మహాభారతం · అధ్యాయం 12.356
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.356.1
श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम् ।
अत्यन्तं भक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान् ॥ १२.३५६.१ ॥
నర-నారాయణులు చెప్పిన ఈ మాటను విని, నారదుడు దేవుని పట్ల అత్యంత భక్తి కలవాడై ఏకాంతభక్తిని పొందాడు.
12.356.2
उषित्वा वर्षसाहस्रं नरनारायणाश्रमे ।
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्।
जगाम हिमवत्कुक्षावाश्रमं स्वं सुरार्चितम् ॥ १२.३५६.२ ॥
నర-నారాయణుల ఆశ్రమంలో వెయ్యి సంవత్సరాలు నివసించి, భగవంతుని కథను విని, అవ్యయుడైన హరిని దర్శించి, హిమాలయ ఒడిలోని దేవతలచే పూజితమైన తన ఆశ్రమానికి వెళ్ళాడు.
12.356.3
तावपि ख्यातयशसौ नरनारायणावृषी ।
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप सत्तमम् ॥ १२.३५६.३ ॥
ప్రసిద్ధ కీర్తి కలిగిన ఆ నర-నారాయణ ఋషులిద్దరూ అదే రమణీయ ఆశ్రమంలో అత్యుత్తమ తపస్సును చేశారు.
12.356.4
त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः ।
पावितात्माऽद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ॥ १२.३५६.४ ॥
అపరిమిత పరాక్రమం కలవాడా, పాండవ కులాన్ని మోసేవాడా, ఈ కథను మొదటినుండి విని ఇప్పుడు నీవు కూడా పవిత్రాత్ముడవయ్యావు.
12.356.5
नैव तस्यापरो लोको नायं पार्थिवसत्तम ।
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम् ॥ १२.३५६.५ ॥
రాజులలో ఉత్తముడా, కర్మతో, మనసుతో, మాటతో అవ్యయుడైన విష్ణువును ద్వేషించేవానికి ఇది లోకమూ కాదు, మరొక లోకమూ కాదు.
12.356.6
मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः ।
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ॥ १२.३५६.६ ॥
దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన దేవుడు నారాయణ హరిని ద్వేషించేవాని పితరులు నరకంలో శాశ్వత సంవత్సరాలు మునిగి ఉంటారు.
12.356.7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित् ।
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति श्रुतिः ॥ १२.३५६.७ ॥
ఓ పురుషవ్యాఘ్రా, లోకంలో ఎవరి ఆత్మ ద్వేష్యమవుతుంది? ఆత్మయే విష్ణువుగా తెలుసుకోవలసినది అని శ్రుతి చెబుతుంది.
12.356.8
य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः ।
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः।
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ ॥ १२.३५६.८ ॥
మన గురువు, గంధవతీ పుత్రుడైన ఆ ఋషి, ఓ తాతా, పరమాత్ముని మహిమను ఇది చెప్పాడు. అందువల్ల నేను దీన్ని విన్నాను; ఓ నిష్కల్మషుడా, నీకు ఇది చెప్పాను.
12.356.9
नारदेन तु संप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५६.९ ॥
ఓ రాజా, ఈ ధర్మం రహస్యంతో, సారంతో నారదునిచే పొందబడింది; జగన్నాథుడైన నారాయణుని నుండి నేరుగా.
12.356.10
एवमेष महान्धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५६.१० ॥
నృపోత్తమా, ఈ మహాధర్మం ముందు నీకు చెప్పబడింది; హరిగీతలలో సంక్షిప్త విధానంలో అమర్చబడినది.
12.356.11
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम् ।
को ह्यन्यः पुण्डरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत्।
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम् ॥ १२.३५६.११ ॥
కృష్ణద్వైపాయనుడైన వ్యాసుని నారాయణ ప్రభువుగా తెలుసుకో. ఆ పుండరీకాక్షుని తప్ప మహాభారతాన్ని రచించినవాడు ఇంకెవరు? ఆ ప్రభువును తప్ప అనేక విధాల ధర్మాలను ఎవరు చెప్పగలరు?
12.356.12
वर्ततां ते महायज्ञो यथासंकल्पितस्त्वया ।
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मा च तत्त्वतः ॥ १२.३५६.१२ ॥
నీవు సంకల్పించిన విధంగా నీ మహాయజ్ఞం జరుగుగాక. నీవు అశ్వమేధాన్ని సంకల్పించినవాడవు; తత్త్వతః ధర్మాన్ని విన్నవాడవు.
12.356.13
एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारीक्षितो नृपः ।
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत् ॥ १२.३५६.१३ ॥
ఈ మహత్తరమైన ఆఖ్యానాన్ని విని పరీక్షిత్తు కుమారుడైన రాజు, యజ్ఞ సమాప్తి కోసం అన్ని క్రియలను ప్రారంభించాడు.
12.356.14
नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया ।
पृष्टेन शौनकाद्येह नैमिषारण्यवासिषु ॥ १२.३५६.१४ ॥
నైమిషారణ్యంలో నివసించే శౌనకాది ఋషులు అడిగినందున, ఈ నారాయణీయ ఆఖ్యానాన్ని నేను మీకు చెప్పాను.
12.356.15
नारदेन पुरा यद्वै गुरवे तु निवेदितम् ।
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५६.१५ ॥
పూర్వం నారదుడు గురువుకు చెప్పినది ఇదే; ఋషులు, పాండవులు, కృష్ణుడు, భీష్ముడు వింటుండగా అది తెలియజేయబడింది.
12.356.16
स हि परमर्षिर्जनभुवनपतिः ।
पृथुधरणिधरः श्रुतिविनयपरः।
शमनियमनिधिर्यमनियमपरो द्विजवर ।
सहितस्तव च भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १२.३५६.१६ ॥
ఆయన పరమ ఋషి, లోకాలకు ప్రజలకు ప్రభువు, విశాల భూమిని ధరించువాడు, శ్రుతి వినయాలలో నిమగ్నుడు, శమ నియమాలకు నిధి; ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, దేవతలకు హితుడైన హరి మీకు, మీ సహితంగా, గతి అగుగాక.
12.356.17
भयदो मखभागहरोस्तु शरणं स ते ॥ १२.३५६.१७ ॥
ఆయన భయమును కలిగించువాడు, యజ్ఞ భాగమును స్వీకరించువాడు; ఆయనే మీకు శరణమగుగాక.
12.356.18
त्रिगुणो विगुणश्चतुरात्मधरः ।
पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः।
विदधातु नित्यमजितोऽतिचलो ।
गतिरात्मवतां सुकृतिनामृषीणाम् ॥ १२.३५६.१८ ॥
త్రిగుణుడు, నిర్గుణుడు, చతురాత్మను ధరించువాడు, పూర్తేష్టాల ఫలభాగాన్ని స్వీకరించువాడు; అజితుడు, అతిచలుడు అయిన ఆయన ఎల్లప్పుడూ విధానమును కలిగించుగాక; ఆత్మసంయమం కలిగిన సుకృతులైన ఋషులకు ఆయనే గతి అగుగాక.
12.356.19
तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं पुराणं ।
रविवर्णमीश्वरं गतिं बहुशः।
प्रणमध्वमेकमतयो यतः ।
सलिलोद्भवोपि तमृषिं प्रणतः ॥ १२.३५६.१९ ॥
లోకసాక్షి, అజుడు, పురాతన పురుషుడు, సూర్యవర్ణుడు, ఈశ్వరుడు, గమ్యమైన ఆయనను పలుమార్లు ఏకమనస్కులై నమస్కరించండి; జలంలో జన్మించినవాడు కూడా ఆ ఋషికి ప్రణమిల్లాడు.
12.356.20
स हि लोकयोनिरसृतस्य पदं ।
सूक्ष्मं परायणमचलं हि पदम्।
तत्साङ्ख्ययोगिभिरुदाहृतं तं ।
बुद्ध्या यतात्मभिरिदं सनातनम् ॥ १२.३५६.२० ॥
ఆయనే లోకాలకు మూలం; అమృతానికి స్థానం, సూక్ష్మం, పరమాశ్రయం, అచలమైన పదం. సాంఖ్య-యోగులు దానినే చెప్పారు; ఇంద్రియ నిగ్రహం కలవారు బుద్ధితో ఈ సనాతనాన్ని తెలుసుకుంటారు.