Mahābhārata · Adhyāya 12.354
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.354.1
धन्योस्यनुगृहीतोसि यत्ते दृष्टः स्वयंप्रभुः ।
न हि तं दृष्टवान्कश्चित्पद्मयोनिरपि स्वयम् ॥ १२.३५४.१ ॥
Eres bendito y favorecido, pues el Señor autoexistente se te ha manifestado. Ni siquiera Brahmā, nacido del loto, lo ha visto así por sí mismo.
12.354.2
अव्यक्तयोनिर्भगवान्दुर्दर्शः पुरुषोत्तमः ।
नारदैतद्धि नौ सत्यं वचनं समुदाहृतम् ॥ १२.३५४.२ ॥
El Señor de origen no manifestado, la Persona suprema, es difícil de ver. Nārada, esta palabra nuestra que hemos pronunciado es verdadera.
12.354.3
नास्य भक्तात्प्रियतरो लोके कश्चन विद्यते ।
ततः स्वयं दर्शितवान्स्वमात्मानं द्विजोत्तम ॥ १२.३५४.३ ॥
En el mundo no hay nadie más querido para él que su devoto. Por eso él mismo se ha mostrado a sí mismo, oh mejor de los dvija.
12.354.4
तपो हि तप्यतस्तस्य यत्स्थानं परमात्मनः ।
न तत्संप्राप्नुते कश्चिदृते ह्यावां द्वितोत्तम ॥ १२.३५४.४ ॥
Ni siquiera quien practica austeridades alcanza aquel estado del Ser Supremo, salvo nosotros dos, oh mejor de los dvija.
12.354.5
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद्द्युतिः ।
स्थानस्य सा भवेत्तस्य स्वयं तेन विराजता ॥ १२.३५४.५ ॥
Ese resplandor que es el brillo entero de mil soles, ese es el resplandor de aquel lugar, que brilla por sí mismo gracias a él.
12.354.6
तस्मादुत्तिष्ठते विप्र देवाद्विश्वभुवः पतेः ।
क्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते ॥ १२.३५४.६ ॥
Por eso, oh brahmín, surge del dios, señor de la existencia del mundo. Oh mejor de los pacientes, es por la paciencia que la tierra se sostiene.
12.354.7
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतहिताद्रसः ।
आपो हि तेन युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.३५४.७ ॥
De aquel dios, bienestar de todos los seres, surge el rasa. Por él se unen las aguas y alcanzan la fluidez.
12.354.8
तस्मादेव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम् ।
येन संयुज्यते सूर्यस्ततो लोके विराजते ॥ १२.३५४.८ ॥
De ese mismo dios surgió el resplandor, cuya naturaleza es forma y cualidad. Por él se une el sol, y así brilla en el mundo.
12.354.9
तस्माद्देवात्समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात् ।
येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान्विवात्यसौ ॥ १२.३५४.९ ॥
De aquel dios, el mejor de los seres, surgió el tacto. Por él se une el viento, y así sopla por los mundos.
12.354.10
तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात्प्रभोः ।
आकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम् ॥ १२.३५४.१० ॥
Y de aquel señor de todos los mundos surge el sonido. Por él se une el espacio, y así permanece sin límites.
12.354.11
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतगतं मनः ।
चन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः ॥ १२.३५४.११ ॥
Y de aquel dios, que habita en todos los seres, surge la mente. Por ella se une la luna, que porta la cualidad de la luz.
12.354.12
सद्भूतोत्पादकं नाम तत्स्थानं वेदसंज्ञितम् ।
विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान्हव्यकव्यभुक् ॥ १२.३५४.१२ ॥
Aquel lugar, que produce los seres verdaderos y se llama Veda, es donde el Señor habita con el conocimiento como compañero, el que come las ofrendas y las libaciones.
12.354.13
ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताः ।
तेषां वै क्षेममध्वानं गच्छतां द्विजसत्तम ॥ १२.३५४.१३ ॥
Para quienes en el mundo están libres de mancha y de mérito y demérito, oh mejor de los nacidos dos veces, el camino que recorren es ciertamente un camino de seguridad.
12.354.14
सर्वलोके तमोहन्ता आदित्यो द्वारमुच्यते ।
ज्वालामाली महातेजा येनेदं धार्यते जगत् ॥ १२.३५४.१४ ॥
En todo el mundo el sol, destructor de la oscuridad, es llamado la puerta; el de la guirnalda de llamas, de gran esplendor, por quien este mundo es sostenido.
12.354.15
आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित्क्वचित् ।
परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१५ ॥
Con todos sus cuerpos quemados por el sol, no son vistos por nadie en ninguna parte; convertidos en átomos, entran en aquel dios.
12.354.16
तस्मादपि च निर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताः ।
मनोभूतास्ततो भूत्वा प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१६ ॥
Liberados también de aquello, permanecen en el cuerpo de Aniruddha; luego, convertidos en mente, entran en Pradyumna.
12.354.17
प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं ततः ।
विशन्ति विप्रप्रवराः साङ्ख्या भागवतैः सह ॥ १२.३५४.१७ ॥
Liberados también de Pradyumna, entran luego en Saṅkarṣaṇa, que es el alma viviente; oh primeros de los brahmanes, los seguidores del Sāṅkhya junto con los Bhāgavatas.
12.354.18
ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञ्जसा ।
प्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम्।
सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ १२.३५४.१८ ॥
Luego, libres de los tres guṇas, entran directamente en el Ser supremo, oh mejor de los nacidos dos veces, el conocedor del campo cuya naturaleza está más allá de las cualidades. Sabe que Vāsudeva, morada de todo, es en verdad el conocedor del campo.
12.354.19
समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाः ।
एकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ १२.३५४.१९ ॥
Aquellos cuyas mentes están recogidas, que son disciplinados y han dominado sus sentidos, alcanzada la devoción exclusiva, entran en Vāsudeva.
12.354.20
आवामपि च धर्मस्य गुहे जातौ द्विजोत्तम ।
रम्यां विशालामाश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ १२.३५४.२० ॥
También nosotros dos nacimos en la cueva del dharma, lo mejor de los dos veces nacidos. Habiendo buscado un lugar agradable y vasto, hemos emprendido una austeridad severa.
12.354.21
ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः ।
भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यथो द्विज ॥ १२.३५४.२१ ॥
En cuanto a las manifestaciones de ese mismo dios, queridas de los dioses, que habitarán en los tres mundos, que haya bienestar para ellas, oh nacido dos veces.
12.354.22
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम ।
आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यगनुत्तमम् ॥ १२.३५४.२२ ॥
Unidos a nuestra propia regla, como antes, lo mejor de los dos veces nacidos, nosotros dos hemos emprendido correctamente el voto de la penitencia kṛcchra completa, que es suprema.
12.354.23
स्वार्थेन विधिना युक्तः सर्वकृच्छ्रव्रते स्थितः ।
आवाभ्यामपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन ॥ १२.३५४.२३ ॥
Establecido en el voto de la penitencia kṛcchra completa, unido a la regla por tu propio propósito, también tú, oh tesoro de austeridad, fuiste visto por nosotros dos en la Isla Blanca.
12.354.24
समागतो भगवता संकल्पं कृतवांस्तथा ।
सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १२.३५४.२४ ॥
Habiéndose reunido con el Bienaventurado, también formuló el propósito; todo en los tres mundos, con lo móvil y lo inmóvil, nos es conocido a ambos.
12.354.25
यद्भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम् ।
सर्वं स ते कथितवान्देवदेवो महामुने ॥ १२.३५४.२५ ॥
Todo lo que sucederá, lo que ha sucedido o lo que sucede, lo bueno y lo malo, todo ello te lo ha contado el dios de los dioses, oh gran sabio.
12.354.26
एतच्छ्रुत्वा तयोर्वाक्यं तपस्युग्रे च वर्ततोः ।
नारदः प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणपरायणः ॥ १२.३५४.२६ ॥
Habiendo oído estas palabras de aquellos dos, que estaban entregados a una austeridad feroz, Nārada, con las palmas juntas, se volvió devoto de Nārāyaṇa.
12.354.27
जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान्बहून् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ १२.३५४.२७ ॥
En el ermitaño de Nara y Nārāyaṇa recitó, según la regla, muchos mantras relativos a Nārāyaṇa, durante mil años divinos.
12.354.28
अवसत्स महातेजा नारदो भगवानृषिः ।
तावेवाभ्यर्चयन्देवौ नरनारायणौ च तौ ॥ १२.३५४.२८ ॥
El gran sabio Nārada, bienaventurado y de gran resplandor, habitó allí, adorando a aquellos dos dioses, Nara y Nārāyaṇa.