Mahābhārata · Adhyāya 12.354
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.354.1
धन्योस्यनुगृहीतोसि यत्ते दृष्टः स्वयंप्रभुः ।
न हि तं दृष्टवान्कश्चित्पद्मयोनिरपि स्वयम् ॥ १२.३५४.१ ॥
És abençoado e favorecido, pois o Senhor autoexistente se te revelou. Nem mesmo Brahmā, nascido do lótus, o viu assim por si mesmo.
12.354.2
अव्यक्तयोनिर्भगवान्दुर्दर्शः पुरुषोत्तमः ।
नारदैतद्धि नौ सत्यं वचनं समुदाहृतम् ॥ १२.३५४.२ ॥
O Senhor de origem não manifesta, a Pessoa suprema, é difícil de ver. Nārada, esta palavra que proferimos é verdadeira.
12.354.3
नास्य भक्तात्प्रियतरो लोके कश्चन विद्यते ।
ततः स्वयं दर्शितवान्स्वमात्मानं द्विजोत्तम ॥ १२.३५४.३ ॥
No mundo não há ninguém mais querido para ele do que seu devoto. Por isso ele mesmo se revelou, ó melhor dos duas vezes nascidos.
12.354.4
तपो हि तप्यतस्तस्य यत्स्थानं परमात्मनः ।
न तत्संप्राप्नुते कश्चिदृते ह्यावां द्वितोत्तम ॥ १२.३५४.४ ॥
Nem mesmo quem pratica austeridades alcança aquele estado do Eu supremo, exceto nós dois, ó melhor dos duas vezes nascidos.
12.354.5
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद्द्युतिः ।
स्थानस्य सा भवेत्तस्य स्वयं तेन विराजता ॥ १२.३५४.५ ॥
Aquele esplendor que é o brilho total de mil sóis, esse é o brilho daquele lugar, que resplandece por si mesmo por meio dele.
12.354.6
तस्मादुत्तिष्ठते विप्र देवाद्विश्वभुवः पतेः ।
क्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते ॥ १२.३५४.६ ॥
Portanto, ó brâmane, ela surge do deus, senhor da existência do mundo. Ó melhor dos pacientes, é pela paciência que a terra se sustenta.
12.354.7
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतहिताद्रसः ।
आपो हि तेन युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.३५४.७ ॥
Daquele deus, bem-estar de todos os seres, surge o rasa. Por ele as águas se unem e alcançam a fluidez.
12.354.8
तस्मादेव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम् ।
येन संयुज्यते सूर्यस्ततो लोके विराजते ॥ १२.३५४.८ ॥
Daquele mesmo deus surgiu o esplendor, cuja natureza é forma e qualidade. Por ele o sol se une e assim brilha no mundo.
12.354.9
तस्माद्देवात्समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात् ।
येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान्विवात्यसौ ॥ १२.३५४.९ ॥
Daquele deus, o melhor dos seres, surgiu o tato. Por ele o vento se une, e assim sopra pelos mundos.
12.354.10
तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात्प्रभोः ।
आकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम् ॥ १२.३५४.१० ॥
E daquele senhor poderoso de todos os mundos surge o som. Por ele o espaço se une, e assim permanece sem envoltório.
12.354.11
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतगतं मनः ।
चन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः ॥ १२.३५४.११ ॥
E daquele deus, que habita em todos os seres, surge a mente. Por ela se une a lua, que porta a qualidade da luz.
12.354.12
सद्भूतोत्पादकं नाम तत्स्थानं वेदसंज्ञितम् ।
विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान्हव्यकव्यभुक् ॥ १२.३५४.१२ ॥
Aquele lugar, que produz os seres verdadeiros e se chama Veda, é onde o Senhor habita com o conhecimento como companheiro, o que come as oferendas e as libações.
12.354.13
ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताः ।
तेषां वै क्षेममध्वानं गच्छतां द्विजसत्तम ॥ १२.३५४.१३ ॥
Para aqueles que no mundo são sem mácula e livres do mérito e do demérito, ó melhor dos duas vezes nascidos, o caminho que trilham é certamente um caminho de segurança.
12.354.14
सर्वलोके तमोहन्ता आदित्यो द्वारमुच्यते ।
ज्वालामाली महातेजा येनेदं धार्यते जगत् ॥ १२.३५४.१४ ॥
No mundo inteiro, o sol, destruidor das trevas, é chamado de porta; aquele de guirlanda de chamas, de grande esplendor, por quem este mundo é sustentado.
12.354.15
आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित्क्वचित् ।
परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१५ ॥
Com todo o corpo queimado pelo sol, não são vistos por ninguém em lugar algum; tornados átomos, entram naquele deus.
12.354.16
तस्मादपि च निर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताः ।
मनोभूतास्ततो भूत्वा प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१६ ॥
Libertados também daquilo, permanecem no corpo de Aniruddha; depois, tornados mente, entram em Pradyumna.
12.354.17
प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं ततः ।
विशन्ति विप्रप्रवराः साङ्ख्या भागवतैः सह ॥ १२.३५४.१७ ॥
Libertados também de Pradyumna, entram então em Saṅkarṣaṇa, que é o eu vivente; ó melhores dos brâmanes, os seguidores do Sāṅkhya junto com os Bhāgavatas.
12.354.18
ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञ्जसा ।
प्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम्।
सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ १२.३५४.१८ ॥
Então, libertos dos três guṇas, entram diretamente no Eu supremo, ó melhor dos duas vezes nascidos, o conhecedor do campo cuja natureza está além das qualidades. Sabe que Vāsudeva, morada de tudo, é em verdade o conhecedor do campo.
12.354.19
समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाः ।
एकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ १२.३५४.१९ ॥
Aqueles cujas mentes estão recolhidas, que são contidos e dominaram os sentidos, alcançando a devoção exclusiva, entram em Vāsudeva.
12.354.20
आवामपि च धर्मस्य गुहे जातौ द्विजोत्तम ।
रम्यां विशालामाश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ १२.३५४.२० ॥
Nós dois também nascemos na caverna do dharma, ó melhor dos duas vezes nascidos. Tendo buscado um lugar agradável e vasto, empreendemos uma austeridade severa.
12.354.21
ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः ।
भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यथो द्विज ॥ १२.३५४.२१ ॥
Quanto às manifestações desse mesmo deus, queridas dos deuses, que habitarão nos três mundos, que haja bem-estar para elas, ó duas vezes nascido.
12.354.22
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम ।
आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यगनुत्तमम् ॥ १२.३५४.२२ ॥
Unidos à nossa própria regra, como antes, ó melhor dos duas vezes nascidos, nós dois empreendemos corretamente o voto da penitência kṛcchra completa, que é suprema.
12.354.23
स्वार्थेन विधिना युक्तः सर्वकृच्छ्रव्रते स्थितः ।
आवाभ्यामपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन ॥ १२.३५४.२३ ॥
Estabelecido no voto da penitência kṛcchra completa, unido à regra para o teu próprio propósito, também tu, ó tesouro de austeridade, foste visto por nós dois na Ilha Branca.
12.354.24
समागतो भगवता संकल्पं कृतवांस्तथा ।
सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १२.३५४.२४ ॥
Tendo-se reunido com o Bem-aventurado, formou também a resolução; tudo nos três mundos, o móvel e o imóvel, nos é conhecido a ambos.
12.354.25
यद्भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम् ।
सर्वं स ते कथितवान्देवदेवो महामुने ॥ १२.३५४.२५ ॥
Tudo o que acontecerá, o que aconteceu ou o que está acontecendo, o bem e o mal, tudo isso o deus dos deuses te contou, ó grande sábio.
12.354.26
एतच्छ्रुत्वा तयोर्वाक्यं तपस्युग्रे च वर्ततोः ।
नारदः प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणपरायणः ॥ १२.३५४.२६ ॥
Tendo ouvido estas palavras daqueles dois, que se entregavam a uma austeridade feroz, Nārada, com as palmas unidas, tornou-se devoto de Nārāyaṇa.
12.354.27
जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान्बहून् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ १२.३५४.२७ ॥
No eremitério de Nara e Nārāyaṇa, recitou, conforme a regra, muitos mantras relativos a Nārāyaṇa, durante mil anos divinos.
12.354.28
अवसत्स महातेजा नारदो भगवानृषिः ।
तावेवाभ्यर्चयन्देवौ नरनारायणौ च तौ ॥ १२.३५४.२८ ॥
O sábio Nārada, bem-aventurado e de grande esplendor, habitou ali, adorando aqueles dois deuses, Nara e Nārāyaṇa.