మహాభారతం · అధ్యాయం 12.353
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.353.1
सौते सुमहदाख्यानं भवता परिकीर्तितम् ।
यच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे विस्मयं परमं गताः ॥ १२.३५३.१ ॥
ఓ సూతా, మీరు అతి మహత్తరమైన ఆఖ్యానాన్ని వివరించారు; దానిని విని మునులందరూ అత్యంత విస్మయం పొందారు.
12.353.2
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
न तथा फलदं सौते नारायणकथा यथा ॥ १२.३५३.२ ॥
ఓ సూతా, అన్ని ఆశ్రమాలను సందర్శించడం, అన్ని తీర్థాలలో స్నానం చేయడం నారాయణ కథ వలె ఫలప్రదం కావు.
12.353.3
पाविताङ्गाः स्म संवृत्ताः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
नारायणाश्रयां पुण्यां सर्वपापप्रमोचनीम् ॥ १२.३५३.३ ॥
ఆది నుండి ఈ కథను విని మా దేహాలు పవిత్రమయ్యాయి; ఇది నారాయణుని ఆశ్రయించిన, పుణ్యప్రదమైన, సర్వ పాపాలను విడిపించే కథ.
12.353.4
दुर्दर्शो भगवान्देवः सर्वलोकनमस्कृतः ।
सब्रह्मकैः सुरैः कृत्स्नैरन्यैश्चैव महर्षिभिः ॥ १२.३५३.४ ॥
చూడ దుర్లభుడైన, సర్వలోకాల నమస్కారాలు అందుకునే భగవంతుడు దేవుడు — బ్రహ్మతో సహా సమస్త దేవతలూ ఇతర మహర్షులూ (ఆయనను నమస్కరిస్తారు).
12.353.5
दृष्टवान्नारदो यत्तु देवं नारायणं हरिम् ।
नूनमेनद्ध्यनुमतं तस्य देवस्य सूतज ॥ १२.३५३.५ ॥
నారదుడు చూసిన దేవుడు నారాయణ హరి — అది ఖచ్చితంగా ఆ దేవుని అనుమతితోనే జరిగింది, ఓ సూతపుత్రా.
12.353.6
यदृष्टवाञ्जगन्नाथमनिरुद्दतनौ स्थितम् ।
यत्प्राद्रवत्पुनर्भूयो नारदो देवसत्तमौ।
नरनारायणौ द्रष्टुं कारणं तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.३५३.६ ॥
నారదుడు అనిరుద్ధుని దేహంలో నిలిచిన జగన్నాథుని చూశాడు; తరువాత ఇద్దరు దేవోత్తములైన నర-నారాయణులను చూడటానికి మళ్లీ పరుగెత్తాడు — ఆ కారణాన్ని నాకు చెప్పండి.
12.353.7
तस्मिन्यज्ञे वर्तमाने राज्ञः पारिक्षितस्य वै ।
कर्मान्तरेषु विधिवद्वर्तमानेषु शौनक ॥ १२.३५३.७ ॥
ఓ శౌనకా! పారిక్షితుని ఆ యజ్ఞం జరుగుతున్నప్పుడు, కర్మల మధ్య విధిప్రకారం అనుష్ఠానాలు సాగుతున్నప్పుడు.
12.353.8
कृष्णद्वैपायनं व्यासमृषिं वेदनिधिं प्रभुम् ।
परिपप्रच्छ राजेन्द्रः पितामहपितामहम् ॥ १२.३५३.८ ॥
రాజుల రాజు కృష్ణద్వైపాయనుడైన వ్యాసుని అడిగాడు — ఆయన ఋషి, వేదనిధి, ప్రభువు, పితామహులకు పితామహుడు.
12.353.9
श्वेतद्वीपान्निवृत्तेन नारदेन सुरर्षिणा ।
ध्यायता भगवद्वाक्यं चेष्टितं किमतः परम् ॥ १२.३५३.९ ॥
శ్వేతద్వీపం నుండి తిరిగివచ్చిన దేవర్షి నారదుడు భగవానుని వాక్యాలను ధ్యానిస్తూ — ఆ తర్వాత ఏం చేశాడు?
12.353.10
बदर्याश्रममागम्य समागम्य च तावृषी ।
कियन्तं कालमवसत्कां कथां पृष्टवांश्च सः ॥ १२.३५३.१० ॥
బదరీ ఆశ్రమానికి చేరి ఆ ఇద్దరు ఋషులను కలిసి, ఎంతకాలం అక్కడ ఉండి, ఏ కథను అడిగాడు?
12.353.11
इदं शतसहस्राद्धि भारताख्यानविस्तरात् ।
आमन्थ्य मतिमन्थेन ज्ञानोदधिमनुत्तमम् ॥ १२.३५३.११ ॥
లక్ష (శ్లోకాల) ఈ విస్తృత భారత-ఆఖ్యానం నుండి, బుద్ధి అనే కవ్వంతో మథించబడిన ఈ అనుత్తమ జ్ఞాన సముద్రం.
12.353.12
नवनीतं यथा दध्नो मलयाच्चन्दनं यथा ।
अरण्यकं च वेदेभ्य ओषधीभ्योऽमृतं यथा।
समुद्धृतमिदं ब्रह्मन्कथामृतमिदं तथा ॥ १२.३५३.१२ ॥
పెరుగు నుండి వెన్న, మలయ పర్వతం నుండి చందనం, వేదాల నుండి ఆరణ్యకం, ఓషధుల నుండి అమృతం తీసినట్లు, ఓ బ్రాహ్మణా, ఈ కథామృతం అలాగే తీయబడింది.
12.353.13
तपोनिधे त्वयोक्तं हि नारायणकथाश्रयम् ।
स ईशो भगवान्देवः सर्वभूतात्मभावनः ॥ १२.३५३.१३ ॥
తపోనిధీ, మీరు నారాయణ కథనే ఆధారంగా చెప్పారు. ఆయనే ఈశుడు, భగవంతుడు, దేవుడు, సర్వభూతాల ఆత్మను భావింపజేసేవాడు.
12.353.14
अहो नारायणं तेजो दुर्दर्शं द्विजसत्तम ।
यत्राविशन्ति कल्पान्ते सर्वे ब्रह्मादयः सुराः ॥ १२.३५३.१४ ॥
ఆహా, నారాయణుని తేజస్సు చూడ శక్యం కానిది, ద్విజశ్రేష్ఠా. కల్పాంతంలో బ్రహ్మాదులైన దేవతలందరూ దానిలో ప్రవేశిస్తారు.
12.353.15
ऋषयश्च सगन्धर्वा यच्च किंचिच्चराचरम् ।
न ततोऽस्ति परं मन्ये पावतं दिवि चेह च ॥ १२.३५३.१५ ॥
ఋషులు, గంధర్వులు, చరాచరమైనది ఏదైనా — దీని కంటే పరమైనది ఏదీ లేదని నేను భావిస్తున్నాను; ఇది స్వర్గంలోనూ ఇక్కడా పవిత్రం చేస్తుంది.
12.353.16
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
न तथा फलदं चापि नारायणकथा यथा ॥ १२.३५३.१६ ॥
అన్ని ఆశ్రమాలకు వెళ్లడం, అన్ని తీర్థాల్లో స్నానం చేయడం కూడా నారాయణ కథ వలె ఫలమిచ్చేవి కావు.
12.353.17
सर्वथा पाविताः स्मेह श्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
हरेर्विश्वेश्वरस्येह सर्वपापप्रणाशनीम् ॥ १२.३५३.१७ ॥
ఇక్కడ మనం పూర్తిగా పవిత్రులమయ్యాం, మొదటి నుండి ఈ కథను విని — విశ్వేశ్వరుడైన హరి గురించిన, సర్వపాపాలను నశింపజేసే కథను.
12.353.18
न चित्रं कृतवांस्तत्र यदार्यो मे धनंजयः ।
वासुदेवसहायो यः प्राप्तवाञ्जयमुत्तमम् ॥ १२.३५३.१८ ॥
అక్కడ ఆయన చేసినది ఆశ్చర్యం కాదు — నా ఆర్యుడైన ధనంజయుడు వాసుదేవుని సహాయంతో ఉత్తమ విజయాన్ని పొందాడు.
12.353.19
न चास्य किंचिदप्राप्यं मन्ये लोकेष्वपि त्रिषु ।
त्रैलोक्यनाथो विष्णुः स यथाऽसीत्साह्यकृत्सखा ॥ १२.३५३.१९ ॥
మూడు లోకాలలోనూ ఆయనకు పొందలేనిది ఏదీ లేదని నేను భావిస్తున్నాను. ఆయన త్రైలోక్యనాథుడైన విష్ణువు, సహాయం చేసే మిత్రుడు.
12.353.20
धन्याश्च सर्व एवासन्ब्रह्मंस्ते मम पूर्वजाः ।
हिताय श्रेयसे चैव येषामासीज्जनार्दनः ॥ १२.३५३.२० ॥
బ్రాహ్మణుడా, నా పూర్వులందరూ ధన్యులు; వారికి జనార్దనుడు హితానికి, శ్రేయస్సుకు నిలిచినవాడు.
12.353.21
तपसाऽप्यथ दुर्दर्शो भगवाँल्लोकपूजितः ।
यं दृष्टवन्तस्ते साक्षाच्छ्रीवत्साङ्कविभूषणम् ॥ १२.३५३.२१ ॥
తపస్సుతో కూడ చూడ దుర్లభుడైన, లోకపూజితుడైన భగవంతుడిని, శ్రీవత్స చిహ్నంతో అలంకృతుడైన ఆయనను వారు ప్రత్యక్షంగా చూశారు.
12.353.22
तेभ्यो धन्यतरश्चैव नारदः परमेष्ठिजः ।
दृष्टवान्यो हरिं देवं नारायणमजं विभुम् ॥ १२.३५३.२२ ॥
వారికంటే మరింత ధన్యుడు పరమేష్ఠి (బ్రహ్మ) నుండి జన్మించిన నారదుడు; అతడు అజుడు, విభుడు, దేవుడు హరి నారాయణుడిని చూశాడు.
12.353.23
न चाल्पतेजसमृषिं वेद्मि नारदमव्ययम् ।
श्वेतद्वीपं समासाद्य येन दृष्टः स्वयं हरिः ॥ १२.३५३.२३ ॥
అల్పతేజుడైన ఋషి నారదుడిని నేను ఎరుగను; అవ్యయుడైన అతడు శ్వేతద్వీపం చేరి స్వయంగా హరిని చూశాడు.
12.353.24
देवप्रसादानुगतं व्यक्तं तत्तस्य दर्शनम् ।
यद्दृष्टवांस्तदा देवमनिरूद्धतनौ स्थितम् ॥ १२.३५३.२४ ॥
దేవుని అనుగ్రహంతో కూడిన ఆ దర్శనం స్పష్టమైనది; అప్పుడు అనిరుద్ధ రూపంలో నిలిచిన దేవుడిని అతడు చూశాడు.
12.353.25
बदरीमाश्रमं यत्तु नारदः प्राद्रवत्पुनः ।
नरनारायणौ द्रष्टुं किं नु तत्कारणं मुने ॥ १२.३५३.२५ ॥
నారదుడు మళ్ళీ బదరీ ఆశ్రమానికి వెళ్ళాడు. నర నారాయణులను దర్శించడానికి దానికి కారణం ఏమిటి, ఓ మునీ?
12.353.26
श्वेतद्वीपान्निवृत्तश्च नारदः परमेष्ठिजः ।
बदरीमाश्रमं प्राप्य समागम्य च तावृषी।
कियन्तं कालमवसत्प्रश्नान्कान्पृष्टवांश्च ह ॥ १२.३५३.२६ ॥
శ్వేతద్వీపం నుండి తిరిగి వచ్చిన పరమేష్ఠి కుమారుడు నారదుడు బదరీ ఆశ్రమాన్ని చేరాడు. ఆ ఇద్దరు ఋషులను కలిసి కొంతకాలం అక్కడ ఉండి, ఏ ప్రశ్నలు అడిగాడో.
12.353.27
श्वेतद्वीपादुपावृत्ते तस्मिन्वा सुमहात्मनि ।
किमब्रूतां महात्मानौ नरनारायणावृषी।
तदेतन्मे यथातत्त्वं सर्वमाख्यातुमर्हसि ॥ १२.३५३.२७ ॥
శ్వేతద్వీపం నుండి ఆ మహాత్ముడు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, మహాత్ములైన నర నారాయణ ఋషులు ఏమన్నారు? అదంతా నాకు యథార్థంగా చెప్పుటకు నీవు అర్హుడవు.
12.353.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशंपायनमन्तिके।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥ १२.३५३.२८ ॥
అతని ఆ మాటను విని, అప్పుడు కృష్ణద్వైపాయనుడు (వ్యాసుడు) సమీపంలో కూర్చున్న శిష్యుడు వైశంపాయనుడికి ఆజ్ఞాపించాడు: నా నుండి నీవు విన్నదంతా ఇతనికి చెప్పు.
12.353.29
गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥ १२.३५३.२९ ॥
గురువు ఆజ్ఞను అర్థం చేసుకొని ఆ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడు అప్పుడు పురాతన ఇతిహాసమంతా వినిపించాడు.
12.353.30
नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे ।
यस्य प्रसादाद्वक्ष्यामि नारायणकथामिमाम् ॥ १२.३५३.३० ॥
ఆ భగవంతుడు, అమిత తేజస్వి అయిన వ్యాసునికి నమస్కారం. ఆయన అనుగ్రహం వలన ఈ నారాయణ కథను నేను చెబుతాను.
12.353.31
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम् ।
निवृत्तो नारदो राजस्तरसा मेरुमागमत्।
हृदयेनोद्वहन्भारं यदुक्तं परमात्मना ॥ १२.३५३.३१ ॥
తెల్లని మహాద్వీపాన్ని చేరి, అక్కడ అవ్యయుడైన హరిని దర్శించి, ఓ రాజా, నారదుడు వేగంగా తిరిగి మేరువుకు వచ్చాడు; పరమాత్మ చెప్పిన ఆ భారాన్ని హృదయంలో మోస్తూ.
12.353.32
पश्चादस्याभवद्राजन्नात्मनः साध्वसं महत् ।
यद्गत्वा दूरमध्वानं क्षेमी पुनरिहागतः ॥ १२.३५३.३२ ॥
ఓ రాజా, ఆ తర్వాత అతనిలో గొప్ప భయం కలిగింది; దూరమైన మార్గాన్ని దాటి క్షేమంగా ఇక్కడికి తిరిగి వచ్చాడు కదా.
12.353.33
मेरोः प्रचक्राम ततः पर्वतं गन्धमादनम् ।
निपपात च खात्तूर्णं विशालां बदरीमनु ॥ १२.३५३.३३ ॥
అప్పుడు అతడు మేరువు నుండి బయలుదేరి గంధమాదన పర్వతానికి వెళ్ళాడు; ఆకాశం నుండి వేగంగా విశాలా బదరి వైపు దిగాడు.
12.353.34
ततः स ददृशे देवौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
तपश्चरन्तौ सुमहदात्मनिष्ठौ महाव्रतौ ॥ १२.३५३.३४ ॥
అప్పుడు అతడు ఇద్దరు పురాతన దేవతలను చూశాడు; వారు ఋషులలో శ్రేష్ఠులు, గొప్ప తపస్సు చేస్తూ, ఆత్మనిష్ఠులై, మహావ్రతధారులు.
12.353.35
तेजसाऽभ्यधिकौ सूर्यात्सर्वलोकविरोचनात् ।
श्रीवत्सलक्षणौ पूज्यौ जटामण्डलधारिणौ ॥ १२.३५३.३५ ॥
వారు సర్వలోకాలను ప్రకాశింపజేసే సూర్యుని కంటే తేజస్సులో అధికులు; శ్రీవత్స లక్షణం కలవారు, పూజ్యులు, జటాజూటం ధరించినవారు.
12.353.36
जालपादभुजौ तौ तु पादयोश्चक्रलक्षणौ ।
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ तथा मुष्कचतुष्किणौ ॥ १२.३५३.३६ ॥
వారి పాదాలు, బాహువులు జాలికలవి; పాదాలపై చక్ర లక్షణాలు; వక్షస్థలం విశాలం, భుజాలు దీర్ఘం; అంతేకాక వారికి నాలుగు ముష్క లక్షణాలు కూడా ఉన్నాయి.
12.353.37
षष्टिदन्तावष्टदंष्ट्रौ मेघौघसदृशस्वनौ ।
स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुभ्रूसुहनुनासिकौ।
आतपत्रेण सदृशे शिरसी देवयोस्तयोः ॥ १२.३५३.३७ ॥
అరవై పళ్ళు, ఎనిమిది కోరలు కలిగిన వారు; మేఘసమూహం వంటి స్వరం కలవారు; అందమైన ముఖాలు, విశాలమైన నుదుటులు, అందమైన కనుబొమ్మలు, గడ్డాలు, ముక్కులు కలవారు; ఆ ఇద్దరు దేవతల తలలు గొడుగుల వలె ఉన్నాయి.
12.353.38
एवं लक्षणसंपन्नौ महापुरुषसंज्ञितौ ।
तौ दृष्ट्वा नारदो हृष्टस्ताभ्यां च प्रतिपूजितः ॥ १२.३५३.३८ ॥
ఇలాంటి లక్షణాలతో కూడినవారు, 'మహాపురుషులు' అని పిలువబడేవారు అయిన ఆ ఇద్దరినీ చూసి నారదుడు సంతోషించాడు; వారు కూడా ఆయనను సత్కరించారు.
12.353.39
स्वागतेनाभिभाष्याथ पृष्टश्चानामयं तथा ।
बभूवान्तर्गतमतिर्निरीक्ष्य पुरुषोत्तमौ ॥ १२.३५३.३९ ॥
స్వాగత వచనాలతో పలకరించి, ఆయన క్షేమాన్ని కూడా అడిగారు. ఆ తర్వాత ఆ ఇద్దరు పురుషోత్తములను చూసి నారదుడు మనసులో లోతైన ఆలోచనలో పడ్డాడు.
12.353.40
सदोगतास्तत्र ये वै सर्वभूतनमस्कृताः ।
श्वेतद्वीपे मया दृष्टास्तादृशावृषिसत्तमौ ॥ १२.३५३.४० ॥
అక్కడ సభలో ఉన్నవారు, సమస్త ప్రాణులచే నమస్కరింపబడేవారు, అలాంటి వారిని నేను శ్వేతద్వీపంలో చూశాను; ఈ ఇద్దరు శ్రేష్ఠ ఋషులూ అలాంటివారే.
12.353.41
इति संचिन्त्य मनसा कृत्वा चाभिप्रदक्षिणाम् ।
स चोपविविशे तत्र पीठे कुशमये शुभे ॥ १२.३५३.४१ ॥
ఇలా మనసులో ఆలోచించి, వారికి ప్రదక్షిణం చేసి, అక్కడ శుభకరమైన దర్భాసనంపై ఆయన కూర్చున్నాడు.
12.353.42
ततस्तौ तपसां वासौ यशसां तेजसामपि ।
ऋषी शमदमोपेतौ कृत्वा पौर्वाह्णिकं विधिम् ॥ १२.३५३.४२ ॥
తర్వాత ఆ ఇద్దరు ఋషులు, తపస్సు, కీర్తి, తేజస్సులకు ఆశ్రయులు, శమదమాలతో కూడినవారు, ఉదయకాల విధిని నిర్వర్తించి—
12.353.43
यश्चान्नारदमव्यग्रौ पाद्यार्ध्याभ्यामथार्चतः ।
पीठयोश्चोपविष्टौ तौ कृतातिथ्याह्निकौ नृपौ ॥ १२.३५३.४३ ॥
నారదుడిని ఏకాగ్రమనస్కులై పాద్యము, అర్ఘ్యముతో పూజించిన ఆ ఇద్దరు రాజులు, అతిథి సత్కారమూ దైనందిన కర్మలూ ముగించి ఆసనాలపై కూర్చున్నారు.
12.353.44
तेषु तत्रोपविष्टेषु स देशोऽभिव्यराजत ।
भ्राज्याहुतिमहाञ्वालैर्यज्ञवाटो यथाऽग्निभिः ॥ १२.३५३.४४ ॥
వారు అక్కడ కూర్చున్నప్పుడు ఆ ప్రదేశం, ఆహుతుల ప్రకాశవంతమైన మహాజ్వాలలతో యజ్ఞవాటిక అగ్నులతో వెలిగిపోయినట్లు ప్రకాశించింది.
12.353.45
अथ नारायणस्तत्र नारदं वाक्यमब्रवीत् ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तं कृतातिथ्यं सुखस्थितम् ॥ १२.३५३.४५ ॥
అప్పుడు అక్కడ నారాయణుడు సుఖంగా కూర్చుని, విశ్రాంతి పొంది, అతిథి సత్కారం పొంది, సుఖంగా ఉన్న నారదునితో ఈ మాట చెప్పాడు.
12.353.46
अपीदानीं स भगवान्परमात्मा सनातनः ।
श्वेतद्वीपे त्वया दृष्ट आवयोः प्रकृतिः परा ॥ १२.३५३.४६ ॥
ఇప్పుడు కూడా ఆ భగవంతుడు పరమాత్ముడు, సనాతనుడు, నీవు శ్వేతద్వీపంలో చూసినవాడు, మనిద్దరికీ పరమ ప్రకృతి.
12.353.47
दृष्टो मे पुरुषः श्रीमान्विश्वरूपधरोऽव्ययः ।
सर्वे लोका हि तत्रस्थास्तथा देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.३५३.४७ ॥
శ్రీమంతుడు, విశ్వరూపధారి, అవ్యయుడైన పురుషుడిని నేను చూశాను; అక్కడ సమస్త లోకాలు, ఋషులతో కూడిన దేవతలు ఉన్నారు.
12.353.48
अद्यापि चैनं पश्यामि युवां पश्यन्सनातनौ ॥ १२.३५३.४८ ॥
ఈ రోజు కూడా నేను ఆయనను చూస్తున్నాను; మిమ్మల్ని ఇద్దరు సనాతనులుగా చూస్తున్నాను.
12.353.49
यैर्लक्षणैरुपेतः स हरिरव्यरक्तरूपधृत् ।
तैर्लक्षणैरुपेतौ हि व्यक्तरूपधरौ युवाम् ॥ १२.३५३.४९ ॥
ఏ లక్షణాలతో అవ్యక్తరూపధారియైన హరి కూడి ఉన్నాడో, ఆ లక్షణాలతోనే మీరిద్దరు వ్యక్తరూపధారులుగా ఉన్నారు.
12.353.50
दृष्टौ युवां मया तत्र तस्य देवस्य पार्श्वतः ।
इहैव चागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ॥ १२.३५३.५० ॥
అక్కడ ఆ దేవుని పార్శ్వంలో నేను మీ ఇద్దరినీ చూశాను; పరమాత్మ పంపగా నేను ఈ రోజు ఇక్కడికే వచ్చాను.
12.353.51
को हि नाम भवेत्तस्य तेजसा यशसा श्रिया ।
सदृशस्त्रिषु लोकेषु ऋते धर्मात्मजौ युवाम् ॥ १२.३५३.५१ ॥
ఆయన తేజస్సులో, యశస్సులో, శ్రీలో మూడు లోకాలలో ధర్మాత్ముని పుత్రులైన మీ ఇద్దరినీ తప్ప ఎవరు సమానులు కాగలరు?
12.353.52
तेन मे कथितः कृत्स्नो धर्मः क्षेत्रज्ञसंज्ञितः ।
प्रादुर्भावाश्च कथिता भविष्या इह ये यथा ॥ १२.३५३.५२ ॥
ఆయన నాకు క్షేత్రజ్ఞుడనే పేరుతో పిలువబడే సమస్త ధర్మాన్ని చెప్పాడు; ఇక్కడ రాబోయే ప్రాదుర్భావాలను కూడా ఎలా జరుగుతాయో అలా చెప్పాడు.
12.353.53
तत्र ये पुरुषाः श्वेताः पञ्चेन्द्रियविवर्जिताः ।
प्रतिबुद्धाश्च ते सर्वे भक्ताश्च पुरुषोत्तमम् ॥ १२.३५३.५३ ॥
అక్కడ ఉన్న తెల్లని పురుషులు, ఐదు ఇంద్రియాలు లేనివారు, అందరూ మేల్కొన్నవారు; పురుషోత్తముని భక్తులు.
12.353.54
तेऽर्चयन्ति सदा देवं तैः सार्धं रमते च सः ।
प्रियभक्तो हि भगवान्परमात्मा द्विजप्रियः ॥ १२.३५३.५४ ॥
వారు ఎల్లప్పుడూ ఆ దేవుణ్ణి పూజిస్తారు; ఆయన వారితో రమిస్తాడు. భక్తప్రియుడైన భగవంతుడైన పరమాత్మ ద్విజులకూ ప్రియుడు.
12.353.55
रमते सोऽर्च्यमानो हि सदा भागवतप्रियः ।
विश्वभुक्सर्वगो देवो माधवो भक्तवत्सलः ॥ १२.३५३.५५ ॥
పూజింపబడినప్పుడు ఆయన సదా ఆనందిస్తాడు; భాగవతులకు ప్రియుడు, విశ్వాన్ని అనుభవించేవాడు, సర్వవ్యాపి అయిన దేవుడు మాధవుడు, భక్తవత్సలుడు.
12.353.56
स कर्ता कारणं चैव कार्यं चातिबलद्युतिः ।
हेतुश्चाज्ञाविधानं च तत्त्वं चैव महायशाः ॥ १२.३५३.५६ ॥
ఆయనే కర్త, కారణమూ, కార్యమూ; అత్యధిక బల తేజస్సు కలవాడు. ఆయనే హేతువు, ఆజ్ఞా విధానం, తత్త్వమూ; మహాయశస్వి.
12.353.57
तपसा योज्य सोत्मानं श्वेतद्वीपात्परं हि यत् ।
तेज इत्यभिविख्यातं स्वयं भासावभासितम् ॥ १२.३५३.५७ ॥
తపస్సుతో తనను యోజించి, శ్వేతద్వీపం నుండి వచ్చే పరమ తేజస్సు 'తేజస్' అని ప్రసిద్ధి; అది తన స్వప్రభతో ప్రకాశించేది.
12.353.58
शान्तिः सा त्रिषु लोकेषु विहिता भावितात्मना ।
एतया शुभया बुद्ध्या नैष्ठिकं व्रतमास्थितः ॥ १२.३५३.५८ ॥
ఆ శాంతి మూడు లోకాలలో పవిత్రాత్మునిచే విధించబడింది; ఈ శుభ బుద్ధితో నైష్ఠిక వ్రతంలో స్థితుడై.
12.353.59
न तत्र सूर्यस्तपति न सोमोऽभिविराजते ।
न वायुर्वाति देवेशे तपश्चरति दुश्चरम् ॥ १२.३५३.५९ ॥
అక్కడ సూర్యుడు తపించడు, చంద్రుడు ప్రకాశించడు; దేవేశుడు తపస్సు చేస్తున్నప్పుడు గాలి వీచదు; ఆయన దుశ్చరమైన తపస్సు చేస్తాడు.
12.353.60
वेदीमष्टनलोत्सेधां भूमावास्थाय विश्वकृत् ।
एकपादस्थितो देव ऊर्ध्वबाहुरुदङ्भुखः ॥ १२.३५३.६० ॥
ఎనిమిది నల ఎత్తున్న వేదికపై నేలపై నిలబడి, విశ్వకర్త అయిన దేవుడు ఒంటికాలిపై నిలిచి, చేతులు పైకెత్తి, ఉత్తర ముఖంగా ఉన్నాడు.
12.353.61
साङ्गानावर्तयन्वेदांस्तपस्तेपे सुदुश्चरम् ।
यद्ब्रह्म ऋषयश्चैव स्वयं पशुपतिश्च यत् ॥ १२.३५३.६१ ॥
అంగాలతో కూడిన వేదాలను పదే పదే పఠిస్తూ ఋషులు అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేశారు; అది బ్రహ్మము, స్వయంగా పశుపతి కూడా అదే చేశాడు.
12.353.62
शेषाश्च विबुधश्रेष्ठा दैत्यदानवराक्षसाः ।
नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः सिद्धा राजर्पयश्च ते ॥ १२.३५३.६२ ॥
మిగిలినవారు, దేవశ్రేష్ఠులు, దైత్యులు, దానవులు, రాక్షసులు, నాగులు, సుపర్ణులు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, రాజర్షులు కూడా వారే.
12.353.63
हव्यं कव्यं च सततं विधियुक्तं प्रयुञ्जते ।
कृत्स्नं तु तस्य देवस्य चरणावुपतिष्ठतः ॥ १२.३५३.६३ ॥
హవ్యాన్ని, కవ్యాన్ని నిత్యం విధి ప్రకారం సమర్పిస్తారు; కానీ పూర్ణంగా ఆ దేవుని పాదాలనే ఆశ్రయిస్తారు.
12.353.64
याः क्रियाः संप्रयुक्ताश्च एकान्तगतबुद्धिभिः ।
ताः सर्वाः शिरसा देवः प्रतिगृह्णाति वै स्वयं ॥ १२.३५३.६४ ॥
ఏకాంత బుద్ధితో చేసే క్రియలన్నింటినీ ఆ దేవుడు స్వయంగా శిరస్సు వంచి స్వీకరిస్తాడు.
12.353.65
न तस्यान्यः प्रियतरः प्रतिबुद्धैर्महात्मभिः ।
विद्यते त्रिषु लोकेषु ततोऽस्यैकान्तिकं गतः ॥ १२.३५३.६५ ॥
మేల్కొన్న మహాత్ములకు ఆయన కంటే ప్రియమైనవాడు మూడు లోకాలలో మరెవరూ లేరు; అందువల్ల వారు ఆయనకు ఏకాంతికులయ్యారు.
12.353.66
इह चैवागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ।
एवं मे भगवान्देवः स्वयमाख्यातवान्हरिः ॥ १२.३५३.६६ ॥
ఈ రోజు నేను ఇక్కడికి వచ్చాను, పరమాత్మ పంపగా; ఈ విధంగా భగవానుడు దేవుడు హరి స్వయంగా నాకు చెప్పాడు.
12.353.67
आसिष्ये तत्परो भूत्वा युवाभ्यां सह नित्यशः ॥ १२.३५३.६७ ॥
నేను దానిపై నిష్ఠతో ఉండి మీ ఇద్దరితో నిత్యం నివసిస్తాను.