ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.356
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.356.1
श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम् ।
अत्यन्तं भक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान् ॥ १२.३५६.१ ॥
ನರ-ನಾರಾಯಣರು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಏಕಾಂತ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.356.2
उषित्वा वर्षसाहस्रं नरनारायणाश्रमे ।
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्।
जगाम हिमवत्कुक्षावाश्रमं स्वं सुरार्चितम् ॥ १२.३५६.२ ॥
ನರ-ನಾರಾಯಣರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿ, ಭಗವಂತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವ್ಯಯ ಹರಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ಹಿಮಾಲಯದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿರುವ ದೇವಪೂಜಿತ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.356.3
तावपि ख्यातयशसौ नरनारायणावृषी ।
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप सत्तमम् ॥ १२.३५६.३ ॥
ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ನರ-ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಅದೇ ರಮ್ಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
12.356.4
त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः ।
पावितात्माऽद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ॥ १२.३५६.४ ॥
ಅಪರಿಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ಪಾಂಡವ ಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ, ನೀನೂ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಆದಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ ಇಂದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
12.356.5
नैव तस्यापरो लोको नायं पार्थिवसत्तम ।
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम् ॥ १२.३५६.५ ॥
ಅರಸರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನೇ, ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅವ್ಯಯ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನಿಗೆ ಇದು ಲೋಕವೂ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಲೋಕವೂ ಅಲ್ಲ.
12.356.6
मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः ।
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ॥ १२.३५६.६ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವ ನಾರಾಯಣ ಹರಿಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನ ಪಿತೃಗಳು ನರಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾರೆ.
12.356.7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित् ।
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति श्रुतिः ॥ १२.३५६.७ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರದೇ ಆತ್ಮ ದ್ವೇಷ್ಯವಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆತ್ಮವೇ ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
12.356.8
य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः ।
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः।
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ ॥ १२.३५६.८ ॥
ನಮ್ಮ ಗುರುವಾದ ಗಂಧವತಿಯ ಮಗನಾದ ಆ ಋಷಿ, ಎಲೈ ತಾತಾ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ಎಲೈ ನಿರ್ಮಲನೇ, ನಿನಗೂ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು.
12.356.9
नारदेन तु संप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५६.९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಈ ಧರ್ಮವು ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾರದೊಂದಿಗೆ ನಾರದನಿಂದ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಜಗನ್ನಾಥನಾದ ನಾರಾಯಣನಿಂದಲೇ ನೇರವಾಗಿ.
12.356.10
एवमेष महान्धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५६.१० ॥
ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ಈ ಮಹಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು; ಹರಿಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷೇಪ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
12.356.11
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम् ।
को ह्यन्यः पुण्डरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत्।
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम् ॥ १२.३५६.११ ॥
ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸನನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಪ್ರಭು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ರಚಿಸಿದವರು ಯಾರು? ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನಾ ವಿಧದ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಯಾರು ಹೇಳಬಲ್ಲರು?
12.356.12
वर्ततां ते महायज्ञो यथासंकल्पितस्त्वया ।
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मा च तत्त्वतः ॥ १२.३५६.१२ ॥
ನೀನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಹಾಯಜ್ಞ ನಡೆಯಲಿ. ನೀನು ಅಶ್ವಮೇಧವನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದವನು; ತತ್ತ್ವತಃ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದವನು.
12.356.13
एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारीक्षितो नृपः ।
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत् ॥ १२.३५६.१३ ॥
ಈ ಮಹಾ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಮಗನಾದ ರಾಜನು ಯಜ್ಞದ ಸಮಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
12.356.14
नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया ।
पृष्टेन शौनकाद्येह नैमिषारण्यवासिषु ॥ १२.३५६.१४ ॥
ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಶೌನಕಾದಿಗಳು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಈ ನಾರಾಯಣೀಯ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
12.356.15
नारदेन पुरा यद्वै गुरवे तु निवेदितम् ।
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५६.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ನಾರದರು ಗುರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಇದು; ಋಷಿಗಳು, ಪಾಂಡವರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.
12.356.16
स हि परमर्षिर्जनभुवनपतिः ।
पृथुधरणिधरः श्रुतिविनयपरः।
शमनियमनिधिर्यमनियमपरो द्विजवर ।
सहितस्तव च भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १२.३५६.१६ ॥
ಅವರು ಪರಮ ಋಷಿ, ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಜನರ ಒಡೆಯ, ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವರು, ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ವಿನಯದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರು, ಶಮ-ನಿಯಮಗಳ ನಿಧಿ; ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತನಾದ ಹರಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಗತಿಯಾಗಲಿ.
12.356.17
भयदो मखभागहरोस्तु शरणं स ते ॥ १२.३५६.१७ ॥
ಅವರು ಭಯವನ್ನು ನೀಡುವವರು, ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು; ಅವರೇ ನಿಮಗೆ ಶರಣಾಗಲಿ.
12.356.18
त्रिगुणो विगुणश्चतुरात्मधरः ।
पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः।
विदधातु नित्यमजितोऽतिचलो ।
गतिरात्मवतां सुकृतिनामृषीणाम् ॥ १२.३५६.१८ ॥
ತ್ರಿಗುಣನು, ನಿರ್ಗುಣನು, ಚತುರಾತ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಪೂರ್ತೇಷ್ಟ ಫಲದ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು; ಅಜಿತನು, ಅತಿಚಲನು ಆದ ಅವನು ಸದಾ ವಿಧಾನ ಮಾಡಲಿ; ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಗಳಾದ ಸುಕೃತಿ ಋಷಿಗಳ ಗತಿಯಾಗಲಿ.
12.356.19
तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं पुराणं ।
रविवर्णमीश्वरं गतिं बहुशः।
प्रणमध्वमेकमतयो यतः ।
सलिलोद्भवोपि तमृषिं प्रणतः ॥ १२.३५६.१९ ॥
ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿ, ಅಜ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷ, ಸೂರ್ಯವರ್ಣ ಈಶ್ವರ, ಗತಿಯಾದ ಅವನನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿರಿ; ಜಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನೂ ಆ ಋಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
12.356.20
स हि लोकयोनिरसृतस्य पदं ।
सूक्ष्मं परायणमचलं हि पदम्।
तत्साङ्ख्ययोगिभिरुदाहृतं तं ।
बुद्ध्या यतात्मभिरिदं सनातनम् ॥ १२.३५६.२० ॥
ಅವನೇ ಲೋಕಗಳ ಮೂಲ; ಅಮೃತದ ಸ್ಥಾನ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಅಚಲ ಪದ. ಸಾಂಖ್ಯ-ಯೋಗಿಗಳು ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಸಂಯತಾತ್ಮರು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಈ ಸನಾತನವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.