Mahābhārata · Adhyāya 12.360
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.360.1
बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते ॥ १२.३६०.१ ॥
Oh brāhmaṇa, ¿hay muchos seres o solo uno? ¿Quién es aquí el mejor puruṣa, y cuál se dice que es su origen?
12.360.2
बहवः पुरुषा लोके साङ्ग्ययोगविचारणे ।
नैतदिच्छन्ति पुरुषमेकं कुरुकुलोद्वह ॥ १२.३६०.२ ॥
En el mundo, en la indagación del Sāṅkhya y el Yoga, hay muchos seres; pero no aceptan que este Puruṣa sea uno solo, oh gloria del linaje de los Kuru.
12.360.3
बहनां पुरुषाणां च यथैका योनिरुच्यते ।
तथा तं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणाधिकम् ॥ १२.३६०.३ ॥
Así como se dice que una sola fuente es el origen de muchos seres, así expondré aquel Puruṣa universal, superior en cualidades.
12.360.4
नमस्कृत्वा च गुरवे व्यासाय विदितात्मने ।
तपोयुक्ताय दान्ताय वन्द्याय परमपये ॥ १२.३६०.४ ॥
Habiendo inclinado la cabeza ante mi maestro Vyāsa, que conoce el yo, dotado de austeridad, dominado, digno de veneración y dador de lo supremo,
12.360.5
इदं पुरुषसूक्तं हि सर्ववेदेषु पार्थिव ।
ऋतं सत्यं च विख्यातमृपिसिंहेन चिन्तितम् ॥ १२.३६०.५ ॥
Este Himno del Puruṣa, oh rey, está en todos los Vedas; meditado por el león entre los sabios, es renombrado como verdad y orden cósmico.
12.360.6
उत्सर्गेणापवादेन ऋषिभिः कपिलादिभिः ।
अध्यान्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत ॥ १२.३६०.६ ॥
Oh descendiente de Bharata, los sabios comenzando por Kapila, mediante la regla general y sus excepciones, apoyándose en la contemplación del yo, declararon los tratados.
12.360.7
समासतेस्तु यद्व्यासः पुरुषैकत्वमुक्तवान् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि प्रसादादमितौजसः ॥ १२.३६०.७ ॥
Lo que Vyāsa declaró brevemente sobre la unidad del puruṣa, te lo explicaré por completo, por la gracia del de poder sin límites.
12.360.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्रह्मणा सह संवादं त्र्यम्बकस्य विशांपते ॥ १२.३६०.८ ॥
Aquí también citan esta antigua historia: el diálogo de Brahmā con Tryambaka, oh señor del pueblo.
12.360.9
क्षीरोदस्य समुद्रस्य मध्ये हाटकसप्रभः ।
वैजयन्त इति ख्यातः पर्वतप्रवरो नृप ॥ १२.३६०.९ ॥
En medio del Océano de Leche, resplandeciente como oro, famoso como Vaijayanta, el mejor de los montes, oh rey.
12.360.10
तत्राध्यात्मगतिं देव एकाकी प्रविचिन्तयन् ।
वैराजसदनान्नित्यं वैजयन्तं निपेवते ॥ १२.३६०.१० ॥
Allí, solo y contemplando profundamente la senda del ser, aquel dios acude siempre al Vaijayanta desde la morada de Virāj.
12.360.11
अथ तत्राऽऽसतस्तस्य चतुर्वक्रस्य धीमतः ।
ललाटप्रभवः पुत्रः शिव आगाद्यदृच्छया।
आकाशेन महायोगी पुरा त्रिनयनः प्रभुः ॥ १२.३६०.११ ॥
Entonces llegó por el cielo, por su propia voluntad, el hijo nacido de la frente de aquel sabio de cuatro rostros que allí estaba sentado: Śiva, gran yogui, señor de tres ojos.
12.360.12
ततः खान्निपपाताशु धरणीधरमूर्धनि ।
अग्रतश्चाभवत्प्रीतो ववन्दे चापि पादयोः ॥ १२.३६०.१२ ॥
Entonces descendió rápidamente del cielo a la cima de la montaña, y, complacido, se presentó ante él e inclinó la cabeza a sus pies.
12.360.13
तं पादयोनिंपतितं दृष्ट्वा सव्येन पाणिना ।
अत्थापयामास तदा प्रभुरेकः प्रजापतिः।
उवाच चैनं भगवांश्चिरस्यागतमात्मजम् ॥ १२.३६०.१३ ॥
Al verlo caído a sus pies, el señor Prajāpati, el único, lo levantó con la mano izquierda. Entonces el bienaventurado habló al hijo que había llegado después de mucho tiempo.
12.360.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोसि मेऽन्तिकम् ।
कच्चित्ते कुशलं पुत्र स्वाध्यायतपसोः सदा।
नित्यमुग्रतपास्त्वं हि ततः पृच्छामि ते पुनः ॥ १२.३६०.१४ ॥
Bienvenido, oh de poderosos brazos; por fortuna has llegado cerca de mí. Hijo, ¿están siempre bien tu estudio y tu austeridad? Tú practicas constantemente una austeridad feroz, así que te pregunto de nuevo.
12.360.15
त्वत्प्रसादेन भगवन्स्वाध्यायतपसोर्मम ।
कृशलं चाव्ययं चैव सर्वस्य जगतस्त्वथ ॥ १२.३६०.१५ ॥
Por tu gracia, oh bienaventurado, mi estudio y mi austeridad están bien, y también el bienestar imperecedero de todo el mundo.
12.360.16
चिरदृष्टोमि भगवन्वैराजसदने मया ।
ततोऽहं पर्वतं प्राप्तस्त्विमं त्वत्पादसेवितम् ॥ १२.३६०.१६ ॥
Oh bienaventurado, hacía mucho que no te veía en la morada de Virāja. Entonces llegué a esta montaña, servida por tus pies.
12.360.17
कौतूहलं चापि हि मे एकान्तगमनेन ते ।
नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति पितामह ॥ १२.३६०.१७ ॥
Tu retiro a la soledad también ha despertado mi curiosidad; oh abuelo, la razón no será pequeña.
12.360.18
किंनु तत्सदनं श्रेष्ठं क्षुत्पिपासाविवर्जितम् ।
सुरासुरैरध्युपितमृषिभिश्चामितप्रभैः ॥ १२.३६०.१८ ॥
¿Cuál es, pues, aquella excelente morada, libre de hambre y sed, donde habitan dioses, demonios y sabios de esplendor inconmensurable?
12.360.19
गन्धर्वैरेप्सरोभिश्च सततं संनिषेवितम् ।
उत्सृज्येमं गिरिवरमेकाकी प्राप्तवानसि ॥ १२.३६०.१९ ॥
Habiendo abandonado esta mejor de las montañas, constantemente frecuentada por gandharvas y apsarases, has llegado aquí solo.
12.360.20
वैजयन्तो गिरिवरः सततं सेव्यते मया ।
अत्रैकाग्रेण मनसा पुरुषश्चिन्त्यते विराट् ॥ १२.३६०.२० ॥
Esta mejor de las montañas, llamada Vaijayanta, es constantemente frecuentada por mí. Aquí se contempla al Puruṣa cósmico, Virāṭ, con mente concentrada.
12.360.21
बहवः पुरुषा ब्रह्मंस्त्वया सृष्टाः स्वयंभुव ।
सृज्यन्ते चापरे ब्रह्मन्स चैकः पुरुषो विराट् ॥ १२.३६०.२१ ॥
Oh Brahmā, oh tú que existes por ti mismo, muchos seres han sido creados por ti, y otros siguen siendo creados; pero aquel uno es el Puruṣa cósmico, Virāṭ.
12.360.22
को ह्यसौ चिन्त्यते ब्रह्मंस्त्वयैकः पुरुषोत्तमः ।
एतन्मे संशयं छिन्धि महत्कौतूहलं हि मे ॥ १२.३६०.२२ ॥
Oh Brahmā, ¿quién es aquel único supremo entre los seres en quien meditas? Disipa esta duda mía, pues siento gran curiosidad.
12.360.23
बहवः पुरुषाः पुत्र त्वया ये समुदाहृताः ।
एवमेतदतिक्रान्तं द्रष्टव्यं नैवमित्यपि ॥ १२.३६०.२३ ॥
Oh hijo, los muchos seres que has mencionado han quedado atrás de esta manera. Deben verse así; y también debe verse que no son así.
12.360.24
आधारं तु प्रवक्ष्यामि एकस्य पुरुषस्य ते ।
बहूनां पुरुषाणां स यथैका योनिरुच्यते ॥ १२.३६०.२४ ॥
Pero te declararé el sustento de aquel único Puruṣa, así como se dice que una sola fuente es el origen de muchos seres.
12.360.25
तथा तं पुरुषं विश्वं परमं सुमहत्तमम् ।
निर्गुणं निर्गुणा भूत्वा प्रविशन्ति सनातनम् ॥ १२.३६०.२५ ॥
Así, volviéndose sin cualidades, entran en el eterno, aquel Puruṣa universal, supremo y sumamente grande.