ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.354
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.354.1
धन्योस्यनुगृहीतोसि यत्ते दृष्टः स्वयंप्रभुः ।
न हि तं दृष्टवान्कश्चित्पद्मयोनिरपि स्वयम् ॥ १२.३५४.१ ॥
ତୁମେ ଧନ୍ୟ, ଅନୁଗୃହୀତ; କାରଣ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ପଦ୍ମଯୋନି (ବ୍ରହ୍ମା) ମଧ୍ୟ ନିଜେ ସେମିତି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ନାହାଁନ୍ତି।
12.354.2
अव्यक्तयोनिर्भगवान्दुर्दर्शः पुरुषोत्तमः ।
नारदैतद्धि नौ सत्यं वचनं समुदाहृतम् ॥ १२.३५४.२ ॥
ଅବ୍ୟକ୍ତ ଯୋନି ଭଗବାନ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ। ହେ ନାରଦ, ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଏହି କଥା ସତ୍ୟ।
12.354.3
नास्य भक्तात्प्रियतरो लोके कश्चन विद्यते ।
ततः स्वयं दर्शितवान्स्वमात्मानं द्विजोत्तम ॥ १२.३५४.३ ॥
ଜଗତରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କେହି ନାହାଁନ୍ତି। ତେଣୁ ସେ ନିଜେ ନିଜର ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାଇଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
12.354.4
तपो हि तप्यतस्तस्य यत्स्थानं परमात्मनः ।
न तत्संप्राप्नुते कश्चिदृते ह्यावां द्वितोत्तम ॥ १२.३५४.४ ॥
ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସେ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ କେହି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
12.354.5
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद्द्युतिः ।
स्थानस्य सा भवेत्तस्य स्वयं तेन विराजता ॥ १२.३५४.५ ॥
ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦ୍ୟୁତି ଯାହା, ତାହା ସେହି ସ୍ଥାନର ଦ୍ୟୁତି; ତାହା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୟଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।
12.354.6
तस्मादुत्तिष्ठते विप्र देवाद्विश्वभुवः पतेः ।
क्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते ॥ १२.३५४.६ ॥
ଅତଏବ, ହେ ବିପ୍ର, ବିଶ୍ୱଭୁଙ୍କ ପତି ଦେବଙ୍କଠାରୁ ତାହା ଉଠେ। କ୍ଷମାବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ଷମାଦ୍ୱାରା ହିଁ ପୃଥିବୀ ଧାରଣ ହୁଏ।
12.354.7
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतहिताद्रसः ।
आपो हि तेन युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.३५४.७ ॥
ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ହିତକାରୀ ସେହି ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ରସ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତାହା ଦ୍ୱାରା ଜଳସମୂହ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଦ୍ରବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
12.354.8
तस्मादेव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम् ।
येन संयुज्यते सूर्यस्ततो लोके विराजते ॥ १२.३५४.८ ॥
ତାଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ରୂପ ଓ ଗୁଣାତ୍ମକ ତେଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତାହା ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ଲୋକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
12.354.9
तस्माद्देवात्समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात् ।
येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान्विवात्यसौ ॥ १२.३५४.९ ॥
ସେହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ସ୍ପର୍ଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତାହା ସହିତ ବାୟୁ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ଲୋକସମୂହରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
12.354.10
तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात्प्रभोः ।
आकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम् ॥ १२.३५४.१० ॥
ସର୍ବଲୋକେଶ୍ୱର ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତାହା ସହିତ ଆକାଶ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ; ତେଣୁ ତାହା ଆବୃତ ନ ହୋଇ ସ୍ଥିତ ରହେ।
12.354.11
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतगतं मनः ।
चन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः ॥ १२.३५४.११ ॥
ସର୍ବଭୂତରେ ଅବସ୍ଥିତ ସେହି ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ମନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତାହା ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ର ଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଯିଏ ପ୍ରକାଶଗୁଣ ଧାରଣ କରେ।
12.354.12
सद्भूतोत्पादकं नाम तत्स्थानं वेदसंज्ञितम् ।
विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान्हव्यकव्यभुक् ॥ १२.३५४.१२ ॥
ସତ୍ୟ ଭୂତମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦକ, ବେଦ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ସେହି ସ୍ଥାନ; ସେଠାରେ ବିଦ୍ୟା ସହିତ ଭଗବାନ ବାସ କରନ୍ତି, ଯିଏ ହବ୍ୟ ଓ କବ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
12.354.13
ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताः ।
तेषां वै क्षेममध्वानं गच्छतां द्विजसत्तम ॥ १२.३५४.१३ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଜଗତରେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ-ପାପରହିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କର ଗମନ କରୁଥିବା ପଥ ନିଶ୍ଚୟ କଲ୍ୟାଣକାରୀ।
12.354.14
सर्वलोके तमोहन्ता आदित्यो द्वारमुच्यते ।
ज्वालामाली महातेजा येनेदं धार्यते जगत् ॥ १२.३५४.१४ ॥
ସମଗ୍ର ଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ନାଶକାରୀ ଆଦିତ୍ୟ ଦ୍ୱାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଜ୍ୱାଳାମାଳା ଧାରଣକାରୀ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ଧାରଣ ହୁଏ।
12.354.15
आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित्क्वचित् ।
परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१५ ॥
ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଛି, ସେମାନେ କାହାରିକୁ କେଉଁଠାରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ପରମାଣୁରୂପ ହୋଇ ସେମାନେ ସେହି ଦେବତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
12.354.16
तस्मादपि च निर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताः ।
मनोभूतास्ततो भूत्वा प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१६ ॥
ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କ ଶରୀରରେ ସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି; ପରେ ମନରୂପ ହୋଇ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
12.354.17
प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं ततः ।
विशन्ति विप्रप्रवराः साङ्ख्या भागवतैः सह ॥ १२.३५४.१७ ॥
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରେ ଜୀବରୂପୀ ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କଠାରେ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ହେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ସାଙ୍ଖ୍ୟମାନେ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ସହିତ।
12.354.18
ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञ्जसा ।
प्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम्।
सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ १२.३५४.१८ ॥
ତାପରେ ତ୍ରିଗୁଣହୀନ ସେମାନେ ସିଧାସଳଖ ପରମାତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିର୍ଗୁଣ ସ୍ୱରୂପ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କଠାରେ। ସର୍ବାଶ୍ରୟ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ତତ୍ତ୍ୱତଃ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ବୋଲି ଜାଣ।
12.354.19
समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाः ।
एकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ १२.३५४.१९ ॥
ଯାହାଙ୍କ ମନ ସମାହିତ, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମନିଷ୍ଠ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂଯମୀ, ଏକାନ୍ତଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ, ସେମାନେ ବାସୁଦେବଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
12.354.20
आवामपि च धर्मस्य गुहे जातौ द्विजोत्तम ।
रम्यां विशालामाश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ १२.३५४.२० ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଆମେ ଦୁହେଁ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମର ଗୁହାରେ ଜନ୍ମିଛୁ। ରମଣୀୟ ଓ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆମେ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ।
12.354.21
ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः ।
भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यथो द्विज ॥ १२.३५४.२१ ॥
ସେହି ଦେବଙ୍କ ଯେଉଁ ଅବତାର ହେବେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ତ୍ରିଲୋକରେ ସ୍ଥିତ, ସେମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ। ହେ ଦ୍ୱିଜ।
12.354.22
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम ।
आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यगनुत्तमम् ॥ १२.३५४.२२ ॥
ନିଜ ବିଧି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ପୂର୍ବ ପରି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଆମେ ଦୁହେଁ ସର୍ବ-କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ପାଳନ କରିଛୁ; ତାହା ଅନୁତ୍ତମ।
12.354.23
स्वार्थेन विधिना युक्तः सर्वकृच्छ्रव्रते स्थितः ।
आवाभ्यामपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन ॥ १२.३५४.२३ ॥
ନିଜ ପ୍ରୟୋଜନ ପାଇଁ ବିଧି ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବ-କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତରେ ସ୍ଥିତ ତୁମକୁ, ହେ ତପୋଧନ, ଆମେ ଦୁହେଁ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ଦେଖିଛୁ।
12.354.24
समागतो भगवता संकल्पं कृतवांस्तथा ।
सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १२.३५४.२४ ॥
ଭଗବାନଙ୍କ ସହ ସମାଗମ ହୋଇ, ସେହିପରି ସଂକଳ୍ପ କଲେ; ତ୍ରିଲୋକରେ ଚର ଓ ଅଚର ସହିତ ସବୁ ଆମକୁ ଜଣାଥାଏ।
12.354.25
यद्भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम् ।
सर्वं स ते कथितवान्देवदेवो महामुने ॥ १२.३५४.२५ ॥
ଯାହା ହେବ, ଯାହା ହୋଇଛି, ବା ଯାହା ହେଉଛି, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ସବୁ ଦେବଦେବ ତୁମକୁ କହିଛନ୍ତି, ହେ ମହାମୁନି।
12.354.26
एतच्छ्रुत्वा तयोर्वाक्यं तपस्युग्रे च वर्ततोः ।
नारदः प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणपरायणः ॥ १२.३५४.२६ ॥
ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ରତ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ନାରଦ ଯୋଡ଼ହସ୍ତ ହୋଇ ନାରାୟଣ-ପରାୟଣ ହେଲେ।
12.354.27
जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान्बहून् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ १२.३५४.२७ ॥
ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ନାରାୟଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବହୁ ମନ୍ତ୍ର ସେ ଜପ କଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ଦିବ୍ୟ ହଜାରେ ବର୍ଷ ଧରି।
12.354.28
अवसत्स महातेजा नारदो भगवानृषिः ।
तावेवाभ्यर्चयन्देवौ नरनारायणौ च तौ ॥ १२.३५४.२८ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଭଗବାନ ଋଷି ନାରଦ ସେଠାରେ ବାସ କଲେ, ସେହି ଦୁଇ ଦେବତା ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ହିଁ ପୂଜା କରି।