മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.356
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.356.1
श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम् ।
अत्यन्तं भक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान् ॥ १२.३५६.१ ॥
നര-നാരായണന്മാർ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കു കേട്ട്, നാരദൻ ദേവനിൽ അത്യന്തം ഭക്തിയുള്ളവനായി ഏകാന്തഭക്തി പ്രാപിച്ചു.
12.356.2
उषित्वा वर्षसाहस्रं नरनारायणाश्रमे ।
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्।
जगाम हिमवत्कुक्षावाश्रमं स्वं सुरार्चितम् ॥ १२.३५६.२ ॥
നര-നാരായണാശ്രമത്തിൽ ആയിരം വർഷം വസിച്ച്, ഭഗവത്കഥ കേട്ട്, അവ്യയനായ ഹരിയെ ദർശിച്ച ശേഷം, ഹിമവാന്റെ മടിയിലുള്ള ദേവപൂജിതമായ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്കു പോയി.
12.356.3
तावपि ख्यातयशसौ नरनारायणावृषी ।
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप सत्तमम् ॥ १२.३५६.३ ॥
പ്രസിദ്ധകീർത്തികളായ ആ നര-നാരായണ ഋഷികൾ ഇരുവരും ആ രമ്യമായ ആശ്രമത്തിൽത്തന്നെ അത്യുത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
12.356.4
त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः ।
पावितात्माऽद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ॥ १२.३५६.४ ॥
അളവറ്റ പരാക്രമമുള്ളവനേ, പാണ്ഡവകുലം വഹിക്കുന്നവനേ, നീയും ഈ കഥ ആദിമുതൽ കേട്ട് ഇന്ന് പവിത്രാത്മാവായിരിക്കുന്നു.
12.356.5
नैव तस्यापरो लोको नायं पार्थिवसत्तम ।
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम् ॥ १२.३५६.५ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയാൽ അവ്യയനായ വിഷ്ണുവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവന് ഈ ലോകമില്ല, മറ്റൊരു ലോകവുമില്ല.
12.356.6
मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः ।
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ॥ १२.३५६.६ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠനായ നാരായണ ഹരിയെ ദ്വേഷിക്കുന്നവന്റെ പിതൃക്കൾ നരകത്തിൽ ശാശ്വത വർഷങ്ങളോളം മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.
12.356.7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित् ।
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति श्रुतिः ॥ १२.३५६.७ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, ലോകത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ആത്മാവ് എങ്ങനെ ദ്വേഷ്യമാകും? ആത്മാവ് തന്നെയാണ് വിഷ്ണുവായി അറിയേണ്ടത് എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
12.356.8
य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः ।
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः।
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ ॥ १२.३५६.८ ॥
നമ്മുടെ ഗുരുവായ ഗന്ധവതീപുത്രനായ ആ ഋഷി, പ്രിയനേ, പരമാത്മാവിന്റെ മാഹാത്മ്യം ഇത് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ ഞാൻ ഇത് കേട്ടു; നിർമ്മലനേ, നിനക്കും ഇത് പറഞ്ഞു.
12.356.9
नारदेन तु संप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५६.९ ॥
രാജാവേ, ഈ ധർമ്മം രഹസ്യത്തോടും സംഗ്രഹത്തോടും കൂടി നാരദൻ പ്രാപിച്ചു; ജഗന്നാഥനായ നാരായണനിൽ നിന്നു നേരിട്ട്.
12.356.10
एवमेष महान्धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५६.१० ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ മഹാധർമ്മം മുമ്പ് നിനക്ക് പറയപ്പെട്ടു; ഹരിഗീതകളിൽ സംക്ഷിപ്ത രീതിയിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത്.
12.356.11
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम् ।
को ह्यन्यः पुण्डरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत्।
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम् ॥ १२.३५६.११ ॥
കൃഷ്ണദ്വൈപായനനായ വ്യാസനെ നാരായണനായ പ്രഭുവായി അറിയുക. പുണ്ഡരീകാക്ഷനല്ലാതെ മഹാഭാരതം രചിച്ചവൻ ആരുണ്ട്? ആ പ്രഭുവല്ലാതെ പലവിധ ധർമ്മങ്ങൾ ആർ പറയും?
12.356.12
वर्ततां ते महायज्ञो यथासंकल्पितस्त्वया ।
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मा च तत्त्वतः ॥ १२.३५६.१२ ॥
നീ സങ്കല്പിച്ചതുപോലെ നിന്റെ മഹായജ്ഞം നടക്കട്ടെ. നീ അശ്വമേധം സങ്കല്പിച്ചവനാണ്; തത്ത്വത്തിൽ ധർമ്മം കേട്ടറിഞ്ഞവനുമാണ്.
12.356.13
एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारीक्षितो नृपः ।
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत् ॥ १२.३५६.१३ ॥
ഈ മഹത്തായ ആഖ്യാനം കേട്ട പരീക്ഷിത്തിന്റെ പുത്രനായ രാജാവ്, യജ്ഞസമാപ്തിക്കായി എല്ലാ ക്രിയകളും ആരംഭിച്ചു.
12.356.14
नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया ।
पृष्टेन शौनकाद्येह नैमिषारण्यवासिषु ॥ १२.३५६.१४ ॥
നൈമിഷാരണ്യവാസികളായ ശൗനകാദികൾ ചോദിച്ചതുപോലെ, ഈ നാരായണീയ ആഖ്യാനം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
12.356.15
नारदेन पुरा यद्वै गुरवे तु निवेदितम् ।
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५६.१५ ॥
മുൻകാലത്ത് നാരദൻ ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്; ഋഷിമാരും പാണ്ഡവരും കൃഷ്ണനും ഭീഷ്മരും കേൾക്കുമ്പോൾ അത് അറിയിക്കപ്പെട്ടു.
12.356.16
स हि परमर्षिर्जनभुवनपतिः ।
पृथुधरणिधरः श्रुतिविनयपरः।
शमनियमनिधिर्यमनियमपरो द्विजवर ।
सहितस्तव च भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १२.३५६.१६ ॥
അദ്ദേഹം പരമർഷിയാണ്, ലോകങ്ങളുടെയും ജനങ്ങളുടെയും പതി, വിശാലഭൂമിയെ താങ്ങുന്നവൻ, ശ്രുതിയിലും വിനയത്തിലും തത്പരൻ, ശമനിയമങ്ങളുടെ നിധി; ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ദേവന്മാരുടെ ഹിതനായ ഹരി നിങ്ങളോടുകൂടി നിങ്ങളുടെ ഗതിയാകട്ടെ.
12.356.17
भयदो मखभागहरोस्तु शरणं स ते ॥ १२.३५६.१७ ॥
അദ്ദേഹം ഭയം നൽകുന്നവനും യജ്ഞഭാഗം സ്വീകരിക്കുന്നവനുമാണ്; അദ്ദേഹം നിങ്ങൾക്ക് ശരണമാകട്ടെ.
12.356.18
त्रिगुणो विगुणश्चतुरात्मधरः ।
पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः।
विदधातु नित्यमजितोऽतिचलो ।
गतिरात्मवतां सुकृतिनामृषीणाम् ॥ १२.३५६.१८ ॥
ത്രിഗുണനും നിർഗുണനും ചതുരാത്മാവിനെ ധരിക്കുന്നവനും പൂർത്തേഷ്ടഫലഭാഗം സ്വീകരിക്കുന്നവനും; അജിതനും അതിചലനുമായ അവൻ എപ്പോഴും വിധാനം ചെയ്യട്ടെ; ആത്മസംയമികളായ സുകൃതികളായ ഋഷിമാർക്ക് അവൻ ഗതിയാകട്ടെ.
12.356.19
तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं पुराणं ।
रविवर्णमीश्वरं गतिं बहुशः।
प्रणमध्वमेकमतयो यतः ।
सलिलोद्भवोपि तमृषिं प्रणतः ॥ १२.३५६.१९ ॥
ലോകസാക്ഷിയും, അജനും, പുരാതനപുരുഷനും, സൂര്യവർണ്ണനുമായ ഈശ്വരനും, ഗതിയുമായ അവനെ പലതവണ ഏകമനസ്സോടെ നമസ്കരിക്കുവിൻ; ജലത്തിൽ ജനിച്ചവനും ആ ഋഷിക്ക് പ്രണമിച്ചു.
12.356.20
स हि लोकयोनिरसृतस्य पदं ।
सूक्ष्मं परायणमचलं हि पदम्।
तत्साङ्ख्ययोगिभिरुदाहृतं तं ।
बुद्ध्या यतात्मभिरिदं सनातनम् ॥ १२.३५६.२० ॥
അവനാണ് ലോകങ്ങളുടെ ഉറവിടം; അമൃതത്തിന്റെ സ്ഥാനം, സൂക്ഷ്മം, പരമമായ ആശ്രയം, അചലമായ പദം. സാംഖ്യ-യോഗികൾ അതിനെ തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ചു; സംയതാത്മാക്കൾ ബുദ്ധികൊണ്ട് ഈ സനാതനത്തെ അറിയുന്നു.