มหาภารตะ · อัธยายะ 12.353
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.353.1
सौते सुमहदाख्यानं भवता परिकीर्तितम् ।
यच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे विस्मयं परमं गताः ॥ १२.३५३.१ ॥
โอ สูตะ ท่านได้เล่าอาขยานอันยิ่งใหญ่นี้ เมื่อได้ฟังแล้ว มุนีทั้งปวงก็เกิดความอัศจรรย์อย่างยิ่ง
12.353.2
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
न तथा फलदं सौते नारायणकथा यथा ॥ १२.३५३.२ ॥
โอ สูตะ การไปเยือนอาศรมทั้งปวงและการอาบน้ำในท่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง ไม่ให้ผลเท่ากับเรื่องราวของพระนารายณ์
12.353.3
पाविताङ्गाः स्म संवृत्ताः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
नारायणाश्रयां पुण्यां सर्वपापप्रमोचनीम् ॥ १२.३५३.३ ॥
เมื่อได้ฟังเรื่องนี้ตั้งแต่ต้น ร่างกายของพวกเราก็บริสุทธิ์ขึ้น เรื่องนี้มีพระนารายณ์เป็นที่พึ่ง ศักดิ์สิทธิ์ และพ้นจากบาปทั้งปวง
12.353.4
दुर्दर्शो भगवान्देवः सर्वलोकनमस्कृतः ।
सब्रह्मकैः सुरैः कृत्स्नैरन्यैश्चैव महर्षिभिः ॥ १२.३५३.४ ॥
พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภคะ ยากที่จะเห็นได้ ทรงเป็นที่นอบน้อมของโลกทั้งปวง พร้อมด้วยพระพรหม เทพทั้งปวง และมหาฤๅษีอื่นๆ
12.353.5
दृष्टवान्नारदो यत्तु देवं नारायणं हरिम् ।
नूनमेनद्ध्यनुमतं तस्य देवस्य सूतज ॥ १२.३५३.५ ॥
ที่นารทฤๅษีได้เห็นพระเทพเจ้านารายณ์ผู้เป็นหริ โอ บุตรแห่งสูตะ สิ่งนี้คงได้รับความเห็นชอบจากพระเทพเจ้าองค์นั้นแน่แท้
12.353.6
यदृष्टवाञ्जगन्नाथमनिरुद्दतनौ स्थितम् ।
यत्प्राद्रवत्पुनर्भूयो नारदो देवसत्तमौ।
नरनारायणौ द्रष्टुं कारणं तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.३५३.६ ॥
นารทฤๅษีได้เห็นพระผู้เป็นเจ้าแห่งโลกประทับอยู่ในร่างของอนิรุทธ์ แล้ววิ่งไปอีกเพื่อจะเห็นเทพผู้ประเสริฐสองพระองค์คือนระและนารายณ์ ขอท่านจงบอกเหตุผลของเรื่องนี้แก่ข้าพเจ้า
12.353.7
तस्मिन्यज्ञे वर्तमाने राज्ञः पारिक्षितस्य वै ।
कर्मान्तरेषु विधिवद्वर्तमानेषु शौनक ॥ १२.३५३.७ ॥
โอ ศौनกะ ขณะที่พิธียัญของพระราชาบุตรแห่งปาริกษิตกำลังดำเนินอยู่ และกรรมพิธีต่างๆ ระหว่างพิธีกำลังถูกประกอบตามวิธีที่กำหนด
12.353.8
कृष्णद्वैपायनं व्यासमृषिं वेदनिधिं प्रभुम् ।
परिपप्रच्छ राजेन्द्रः पितामहपितामहम् ॥ १२.३५३.८ ॥
พระราชาผู้เป็นราชาแห่งราชาทรงสอบถามพระกฤษณไทวปายนะ คือฤๅษีวยาสผู้เป็นขุมคลังแห่งพระเวท ผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นปู่ของปู่ทั้งหลาย
12.353.9
श्वेतद्वीपान्निवृत्तेन नारदेन सुरर्षिणा ।
ध्यायता भगवद्वाक्यं चेष्टितं किमतः परम् ॥ १२.३५३.९ ॥
นารทะ เทพฤๅษี กลับมาจากศเวตทวีปพลางครุ่นคิดถึงพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้า หลังจากนั้นท่านทำอะไรต่อไปอีกเล่า
12.353.10
बदर्याश्रममागम्य समागम्य च तावृषी ।
कियन्तं कालमवसत्कां कथां पृष्टवांश्च सः ॥ १२.३५३.१० ॥
เมื่อท่านไปถึงอาศรมพทรี และได้พบกับฤๅษีทั้งสองนั้นแล้ว ท่านพำนักอยู่นานเพียงใด และได้ถามถึงเรื่องราวใดบ้าง
12.353.11
इदं शतसहस्राद्धि भारताख्यानविस्तरात् ।
आमन्थ्य मतिमन्थेन ज्ञानोदधिमनुत्तमम् ॥ १२.३५३.११ ॥
จากมหากาพย์ภารตะอันกว้างใหญ่ซึ่งมีหนึ่งแสนโศลกนี้ มหาสมุทรแห่งความรู้อันไม่มีใดเทียบได้นี้ ถูกกวนออกมาด้วยไม้กวนแห่งปัญญา
12.353.12
नवनीतं यथा दध्नो मलयाच्चन्दनं यथा ।
अरण्यकं च वेदेभ्य ओषधीभ्योऽमृतं यथा।
समुद्धृतमिदं ब्रह्मन्कथामृतमिदं तथा ॥ १२.३५३.१२ ॥
ดังเนยที่ได้จากนม จันทน์หอมที่ได้จากภูเขามลัย อรัณยกะที่ได้จากพระเวท และน้ำอมฤตที่ได้จากสมุนไพร โอ พราหมณ์ อมฤตแห่งเรื่องเล่านี้ก็ถูกดึงออกมาฉันนั้น
12.353.13
तपोनिधे त्वयोक्तं हि नारायणकथाश्रयम् ।
स ईशो भगवान्देवः सर्वभूतात्मभावनः ॥ १२.३५३.१३ ॥
โอ ขุมทรัพย์แห่งตบะ ท่านได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้วอย่างแน่นอน ซึ่งตั้งอยู่บนเรื่องราวของพระนารายณ์ พระองค์คือพระผู้เป็นเจ้า พระเทพเจ้าผู้ทรงพระภคะ ผู้ให้กำเนิดอาตมันของสรรพสัตว์
12.353.14
अहो नारायणं तेजो दुर्दर्शं द्विजसत्तम ।
यत्राविशन्ति कल्पान्ते सर्वे ब्रह्मादयः सुराः ॥ १२.३५३.१४ ॥
ช่างน่าอัศจรรย์ รัศมีของพระนารายณ์ยากที่จะเห็นได้ โอ ผู้ประเสริฐแห่งทวิชาติ ที่ซึ่งเทพทั้งปวงมีพระพรหมเป็นต้นย่อมรวมเข้าไปในเมื่อสิ้นกัลป์
12.353.15
ऋषयश्च सगन्धर्वा यच्च किंचिच्चराचरम् ।
न ततोऽस्ति परं मन्ये पावतं दिवि चेह च ॥ १२.३५३.१५ ॥
ฤๅษีและคันธรรพ์ และสิ่งใดก็ตามที่เคลื่อนไหวหรือไม่เคลื่อนไหว ข้าพเจ้าคิดว่าไม่มีสิ่งใดสูงกว่านี้ที่ชำระให้บริสุทธิ์ทั้งบนสวรรค์และที่นี่
12.353.16
सर्वाश्रमाभिगमनं सर्वतीर्थावगाहनम् ।
न तथा फलदं चापि नारायणकथा यथा ॥ १२.३५३.१६ ॥
การไปเยือนอาศรมทั้งปวงและการอาบน้ำในท่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง ไม่ให้ผลเท่ากับเรื่องราวของพระนารายณ์ฉันนั้น
12.353.17
सर्वथा पाविताः स्मेह श्रुत्वेमामादितः कथाम् ।
हरेर्विश्वेश्वरस्येह सर्वपापप्रणाशनीम् ॥ १२.३५३.१७ ॥
ที่นี่พวกเราได้บริสุทธิ์โดยสมบูรณ์ เมื่อได้ฟังเรื่องนี้ตั้งแต่ต้น เรื่องของพระหริ ผู้เป็นเจ้าแห่งจักรวาล ซึ่งทำลายบาปทั้งปวง
12.353.18
न चित्रं कृतवांस्तत्र यदार्यो मे धनंजयः ।
वासुदेवसहायो यः प्राप्तवाञ्जयमुत्तमम् ॥ १२.३५३.१८ ॥
ไม่น่าแปลกใจในสิ่งที่ท่านได้กระทำที่นั่น คือธนัญชัยผู้เป็นอารยะของข้าพเจ้า ซึ่งมีวาสุเทพเป็นผู้ช่วย ได้รับชัยชนะอันสูงสุด
12.353.19
न चास्य किंचिदप्राप्यं मन्ये लोकेष्वपि त्रिषु ।
त्रैलोक्यनाथो विष्णुः स यथाऽसीत्साह्यकृत्सखा ॥ १२.३५३.१९ ॥
ข้าพเจ้าคิดว่าไม่มีสิ่งใดที่เขาจะบรรลุไม่ได้ แม้ในโลกทั้งสามนี้ พระองค์คือวิษณุ ผู้เป็นเจ้าแห่งไตรโลก ผู้ทรงเป็นสหายผู้ช่วยเหลือ
12.353.20
धन्याश्च सर्व एवासन्ब्रह्मंस्ते मम पूर्वजाः ।
हिताय श्रेयसे चैव येषामासीज्जनार्दनः ॥ १२.३५३.२० ॥
โอ พราหมณ์ บรรพบุรุษทั้งปวงของข้าพเจ้าล้วนเป็นผู้มีบุญ ผู้ที่พระชนารทนะทรงเป็นแหล่งกำเนิดแห่งประโยชน์และความเป็นมงคล
12.353.21
तपसाऽप्यथ दुर्दर्शो भगवाँल्लोकपूजितः ।
यं दृष्टवन्तस्ते साक्षाच्छ्रीवत्साङ्कविभूषणम् ॥ १२.३५३.२१ ॥
ผู้เป็นพระเจ้าผู้ทรงสิริ ผู้ยากจะเห็นแม้ด้วยการบำเพ็ญตบะ ผู้ที่โลกทั้งหลายบูชา ผู้ประดับด้วยเครื่องหมายศรีวัตส ผู้ที่พวกเขาได้เห็นต่อหน้าด้วยตา
12.353.22
तेभ्यो धन्यतरश्चैव नारदः परमेष्ठिजः ।
दृष्टवान्यो हरिं देवं नारायणमजं विभुम् ॥ १२.३५३.२२ ॥
ยิ่งกว่าพวกเขาเหล่านั้นอีก นารทะผู้เกิดจากปรเมษฐิน เป็นผู้มีบุญยิ่งกว่า เพราะได้เห็นพระเจ้าหริ คือพระนารายณ์ ผู้ไม่เกิดและทรงอำนาจแผ่ไปทั่ว
12.353.23
न चाल्पतेजसमृषिं वेद्मि नारदमव्ययम् ।
श्वेतद्वीपं समासाद्य येन दृष्टः स्वयं हरिः ॥ १२.३५३.२३ ॥
เราไม่เห็นว่าฤๅษีนารทะผู้ไม่มีวันเสื่อมนั้นมีรัศมีน้อย เพราะเมื่อไปถึงเกาะขาว พระหริก็ได้ทรงปรากฏให้ท่านเห็นด้วยพระองค์เอง
12.353.24
देवप्रसादानुगतं व्यक्तं तत्तस्य दर्शनम् ।
यद्दृष्टवांस्तदा देवमनिरूद्धतनौ स्थितम् ॥ १२.३५३.२४ ॥
การเห็นนั้นประกอบด้วยพระกรุณาของพระเจ้า ชัดแจ้งยิ่งนัก เมื่อท่านได้เห็นพระเจ้าประทับอยู่ในพระกายของอนิรุทธ
12.353.25
बदरीमाश्रमं यत्तु नारदः प्राद्रवत्पुनः ।
नरनारायणौ द्रष्टुं किं नु तत्कारणं मुने ॥ १२.३५३.२५ ॥
นารทะได้กลับไปยังอาศรมพทรีอีกครั้ง โอ้มุนี เหตุใดเล่าท่านจึงไปเพื่อเฝ้าดูนระและนารายณ์
12.353.26
श्वेतद्वीपान्निवृत्तश्च नारदः परमेष्ठिजः ।
बदरीमाश्रमं प्राप्य समागम्य च तावृषी।
कियन्तं कालमवसत्प्रश्नान्कान्पृष्टवांश्च ह ॥ १२.३५३.२६ ॥
นารทะ บุตรแห่งปรเมษฐิน กลับมาจากเกาะขาว ไปถึงอาศรมพทรี พบกับฤๅษีทั้งสองแล้ว อยู่ที่นั้นเป็นเวลาหนึ่ง และถามปัญหาบางข้อ
12.353.27
श्वेतद्वीपादुपावृत्ते तस्मिन्वा सुमहात्मनि ।
किमब्रूतां महात्मानौ नरनारायणावृषी।
तदेतन्मे यथातत्त्वं सर्वमाख्यातुमर्हसि ॥ १२.३५३.२७ ॥
เมื่อท่านผู้ยิ่งใหญ่นั้นกลับมาจากเกาะขาวแล้ว ฤๅษีนระและนารายณ์ผู้ยิ่งใหญ่ได้กล่าวอะไรไว้ ขอท่านโปรดเล่าให้ข้าพเจ้าฟังทั้งหมดตามที่เป็นจริง
12.353.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
शशास शिष्यमासीनं वैशंपायनमन्तिके।
तदस्मै सर्वमाचक्ष्व यन्मत्तः श्रुतवानसि ॥ १२.३५३.२८ ॥
เมื่อกฤษณะทไวปายนะ (วยาสะ) ได้ฟังคำของเขาแล้ว ก็สั่งสอนศิษย์ของตน ไววัมปายนะ ผู้นั่งอยู่ใกล้ว่า จงเล่าทุกสิ่งที่เจ้าได้ฟังจากเราให้เขาฟังเถิด
12.353.29
गुरोर्वचनमाज्ञाय स तु विप्रर्षभस्तदा ।
आचचक्षे ततः सर्वमितिहासं पुरातनम् ॥ १२.३५३.२९ ॥
ไววัมปายนะ ผู้ประเสริฐในหมู่พราหมณ์ เข้าใจคำสั่งของอาจารย์แล้ว จึงเริ่มเล่าประวัติศาสตร์โบราณทั้งหมด
12.353.30
नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे ।
यस्य प्रसादाद्वक्ष्यामि नारायणकथामिमाम् ॥ १२.३५३.३० ॥
ขอนอบน้อมแด่วยาสะผู้ทรงพระภาคนั้น ผู้มีเดชไม่มีประมาณ ด้วยพระกรุณาของท่าน ข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องนารายณ์นี้
12.353.31
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम् ।
निवृत्तो नारदो राजस्तरसा मेरुमागमत्।
हृदयेनोद्वहन्भारं यदुक्तं परमात्मना ॥ १२.३५३.३१ ॥
พระราชาผู้เจริญ นารทะไปถึงมหาทวีปขาว และได้เห็นพระหริผู้ไม่มีวันเสื่อม แล้วจึงรีบกลับมาถึงเขาเมรุ โดยแบกภาระที่ปรมาตมันได้ตรัสไว้ไว้ในใจ
12.353.32
पश्चादस्याभवद्राजन्नात्मनः साध्वसं महत् ।
यद्गत्वा दूरमध्वानं क्षेमी पुनरिहागतः ॥ १२.३५३.३२ ॥
ภายหลัง โอ้พระราชา ความหวาดหวั่นและความไม่สงบอย่างใหญ่หลวงได้บังเกิดขึ้นในตัวท่าน เพราะท่านได้เดินทางไกลมาเช่นนั้น แล้วกลับมาถึงที่นี่โดยปลอดภัย
12.353.33
मेरोः प्रचक्राम ततः पर्वतं गन्धमादनम् ।
निपपात च खात्तूर्णं विशालां बदरीमनु ॥ १२.३५३.३३ ॥
จากนั้นท่านจึงออกจากเขาเมรุ มุ่งไปยังภูเขาคันธมาทนะ แล้วจากท้องฟ้าก็ลงมาอย่างรวดเร็วสู่วิศาลาพทรี
12.353.34
ततः स ददृशे देवौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
तपश्चरन्तौ सुमहदात्मनिष्ठौ महाव्रतौ ॥ १२.३५३.३४ ॥
แล้วท่านก็เห็นเทพสองพระองค์ ผู้เก่าแก่และเป็นยอดของฤๅษี กำลังบำเพ็ญตบะยิ่งใหญ่ มั่นคงในอาตมัน ทรงถือวัตรอันยิ่งใหญ่
12.353.35
तेजसाऽभ्यधिकौ सूर्यात्सर्वलोकविरोचनात् ।
श्रीवत्सलक्षणौ पूज्यौ जटामण्डलधारिणौ ॥ १२.३५३.३५ ॥
ทั้งสองมีรัศมียิ่งกว่าพระอาทิตย์ซึ่งส่องสว่างทุกโลก ทรงมีเครื่องหมายศรีวัตส เป็นที่เคารพบูชา และทรงมีมวยผมเป็นวงกลม
12.353.36
जालपादभुजौ तौ तु पादयोश्चक्रलक्षणौ ।
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ तथा मुष्कचतुष्किणौ ॥ १२.३५३.३६ ॥
พระบาทและพระหัตถ์ของทั้งสองมีพังผืดคล้ายตาข่าย ฝ่าพระบาททั้งสองมีเครื่องหมายจักร พระอุระกว้าง พระพาหายาว และมีเครื่องหมายสี่ประการที่อัณฑะ
12.353.37
षष्टिदन्तावष्टदंष्ट्रौ मेघौघसदृशस्वनौ ।
स्वास्यौ पृथुललाटौ च सुभ्रूसुहनुनासिकौ।
आतपत्रेण सदृशे शिरसी देवयोस्तयोः ॥ १२.३५३.३७ ॥
ทั้งสองมีฟันหกสิบซี่และเขี้ยวแปดซี่ มีเสียงคล้ายกลุ่มเมฆ มีพระพักตร์งดงาม หน้าผากกว้าง คิ้วงาม คาง และจมูกงาม ศีรษะของเทพทั้งสองพระองค์เหมือนร่มกันแดด
12.353.38
एवं लक्षणसंपन्नौ महापुरुषसंज्ञितौ ।
तौ दृष्ट्वा नारदो हृष्टस्ताभ्यां च प्रतिपूजितः ॥ १२.३५३.३८ ॥
นารทะเห็นทั้งสองผู้ประกอบด้วยลักษณะเช่นนั้น ผู้ได้รับนามว่ามหาบุรุษ ก็มีใจยินดี และทั้งสองก็ตอบแทนการบูชาท่าน
12.353.39
स्वागतेनाभिभाष्याथ पृष्टश्चानामयं तथा ।
बभूवान्तर्गतमतिर्निरीक्ष्य पुरुषोत्तमौ ॥ १२.३५३.३९ ॥
ทั้งสองกล่าวต้อนรับด้วยถ้อยคำอันเป็นมงคล และถามถึงความสุขสบายของท่าน ขณะนั้นนารทะเพ่งมองบุรุษอันประเสริฐทั้งสอง จิตก็จดจ่ออยู่กับความคิดภายในตน
12.353.40
सदोगतास्तत्र ये वै सर्वभूतनमस्कृताः ।
श्वेतद्वीपे मया दृष्टास्तादृशावृषिसत्तमौ ॥ १२.३५३.४० ॥
ผู้ที่อยู่ในที่ประชุมนั้น ซึ่งสรรพสัตว์ต่างนอบน้อม ข้าพเจ้าเคยเห็นเช่นนั้นที่เกาะขาว ฤๅษีทั้งสองผู้ประเสริฐก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
12.353.41
इति संचिन्त्य मनसा कृत्वा चाभिप्रदक्षिणाम् ।
स चोपविविशे तत्र पीठे कुशमये शुभे ॥ १२.३५३.४१ ॥
เมื่อคิดดังนี้ในใจแล้ว และเดินประทักษิณต่อทั้งสองพระองค์ ท่านจึงนั่งลง ณ ที่นั้น บนอาสนะอันเป็นมงคลทำด้วยหญ้ากุศะ
12.353.42
ततस्तौ तपसां वासौ यशसां तेजसामपि ।
ऋषी शमदमोपेतौ कृत्वा पौर्वाह्णिकं विधिम् ॥ १२.३५३.४२ ॥
ครั้นนั้น ฤๅษีทั้งสองผู้เป็นที่อยู่แห่งตบะ ยศ และรัศมี ประกอบด้วยความสงบและการข่มใจ เมื่อประกอบพิธีในช่วงเช้าแล้ว
12.353.43
यश्चान्नारदमव्यग्रौ पाद्यार्ध्याभ्यामथार्चतः ।
पीठयोश्चोपविष्टौ तौ कृतातिथ्याह्निकौ नृपौ ॥ १२.३५३.४३ ॥
ส่วนกษัตริย์ทั้งสองพระองค์ผู้ได้ต้อนรับพระนารทด้วยน้ำล้างพระบาทและอรฆ์ด้วยความไม่ฟุ้งซ่าน ทั้งสองประทับนั่งบนอาสนะ เสร็จสิ้นการต้อนรับแขกและกิจประจำวันแล้ว
12.353.44
तेषु तत्रोपविष्टेषु स देशोऽभिव्यराजत ।
भ्राज्याहुतिमहाञ्वालैर्यज्ञवाटो यथाऽग्निभिः ॥ १२.३५३.४४ ॥
เมื่อทั้งสองประทับนั่งอยู่ที่นั่น สถานที่นั้นก็รุ่งเรืองขึ้น เหมือนลานพิธียัชญ์ที่มีไฟลุกโชน ด้วยเปลวใหญ่สว่างของเครื่องบูชาที่หลั่งลงในกองไฟ
12.353.45
अथ नारायणस्तत्र नारदं वाक्यमब्रवीत् ।
सुखोपविष्टं विश्रान्तं कृतातिथ्यं सुखस्थितम् ॥ १२.३५३.४५ ॥
ครั้นนั้น พระนารายณ์ตรัสถ้อยคำนี้ต่อพระนารทที่นั่น ผู้ประทับนั่งอย่างสบาย พักผ่อนแล้ว ได้รับการต้อนรับแล้ว และอยู่อย่างเป็นสุข
12.353.46
अपीदानीं स भगवान्परमात्मा सनातनः ।
श्वेतद्वीपे त्वया दृष्ट आवयोः प्रकृतिः परा ॥ १२.३५३.४६ ॥
แม้บัดนี้ พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นอาตมันสูงสุดและนิรันดร ที่ท่านได้เห็นบนเกาะศเวตทวีป คือปรกฤติอันสูงสุดของเราทั้งสอง
12.353.47
दृष्टो मे पुरुषः श्रीमान्विश्वरूपधरोऽव्ययः ।
सर्वे लोका हि तत्रस्थास्तथा देवाः सहर्षिभिः ॥ १२.३५३.४७ ॥
เราได้เห็นบุรุษผู้รุ่งเรืองและไม่เสื่อมสูญ ผู้ทรงรูปจักรวาล ณ ที่นั้นมีโลกทั้งปวงดำรงอยู่ และเทวดาพร้อมด้วยฤๅษีก็เช่นกัน
12.353.48
अद्यापि चैनं पश्यामि युवां पश्यन्सनातनौ ॥ १२.३५३.४८ ॥
แม้วันนี้เราก็ยังเห็นพระองค์ และเมื่อเห็นท่านทั้งสองผู้เป็นนิรันดร
12.353.49
यैर्लक्षणैरुपेतः स हरिरव्यरक्तरूपधृत् ।
तैर्लक्षणैरुपेतौ हि व्यक्तरूपधरौ युवाम् ॥ १२.३५३.४९ ॥
พระหริผู้ทรงประกอบด้วยลักษณะเหล่าใด ผู้ทรงรูปที่ไม่ปรากฏ ท่านทั้งสองก็ประกอบด้วยลักษณะเหล่านั้นเช่นกัน ท่านทั้งสองทรงรูปที่ปรากฏ และประกอบด้วยลักษณะเดียวกันนั้น
12.353.50
दृष्टौ युवां मया तत्र तस्य देवस्य पार्श्वतः ।
इहैव चागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ॥ १२.३५३.५० ॥
เราได้เห็นท่านทั้งสองที่นั่น เคียงข้างเทวดาพระองค์นั้น และวันนี้เราก็มาที่นี่ ถูกส่งมาโดยพระปรมาตมัน
12.353.51
को हि नाम भवेत्तस्य तेजसा यशसा श्रिया ।
सदृशस्त्रिषु लोकेषु ऋते धर्मात्मजौ युवाम् ॥ १२.३५३.५१ ॥
ใครเล่าในสามโลกจะเทียบเคียงพระองค์ได้ในด้านเดช ยศ และสิริ นอกจากท่านทั้งสองผู้เป็นบุตรของผู้ทรงธรรม
12.353.52
तेन मे कथितः कृत्स्नो धर्मः क्षेत्रज्ञसंज्ञितः ।
प्रादुर्भावाश्च कथिता भविष्या इह ये यथा ॥ १२.३५३.५२ ॥
พระองค์ได้ทรงประกาศแก่เรา ธรรมทั้งหมดที่เรียกว่าเกษตรัชญะ และการปรากฏในอนาคตตามที่จะเกิดขึ้นที่นี่
12.353.53
तत्र ये पुरुषाः श्वेताः पञ्चेन्द्रियविवर्जिताः ।
प्रतिबुद्धाश्च ते सर्वे भक्ताश्च पुरुषोत्तमम् ॥ १२.३५३.५३ ॥
ที่นั่น บุรุษผู้ขาวบริสุทธิ์ผู้ปราศจากอินทรีย์ห้า ทั้งหมดตื่นรู้แล้วและอุทิศตนต่อปุรุโษตตมะ
12.353.54
तेऽर्चयन्ति सदा देवं तैः सार्धं रमते च सः ।
प्रियभक्तो हि भगवान्परमात्मा द्विजप्रियः ॥ १२.३५३.५४ ॥
พวกเขาบูชาเทวดาอยู่เสมอ และพระองค์ก็ทรงยินดีกับพวกเขา เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระปรมาตมัน ทรงรักผู้อุทิศตน และทรงรักผู้เกิดสองครั้ง
12.353.55
रमते सोऽर्च्यमानो हि सदा भागवतप्रियः ।
विश्वभुक्सर्वगो देवो माधवो भक्तवत्सलः ॥ १२.३५३.५५ ॥
พระองค์ทรงยินดีเมื่อได้รับการบูชา ทรงรักผู้อุทิศตนต่อพระภควัต คือเทวดามาธวะ ผู้เสวยจักรวาล ทรงอยู่ทั่วทุกแห่ง และทรงเมตตาต่อผู้ภักดีของพระองค์
12.353.56
स कर्ता कारणं चैव कार्यं चातिबलद्युतिः ।
हेतुश्चाज्ञाविधानं च तत्त्वं चैव महायशाः ॥ १२.३५३.५६ ॥
พระองค์ทรงเป็นผู้กระทำ เหตุ และผล ผู้มีพลังและรัศมีอันยิ่งใหญ่ ทรงเป็นเหตุผล เป็นการบัญชาคำสั่ง และเป็นสัจธรรมนั่นเอง ข้าแต่ผู้มีนามยิ่งใหญ่
12.353.57
तपसा योज्य सोत्मानं श्वेतद्वीपात्परं हि यत् ।
तेज इत्यभिविख्यातं स्वयं भासावभासितम् ॥ १२.३५३.५७ ॥
ผู้ที่ประสานตนเข้ากับพระองค์ด้วยตบะ รัศมีอันสูงสุดจากเกาะศเวตทวีป เป็นที่รู้จักกันในนามว่าเตชัส ซึ่งส่องแสงด้วยแสงของตนเอง
12.353.58
शान्तिः सा त्रिषु लोकेषु विहिता भावितात्मना ।
एतया शुभया बुद्ध्या नैष्ठिकं व्रतमास्थितः ॥ १२.३५३.५८ ॥
ความสงบนั้นได้รับการกำหนดไว้ในสามโลก โดยผู้มีจิตบริสุทธิ์ ด้วยปัญญาอันเป็นมงคลนี้ ผู้ตั้งมั่นในวัตรอันมั่นคง
12.353.59
न तत्र सूर्यस्तपति न सोमोऽभिविराजते ।
न वायुर्वाति देवेशे तपश्चरति दुश्चरम् ॥ १२.३५३.५९ ॥
ที่นั่นดวงอาทิตย์ไม่แผดเผา และดวงจันทร์ก็ไม่ส่องแสง ลมไม่พัดในที่ซึ่งพระผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดาทรงบำเพ็ญตบะอันยากจะกระทำ
12.353.60
वेदीमष्टनलोत्सेधां भूमावास्थाय विश्वकृत् ।
एकपादस्थितो देव ऊर्ध्वबाहुरुदङ्भुखः ॥ १२.३५३.६० ॥
พระผู้สร้างจักรวาล ทรงยืนบนแท่นบูชาสูงแปดนละบนพื้นดิน ทรงยืนด้วยขาข้างเดียว พระพาหาชูขึ้น หันพระพักตร์ไปทางทิศเหนือ
12.353.61
साङ्गानावर्तयन्वेदांस्तपस्तेपे सुदुश्चरम् ।
यद्ब्रह्म ऋषयश्चैव स्वयं पशुपतिश्च यत् ॥ १२.३५३.६१ ॥
ฤๅษีทั้งหลายสวดพระเวทซ้ำแล้วซ้ำอีกพร้อมทั้งองค์ประกอบของเวท และบำเพ็ญตบะอันยากยิ่ง ตบะที่เป็นพรหมัน และที่พระปศุบดีเองทรงบำเพ็ญ
12.353.62
शेषाश्च विबुधश्रेष्ठा दैत्यदानवराक्षसाः ।
नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः सिद्धा राजर्पयश्च ते ॥ १२.३५३.६२ ॥
ส่วนที่เหลือ คือเทพผู้ประเสริฐ ไทตยะ ทานพ และรากษส นาคะ สุบรรณ คนธรรพ์ สิทธะ และราชฤษี ก็เช่นเดียวกัน
12.353.63
हव्यं कव्यं च सततं विधियुक्तं प्रयुञ्जते ।
कृत्स्नं तु तस्य देवस्य चरणावुपतिष्ठतः ॥ १२.३५३.६३ ॥
พวกเขาถวายหวยยะและกวยยะอยู่เป็นนิตย์ ประกอบตามวิธีที่กำหนด แต่ทั้งหมดนั้นเข้าพึ่งพระบาทของเทพองค์นั้นโดยสิ้นเชิง
12.353.64
याः क्रियाः संप्रयुक्ताश्च एकान्तगतबुद्धिभिः ।
ताः सर्वाः शिरसा देवः प्रतिगृह्णाति वै स्वयं ॥ १२.३५३.६४ ॥
บรรดากิริยาพิธีทั้งปวงที่ผู้มีใจจดจ่ออยู่กับจุดหมายเดียวประกอบขึ้น เทพองค์นั้นทรงรับไว้ทั้งหมดด้วยพระเศียรเอง
12.353.65
न तस्यान्यः प्रियतरः प्रतिबुद्धैर्महात्मभिः ।
विद्यते त्रिषु लोकेषु ततोऽस्यैकान्तिकं गतः ॥ १२.३५३.६५ ॥
สำหรับผู้มีปัญญาตื่นรู้และมหาตมะ ไม่มีผู้ใดเป็นที่รักของพระองค์ยิ่งกว่าในสามโลก เพราะเหตุนั้นพวกเขาจึงได้เข้าถึงพระองค์โดยมุ่งมั่นอย่างเดียว
12.353.66
इह चैवागतोऽस्म्यद्य विसृष्टः परमात्मना ।
एवं मे भगवान्देवः स्वयमाख्यातवान्हरिः ॥ १२.३५३.६६ ॥
วันนี้ข้าพเจ้ามาถึงที่นี่ โดยถูกส่งมาจากปรมาตมัน พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระคุณ คือพระหริ ได้ตรัสแก่ข้าพเจ้าด้วยพระองค์เองเช่นนี้
12.353.67
आसिष्ये तत्परो भूत्वा युवाभ्यां सह नित्यशः ॥ १२.३५३.६७ ॥
ข้าพเจ้าจะอยู่กับท่านทั้งสองเสมอไป โดยมุ่งมั่นในสิ่งนั้น