மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.354
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.354.1
धन्योस्यनुगृहीतोसि यत्ते दृष्टः स्वयंप्रभुः ।
न हि तं दृष्टवान्कश्चित्पद्मयोनिरपि स्वयम् ॥ १२.३५४.१ ॥
நீ பாக்கியம் பெற்றவன், அருள் பெற்றவன், ஏனெனில் சுயம்பிரபுவான் பகவான் உனக்குத் தரிசனம் அளித்தார். தாமரையில் பிறந்த பிரம்மாகூட அவரை இவ்வாறு நேரில் கண்டதில்லை.
12.354.2
अव्यक्तयोनिर्भगवान्दुर्दर्शः पुरुषोत्तमः ।
नारदैतद्धि नौ सत्यं वचनं समुदाहृतम् ॥ १२.३५४.२ ॥
அவ்யக்த மூலமான பகவான், புருஷோத்தமன் காண்பதற்கு அரியவன். நாரதா, இது நாங்கள் இருவர் சொன்ன உண்மையான வாக்கு.
12.354.3
नास्य भक्तात्प्रियतरो लोके कश्चन विद्यते ।
ततः स्वयं दर्शितवान्स्वमात्मानं द्विजोत्तम ॥ १२.३५४.३ ॥
உலகில் அவருக்கு பக்தனை விடப் பிரியமானவன் எவனும் இல்லை. அதனால் அவர் தானே தன் ஆத்மாவைக் காட்டினார், இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே.
12.354.4
तपो हि तप्यतस्तस्य यत्स्थानं परमात्मनः ।
न तत्संप्राप्नुते कश्चिदृते ह्यावां द्वितोत्तम ॥ १२.३५४.४ ॥
தவம் செய்பவனும் பரமாத்மாவின் அந்த நிலையை அடைவதில்லை; எங்கள் இருவரைத் தவிர யாரும் அடைவதில்லை, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே.
12.354.5
या हि सूर्यसहस्रस्य समस्तस्य भवेद्द्युतिः ।
स्थानस्य सा भवेत्तस्य स्वयं तेन विराजता ॥ १२.३५४.५ ॥
ஆயிரம் சூரியர்களின் முழு ஒளி எதுவோ, அதுவே அந்த இடத்தின் ஒளி; அது அவரால் தானாகவே பிரகாசிக்கும்.
12.354.6
तस्मादुत्तिष्ठते विप्र देवाद्विश्वभुवः पतेः ।
क्षमा क्षमावतां श्रेष्ठ यया भूमिस्तु युज्यते ॥ १२.३५४.६ ॥
ஆகையால், பிராமணனே, விஸ்வபுவின் தலைவரான தேவரிடமிருந்து அது எழுகிறது. பொறுமையுடையோரில் சிறந்தவனே, பொறுமையால்தான் பூமி நிலைபெறுகிறது.
12.354.7
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतहिताद्रसः ।
आपो हि तेन युज्यन्ते द्रवत्वं प्राप्नुवन्ति च ॥ १२.३५४.७ ॥
சர்வ பூதங்களுக்கும் நன்மை செய்யும் அந்த தேவனிடமிருந்து ரசம் தோன்றுகிறது. அதனால் நீர்கள் இணைகின்றன; திரவத்தன்மையை அடைகின்றன.
12.354.8
तस्मादेव समुद्भूतं तेजो रूपगुणात्मकम् ।
येन संयुज्यते सूर्यस्ततो लोके विराजते ॥ १२.३५४.८ ॥
அவனிடமிருந்தே உருவமும் குணமும் கொண்ட தேஜஸ் தோன்றியது. அதனுடன் சூரியன் இணைகிறான்; அதனால் உலகில் ஒளிர்கிறான்.
12.354.9
तस्माद्देवात्समुद्भूतः स्पर्शस्तु पुरुषोत्तमात् ।
येन स्म युज्यते वायुस्ततो लोकान्विवात्यसौ ॥ १२.३५४.९ ॥
அந்த புருஷோத்தமனிடமிருந்து தொடுதல் தோன்றியது. அதனுடன் வாயு இணைகிறான்; அதனால் அவன் உலகங்களில் வீசுகிறான்.
12.354.10
तस्माच्चोत्तिष्ठते शब्दः सर्वलोकेश्वरात्प्रभोः ।
आकाशं युज्यते येन ततस्तिष्ठत्यसंवृतम् ॥ १२.३५४.१० ॥
அனைத்து உலகங்களின் ஈஸ்வரனாகிய அந்தப் பிரபுவிடமிருந்து சப்தம் தோன்றுகிறது. அதனுடன் ஆகாசம் இணைகிறது; அதனால் அது மூடப்படாமல் நிற்கிறது.
12.354.11
तस्माच्चोत्तिष्ठते देवात्सर्वभूतगतं मनः ।
चन्द्रमा येन संयुक्तः प्रकाशगुणधारणः ॥ १२.३५४.११ ॥
சர்வ பூதங்களிலும் வசிக்கும் அந்த தேவனிடமிருந்து மனம் தோன்றுகிறது. அதனுடன் சந்திரன் இணைகிறான்; அவன் ஒளியின் குணத்தைத் தாங்குகிறான்.
12.354.12
सद्भूतोत्पादकं नाम तत्स्थानं वेदसंज्ञितम् ।
विद्यासहायो यत्रास्ते भगवान्हव्यकव्यभुक् ॥ १२.३५४.१२ ॥
உண்மையான பூதங்களை உண்டாக்குவதும், வேதம் என்று பெயர் பெற்றதுமான அந்த இடம் ஆகும்; அங்கே ஞானத்துடன் பகவான் வசிக்கிறார், அவர் ஹவ்யமும் கவ்யமும் உண்பவர்.
12.354.13
ये हि निष्कल्मषा लोके पुण्यपापविवर्जिताः ।
तेषां वै क्षेममध्वानं गच्छतां द्विजसत्तम ॥ १२.३५४.१३ ॥
உலகில் களங்கமற்றவர்களும் புண்ணிய பாவங்களை விட்டவர்களுமாக இருப்பவர்களுக்கு, இரண்டு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் செல்லும் அந்த பாதை நிச்சயமாக மங்கலமானது.
12.354.14
सर्वलोके तमोहन्ता आदित्यो द्वारमुच्यते ।
ज्वालामाली महातेजा येनेदं धार्यते जगत् ॥ १२.३५४.१४ ॥
உலகம் முழுவதும் இருளை அழிப்பவனாகிய ஆதித்தியன் வாயில் என்று சொல்லப்படுகிறான்; தீச்சுடர் மாலை அணிந்த பெரும் ஒளியுடையவன், அவனால் இந்த உலகம் தாங்கப்படுகிறது.
12.354.15
आदित्यदग्धसर्वाङ्गा अदृश्याः केनचित्क्वचित् ।
परमाणुभूता भूत्वा तु तं देवं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१५ ॥
ஆதித்தியனால் எல்லா அங்கங்களும் எரிக்கப்பட்டவர்கள், எவராலும் எங்கும் காணப்படாதவர்கள்; அணுவடிவமாகி அவர்கள் அந்த தேவனுள் புகுகிறார்கள்.
12.354.16
तस्मादपि च निर्मुक्ता अनिरुद्धतनौ स्थिताः ।
मनोभूतास्ततो भूत्वा प्रद्युम्नं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३५४.१६ ॥
அதிலிருந்தும் விடுபட்டவர்கள் அநிருத்தனின் உடலில் நிலைபெறுகிறார்கள்; பின்னர் மனமாகி அவர்கள் பிரத்யும்னனுள் புகுகிறார்கள்.
12.354.17
प्रद्युम्नाच्चापि निर्मुक्ता जीवं संकर्षणं ततः ।
विशन्ति विप्रप्रवराः साङ्ख्या भागवतैः सह ॥ १२.३५४.१७ ॥
பிரத்யும்னனிடமிருந்தும் விடுபட்டு, பின்னர் ஜீவனாகிய சங்கர்ஷணனுள் அவர்கள் புகுகிறார்கள்; பிராமணர்களில் சிறந்தவர்களே, சாங்கியர்களும் பாகவதர்களுமாக.
12.354.18
ततस्त्रैगुण्यहीनास्ते परमात्मानमञ्जसा ।
प्रविशन्ति द्विजश्रेष्ठाः क्षेत्रज्ञं निर्गुणात्मकम्।
सर्वावासं वासुदेवं क्षेत्रज्ञं विद्धि तत्त्वतः ॥ १२.३५४.१८ ॥
பின்னர் முக்குணங்களற்ற அவர்கள் நேரடியாக பரமாத்மாவுள் புகுகிறார்கள், இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, நிர்குண இயல்பான க்ஷேத்ரஜ்ஞனுள். எல்லாவற்றின் உறைவிடமான வாசுதேவனை உண்மையில் க்ஷேத்ரஜ்ஞனாக அறிக.
12.354.19
समाहितमनस्काश्च नियताः संयतेन्द्रियाः ।
एकान्तभावोपगता वासुदेवं विशन्ति ते ॥ १२.३५४.१९ ॥
மனம் ஒருமுகப்பட்டவர்களும், நியமமுள்ளவர்களும், புலன்களை அடக்கியவர்களும், ஏகாந்த பக்தி கொண்டவர்களுமாகிய அவர்கள் வாசுதேவனை அடைகிறார்கள்.
12.354.20
आवामपि च धर्मस्य गुहे जातौ द्विजोत्तम ।
रम्यां विशालामाश्रित्य तप उग्रं समास्थितौ ॥ १२.३५४.२० ॥
நாங்கள் இருவரும் தர்மத்தின் குகையில் பிறந்தவர்கள், திஜோத்தமரே. அழகிய விரிந்த இடத்தை அடைந்து கடும் தவத்தை மேற்கொண்டோம்.
12.354.21
ये तु तस्यैव देवस्य प्रादुर्भावाः सुरप्रियाः ।
भविष्यन्ति त्रिलोकस्थास्तेषां स्वस्तीत्यथो द्विज ॥ १२.३५४.२१ ॥
அந்தத் தேவனின் அவதாரங்களாக வரும், தேவர்களுக்குப் பிரியமானவர்களும், மூன்று உலகங்களிலும் வசிப்பவர்களுமானவர்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். ஓ துவிஜரே.
12.354.22
विधिना स्वेन युक्ताभ्यां यथापूर्वं द्विजोत्तम ।
आस्थिताभ्यां सर्वकृच्छ्रं व्रतं सम्यगनुत्तमम् ॥ १२.३५४.२२ ॥
தங்கள் சொந்த விதிப்படி இணைந்தவர்களாய், முன்போல, திஜோத்தமரே, நாங்கள் இருவரும் சர்வ-கிருச்ச்ர விரதத்தை முறையாக மேற்கொண்டோம்; அதுவே உயர்ந்தது.
12.354.23
स्वार्थेन विधिना युक्तः सर्वकृच्छ्रव्रते स्थितः ।
आवाभ्यामपि दृष्टस्त्वं श्वेतद्वीपे तपोधन ॥ १२.३५४.२३ ॥
தன் நோக்கத்திற்காக விதிப்படி அமைந்து, சர்வ-கிருச்ச்ர விரதத்தில் நிலைத்திருந்த நீ, தவத்தின் செல்வமே, நாங்கள் இருவரும் சுவேதத்வீபத்தில் உன்னைக் கண்டோம்.
12.354.24
समागतो भगवता संकल्पं कृतवांस्तथा ।
सर्वं हि नौ संविदितं त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १२.३५४.२४ ॥
பகவானால் சந்தித்து, அவ்வாறே சங்கல்பம் செய்தான்; மூன்று உலகங்களிலும், அசையும் அசையாப் பொருட்களுடன் கூடிய அனைத்தும் எங்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
12.354.25
यद्भविष्यति वृत्तं वा वर्तते वा शुभाशुभम् ।
सर्वं स ते कथितवान्देवदेवो महामुने ॥ १२.३५४.२५ ॥
நடக்கப்போவதும், நடந்ததும், நடந்துகொண்டிருப்பதும், நல்லதும் தீயதுமான அனைத்தையும் தேவர்களின் தேவன் உனக்குச் சொன்னார், ஓ மகாமுனியே.
12.354.26
एतच्छ्रुत्वा तयोर्वाक्यं तपस्युग्रे च वर्ततोः ।
नारदः प्राञ्जलिर्भूत्वा नारायणपरायणः ॥ १२.३५४.२६ ॥
கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அவ்விருவரின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட நாரதர் கைகூப்பி நாராயணனிடம் பற்றுக்கொண்டவரானார்.
12.354.27
जजाप विधिवन्मन्त्रान्नारायणगतान्बहून् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं हि नरनारायणाश्रमे ॥ १२.३५४.२७ ॥
நர-நாராயணரின் ஆசிரமத்தில் விதிப்படி நாராயணனுடன் தொடர்புடைய பல மந்திரங்களை அவர் ஜபித்தார், நிச்சயமாக தெய்வீக ஆயிரம் ஆண்டுகள்.
12.354.28
अवसत्स महातेजा नारदो भगवानृषिः ।
तावेवाभ्यर्चयन्देवौ नरनारायणौ च तौ ॥ १२.३५४.२८ ॥
மகாதேஜஸ்வியான பகவான் முனிவர் நாரதர் அங்கே வாழ்ந்தார், அந்த இரு தேவர்களான நரனையும் நாராயணனையும் வழிபட்டபடியே.