മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.354
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.354.1
धन्योस्यनुगृहीतोसि यत्ते दृष्टः स्वयंप्रभुः ।
न हि तं दृष्टवान्कश्चित्पद्मयोनिरपि स्वयम् ॥ १२.३५४.१ ॥
നീ ധന്യനും അനുഗ്രഹീതനുമാണ്, കാരണം സ്വയംപ്രഭുവായ ഭഗവാൻ നിനക്ക് ദർശനം നൽകി. പദ്മയോനിയായ ബ്രഹ്മാവുപോലും സ്വയം അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടില്ല.
12.354.2
अव्यक्तयोनिर्भगवान्दुर्दर्शः पुरुषोत्तमः ।
नारदैतद्धि नौ सत्यं वचनं समुदाहृतम् ॥ १२.३५४.२ ॥
അവ്യക്തയോനിയായ ഭഗവാൻ പുരുഷോത്തമൻ കാണാൻ ദുർലഭനാണ്. നാരദാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് സത്യമാണ്.
12.354.3
नास्य भक्तात्प्रियतरो लोके कश्चन विद्यते ।
ततः स्वयं दर्शितवान्स्वमात्मानं द्विजोत्तम ॥ १२.३५४.३ ॥
ലോകത്തിൽ അവന് ഭക്തനെക്കാൾ പ്രിയനായി ആരുമില്ല. അതിനാൽ അദ്ദേഹം സ്വയം തന്റെ ആത്മസ്വരൂപം കാണിച്ചു, ദ്വിജോത്തമാ.
12.354.4
तपो हि तप्यतस्तस्य यत्स्थानं परमात्मनः ।
न तत्संप्राप्नुते कश्चिदृते ह्यावां द्वितोत्तम ॥ १२.३५४.४ ॥
തപസ്സു ചെയ്യുന്നവൻപോലും പരമാത്മാവിന്റെ ആ സ്ഥാനം നേടുന്നില്ല; ഞങ്ങൾ ഇരുവരെയല്ലാതെ ആരും നേടുന്നില്ല, ദ്വിജോത്തമാ.
12.354.5
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद्द्युतिः ।
स्थानस्य सा भवेत्तस्य स्वयं तेन विराजता ॥ १२.३५४.५ ॥
ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ സമസ്ത പ്രകാശമുണ്ടോ, അതാണ് ആ സ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രകാശം; അത് അവനാൽ സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നു.
12.354.6
तस्मादुत्तिष्ठते विप्र देवाद्विश्वभुवः पतेः ।
क्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते ॥ १२.३५४.६ ॥
അതിനാൽ, വിപ്രാ, വിശ്വഭുവിന്റെ പതിയായ ദേവനിൽനിന്ന് അത് ഉയരുന്നു. ക്ഷമാശീലരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ക്ഷമയാൽത്തന്നെ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നു.
12.354.7
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतहिताद्रसः ।
आपो हि तेन युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.३५४.७ ॥
സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ഹിതനായ ആ ദേവനിൽ നിന്ന് രസം ഉദിക്കുന്നു. അതിനാൽ ജലങ്ങൾ ചേരുന്നു; ദ്രവത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
12.354.8
तस्मादेव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम् ।
येन संयुज्यते सूर्यस्ततो लोके विराजते ॥ १२.३५४.८ ॥
അവനിൽ നിന്നുതന്നെ രൂപഗുണാത്മകമായ തേജസ്സ് ഉദിച്ചു. അതിനോടു സൂര്യൻ ചേരുന്നു; അതിനാൽ ലോകത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
12.354.9
तस्माद्देवात्समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात् ।
येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान्विवात्यसौ ॥ १२.३५४.९ ॥
ആ പുരുഷോത്തമനിൽ നിന്ന് സ്പർശം ഉദിച്ചു. അതിനോടു വായു ചേരുന്നു; അതിനാൽ അവൻ ലോകങ്ങളിൽ വീശുന്നു.
12.354.10
तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात्प्रभोः ।
आकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम् ॥ १२.३५४.१० ॥
സർവലോകേശ്വരനായ ആ പ്രഭുവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം ഉദിക്കുന്നു. അതിനോടു ആകാശം ചേരുന്നു; അതിനാൽ അത് മറയില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.
12.354.11
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतगतं मनः ।
चन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः ॥ १२.३५४.११ ॥
സർവഭൂതങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവനിൽ നിന്ന് മനസ്സ് ഉദിക്കുന്നു. അതിനോടു ചന്ദ്രൻ ചേരുന്നു; അവൻ പ്രകാശഗുണം ധരിക്കുന്നു.
12.354.12
सद्भूतोत्पादकं नाम तत्स्थानं वेदसंज्ञितम् ।
विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान्हव्यकव्यभुक् ॥ १२.३५४.१२ ॥
സത്യഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും വേദം എന്ന് പേരുള്ളതുമായ ആ സ്ഥാനം; അവിടെ വിദ്യയോടൊപ്പം ഭഗവാൻ വസിക്കുന്നു, അവൻ ഹവ്യവും കവ്യവും ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ.
12.354.13
ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताः ।
तेषां वै क्षेममध्वानं गच्छतां द्विजसत्तम ॥ १२.३५४.१३ ॥
ലോകത്തിൽ നിഷ്കളങ്കരായി പുണ്യപാപങ്ങളില്ലാതെ കഴിയുന്നവർക്ക്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അവർ നടക്കുന്ന മാർഗം തീർച്ചയായും ക്ഷേമകരമാണ്.
12.354.14
सर्वलोके तमोहन्ता आदित्यो द्वारमुच्यते ।
ज्वालामाली महातेजा येनेदं धार्यते जगत् ॥ १२.३५४.१४ ॥
ലോകമാകെ അന്ധകാരം നശിപ്പിക്കുന്ന ആദിത്യൻ ദ്വാരമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ജ്വാലാമാല ധരിച്ച മഹാതേജസ്വിയായ അവനാൽ ഈ ജഗത്ത് താങ്ങപ്പെടുന്നു.
12.354.15
आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित्क्वचित् ।
परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१५ ॥
ആദിത്യനാൽ സർവാംഗങ്ങളും ദഹിച്ചവർ, ആരാലും എവിടെയും കാണപ്പെടാത്തവർ; പരമാണുരൂപരായി അവർ ആ ദേവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
12.354.16
तस्मादपि च निर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताः ।
मनोभूतास्ततो भूत्वा प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१६ ॥
അതിൽനിന്നും മോചിതരായവർ അനിരുദ്ധന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്ഥിതരാകുന്നു; പിന്നെ മനസ്സായിത്തീർന്ന് പ്രദ്യുമ്നനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
12.354.17
प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं ततः ।
विशन्ति विप्रप्रवराः साङ्ख्या भागवतैः सह ॥ १२.३५४.१७ ॥
പ്രദ്യുമ്നനിൽനിന്നും മോചിതരായി, പിന്നെ ജീവനായ സങ്കർഷണനിൽ അവർ പ്രവേശിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, സാംഖ്യരും ഭാഗവതരും ഒരുമിച്ച്.
12.354.18
ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञ्जसा ।
प्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम्।
सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ १२.३५४.१८ ॥
പിന്നെ ത്രിഗുണരഹിതരായ അവർ നേരിട്ട് പരമാത്മാവിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നിർഗുണസ്വരൂപനായ ക്ഷേത്രജ്ഞനിൽ. സർവാശ്രയനായ വാസുദേവനെ തത്ത്വത്തിൽ ക്ഷേത്രജ്ഞനായി അറിയുക.
12.354.19
समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाः ।
एकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ १२.३५४.१९ ॥
മനസ്സ് സമാഹിതമായവരും, നിയമനിഷ്ഠയുള്ളവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചവരും, ഏകാന്തഭാവം പ്രാപിച്ചവരുമായ അവർ വാസുദേവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
12.354.20
आवामपि च धर्मस्य गुहे जातौ द्विजोत्तम ।
रम्यां विशालामाश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ १२.३५४.२० ॥
ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ധർമ്മത്തിന്റെ ഗുഹയിൽ ജനിച്ചവരാണ്, ദ്വിജോത്തമാ. മനോഹരവും വിശാലവുമായ സ്ഥലം ആശ്രയിച്ച് കഠിനതപസ്സ് ഞങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
12.354.21
ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः ।
भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यथो द्विज ॥ १२.३५४.२१ ॥
ആ ദേവന്റെ പ്രാദുർഭാവങ്ങളായി വരുന്ന, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയരായ, ത്രിലോകങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. ഓ ദ്വിജാ.
12.354.22
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम ।
आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यगनुत्तमम् ॥ १२.३५४.२२ ॥
സ്വന്തം വിധിയോടെ യുക്തരായി, മുമ്പത്തെപ്പോലെ, ദ്വിജോത്തമാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും സർവ-കൃച്ഛ്രവ്രതം ശരിയായി അനുഷ്ഠിച്ചു; അത് ഉത്തമം.
12.354.23
स्वार्थेन विधिना युक्तः सर्वकृच्छ्रव्रते स्थितः ।
आवाभ्यामपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन ॥ १२.३५४.२३ ॥
സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിനായി വിധിയോടെ യുക്തനായി സർവ-കൃച്ഛ്രവ്രതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നിന്നെ, തപോധനാ, ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ശ്വേതദ്വീപിൽ കണ്ടു.
12.354.24
समागतो भगवता संकल्पं कृतवांस्तथा ।
सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १२.३५४.२४ ॥
ഭഗവാനോടൊപ്പം സമാഗമിച്ച്, അങ്ങനെതന്നെ സങ്കൽപ്പം ചെയ്തു; ത്രിലോകങ്ങളിലെ ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ സർവവും ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം.
12.354.25
यद्भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम् ।
सर्वं स ते कथितवान्देवदेवो महामुने ॥ १२.३५४.२५ ॥
സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതും, സംഭവിച്ചതും, സംഭവിക്കുന്നതും, ശുഭവും അശുഭവുമായ എല്ലാം ദേവദേവൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞു, മഹാമുനേ.
12.354.26
एतच्छ्रुत्वा तयोर्वाक्यं तपस्युग्रे च वर्ततोः ।
नारदः प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणपरायणः ॥ १२.३५४.२६ ॥
കഠിനതപസ്സിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ഇരുവരുടെയും ഈ വാക്കു കേട്ട്, നാരദൻ കൈകൂപ്പി നാരായണപരായണനായി.
12.354.27
जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान्बहून् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ १२.३५४.२७ ॥
നര-നാരായണന്മാരുടെ ആശ്രമത്തിൽ വിധിപ്രകാരം നാരായണസംബന്ധമായ പല മന്ത്രങ്ങളും അവൻ ജപിച്ചു, തീർച്ചയായും ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷം.
12.354.28
अवसत्स महातेजा नारदो भगवानृषिः ।
तावेवाभ्यर्चयन्देवौ नरनारायणौ च तौ ॥ १२.३५४.२८ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ ഭഗവാൻ ഋഷി നാരദൻ അവിടെ വസിച്ചു, ആ രണ്ടു ദേവന്മാരായ നരനെയും നാരായണനെയും തന്നെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട്.