञैरिज्यमानाः समाप्तवरदक्षिणैः ।
युगेयुगे भविष्यध्वं प्रवृत्तिफलभागिनः ॥ १२.३४९.५९ ॥
யாகங்களால் வழிபடப்படும் நீங்கள், வரங்களும் தட்சிணைகளும் முழுமையாக அளிக்கப்படும் யாகங்களால், யுகந்தோறும் செயலின் பலனில் பங்கு பெறுவீர்கள்.
12.349.60
यज्ञैर्ये चापि यक्ष्यन्ति सर्वलोकेषु वै सुराः ।
कल्पयिष्यन्ति वो भागांस्ते नरा वेदकल्पितान् ॥ १२.३४९.६० ॥
தேவர்களே, எல்லா உலகங்களிலும் யாகங்களால் வழிபடுபவர்கள் வேதத்தில் விதிக்கப்பட்டபடி உங்களுக்குரிய பங்குகளை நிர்ணயிப்பார்கள்.
12.349.61
यो मे यथा कल्पितवान्भागमस्मिन्महाक्रतौ ।
स तथा यज्ञभागार्हो वेदसूत्रे मया कृतः ॥ १२.३४९.६१ ॥
இந்த மகா யாகத்தில் யாருக்கு நான் எவ்வாறு பங்கு நிர்ணயித்தேனோ, அவர் அவ்வாறே யாகபாகத்திற்குத் தகுதியுடையவர்; வேத சூத்திரத்தில் என்னால் அவ்வாறே செய்யப்பட்டது.
12.349.62
यूयं लोकान्भावयध्वं यज्ञभागफलोचिताः ।
सर्वार्थचिन्तका लोके मयाऽधीकारनिर्मिताः ॥ १२.३४९.६२ ॥
நீங்கள் யாகபாகத்தின் பலனுக்குத் தகுதியுடையவர்களாய் உலகங்களை வளர்ப்பீர்கள்; உலகில் எல்லாப் பொருள்களையும் சிந்திப்பவர்கள் நீங்கள்; என்னால் அதிகாரம் அளித்து உருவாக்கப்பட்டவர்கள்.
12.349.63
याः क्रियाः प्रचरिष्यन्ति प्रवृत्तिफलसत्कृताः ।
ताभिराप्यायितबला लोकान्वै धारयिष्यथ ॥ १२.३४९.६३ ॥
செயல்பாட்டின் பலனால் மதிக்கப்பட்ட எந்தச் சடங்குகள் நடைபெறுமோ, அவற்றால் பலம் பெற்று நீங்கள் உலகங்களைத் தாங்குவீர்கள்.
12.349.64
यूयं हि भाविता यज्ञैः सर्वयज्ञेषु मानवैः ।
मां ततो भावयिष्यध्वमेषा वो भावना मम ॥ १२.३४९.६४ ॥
நீங்கள் எல்லா யாகங்களிலும் மனிதர்களால் யாகங்கள் மூலம் வளர்க்கப்பட்டவர்கள்; ஆகவே நீங்கள் என்னை வளர்ப்பீர்கள் — இதுவே உங்கள் வளர்ப்பும் என்னுடையதும்.
12.349.65
इत्यर्थं निर्मिता वेदा यज्ञाश्चौषधिभिः सह ।
एभिः सम्यक्प्रयुक्तैर्हि प्रीयन्ते देवताः क्षितौ ॥ १२.३४९.६५ ॥
இதற்காகவே வேதங்களும், யாகங்களும், மூலிகைகளுடன் படைக்கப்பட்டன; இவற்றை முறையாகப் பயன்படுத்தும்போது பூமியில் தேவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர்.
12.349.66
निर्माणमेतद्युष्माकं प्रवृत्तिगुणकल्पितम् ।
मया कृतं सुरश्रेष्ठा यावत्कल्पक्षयादिह।
चिन्तयध्वं लोकहितं यथाधीकारमीश्वराः ॥ १२.३४९.६६ ॥
இது உங்கள் படைப்பு — செயல்பாட்டின் குணங்களால் நிர்ணயிக்கப்பட்டது, என்னால் செய்யப்பட்டது; தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, கல்பம் அழியும் வரை இங்கு உலக நன்மையைச் சிந்தியுங்கள், உங்கள் அதிகாரத்திற்கேற்ப, ஈஸ்வரர்களே.
12.349.67
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठ इति सप्तैते मनसा निर्मिता हि ते ॥ १२.३४९.६७ ॥
மரீசி, அங்கிரஸ், அத்ரி, புலஸ்த்யர், புலஹர், கிரது, வசிஷ்டர் — இந்த ஏழு பேரும் மனத்தால் படைக்கப்பட்டவர்கள்.
12.349.68
एते वेदविदो मुख्या वेदाचार्याश्च कल्पिताः ।
प्रवृत्तिधर्मिणश्चैव प्राजापत्ये च कल्पिताः ॥ १२.३४९.६८ ॥
இவர்கள் வேதங்களை அறிந்த முதன்மையானவர்கள்; வேதாசாரியர்களாக நியமிக்கப்பட்டவர்கள்; செயல்முறைத் தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்களும் பிரஜாபதி வம்சத்தில் நியமிக்கப்பட்டவர்களுமாவர்.
12.349.69
अयं क्रियावतां पन्था व्यक्तीभूतः सनातनः ।
अनिरुद्ध इति प्रोक्तो लोकसर्गकरः प्रभुः ॥ १२.३४९.६९ ॥
செயல்படுபவர்களின் இந்த நித்திய வழி வெளிப்பட்டுள்ளது. அனிருத்தர் என்று அழைக்கப்படும் இந்தப் பிரபு உலகங்களைப் படைப்பவர்.
12.349.70
सनः सनत्सुजातश्च सनकः ससनन्दनः ।
सनत्कुमारः कपिलः सप्तमश्च सनातनः ॥ १२.३४९.७० ॥
சனர், சனத்சுஜாதர், சனகர், சனந்தனருடன், சனத்குமாரர், கபிலர் மற்றும் ஏழாவதான சனாதனர்.
12.349.71
सप्तैते मानसाः प्रोक्ता ऋषयो ब्रह्मणः सुताः ।
स्वयमागतविज्ञाना निवृत्तिं धर्ममास्थिताः ॥ १२.३४९.७१ ॥
இந்த ஏழு மானச ரிஷிகளும் பிரம்மாவின் புதல்வர்கள் என்று சொல்லப்படுகிறார்கள்; அவர்களின் ஞானம் தானாகவே வந்தது; அவர்கள் நிவிருத்தி தர்மத்தை ஏற்றுள்ளனர்.
12.349.72
एते योगविदो मुख्याः साङ्ख्यशास्त्रविशारदाः ।
आचार्या धर्मशास्त्रेषु मोक्षधर्मप्रवर्तकाः ॥ १२.३४९.७२ ॥
இவர்கள் யோகத்தை அறிந்த முதன்மையானவர்கள்; சாங்கிய சாஸ்திரத்தில் வல்லவர்கள்; தர்மசாஸ்திரங்களின் ஆசிரியர்கள்; மோட்ச தர்மத்தை நிலைநாட்டுபவர்கள்.
12.349.73
यतोऽहं प्रसृतः पूर्वमव्यक्तात्रिगुणो महान् ।
तस्मात्परतरो योसौ क्षेत्रज्ञ इति कल्पितः ॥ १२.३४९.७३ ॥
அவ்யக்தத்திலிருந்து முதலில் முக்குணங்களுடைய மஹான் என்ற நான் தோன்றினேன்; அதைவிட மேலானவர் க்ஷேத்ரஜ்ஞர் என்று கருதப்படுகிறார்।
12.349.74
सोहं क्रियावतां पन्थाः पुनरावृत्तिदुर्लभः ।
यो यथा निर्मितो जन्तुर्यस्मिन्यस्मिंश्च कर्मणि ॥ १२.३४९.७४ ॥
செயல் செய்வோரின் அந்த வழி நானே; அதிலிருந்து மீண்டு வருவது அரிது. எந்தெந்த செயலில் உயிர் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டதோ அப்படியே.
12.349.75
प्रवृत्तौ वा निवृत्तौ वा तत्फलं सोश्नुतेऽवशः ।
एष लोकगुरुर्ब्रह्मा जगदादिकरः प्रभुः ॥ १२.३४९.७५ ॥
ஈடுபாட்டிலோ விலகலிலோ, அதன் பலனை அவன் வசமின்றி அனுபவிக்கிறான். இந்த பிரம்மா உலகங்களின் குரு; உலகின் ஆதியைச் செய்தவர், பிரபு.
12.349.76
एष माता पिता चैव युष्माकं च पितामहः ।
मयाऽनुशिष्टो भविता सर्वभूतवरप्रदः ॥ १२.३४९.७६ ॥
இவரே உங்கள் தாயும் தந்தையும் பாட்டனாரும் ஆவார். என்னால் அறிவுறுத்தப்பட்டு இவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் வரம் அளிப்பவராக இருப்பார்.
12.349.77
अस्य चैवात्मजो रुद्रो ललाटाद्यः समुत्थितः ।
ब्रह्मानुशिष्टो भविता सर्वभूतधरः प्रभुः ॥ १२.३४९.७७ ॥
இவருடைய மகனான ருத்ரரும், நெற்றியிலிருந்து தோன்றியவர், பிரம்மாவால் அறிவுறுத்தப்பட்டு எல்லா உயிர்களையும் தாங்கும் பிரபுவாக இருப்பார்.
12.349.78
गच्छध्वं स्वानधीकारांश्चिन्तयध्वं यथाविधि ।
प्रवर्तन्तां क्रियाः सर्वाः सर्वलोकेषु माचिरम् ॥ १२.३४९.७८ ॥
சென்று, உங்கள் உரிமைகளை முறைப்படி சிந்தியுங்கள்; எல்லா உலகங்களிலும் எல்லா செயல்களும் தாமதமின்றி நடைபெறட்டும்.
12.349.79
प्रदिश्यन्तां च कर्माणि प्राणिनां गतयस्तथा ।
परिनिष्ठितकालानि आयूंषीह सुरोत्तमाः ॥ १२.३४९.७९ ॥
உயிர்களின் கர்மங்களும் அவற்றின் கதிகளும் அவ்வாறே நியமிக்கப்படட்டும்; தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, இங்கு அவற்றின் ஆயுள்களும் அவற்றின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலங்களுடன் நியமிக்கப்படட்டும்.
12.349.80
इदं कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तितः ।
अहिंस्या यज्ञपशवो युगेऽस्मिन्न तदन्यथा ॥ १२.३४९.८० ॥
கிருத யுகம் என்னும் இந்த உயர்ந்த காலம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது. இந்த யுகத்தில் யாகப் பசுக்கள் கொல்லப்படக்கூடாதவை; இதற்கு மாறாக இங்கு நடப்பதில்லை.
12.349.81
चतुष्पात्सकलो धर्मो भविष्यत्यत्र वै सुराः ।
ततस्त्रेतायुगं नाम त्रयी यत्र भविष्यति ॥ १२.३४९.८१ ॥
தேவர்களே, இங்கு தர்மம் நான்கு பாதங்களுடனும் முழுமையாக இருக்கும். பின்னர் திரேதா யுகம் என்னும் அந்தக் காலம் வரும்; அதில் திரயீ (வேதம்) இருக்கும்.
12.349.82
प्रोक्षिता यत्र पशवो वधं प्राप्स्यन्ति वै मखे ।
यत्र पादश्चतुर्थो वै धर्मस्य न भविष्यति ॥ १२.३४९.८२ ॥
யாகத்தில் புனிதப்படுத்தப்பட்ட பசுக்கள் கொல்லப்படும் இடத்திலும், தர்மத்தின் நான்காம் பாதம் இல்லாத இடத்திலும்.
12.349.83
ततो वै द्वापरं नाम मिश्रः कालो भविष्यति ।
द्विपादहीनो धर्मश्च युगे तस्मिन्भविष्यति ॥ १२.३४९.८३ ॥
பின்னர் துவாபரம் என்னும் கலப்புக் காலம் வரும்; அந்த யுகத்தில் தர்மம் இரண்டு பாதங்கள் குறைந்ததாக இருக்கும்.
12.349.84
ततस्तिष्येऽथ संप्राप्ते युगे कलिपुरस्कृते ।
एकपादस्थितो धर्मो यत्र तत्र भविष्यति ॥ १२.३४९.८४ ॥
பின்னர் திஷ்யன் (கலி) வந்தபோது, கலியை முன்னிறுத்திய அந்த யுகத்தில், தர்மம் ஒரு பாதத்தில் நிற்கும்; அது எங்கெங்கு இருக்குமோ அங்கெல்லாம்.
12.349.85
देवा देवर्षयश्चोचुस्तमेवंवादिनं गुरुम् ।
एकपादस्थिते धर्मे यत्र क्वचन गामिनि।
कथं कर्तव्यमस्माभिर्भगवंस्तद्वदस्व नः ॥ १२.३४९.८५ ॥
தேவர்களும் தேவரிஷிகளும் அவ்வாறு பேசிய அந்த குருவிடம் கூறினர்: பகவானே, தர்மம் ஒற்றைக் காலில் நிற்கும்போது, அது எங்கு சென்றாலும், நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? அதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.349.86
श्रीभगवानुवाच ।
गुरवो यत्र पूज्यन्ते साधुवृत्तसमन्विताः।
वस्तव्यं तत्र युष्माभिर्यत्र धर्मो न हीयते ॥ १२.३४९.८६ ॥
ஸ்ரீ பகவான் கூறினார்: நற்பழக்கமுள்ள குருமார்கள் போற்றப்படும் இடத்தில், தர்மம் குறையாத இடத்தில் நீங்கள் வசிக்க வேண்டும்.
12.349.87
यत्र वेदाश्च यज्ञाश्च तपः सत्यं दमस्तथा ।
अहिंसा धर्मसंयुक्ताः प्रचरेयुः सुरोत्तमाः।
स वो देशः सेवितव्यो मा वोऽधर्मः पदा स्पृशेत् ॥ १२.३४९.८७ ॥
வேதங்களும், யாகங்களும், தவமும், சத்தியமும், தமமும், தர்மத்துடன் கூடிய அகிம்சையும் பரவும் இடத்தை, ஓ தேவோத்தமர்களே, நீங்கள் சேவிக்க வேண்டும்; அதர்மம் உங்களை காலால் தொடாதிருக்கட்டும்.
12.349.88
तेऽनुशिष्टा भगवता देवाः सर्षिगणास्तथा ।
नमस्कृत्वा भगवते जग्मुर्देशान्यथेप्सितान् ॥ १२.३४९.८८ ॥
பகவானால் அறிவுறுத்தப்பட்ட தேவர்களும் ரிஷிக்கூட்டங்களும் பகவானை வணங்கி, தாங்கள் விரும்பிய நாடுகளுக்குச் சென்றனர்.
12.349.89
गतेषु त्रिदिवौकस्सु ब्रह्मैकः पर्यवस्थितः ।
दिदृक्षुर्भगवन्तं तमनिरुद्धतनौ स्थितम् ॥ १२.३४९.८९ ॥
தேவர்கள் சென்றபின், பிரம்மன் மட்டும் அங்கே நின்றார்; அனிருத்த வடிவில் நின்ற அந்த பகவானைக் காண விரும்பியவராய்.
12.349.90
तं देवो दर्शयामास कृत्वा हयशिरो महत् ।
साङ्गानावर्तयन्वेदान्कमण्डलुत्रिदण्डधृक् ॥ १२.३४९.९० ॥
தேவன் அவருக்குப் பெரிய குதிரைத் தலையைக் கொண்டு தரிசனம் அளித்தார்; அங்கங்களுடன் வேதங்களை ஓதி, கமண்டலமும் திரிதண்டமும் ஏந்தியவராய்.
12.349.91
ततोऽश्वशिरसं दृष्ट्वा तं देवममितौजसम् ।
लोककर्ता प्रभुर्ब्रह्मा लोकानां हितकाम्यया ॥ १२.३४९.९१ ॥
அப்போது குதிரைத் தலை கொண்ட அந்த அளவற்ற ஒளியுடைய தேவனைக் கண்டு, உலகங்களைப் படைத்த பிரபுவான பிரம்மா உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி
12.349.92
मूर्ध्ना प्रणम्य वरदं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः ।
स परिष्वज्य देवेन वचनं श्रावितस्तदा ॥ १२.३४९.९२ ॥
தலை தாழ்த்தி வரமளிப்பவருக்கு வணங்கி, கைகூப்பி அவர் முன் நின்றார். அப்போது அந்தத் தேவன் அவரை அணைத்து வார்த்தைகளைச் சொன்னார்
12.349.93
भगवानुवाच ।
लोककार्यगतीः सर्वास्त्वं चिन्तय यथाविधि।
धाता त्वं सर्वभूतानां त्वं प्रभुर्जगतो गुरुः ।
त्वय्यावेशितभारोऽहं धृतिं प्राप्स्याम्यथाञ्जसा ॥ १२.३४९.९३ ॥
பகவான் சொன்னார்: உலகச் செயல்களின் எல்லா நெறிகளையும் முறைப்படி நீ சிந்தித்துக் கொள். நீயே எல்லா உயிர்களின் தாதா, நீயே உலகின் பிரபுவும் குருவும். உன்மீது சுமையை வைத்தால் நான் விரைவில் மன அமைதி அடைவேன்
12.349.94
यदा च सुरकार्यं ते अविषह्यं भविष्यति ।
प्रादुर्भावं गमिष्यामि तदात्मज्ञानदैशिकः ॥ १२.३४९.९४ ॥
உன் தேவகாரியம் தாங்க முடியாததாகும்போது, ஆத்ம ஞானத்தைப் போதிக்கும் குருவாக நான் அவதரிக்கச் செல்வேன்
12.349.95
एवमुक्त्वा हयशिरास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तेनानुशिष्टो ब्रह्मापि स्वं लोकमचिराद्गतः ॥ १२.३४९.९५ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, குதிரைத் தலையுடையவர் அங்கேயே மறைந்தார். அவரால் உபதேசிக்கப்பட்ட பிரம்மாவும் விரைவில் தன் உலகிற்குச் சென்றார்
12.349.96
एवमेष महाभागः पद्मनाभः सनातनः ।
यज्ञेष्वग्रहरः प्रोक्तो यज्ञधारी च नित्यदा ॥ १२.३४९.९६ ॥
இவ்வாறே இந்த மகாபாக்கியவான், தாமரை நாபியுடைய, நித்தியமானவர் யாகங்களில் முதல் பங்கு பெறுபவர் என்றும், எப்போதும் யஜ்ஞத்தைத் தாங்குபவர் என்றும் கூறப்படுகிறார்
12.349.97
निवृत्तिं चास्थितो धर्मं गतिमक्षयधर्मिणाम् ।
प्रवृत्तिधर्मान्विदधे कृत्वा लोकस्य चित्रताम् ॥ १२.३४९.९७ ॥
அவர் நிவृத்தியில் நிலைத்தவர்; அழியாத தன்மையுடையோருக்கு அவரே வழி. உலகின் பல்வகைமையை உருவாக்கி அவர் பிரவृத்தி தர்மங்களை விதித்தார்.
12.349.98
स आदिः स मध्यः स चान्तः प्रजानां ।
स धाता स धेयं स कर्ता स कार्यम्।
युगान्ते प्रसुप्तः सुसंक्षिप्य लोकान् ।
युगादौ प्रबुद्धो जगद्ध्युत्ससर्ज ॥ १२.३४९.९८ ॥
அவரே ஆதி, அவரே மத்தியம், அவரே பிரजைகளின் முடிவு. அவரே தாதா, அவரே தியானிக்கப்படுபவர், அவரே கர்த்தா, அவரே கார்யம். யுகாந்தத்தில் உறங்கி உலகங்களை ஒடுக்குகிறார்; யுகாதியில் விழித்து உலகைப் படைக்கிறார்.
12.349.99
तस्मै नमध्वं देवाय निर्गुणाय महात्मने ।
अजाय विश्वरूपाय धाम्ने सर्वदिवौकसाम् ॥ १२.३४९.९९ ॥
அந்த குணமற்ற, மகாத்மாவான, பிறவியற்ற, விश्वरूபமான தேவனுக்கு வணங்குங்கள்; அவர் அனைத்து தேவர்களின் உறைவிடம்.
12.349.100
महाभूताधिपतये रुद्राणां पतये तथा ।
आदित्यपतये चैव वसूनां पतये तथा ॥ १२.३४९.१०० ॥
மஹாபூதங்களின் அதிபதிக்கும், ருத்திரர்களின் பதிக்கும், அவ்வாறே ஆதித்தியர்களின் பதிக்கும், வசுக்களின் பதிக்கும் வணக்கம்.
12.349.101
अश्विभ्यां पतये चैव मरुतां पतये तथा ।
वेदयज्ञाधिपतये वेदाङ्गपतयेऽपि च ॥ १२.३४९.१०१ ॥
அஸ்வினிகளின் பதிக்கும், மருத்துகளின் பதிக்கும், அவ்வாறே வேதயாக அதிபதிக்கும், வேதாங்கங்களின் பதிக்கும் வணக்கம்.
12.349.102
समुद्रावसिने नित्यं हरये मुञ्जकेशिने ।
शान्ताय सर्वभूतानां मोक्षधर्मानुभाषिणे ॥ १२.३४९.१०२ ॥
கடலில் வசிப்பவரும், எப்போதும் ஹரியும், முஞ்ச புல் போன்ற சடைமுடியுடையவரும், அமைதியானவரும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் மோக்ஷதர்மத்தை உரைப்பவருமானவருக்கு வணக்கம்.
12.349.103
तपसां तेजसां चैव पतये यशसामपि ।
वचसां पतये नित्यं सरितां पतये तथा ॥ १२.३४९.१०३ ॥
அவர் தவங்களுக்கும், ஒளிகளுக்கும், புகழ்களுக்கும் தலைவர்; எப்போதும் சொற்களுக்கும் தலைவர்; அவ்வாறே ஆறுகளுக்கும் தலைவர்.
12.349.104
कपर्दिने वराहाय एकशृङ्गाय धीमते ।
विवस्वतेऽश्वशिरसे चतुर्मूर्तिधृते सदा।
सूक्ष्माय ज्ञानदृश्याय अजरायाक्षयाय च ॥ १२.३४९.१०४ ॥
சடாமுடி கொண்டவர், வராகம், ஒற்றைக் கொம்புடையவர், ஞானியர், விவஸ்வான், குதிரைத் தலையர், எப்போதும் நான்கு உருவங்களைத் தாங்குபவர், சூக்ஷ்மர், ஞானக் கண்ணால் காணப்படுபவர், முதுமையற்றவர், அழிவற்றவர் ஆகியோருக்கு வணக்கம்.
12.349.105
एष देवः संचरति सर्वत्र गतिरव्ययः ।
एष चैतत्परं ब्रह्म ज्ञेयो विज्ञानचक्षुषा ॥ १२.३४९.१०५ ॥
இந்த தேவன் எங்கும் உலவுகிறார்; அவரே அழியாத கதி. இவரே அந்த உயர்ந்த பிரம்மம்; விஞ்ஞானக் கண்ணால் அறியத்தக்கவர்.
12.349.106
एवमेतत्पुरा दृष्टं मया वै ज्ञानचक्षुषा ।
कथितं तच्च वै सर्वं मया पृष्टेन तत्त्वतः ॥ १२.३४९.१०६ ॥
இதை முன்பு ஞானக் கண்ணால் நான் கண்டேன். என்னிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அனைத்தையும் உண்மையாக உரைத்தேன்.
12.349.107
क्रियतां मद्वचः शिष्याः सेव्यतां हरिरीश्वरः ।
गीयतां वेदशब्दैश्च पूज्यतां च यथाविधि ॥ १२.३४९.१०७ ॥
சீடர்களே, என் சொல்லைச் செய்யுங்கள். ஹரி ஈசுவரரை வழிபடுங்கள்; வேதச் சொற்களால் பாடுங்கள்; விதிப்படி பூஜியுங்கள்.
12.349.108
इत्युक्तास्तु वयं तेन वेदव्यासेन धीमता ।
सर्वे शिष्या सुतश्चास्य शुकः परमधर्मवित् ॥ १२.३४९.१०८ ॥
இவ்வாறு அறிவுள்ள வேதவியாசரால் நாங்கள் சொல்லப்பட்டோம். நாங்கள் அனைத்து சீடர்களும், அவரது மகன் சுகரும், பரமதர்மம் அறிந்தவரும்.
12.349.109
स चास्माकमुपाध्यायः सहास्माभिर्विशांपते ।
चतुर्वेदोद्गताभिस्तमृग्भिः समभितुष्टुवे ॥ १२.३४९.१०९ ॥
அரசே, அவர் எங்கள் ஆசிரியர்; எங்களுடன் இருந்தார். நான்கு வேதங்களிலிருந்து எழுந்த ரிக் மந்திரங்களால் நாங்கள் அவரை முழுமையாகப் புகழ்ந்தோம்.
12.349.110
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
एवं मेऽकथयद्राजन्पुरा द्वैपायनो गुरुः ॥ १२.३४९.११० ॥
நீங்கள் என்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் உங்களுக்குச் சொல்லிவிட்டேன். அரசே, முன்பு என் குரு த்வைபாயனர் இவ்வாறே எனக்குச் சொன்னார்.
12.349.111
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चैनं परिकीर्तयेत् ।
नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नरः ॥ १२.३४९.१११ ॥
இதை எப்போதும் கேட்பவனும், இதைப் புகழ்ந்து ஓதுபவனும், பகவானுக்கு வணக்கம் செலுத்தி, ஒருமனப்பட்ட சிந்தையுடன் இருக்கும் மனிதன்—
12.349.112
भवत्यरोगो मतिमान्बलरूपसमन्वितः ।
आतुरो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ १२.३४९.११२ ॥
அவன் நோயற்றவனாகி, அறிவுள்ளவனாகி, வலிமையும் அழகும் கொண்டவனாவான். நோயாளி நோயிலிருந்து விடுபடுவான்; கட்டுண்டவன் கட்டிலிருந்து விடுபடுவான்.
12.349.113
कामकामी लभेत्कामं दीर्घं चायुरवाप्नुयात् ।
ब्राह्मणः सर्ववेदी स्यात्क्षत्रियो विजयी भवेत् ॥ १२.३४९.११३ ॥
விருப்பம் கொண்டவன் தன் விருப்பத்தை அடையட்டும்; நீண்ட ஆயுளைப் பெறட்டும். பிராமணன் அனைத்து வேதங்களையும் அறிந்தவனாகட்டும்; க்ஷத்திரியன் வெற்றியாளனாகட்டும்.
12.349.114
वैश्यो विपुललाभः स्याच्छूद्रः सुखमवाप्नुयात् ।
अपुत्रो लभते पुत्रं कन्या चैवेप्सितं पतिम् ॥ १२.३४९.११४ ॥
வைசியன் பெரும் ஆதாயம் அடையட்டும்; சூத்திரன் மகிழ்ச்சி பெறட்டும். மகனில்லாதவன் மகனைப் பெறட்டும்; கன்னிகை தான் விரும்பிய கணவனைப் பெறட்டும்.
12.349.115
लग्नगर्भा विमुच्येत गर्भिणी जनयेत्सुतम् ।
बन्ध्या प्रसवमाप्नोति पुत्रपौत्रसमृद्धिमत् ॥ १२.३४९.११५ ॥
சிக்கிய கருவுடைய பெண் விடுபடட்டும்; கர்ப்பிணி மகனைப் பெறட்டும். மலடி பிள்ளைப்பேறு அடையட்டும்; மகன்களும் பேரன்களும் நிறைந்த செழிப்பை அடையட்டும்.
12.349.116
क्षेमेण गच्छेदध्वानमिदं यः पठते पथि ।
यो यं कामं कामयते स तमाप्नोति च ध्रुवम् ॥ १२.३४९.११६ ॥
வழியில் இதை ஓதுபவன் பாதுகாப்பாகப் பயணம் செய்யட்டும். எந்த விருப்பத்தை விரும்புகிறானோ அதை அவன் நிச்சயமாகப் பெறுவான்.
12.349.117
इदं महर्षेर्वचनं विनिश्चितं ।
महात्मनः पुरुषवरस्य कीर्तितम्।
समागमं चर्षिदिवौकसामिमं ।
निशम्य भक्ताः सुसुखं लभन्ते ॥ १२.३४९.११७ ॥
மகரிஷியின் இந்த வாக்கு உறுதியானது; மகாத்மாவும் மனிதர்களில் சிறந்தவருமானவரால் உரைக்கப்பட்டது. ரிஷிகளும் தேவர்களும் கூடிய இந்தச் சந்திப்பைக் கேட்டு, பக்தர்கள் பேரின்பம் அடைகிறார்கள்.