ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.353
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.353.1
सौते सुमहदाख्यानं भवता परिकीर्तितम् ।
यच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे विस्मयं परमं गताः ॥ १२.३५३.१ ॥
ಓ ಸೂತ, ನೀವು ಅತಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳಿದಿರಿ; ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳೂ ಪರಮ ವಿಸ್ಮಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
12.353.2
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
न तथा फलदं सौते नारायणकथा यथा ॥ १२.३५३.२ ॥
ಓ ಸೂತ, ಎಲ್ಲ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ನಾರಾಯಣ ಕಥೆಯಂತೆ ಫಲದಾಯಕವಲ್ಲ.
12.353.3
पाविताङ्गाः स्म संवृत्ताः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
नारायणाश्रयां पुण्यां सर्वपापप्रमोचनीम् ॥ १२.३५३.३ ॥
ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ; ಇದು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ, ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಸರ್ವ ಪಾಪ ವಿಮೋಚಕ ಕಥೆ.
12.353.4
दुर्दर्शो भगवान्देवः सर्वलोकनमस्कृतः ।
सब्रह्मकैः सुरैः कृत्स्नैरन्यैश्चैव महर्षिभिः ॥ १२.३५३.४ ॥
ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯನಾದ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಭಗವಾನ್ ದೇವನು — ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದಲೂ.
12.353.5
दृष्टवान्नारदो यत्तु देवं नारायणं हरिम् ।
नूनमेनद्ध्यनुमतं तस्य देवस्य सूतज ॥ १२.३५३.५ ॥
ನಾರದನು ಕಂಡ ದೇವ ನಾರಾಯಣ ಹರಿ — ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ದೇವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದಲೇ ಆಯಿತು, ಓ ಸೂತಪುತ್ರ.
12.353.6
यदृष्टवाञ्जगन्नाथमनिरुद्दतनौ स्थितम् ।
यत्प्राद्रवत्पुनर्भूयो नारदो देवसत्तमौ।
नरनारायणौ द्रष्टुं कारणं तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.३५३.६ ॥
ನಾರದನು ಅನಿರುದ್ಧನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಕಂಡನು; ಅನಂತರ ಇಬ್ಬರು ದೇವೋತ್ತಮರಾದ ನರ-ನಾರಾಯಣರನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತೆ ಓಡಿದನು — ಆ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
12.353.7
तस्मिन्यज्ञे वर्तमाने राज्ञः पारिक्षितस्य वै ।
कर्मान्तरेषु विधिवद्वर्तमानेषु शौनक ॥ १२.३५३.७ ॥
ಓ ಶೌನಕ! ಪಾರಿಕ್ಷಿತ ರಾಜನ ಆ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅನುಷ್ಠಾನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ.
12.353.8
कृष्णद्वैपायनं व्यासमृषिं वेदनिधिं प्रभुम् ।
परिपप्रच्छ राजेन्द्रः पितामहपितामहम् ॥ १२.३५३.८ ॥
ರಾಜರ ರಾಜನು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಕೇಳಿದನು — ಅವರು ಋಷಿ, ವೇದನಿಧಿ, ಪ್ರಭು, ಪಿತಾಮಹರಿಗೂ ಪಿತಾಮಹರು.
12.353.9
श्वेतद्वीपान्निवृत्तेन नारदेन सुरर्षिणा ।
ध्यायता भगवद्वाक्यं चेष्टितं किमतः परम् ॥ १२.३५३.९ ॥
ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು ಭಗವಂತನ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ — ಇದರ ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಿದನು?
12.353.10
बदर्याश्रममागम्य समागम्य च तावृषी ।
कियन्तं कालमवसत्कां कथां पृष्टवांश्च सः ॥ १२.३५३.१० ॥
ಬದರೀ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಯಾವ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು?
12.353.11
इदं शतसहस्राद्धि भारताख्यानविस्तरात् ।
आमन्थ्य मतिमन्थेन ज्ञानोदधिमनुत्तमम् ॥ १२.३५३.११ ॥
ಲಕ್ಷ (ಶ್ಲೋಕ) ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಈ ಭಾರತ-ಆಖ್ಯಾನದಿಂದ, ಬುದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೋಲಿನಿಂದ ಮಥಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಅನುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನಸಾಗರ.
12.353.12
नवनीतं यथा दध्नो मलयाच्चन्दनं यथा ।
अरण्यकं च वेदेभ्य ओषधीभ्योऽमृतं यथा।
समुद्धृतमिदं ब्रह्मन्कथामृतमिदं तथा ॥ १२.३५३.१२ ॥
ಮೊಸರಿನಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆ, ಮಲಯ ಪರ್ವತದಿಂದ ಶ್ರೀಗಂಧ, ವೇದಗಳಿಂದ ಆರಣ್ಯಕ, ಓಷಧಿಗಳಿಂದ ಅಮೃತ ತೆಗೆಯುವಂತೆ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಈ ಕಥಾಮೃತವೂ ಹಾಗೆಯೇ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.353.13
तपोनिधे त्वयोक्तं हि नारायणकथाश्रयम् ।
स ईशो भगवान्देवः सर्वभूतात्मभावनः ॥ १२.३५३.१३ ॥
ತಪೋನಿಧಿಯೇ, ನೀವು ನಾರಾಯಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಅವನೇ ಈಶ, ಭಗವಂತ, ದೇವ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆತ್ಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು.
12.353.14
अहो नारायणं तेजो दुर्दर्शं द्विजसत्तम ।
यत्राविशन्ति कल्पान्ते सर्वे ब्रह्मादयः सुराः ॥ १२.३५३.१४ ॥
ಅಹೋ, ನಾರಾಯಣನ ತೇಜಸ್ಸು ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾದುದು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.353.15
ऋषयश्च सगन्धर्वा यच्च किंचिच्चराचरम् ।
न ततोऽस्ति परं मन्ये पावतं दिवि चेह च ॥ १२.३५३.१५ ॥
ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಚರಾಚರವಾದ ಯಾವುದಾದರೂ — ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾದುದು ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವುದು.
12.353.16
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
न तथा फलदं चापि नारायणकथा यथा ॥ १२.३५३.१६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು, ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ನಾರಾಯಣ ಕಥೆಯಂತೆ ಫಲ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
12.353.17
सर्वथा पाविताः स्मेह श्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
हरेर्विश्वेश्वरस्येह सर्वपापप्रणाशनीम् ॥ १२.३५३.१७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪವಿತ್ರರಾದೆವು, ಆರಂಭದಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ — ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಹರಿಯ, ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕಥೆಯನ್ನು.
12.353.18
न चित्रं कृतवांस्तत्र यदार्यो मे धनंजयः ।
वासुदेवसहायो यः प्राप्तवाञ्जयमुत्तमम् ॥ १२.३५३.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಲ್ಲ — ನನ್ನ ಆರ್ಯ ಧನಂಜಯನು ವಾಸುದೇವನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದದ್ದು.
12.353.19
न चास्य किंचिदप्राप्यं मन्ये लोकेष्वपि त्रिषु ।
त्रैलोक्यनाथो विष्णुः स यथाऽसीत्साह्यकृत्सखा ॥ १२.३५३.१९ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಪಡೆಯಲಾಗದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯನಾಥನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸಖನಾಗಿದ್ದನು.
12.353.20
धन्याश्च सर्व एवासन्ब्रह्मंस्ते मम पूर्वजाः ।
हिताय श्रेयसे चैव येषामासीज्जनार्दनः ॥ १२.३५३.२० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೆಲ್ಲರೂ ಧನ್ಯರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರಿಗೆ ಜನಾರ್ದನನು ಹಿತಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೂ ಇದ್ದನು.
12.353.21
तपसाऽप्यथ दुर्दर्शो भगवाँल्लोकपूजितः ।
यं दृष्टवन्तस्ते साक्षाच्छ्रीवत्साङ्कविभूषणम् ॥ १२.३५३.२१ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯನಾದ, ಲೋಕಪೂಜಿತನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಲಾಂಛನದಿಂದ ಶೋಭಿಸುವವನನ್ನು ಅವರು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಂಡರು.
12.353.22
तेभ्यो धन्यतरश्चैव नारदः परमेष्ठिजः ।
दृष्टवान्यो हरिं देवं नारायणमजं विभुम् ॥ १२.३५३.२२ ॥
ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಧನ್ಯನು ಪರಮೇಷ್ಠಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನಾರದನು; ಅವನು ಅಜನೂ ವಿಭುವೂ ಆದ ದೇವ ಹರಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಕಂಡನು.
12.353.23
न चाल्पतेजसमृषिं वेद्मि नारदमव्ययम् ।
श्वेतद्वीपं समासाद्य येन दृष्टः स्वयं हरिः ॥ १२.३५३.२३ ॥
ಅಲ್ಪತೇಜಸ್ಸಿನ ಋಷಿ ನಾರದನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯೆನು; ಅವ್ಯಯನಾದ ಅವನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿ ಸ್ವತಃ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
12.353.24
देवप्रसादानुगतं व्यक्तं तत्तस्य दर्शनम् ।
यद्दृष्टवांस्तदा देवमनिरूद्धतनौ स्थितम् ॥ १२.३५३.२४ ॥
ದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದೊಡನೆ ಆದ ಆ ದರ್ಶನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ಅನಿರುದ್ಧ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ದೇವನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
12.353.25
बदरीमाश्रमं यत्तु नारदः प्राद्रवत्पुनः ।
नरनारायणौ द्रष्टुं किं नु तत्कारणं मुने ॥ १२.३५३.२५ ॥
ನಾರದರು ಮತ್ತೆ ಬದರೀ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ನರ ನಾರಾಯಣರನ್ನು ನೋಡಲು ಅದರ ಕಾರಣವೇನು, ಓ ಮುನಿಯೇ?
12.353.26
श्वेतद्वीपान्निवृत्तश्च नारदः परमेष्ठिजः ।
बदरीमाश्रमं प्राप्य समागम्य च तावृषी।
कियन्तं कालमवसत्प्रश्नान्कान्पृष्टवांश्च ह ॥ १२.३५३.२६ ॥
ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಪರಮೇಷ್ಠಿಯ ಪುತ್ರ ನಾರದರು ಬದರೀ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಕೆಲಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿ, ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
12.353.27
श्वेतद्वीपादुपावृत्ते तस्मिन्वा सुमहात्मनि ।
किमब्रूतां महात्मानौ नरनारायणावृषी।
तदेतन्मे यथातत्त्वं सर्वमाख्यातुमर्हसि ॥ १२.३५३.२७ ॥
ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ನರ ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಗಳು ಏನು ಹೇಳಿದರು? ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ನನಗೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು.
12.353.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशंपायनमन्तिके।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥ १२.३५३.२८ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ) ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶಿಷ್ಯ ವೈಶಂಪಾಯನನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: ನನ್ನಿಂದ ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಇವನಿಗೆ ಹೇಳು.
12.353.29
गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥ १२.३५३.२९ ॥
ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಗ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸಿದನು.
12.353.30
नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे ।
यस्य प्रसादाद्वक्ष्यामि नारायणकथामिमाम् ॥ १२.३५३.३० ॥
ಆ ಭಗವಂತನಿಗೂ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ವ್ಯಾಸನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಈ ನಾರಾಯಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.
12.353.31
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम् ।
निवृत्तो नारदो राजस्तरसा मेरुमागमत्।
हृदयेनोद्वहन्भारं यदुक्तं परमात्मना ॥ १२.३५३.३१ ॥
ಬಿಳಿಯ ಮಹಾದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವ್ಯಯ ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ನಾರದರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮೇರುವಿಗೆ ಬಂದರು; ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಆ ಭಾರವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು.
12.353.32
पश्चादस्याभवद्राजन्नात्मनः साध्वसं महत् ।
यद्गत्वा दूरमध्वानं क्षेमी पुनरिहागतः ॥ १२.३५३.३२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಂತರ ಅವನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಮತ್ತು ಕಳವಳ ಉಂಟಾಯಿತು; ದೂರದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ದಾಟಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದನಲ್ಲವೇ.
12.353.33
मेरोः प्रचक्राम ततः पर्वतं गन्धमादनम् ।
निपपात च खात्तूर्णं विशालां बदरीमनु ॥ १२.३५३.३३ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಮೇರುವಿನಿಂದ ಹೊರಟು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಶಾಲಾ ಬದರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಇಳಿದನು.
12.353.34
ततः स ददृशे देवौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
तपश्चरन्तौ सुमहदात्मनिष्ठौ महाव्रतौ ॥ १२.३५३.३४ ॥
ಆಗ ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಪುರಾತನ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತ, ಆತ್ಮನಿಷ್ಠರಾಗಿ, ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
12.353.35
तेजसाऽभ्यधिकौ सूर्यात्सर्वलोकविरोचनात् ।
श्रीवत्सलक्षणौ पूज्यौ जटामण्डलधारिणौ ॥ १२.३५३.३५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುವ ಸೂರ್ಯನಿಗಿಂತಲೂ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕರಾಗಿದ್ದರು; ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ ಉಳ್ಳವರು, ಪೂಜ್ಯರು, ಜಟಾಮಂಡಲ ಧರಿಸಿದವರು.
12.353.36
जालपादभुजौ तौ तु पादयोश्चक्रलक्षणौ ।
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ तथा मुष्कचतुष्किणौ ॥ १२.३५३.३६ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಪಾದ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು ಜಾಲದಂತೆ (ಬೆರಳು ಜೋಡಿಸಿದ) ಇದ್ದವು; ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಚಕ್ರ ಲಕ್ಷಣಗಳು; ಎದೆ ವಿಶಾಲ, ಭುಜ ದೀರ್ಘ, ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮುಷ್ಕ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇದ್ದವು.
12.353.37
षष्टिदन्तावष्टदंष्ट्रौ मेघौघसदृशस्वनौ ।
स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुभ्रूसुहनुनासिकौ।
आतपत्रेण सदृशे शिरसी देवयोस्तयोः ॥ १२.३५३.३७ ॥
ಅರವತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಕೋರೆಗಳುಳ್ಳ ಅವರಿಬ್ಬರು, ಮೇಘಸಮೂಹದ ಧ್ವನಿಯಂತಹ ಕಂಠವುಳ್ಳವರು; ಸುಂದರ ಮುಖಗಳು, ವಿಶಾಲ ಹಣೆ, ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬುಗಳು, ಗಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮೂಗುಳ್ಳವರು; ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳ ತಲೆಗಳು ಛತ್ರದಂತಿದ್ದವು.
12.353.38
एवं लक्षणसंपन्नौ महापुरुषसंज्ञितौ ।
तौ दृष्ट्वा नारदो हृष्टस्ताभ्यां च प्रतिपूजितः ॥ १२.३५३.३८ ॥
ಇಂತಹ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, 'ಮಹಾಪುರುಷ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
12.353.39
स्वागतेनाभिभाष्याथ पृष्टश्चानामयं तथा ।
बभूवान्तर्गतमतिर्निरीक्ष्य पुरुषोत्तमौ ॥ १२.३५३.३९ ॥
ಸ್ವಾಗತ ವಚನಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಿ, ಅವರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷೋತ್ತಮರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಾಮಗ್ನರಾದರು.
12.353.40
सदोगतास्तत्र ये वै सर्वभूतनमस्कृताः ।
श्वेतद्वीपे मया दृष्टास्तादृशावृषिसत्तमौ ॥ १२.३५३.४० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು, ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವವರು, ಅಂಥವರನ್ನು ನಾನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೆ; ಈ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದಾರೆ.
12.353.41
इति संचिन्त्य मनसा कृत्वा चाभिप्रदक्षिणाम् ।
स चोपविविशे तत्र पीठे कुशमये शुभे ॥ १२.३५३.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಶುಭಕರವಾದ ದರ್ಭೆಯ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಕುಳಿತರು.
12.353.42
ततस्तौ तपसां वासौ यशसां तेजसामपि ।
ऋषी शमदमोपेतौ कृत्वा पौर्वाह्णिकं विधिम् ॥ १२.३५३.४२ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿಗಳು, ತಪಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸುಗಳ ಆಶ್ರಯರು, ಶಮ ದಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ಪೂರ್ವಾಹ್ನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ—
12.353.43
यश्चान्नारदमव्यग्रौ पाद्यार्ध्याभ्यामथार्चतः ।
पीठयोश्चोपविष्टौ तौ कृतातिथ्याह्निकौ नृपौ ॥ १२.३५३.४३ ॥
ನಾರದರನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ರಾಜರು, ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಆಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು.
12.353.44
तेषु तत्रोपविष्टेषु स देशोऽभिव्यराजत ।
भ्राज्याहुतिमहाञ्वालैर्यज्ञवाटो यथाऽग्निभिः ॥ १२.३५३.४४ ॥
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಆ ಸ್ಥಳವು ಆಹುತಿಯ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಹಾಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞವಾಟಿಕೆಯು ಅಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಬೆಳಗುವಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
12.353.45
अथ नारायणस्तत्र नारदं वाक्यमब्रवीत् ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तं कृतातिथ्यं सुखस्थितम् ॥ १२.३५३.४५ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದು, ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸುಖವಾಗಿದ್ದ ನಾರದನಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.
12.353.46
अपीदानीं स भगवान्परमात्मा सनातनः ।
श्वेतद्वीपे त्वया दृष्ट आवयोः प्रकृतिः परा ॥ १२.३५३.४६ ॥
ಈಗಲೂ ಆ ಭಗವಾನ್ ಪರಮಾತ್ಮ ಸನಾತನನು, ನೀನು ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಅವನು, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿ.
12.353.47
दृष्टो मे पुरुषः श्रीमान्विश्वरूपधरोऽव्ययः ।
सर्वे लोका हि तत्रस्थास्तथा देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.३५३.४७ ॥
ಶ್ರೀಮಂತನೂ, ವಿಶ್ವರೂಪಧಾರಿಯೂ, ಅವ್ಯಯನೂ ಆದ ಪುರುಷನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳೂ, ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ.
12.353.48
अद्यापि चैनं पश्यामि युवां पश्यन्सनातनौ ॥ १२.३५३.४८ ॥
ಇಂದಿಗೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಸನಾತನರಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
12.353.49
यैर्लक्षणैरुपेतः स हरिरव्यरक्तरूपधृत् ।
तैर्लक्षणैरुपेतौ हि व्यक्तरूपधरौ युवाम् ॥ १२.३५३.४९ ॥
ಯಾವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಅವ್ಯಕ್ತರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಹರಿ ಕೂಡಿದ್ದಾನೋ, ಅದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ವ್ಯಕ್ತರೂಪಧಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ.
12.353.50
दृष्टौ युवां मया तत्र तस्य देवस्य पार्श्वतः ।
इहैव चागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ॥ १२.३५३.५० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೇವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
12.353.51
को हि नाम भवेत्तस्य तेजसा यशसा श्रिया ।
सदृशस्त्रिषु लोकेषु ऋते धर्मात्मजौ युवाम् ॥ १२.३५३.५१ ॥
ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ ಪುತ್ರರಾದ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾರು ಸಮಾನರಾಗಬಲ್ಲರು?
12.353.52
तेन मे कथितः कृत्स्नो धर्मः क्षेत्रज्ञसंज्ञितः ।
प्रादुर्भावाश्च कथिता भविष्या इह ये यथा ॥ १२.३५३.५२ ॥
ಅವನು ನನಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಇಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಆಗುವ ಅವತಾರಗಳನ್ನೂ ಅವು ಆಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು.
12.353.53
तत्र ये पुरुषाः श्वेताः पञ्चेन्द्रियविवर्जिताः ।
प्रतिबुद्धाश्च ते सर्वे भक्ताश्च पुरुषोत्तमम् ॥ १२.३५३.५३ ॥
ಅಲ್ಲಿರುವ ಬಿಳಿಯ ಪುರುಷರು, ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಲ್ಲದವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತವರು; ಪುರುಷೋತ್ತಮನ ಭಕ್ತರು.
12.353.54
तेऽर्चयन्ति सदा देवं तैः सार्धं रमते च सः ।
प्रियभक्तो हि भगवान्परमात्मा द्विजप्रियः ॥ १२.३५३.५४ ॥
ಅವರು ಸದಾ ಆ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಾನ್ ಪರಮಾತ್ಮನು ದ್ವಿಜರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನು.
12.353.55
रमते सोऽर्च्यमानो हि सदा भागवतप्रियः ।
विश्वभुक्सर्वगो देवो माधवो भक्तवत्सलः ॥ १२.३५३.५५ ॥
ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಸದಾ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಭಾಗವತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ದೇವ ಮಾಧವನು, ಭಕ್ತವತ್ಸಲನು.
12.353.56
स कर्ता कारणं चैव कार्यं चातिबलद्युतिः ।
हेतुश्चाज्ञाविधानं च तत्त्वं चैव महायशाः ॥ १२.३५३.५६ ॥
ಅವನೇ ಕರ್ತೃ, ಕಾರಣ, ಕಾರ್ಯ; ಅತಿಬಲ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನು. ಅವನೇ ಹೇತು, ಆಜ್ಞಾವಿಧಾನ, ತತ್ತ್ವ; ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ.
12.353.57
तपसा योज्य सोत्मानं श्वेतद्वीपात्परं हि यत् ।
तेज इत्यभिविख्यातं स्वयं भासावभासितम् ॥ १२.३५३.५७ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಯೋಜಿಸಿ, ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಿಂದ ಬರುವ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸು 'ತೇಜಸ್' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಭೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದು.
12.353.58
शान्तिः सा त्रिषु लोकेषु विहिता भावितात्मना ।
एतया शुभया बुद्ध्या नैष्ठिकं व्रतमास्थितः ॥ १२.३५३.५८ ॥
ಆ ಶಾಂತಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಈ ಶುಭ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನೈಷ್ಠಿಕ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತವನು.
12.353.59
न तत्र सूर्यस्तपति न सोमोऽभिविराजते ।
न वायुर्वाति देवेशे तपश्चरति दुश्चरम् ॥ १२.३५३.५९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವೇಶನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವಾಗ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ದುಶ್ಚರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.353.60
वेदीमष्टनलोत्सेधां भूमावास्थाय विश्वकृत् ।
एकपादस्थितो देव ऊर्ध्वबाहुरुदङ्भुखः ॥ १२.३५३.६० ॥
ಎಂಟು ನಲ ಎತ್ತರದ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ವಿಶ್ವಕರ್ತನಾದ ದೇವನು ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
12.353.61
साङ्गानावर्तयन्वेदांस्तपस्तेपे सुदुश्चरम् ।
यद्ब्रह्म ऋषयश्चैव स्वयं पशुपतिश्च यत् ॥ १२.३५३.६१ ॥
ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಪಠಿಸುತ್ತ ಋಷಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ, ಸ್ವಯಂ ಪಶುಪತಿಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿದನು.
12.353.62
शेषाश्च विबुधश्रेष्ठा दैत्यदानवराक्षसाः ।
नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः सिद्धा राजर्पयश्च ते ॥ १२.३५३.६२ ॥
ಉಳಿದವರು, ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ನಾಗರು, ಸುಪರ್ಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಅವರೇ.
12.353.63
हव्यं कव्यं च सततं विधियुक्तं प्रयुञ्जते ।
कृत्स्नं तु तस्य देवस्य चरणावुपतिष्ठतः ॥ १२.३५३.६३ ॥
ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಕವ್ಯವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆ ದೇವನ ಪಾದಗಳನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.353.64
याः क्रियाः संप्रयुक्ताश्च एकान्तगतबुद्धिभिः ।
ताः सर्वाः शिरसा देवः प्रतिगृह्णाति वै स्वयं ॥ १२.३५३.६४ ॥
ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ದೇವನು ತಾನೇ ತಲೆಬಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.353.65
न तस्यान्यः प्रियतरः प्रतिबुद्धैर्महात्मभिः ।
विद्यते त्रिषु लोकेषु ततोऽस्यैकान्तिकं गतः ॥ १२.३५३.६५ ॥
ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಅವನಿಗಿಂತ ಪ್ರಿಯನಾದವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅವನ ಏಕಾಂತ ಭಕ್ತರಾದರು.
12.353.66
इह चैवागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ।
एवं मे भगवान्देवः स्वयमाख्यातवान्हरिः ॥ १२.३५३.६६ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು; ಹೀಗೆ ಭಗವಾನ್ ದೇವ ಹರಿ ತಾನೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
12.353.67
आसिष्ये तत्परो भूत्वा युवाभ्यां सह नित्यशः ॥ १२.३५३.६७ ॥
ನಾನು ಅದರಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಿಸುವೆನು.