ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.356
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.356.1
श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम् ।
अत्यन्तं भक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान् ॥ १२.३५६.१ ॥
ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ କଥିତ ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ନାରଦ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିମାନ ହୋଇ ଏକାନ୍ତିକତା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
12.356.2
उषित्वा वर्षसाहस्रं नरनारायणाश्रमे ।
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्।
जगाम हिमवत्कुक्षावाश्रमं स्वं सुरार्चितम् ॥ १२.३५६.२ ॥
ନର-ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ହଜାର ବର୍ଷ ବାସ କରି, ଭଗବାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଓ ଅବ୍ୟୟ ହରିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ସେ ହିମାଳୟ କୋଳରେ ଥିବା ଦେବପୂଜିତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
12.356.3
तावपि ख्यातयशसौ नरनारायणावृषी ।
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप सत्तमम् ॥ १२.३५६.३ ॥
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯଶସ୍ୱୀ ସେହି ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟ ସେହି ରମଣୀୟ ଆଶ୍ରମରେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କଲେ।
12.356.4
त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः ।
पावितात्माऽद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ॥ १२.३५६.४ ॥
ଅମିତ ପରାକ୍ରମୀ, ପାଣ୍ଡବ କୁଳ ବହନକାରୀ ହେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ଆଦିରୁ ଶୁଣି ଆଜି ପବିତ୍ରାତ୍ମା ହୋଇଛ।
12.356.5
नैव तस्यापरो लोको नायं पार्थिवसत्तम ।
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम् ॥ १२.३५६.५ ॥
ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କର୍ମ, ମନ ବା ବାକ୍ୟରେ ଯିଏ ଅବ୍ୟୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତା'ର ପାଇଁ ଏ ଲୋକ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
12.356.6
मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः ।
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ॥ १२.३५६.६ ॥
ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ ନାରାୟଣ ହରିଙ୍କୁ ଯିଏ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାର ପିତୃଗଣ ନରକରେ ଶାଶ୍ୱତ ବର୍ଷ ଧରି ବୁଡ଼ି ରହନ୍ତି।
12.356.7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित् ।
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति श्रुतिः ॥ १२.३५६.७ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଜଗତରେ କାହାର ଆତ୍ମା ଦ୍ୱେଷ୍ୟ ହୋଇପାରେ? ଆତ୍ମା ହିଁ ବିଷ୍ଣୁ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଏହା ଶ୍ରୁତି କହେ।
12.356.8
य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः ।
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः।
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ ॥ १२.३५६.८ ॥
ଆମ ଗୁରୁ, ଗନ୍ଧବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ଋଷି, ହେ ତାତ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ମହିମା ଏହା କହିଥିଲେ। ତେଣୁ ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିଲି; ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଏହା କହିଲି।
12.356.9
नारदेन तु संप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५६.९ ॥
ହେ ନୃପ, ଏହି ଧର୍ମ ରହସ୍ୟ ଓ ସାରସଂଗ୍ରହ ସହିତ ନାରଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ; ଜଗନ୍ନାଥ ସାକ୍ଷାତ୍ ନାରାୟଣଙ୍କଠାରୁ।
12.356.10
एवमेष महान्धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५६.१० ॥
ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମହାନ ଧର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା; ହରିଗୀତାରେ ସଂକ୍ଷେପ ବିଧିରେ ସଜାଯାଇଥିବା।
12.356.11
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम् ।
को ह्यन्यः पुण्डरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत्।
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम् ॥ १२.३५६.११ ॥
କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି ଜାଣ। ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କ ବିନା ମହାଭାରତର ରଚୟିତା ଆଉ କିଏ ହୋଇପାରେ? ସେହି ପ୍ରଭୁ ବିନା ନାନା ପ୍ରକାର ଧର୍ମ କିଏ କହିପାରେ?
12.356.12
वर्ततां ते महायज्ञो यथासंकल्पितस्त्वया ।
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मा च तत्त्वतः ॥ १२.३५६.१२ ॥
ତୁମେ ସଂକଳ୍ପ କରିଥିବା ପରି ତୁମର ମହାଯଜ୍ଞ ଚାଲୁ ରହୁ। ତୁମେ ଅଶ୍ୱମେଧର ସଂକଳ୍ପ କରିଛ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଧର୍ମ ଶୁଣିଛ।
12.356.13
एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारीक्षितो नृपः ।
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत् ॥ १२.३५६.१३ ॥
ଏହି ମହାନ ଆଖ୍ୟାନ ଶୁଣି ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ଯଜ୍ଞର ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
12.356.14
नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया ।
पृष्टेन शौनकाद्येह नैमिषारण्यवासिषु ॥ १२.३५६.१४ ॥
ନୈମିଷାରଣ୍ୟବାସୀ ଶୌନକ ଆଦି ଋଷିମାନେ ପଚାରିବାରୁ ଏହି ନାରାୟଣୀୟ ଆଖ୍ୟାନ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି।
12.356.15
नारदेन पुरा यद्वै गुरवे तु निवेदितम् ।
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५६.१५ ॥
ପୂର୍ବେ ନାରଦ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ ତାହା ଏହି; ଋଷି, ପାଣ୍ଡବ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ ଏହା କୁହାଯାଇଥିଲା।
12.356.16
स हि परमर्षिर्जनभुवनपतिः ।
पृथुधरणिधरः श्रुतिविनयपरः।
शमनियमनिधिर्यमनियमपरो द्विजवर ।
सहितस्तव च भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १२.३५६.१६ ॥
ସେ ପରମ ଋଷି, ଲୋକ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କର ଅଧିପତି, ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣକାରୀ, ଶ୍ରୁତି ଓ ବିନୟରେ ତତ୍ପର, ଶମ-ନିୟମର ନିଧି; ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବତାଙ୍କ ହିତକାରୀ ହରି ତୁମ ସହିତ ତୁମର ଗତି ହେଉନ୍ତୁ।
12.356.17
भयदो मखभागहरोस्तु शरणं स ते ॥ १२.३५६.१७ ॥
ସେ ଭୟ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଯଜ୍ଞଭାଗ ଗ୍ରହଣକାରୀ; ସେ ତୁମର ଶରଣ ହେଉନ୍ତୁ।
12.356.18
त्रिगुणो विगुणश्चतुरात्मधरः ।
पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः।
विदधातु नित्यमजितोऽतिचलो ।
गतिरात्मवतां सुकृतिनामृषीणाम् ॥ १२.३५६.१८ ॥
ତ୍ରିଗୁଣ ଓ ବିଗୁଣ, ଚତୁରାତ୍ମାକୁ ଧାରଣକାରୀ, ପୂର୍ତ୍ତ ଓ ଇଷ୍ଟର ଫଳଭାଗ ଗ୍ରହଣକାରୀ; ଅଜିତ ଓ ଅତିଚଳ ସେ ସଦା ବିଧାନ କରନ୍ତୁ; ଆତ୍ମସଂଯମୀ ସୁକୃତୀ ଋଷିମାନଙ୍କର ସେ ଗତି ହେଉନ୍ତୁ।
12.356.19
तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं पुराणं ।
रविवर्णमीश्वरं गतिं बहुशः।
प्रणमध्वमेकमतयो यतः ।
सलिलोद्भवोपि तमृषिं प्रणतः ॥ १२.३५६.१९ ॥
ଲୋକସାକ୍ଷୀ, ଅଜ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଣ୍ଣ ଈଶ୍ୱର, ଗତିସ୍ୱରୂପ ତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଏକମନରେ ପ୍ରଣାମ କର; ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସେ ଋଷିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
12.356.20
स हि लोकयोनिरसृतस्य पदं ।
सूक्ष्मं परायणमचलं हि पदम्।
तत्साङ्ख्ययोगिभिरुदाहृतं तं ।
बुद्ध्या यतात्मभिरिदं सनातनम् ॥ १२.३५६.२० ॥
ସେ ହିଁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଉତ୍ସ; ଅମୃତର ପଦ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପରମ ଆଶ୍ରୟ, ଅଚଳ ପଦ। ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ କହିଛନ୍ତି; ସଂଯତାତ୍ମାମାନେ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏହି ସନାତନକୁ ଜାଣନ୍ତି।