Mahābhārata · Adhyāya 12.356

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

12.356.1

श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम् ।
अत्यन्तं भक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान् ॥ १२.३५६.१ ॥

Habiendo oído estas palabras pronunciadas por Nara y Nārāyaṇa, Nārada, sumamente devoto del dios, alcanzó la devoción exclusiva.

12.356.2

उषित्वा वर्षसाहस्रं नरनारायणाश्रमे ।
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्।
जगाम हिमवत्कुक्षावाश्रमं स्वं सुरार्चितम् ॥ १२.३५६.२ ॥

Tras residir mil años en el ermitaño de Nara y Nārāyaṇa, habiendo escuchado el relato del Señor y contemplado al imperecedero Hari, partió a su propio ermitaño en el seno del Himālaya, honrado por los dioses.

12.356.3

तावपि ख्यातयशसौ नरनारायणावृषी ।
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप सत्तमम् ॥ १२.३५६.३ ॥

Aquellos dos sabios de renombrada fama, Nara y Nārāyaṇa, también practicaron la excelsa austeridad en ese mismo ermitaño agradable.

12.356.4

त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः ।
पावितात्माऽद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ॥ १२.३५६.४ ॥

Tú también, de valor sin medida, sostén del linaje de los Pāṇḍavas, hoy te has vuelto purificado en el alma, habiendo escuchado esta historia desde el principio.

12.356.5

नैव तस्यापरो लोको नायं पार्थिवसत्तम ।
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम् ॥ १२.३५६.५ ॥

Para aquel, oh mejor de los reyes, no hay este mundo ni otro mundo, quien por obra, mente o palabra odia al imperecedero Viṣṇu.

12.356.6

मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः ।
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ॥ १२.३५६.६ ॥

Sus antepasados se hunden en el infierno por años eternos, aquel que odia al dios Nārāyaṇa Hari, el mejor de los dioses.

12.356.7

कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित् ।
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति श्रुतिः ॥ १२.३५६.७ ॥

¡Oh tigre entre los hombres! ¿Cómo podría ser odiado el ātman de cualquier ser del mundo? El ātman ha de conocerse como Viṣṇu, dice la śruti.

12.356.8

य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः ।
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः।
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ ॥ १२.३५६.८ ॥

Aquel sabio, nuestro maestro, hijo de Gandhavatī, nos contó, querido, la grandeza del Ser Supremo. Por eso lo escuché, y ahora te lo he contado, oh sin mácula.

12.356.9

नारदेन तु संप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५६.९ ॥

Oh rey, este dharma fue recibido por Nārada junto con su secreto y su compendio, directamente de Nārāyaṇa, señor del mundo.

12.356.10

एवमेष महान्धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५६.१० ॥

Así, oh mejor de los reyes, este gran dharma te fue expuesto antes, ordenado en forma compendiada dentro de los cantos de Hari.

12.356.11

कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम् ।
को ह्यन्यः पुण्डरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत्।
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम् ॥ १२.३५६.११ ॥

Ten por cierto que Vyāsa, Kṛṣṇa Dvaipāyana, es el señor Nārāyaṇa. ¿Quién, sino el de ojos de loto, habría compuesto el Mahābhārata? ¿Quién, sino ese señor, podría exponer las diversas clases de dharma?

12.356.12

वर्ततां ते महायज्ञो यथासंकल्पितस्त्वया ।
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मा च तत्त्वतः ॥ १२.३५६.१२ ॥

Que tu gran sacrificio prosiga tal como lo has resuelto. Has resuelto el sacrificio del caballo y, en verdad, has escuchado el dharma.

12.356.13

एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारीक्षितो नृपः ।
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत् ॥ १२.३५६.१३ ॥

Habiendo oído esta gran narración, el rey, hijo de Parīkṣit, comenzó todos los ritos para la culminación del sacrificio.

12.356.14

नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया ।
पृष्टेन शौनकाद्येह नैमिषारण्यवासिषु ॥ १२.३५६.१४ ॥

Yo te he relatado este relato del Nārāyaṇīya, como lo pidieron Śaunaka y los demás que habitan en el bosque de Naimiṣa.

12.356.15

नारदेन पुरा यद्वै गुरवे तु निवेदितम् ।
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५६.१५ ॥

Esto es lo que Nārada declaró en el pasado a su maestro, mientras escuchaban los sabios y los Pāṇḍavas, y Kṛṣṇa y Bhīṣma.

12.356.16

स हि परमर्षिर्जनभुवनपतिः ।
पृथुधरणिधरः श्रुतिविनयपरः।
शमनियमनिधिर्यमनियमपरो द्विजवर ।
सहितस्तव च भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १२.३५६.१६ ॥

Él es el sumo sabio, señor de los pueblos y mundos, portador de la vasta tierra, dedicado a la sabiduría sagrada y la disciplina, tesoro de calma y control; oh mejor de los dos veces nacidos, que Hari, amigo de los dioses, sea tu refugio junto contigo.