มหาภารตะ · อัธยายะ 12.356
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.356.1
श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम् ।
अत्यन्तं भक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान् ॥ १२.३५६.१ ॥
นารทะได้ฟังถ้อยคำที่นรและนารายณ์ตรัสไว้เหล่านี้แล้ว ด้วยมีความภักดีต่อพระเจ้าอย่างยิ่ง จึงบรรลุความภักดีที่มุ่งมั่นแน่วแน่ต่อองค์เดียว
12.356.2
उषित्वा वर्षसाहस्रं नरनारायणाश्रमे ।
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्।
जगाम हिमवत्कुक्षावाश्रमं स्वं सुरार्चितम् ॥ १२.३५६.२ ॥
นารทะพำนักอยู่ในอาศรมของนรและนารายณ์เป็นเวลาหนึ่งพันปี ได้ฟังเรื่องราวของพระผู้เป็นเจ้า และได้เห็นพระหริผู้ไม่รู้เสื่อม แล้วจึงเสด็จกลับไปยังอาศรมของตนในไหล่เขาหิมาลัย ซึ่งเทวดาต่างบูชาสักการะ
12.356.3
तावपि ख्यातयशसौ नरनारायणावृषी ।
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप सत्तमम् ॥ १२.३५६.३ ॥
ฤๅษีทั้งสองผู้มีชื่อเสียงขจรไกล คือนรและนารายณ์ ก็ได้บำเพ็ญตบะอันประเสริฐที่สุดในอาศรมอันงดงามแห่งนั้นเช่นกัน
12.356.4
त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः ।
पावितात्माऽद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम् ॥ १२.३५६.४ ॥
ท่านเองก็มีความกล้าหาญหาที่สุดมิได้ เป็นผู้นำแห่งวงศ์ปาณฑพ วันนี้จิตวิญญาณของท่านได้บริสุทธิ์แล้ว เพราะได้ฟังเรื่องนี้ตั้งแต่ต้น
12.356.5
नैव तस्यापरो लोको नायं पार्थिवसत्तम ।
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम् ॥ १२.३५६.५ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ผู้ประเสริฐที่สุด ผู้ใดเกลียดชังพระวิษณุผู้ไม่รู้เสื่อม ไม่ว่าด้วยการกระทำ ด้วยใจ หรือด้วยวาจา ผู้นั้นย่อมไม่มีโลกนี้หรือโลกอื่นใดเลย
12.356.6
मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः ।
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम् ॥ १२.३५६.६ ॥
บรรพบุรุษของผู้นั้นย่อมจมอยู่ในนรกตลอดปีนับไม่ถ้วน ผู้ใดเกลียดชังพระเจ้านารายณ์หริ ผู้ประเสริฐที่สุดในเทวดา
12.356.7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित् ।
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति श्रुतिः ॥ १२.३५६.७ ॥
ข้าแต่บุรุษเสือในหมู่มนุษย์ อาตมันของสัตว์ใดในโลกจะเป็นที่น่าเกลียดชังได้อย่างไร อาตมันพึงรู้ว่าคือพระวิษณุ ดังที่พระเวทกล่าวไว้
12.356.8
य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः ।
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः।
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ ॥ १२.३५६.८ ॥
ฤๅษีผู้เป็นอาจารย์ของพวกเรา บุตรชายของคันธวตี ท่านผู้นั้นได้กล่าวความยิ่งใหญ่ของปรมาตมันนี้แก่ข้าพเจ้า ลูกรัก ข้าพเจ้าจึงได้ฟังและได้เล่าให้เจ้าฟัง ข้าแต่ผู้ไร้บาป
12.356.9
नारदेन तु संप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५६.९ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ ธรรมนี้นารทะได้รับมาพร้อมทั้งความลับและสาระสำคัญ โดยตรงจากนารายณ์ผู้เป็นเจ้าแห่งโลก
12.356.10
एवमेष महान्धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५६.१० ॥
ข้าแต่กษัตริย์ผู้ประเสริฐที่สุด ธรรมอันยิ่งใหญ่นี้ได้เคยถูกกล่าวแก่พระองค์มาก่อนแล้ว ในรูปแบบย่อที่จัดไว้ในบทเพลงของพระหริ
12.356.11
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम् ।
को ह्यन्यः पुण्डरीकाक्षान्महाभारतकृद्भवेत्।
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम् ॥ १२.३५६.११ ॥
จงรู้ว่าวยาสะ กฤษณทไวปายนะ คือพระผู้เป็นเจ้านารายณ์ ใครเล่าอื่นจะแต่งมหาภารตะได้นอกจากพระผู้มีดวงตาดุจดอกบัว และใครเล่าจะกล่าวธรรมต่างๆ นานาได้ นอกจากพระผู้เป็นเจ้าองค์นั้น
12.356.12
वर्ततां ते महायज्ञो यथासंकल्पितस्त्वया ।
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मा च तत्त्वतः ॥ १२.३५६.१२ ॥
ขอให้มหายัญของท่านดำเนินไปตามที่ท่านได้ตั้งใจไว้ ท่านได้ตั้งใจจัดอัศวเมธ และท่านได้ฟังธรรมตามความจริงแล้ว
12.356.13
एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारीक्षितो नृपः ।
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत् ॥ १२.३५६.१३ ॥
เมื่อพระราชาผู้เป็นโอรสของปริกษิตได้ฟังเรื่องอันยิ่งใหญ่นี้แล้ว จึงเริ่มพิธีทั้งปวงเพื่อให้การบูชายัญสำเร็จลุล่วง
12.356.14
नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया ।
पृष्टेन शौनकाद्येह नैमिषारण्यवासिषु ॥ १२.३५६.१४ ॥
นารายณียอาขยานนี้ข้าพเจ้าได้เล่าแก่ท่านแล้ว ตามที่ศอนกะและผู้อื่นซึ่งอาศัยอยู่ในป่านัยมิษะได้ถามไว้ที่นี่
12.356.15
नारदेन पुरा यद्वै गुरवे तु निवेदितम् ।
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५६.१५ ॥
สิ่งที่นารทะได้เคยประกาศแก่อาจารย์ของตนในกาลก่อน ขณะที่พวกฤๅษีและปาณฑพ พร้อมทั้งกฤษณะและภีษมะกำลังรับฟังอยู่
12.356.16
स हि परमर्षिर्जनभुवनपतिः ।
पृथुधरणिधरः श्रुतिविनयपरः।
शमनियमनिधिर्यमनियमपरो द्विजवर ।
सहितस्तव च भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १२.३५६.१६ ॥
ท่านเป็นมหาฤๅษี เป็นเจ้าแห่งผู้คนและโลก ผู้ทรงแผ่นดินกว้างใหญ่ ผู้ยึดมั่นในการศึกษาพระเวทและวินัย ผู้เป็นขุมทรัพย์แห่งความสงบและการสังวร ข้าแต่ทวิชผู้ประเสริฐ ขอให้พระหริผู้เป็นมิตรของเทวดาเป็นที่พึ่งของท่านพร้อมทั้งตัวท่านเอง
12.356.17
भयदो मखभागहरोस्तु शरणं स ते ॥ १२.३५६.१७ ॥
ขอให้พระองค์ผู้ทรงประทานความกลัวและรับส่วนแห่งยัญ เป็นที่พึ่งของท่านเถิด
12.356.18
त्रिगुणो विगुणश्चतुरात्मधरः ।
पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः।
विदधातु नित्यमजितोऽतिचलो ।
गतिरात्मवतां सुकृतिनामृषीणाम् ॥ १२.३५६.१८ ॥
ทรงสามคุณและเหนือคุณทั้งปวง ทรงถืออาตมันสี่ประการ ทรงรับส่วนแห่งผลของกรรมดีและการบูชายัญ ขอให้พระผู้ไม่อาจพิชิตได้ ผู้ไม่หวั่นไหวอยู่เป็นนิตย์ ทรงกำหนดไว้เสมอ และขอให้พระองค์เป็นที่พึ่งของฤๅษีผู้ข่มใจได้และผู้ทำความดี
12.356.19
तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं पुराणं ।
रविवर्णमीश्वरं गतिं बहुशः।
प्रणमध्वमेकमतयो यतः ।
सलिलोद्भवोपि तमृषिं प्रणतः ॥ १२.३५६.१९ ॥
จงน้อมไหว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยใจเดียวต่อพระองค์ ผู้เป็นพยานแห่งโลก ผู้ไม่เกิด บุรุษผู้เก่าแก่ เจ้าแห่งรูปดุจสีอาทิตย์ ผู้เป็นที่ไป ซึ่งแม้สิ่งที่เกิดจากน้ำยังน้อมกราบฤๅษีผู้นั้น
12.356.20
स हि लोकयोनिरसृतस्य पदं ।
सूक्ष्मं परायणमचलं हि पदम्।
तत्साङ्ख्ययोगिभिरुदाहृतं तं ।
बुद्ध्या यतात्मभिरिदं सनातनम् ॥ १२.३५६.२० ॥
พระองค์ทรงเป็นต้นกำเนิดของโลก เป็นที่ตั้งแห่งความไม่ตาย ละเอียดอ่อน เป็นที่พึ่งสูงสุด เป็นภาวะที่ไม่หวั่นไหว ผู้รู้สางขยะและโยคะได้กล่าวถึงพระองค์ ผู้มีตนสงบแล้วย่อมรู้พระองค์ผู้เป็นนิรันดร์นี้ด้วยปัญญา