مهابهاراتا · أدهيايا 12.355
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.355.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य नारदः परमेष्ठिजः ।
दैवं कृत्वा यथान्यायं पित्र्यं चक्रे ततः परम् ॥ १२.३५५.१ ॥
وبعد مدة، أدّى نارادا، المولود من بارميشثي (براهما)، طقس الآلهة وفق القاعدة، ثم طقس الأسلاف.
12.355.2
ततस्तं वचनं प्राह ज्येष्ठो धर्मात्मजः प्रभुः ।
क इज्यते द्विजश्रेष्ठ दैवे पित्र्ये च कल्पिते ॥ १२.३५५.२ ॥
فقال له الأمير الأكبر، ابن دهرما: "يا أفضل المولودين مرتين، في طقس الآلهة وطقس الأسلاف، من الذي يُعبَد؟"
12.355.3
त्वया मतिमतां श्रेष्ठ तन्मे शंस यथातथम् ।
किमेतत्क्रियते कर्म फलं वाऽस्य किमिष्यते ॥ १२.३५५.३ ॥
"يا أفضل الحكماء، أخبرني بذلك على حقيقته. لأي غرض يُقام هذا الطقس، وأي ثمرة يُرجى منه؟"
12.355.4
त्वयैतत्कथितं पूर्वं दैवं कर्तव्यमित्यपि ।
दैवतं च परो ज्ञेयः परमात्मा सनातनः ॥ १२.३५५.४ ॥
قال نارادا: "لقد قلتَ أنت نفسُك من قبل: إن طقس الآلهة يجب أن يُؤدّى، وإن الإله الأعلى الذي يجب أن يُعرف هو الذات العليا الأزلية."
12.355.5
ततस्तद्भावितो नित्यं यजे वैकुण्ठमव्ययम् ।
तस्माच्च प्रसृतः पूर्वं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १२.३५५.५ ॥
"لذلك، وقد انشغلتُ به، أعبد دائمًا فيشنو الخالد (فايكونثا) الذي منه انبثق في القديم براهما جدّ العوالم."
12.355.6
मम वै पितरं प्रीतः परमेष्ठ्यप्यजीजनत् ।
अहं संकल्पजस्तस्य पुत्रः प्रथमकल्पितः ॥ १२.३५५.६ ॥
"ولقد أنجب بارميشثي (براهما) أبي أيضًا وهو مسرور؛ أما أنا فمولود من إرادته، وأنا أول ابن خلقه."
12.355.7
यजामि वै पितॄन्साधो नारायणविधौ कृते ।
एवं स एव भगवान्पिता माता पितामहः ॥ १२.३५५.७ ॥
أيها الصالح، حين أقيم الطقس وفق شعيرة نارايانا أعبد الأسلاف. وهكذا هو نفسه الرب المبارك والأب والأم والجد.
12.355.8
इज्यते पितृयज्ञेषु मया नित्यं जगत्पतिः ।
श्रुतिश्चाप्यपरा देवाः पुत्रान्हि पितरोऽयजन् ॥ १२.३५५.८ ॥
في قرابين الأسلاف أعبد دائمًا رب العالم. وثمة نص منزل آخر أيها الآلهة: الأبناء هم من عبدوا الآباء حقًا.
12.355.9
वेदश्रुतिः प्रनष्टा च पुनरध्यापिता सुतैः ।
ततस्ते मन्त्रदाः पुत्राः पितॄणामिति वैदिकम् ॥ १२.३५५.९ ॥
ضاع الوحي الفيدي، ثم عُلِّم من جديد على أيدي الأبناء. فأولئك الأبناء معطو المانترات ينتمون إلى الآباء—هذا هو الحكم الفيدي.
12.355.10
नूनं सुरैस्तद्विदितं युवयोर्भावितात्मनोः ।
पुत्राश्च पितरश्चैव परस्परमपूजयन् ॥ १२.३५५.१० ॥
لا ريب أن الآلهة تعلم هذا عنكما، أيها الطاهرا النفس: فالأبناء والآباء كانوا يكرم بعضهم بعضًا.
12.355.11
त्रीन्पिण्डान्न्यस्य वै पित्र्यान्पूर्वं दत्त्वा कुशानिति ।
कथं तु पिण्डसंज्ञां ते पितरो लेभिरे पुरा ॥ १२.३५५.११ ॥
بعد أن وُضعت للأسلاف ثلاث كرات أرز وقُدِّم عشب الكُشا، فكيف نال أولئك الأسلاف في الزمن القديم اسم «بِندا»؟
12.355.12
इमां हि धरणीं पूर्वं नष्टां सागरमेखलाम् ।
गोविन्द उज्जहाराशु वाराहं रूपमास्थितः ॥ १२.३५५.१२ ॥
في الزمن القديم رُفعت هذه الأرض الضائعة المحاطة بالبحر على عجل، إذ تجلى غوفيندا في هيئة الخنزير البري.
12.355.13
स्थापयित्वा तु धरणीं स्वे स्थाने पुरुषोत्तमः ।
जलकर्दमलिप्ताङ्गो लोककार्यार्थमुद्यतः ॥ १२.३५५.१३ ॥
وبعد أن أعاد الأرض إلى مكانها، كان أفضل الكائنات، وأطرافه ملطخة بالماء والطين، مستعدًا لعمل العوالم.
12.355.14
प्राप्ते चाह्निककाले तु मध्यदेशगते रवौ ।
दंष्ट्राविलग्नांस्त्रीन्पिण्डान्विधूय सहसा प्रभुः ॥ १२.३५५.१४ ॥
فلما حان وقت الشعيرة اليومية وبلغت الشمس وسط السماء، نفض الرب فجأة الكرات الثلاث العالقة بنابه.
12.355.15
स्थापयामास वै पृथ्व्यां कुशानास्तीर्य नारद ।
स तेष्वात्मानमुद्दिश्य पित्र्यं चक्रे यथाविधि ॥ १२.३५५.१५ ॥
يا نارادا، بعد أن بسط عشب الكوشا وضعها على الأرض، وعليها، واضعًا نفسه هدفًا، أدى شعيرة الأسلاف وفق القاعدة.
12.355.16
संकल्पयित्वा त्रीन्पिण्डान्स्वेनैव विधिना प्रभुः ।
आत्मगात्रोष्मसंभूतैः स्नेहगर्भैस्तिलैरपि ॥ १२.३५५.१६ ॥
وقد عزم الرب على الكرات الثلاث بطريقته الخاصة، فأعدّها بحبّ السمسم الغني بالزيت، المتولد من حرارة جسده.
12.355.17
प्रोक्ष्यापसव्यं देवेशः प्राङ्भुखः कृतवान्स्वयम् ।
मर्यादास्थापनार्थं च ततो वचनमुक्तवान् ॥ १२.३५५.१७ ॥
رشّ سيد الآلهة الماء في الاتجاه المعاكس، وأدى الشعيرة بنفسه متجهًا نحو الشرق؛ ثم، لإقامة الحد المناسب، تلا هذه الكلمات.
12.355.18
अहं हि पितरः स्रष्टुमुद्यतो लोककृत्स्वयम् ।
तस्य चिन्तयतः सद्यः पितृकार्यविधीन्परान् ॥ १२.३५५.१८ ॥
أنا نفسي، خالق العوالم، عزمت على خلق الأسلاف؛ وحين فكّر، ظهرت على الفور القواعد السامية لعمل الأسلاف.
12.355.19
दंष्ट्राभ्यां प्रविनिर्धूता ममैते दक्षिणां दिशम् ।
आश्रिता धरणीं पीड्य तस्मात्पितर एव ते ॥ १२.३५५.१९ ॥
هؤلاء، وقد نفضتهم أنيابي فضغطوا الأرض واستقروا في الجهة الجنوبية، هم بالحق آباؤكم (pitaraḥ).
12.355.20
त्रयो मूर्तिविहीना वै पिण्डमूर्तिधरास्त्विमे ।
भवन्तु पितरो लोके मया सृष्टाः सनातनाः ॥ १२.३५५.२० ॥
هؤلاء الثلاثة، وإن كانوا بلا صورة جسدية، يحملون هيئة قربان البِندا؛ فليكن هؤلاء الآباء الأزليون الذين خلقتهم موجودين في العالم.
12.355.21
पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ।
अहमेवात्र विज्ञेयस्त्रिषु पिण्डेषु संस्थितः।
नास्ति मत्तोऽधिकः कश्चित्को वान्योर्च्यो मया स्वयं ॥ १२.३५५.२१ ॥
الأب والجد وكذلك الجد الأعلى — فاعلم أنني أنا نفسي، المستقر في هذه الأقراص الثلاثة، ها هنا. ليس أحد أعظم مني؛ ومن غيري يُعبد بي أنا نفسي؟
12.355.22
अहमेव पिता लोके अहमेव पितामहः ।
पितामहपिता चैव अहमेवात्र कारणम् ॥ १२.३५५.२२ ॥
في العالم أنا نفسي الأب؛ أنا نفسي الجد؛ وأبو الجد أيضًا أنا نفسي؛ وهنا أنا نفسي السبب.
12.355.23
इत्येतदुक्त्वा वचनं देवदेवो वृषाकपिः ।
वराहपर्वते विप्र दत्त्वा पिण्डान्सविस्तरान्।
आत्मानं पूजयित्वैव तत्रैवादर्शनं गतः ॥ १२.३५५.२३ ॥
قال هذه الكلمات، فأعطى إله الآلهة فريشاكبي، أيها البراهمي، القرابين البِندا مفصّلةً على جبل فاراها، وبعد أن جعل نفسه يُعبد، غاب عن الأنظار هناك.
12.355.24
एतदर्थं सुभमते पितरः पिण्डसंज्ञिताः ।
लभन्ते सततं पूजां वृषाकपिवचो यथा ॥ १२.३५५.२४ ॥
لهذا السبب بعينه، أيتها ذات الفكر المبارك، ينال الآباء المعروفون باسم البِندا عبادةً متصلةً، كما قالت كلمات فريشاكبي.
12.355.25
ये यजन्ति पितॄन्देवान्गुरूंश्चैवातिर्थीस्तथा ।
गाश्चैव द्विजमुख्यांश्च पितरं मातरं तथा ॥ १२.३५५.२५ ॥
الذين يكرمون الأسلاف والآلهة والمعلمين والضيوف، وكذلك الأبقار وأفضل المولودين مرتين، والأب والأم.
12.355.26
कर्मणा मनसा वाचा विष्णुमेव यजन्ति ते ।
अन्तर्गतः स भगवान्सर्वसत्वशरीरगः ॥ १२.३५५.२६ ॥
الذين يعبدون فيشنو وحده بالفعل والنية والكلام — ذلك الرب المبارك الساكن في الباطن، الحالّ في أجساد جميع الكائنات.
12.355.27
समः सर्वेषु भूतेषु ईश्वरः सुखदुःखयोः ।
महान्महात्मा सर्वात्मा नारायण इति श्रुतिः ॥ १२.३५५.२७ ॥
الذي يتساوى في جميع الكائنات، الرب المتساوي في اللذة والألم، العظيم، ذو النفس الكريمة، ذات الكل — هو نارايانا، كما تعلن الشروتي.