மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.360
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.360.1
बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते ॥ १२.३६०.१ ॥
பிராமணரே, புருஷர்கள் பலரா, அல்லது ஒருவரே உள்ளாரா? இங்கு சிறந்த புருஷன் யார், அவரது மூலம் எது என்று சொல்லப்படுகிறது?
12.360.2
बहवः पुरुषा लोके साङ्ग्ययोगविचारणे ।
नैतदिच्छन्ति पुरुषमेकं कुरुकुलोद्वह ॥ १२.३६०.२ ॥
உலகில் சாங்கிய யோக ஆராய்ச்சியில் புருஷர்கள் பலர் உள்ளனர்; ஆனால் அவர்கள் இந்த புருஷனை ஒருவராக ஏற்பதில்லை, குருகுல உத்தமனே.
12.360.3
बहनां पुरुषाणां च यथैका योनिरुच्यते ।
तथा तं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणाधिकम् ॥ १२.३६०.३ ॥
பல புருஷர்களுக்கும் ஒரே மூலம் சொல்லப்படுவது போல, குணங்களில் உயர்ந்த அந்த விசுவமான புருஷனை நான் விளக்குவேன்.
12.360.4
नमस्कृत्वा च गुरवे व्यासाय विदितात्मने ।
तपोयुक्ताय दान्ताय वन्द्याय परमपये ॥ १२.३६०.४ ॥
குருவாகிய, தன்னை அறிந்த வியாசருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, தவத்தில் நிலைத்தவரும், அடக்கமுடையவரும், வணங்கத்தக்கவரும், பரமனைத் தருபவருமான அவரை வணங்கி,
12.360.5
इदं पुरुषसूक्तं हि सर्ववेदेषु पार्थिव ।
ऋतं सत्यं च विख्यातमृपिसिंहेन चिन्तितम् ॥ १२.३६०.५ ॥
அரசே, இந்த புருஷ சூக்தம் எல்லா வேதங்களிலும் உள்ளது; ரிஷிகளில் சிங்கமானவரால் சிந்திக்கப்பட்டு ரிதம் மற்றும் சத்தியம் என்று புகழ்பெறுவது.
12.360.6
उत्सर्गेणापवादेन ऋषिभिः कपिलादिभिः ।
अध्यान्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत ॥ १२.३६०.६ ॥
பாரதா, கபிலர் முதலிய ரிஷிகள் உத்சர்க்கம் மற்றும் அபவாதம் வழியாக, ஆன்மிக சிந்தனையை ஆதரித்து சாத்திரங்களை கூறினர்.
12.360.7
समासतेस्तु यद्व्यासः पुरुषैकत्वमुक्तवान् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि प्रसादादमितौजसः ॥ १२.३६०.७ ॥
சுருக்கமாக வ்யாசர் புருஷனின் ஏகத்துவத்தை உரைத்ததை, அளவற்ற ஒளி கொண்டவரின் அருளால் உமக்கு நான் முழுமையாக உரைப்பேன்.
12.360.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्रह्मणा सह संवादं त्र्यम्बकस्य विशांपते ॥ १२.३६०.८ ॥
இங்கும் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை மக்கள் மேற்கோள் காட்டுவர்; பிரம்மாவுக்கும் த்ர்யம்பகருக்கும் (சிவன்) இடையேயான உரையாடல், ஓ மக்களின் தலைவரே.
12.360.9
क्षीरोदस्य समुद्रस्य मध्ये हाटकसप्रभः ।
वैजयन्त इति ख्यातः पर्वतप्रवरो नृप ॥ १२.३६०.९ ॥
பாற்கடலின் நடுவில் பொன் போல் ஒளிரும், வைஜயந்தம் என்று புகழ்பெற்ற, மலைகளில் சிறந்த மலை — ஓ அரசே.
12.360.10
तत्राध्यात्मगतिं देव एकाकी प्रविचिन्तयन् ।
वैराजसदनान्नित्यं वैजयन्तं निपेवते ॥ १२.३६०.१० ॥
அங்கே தனியாக ஆன்மிக நெறியைப் பற்றி ஆழ்ந்து சிந்தித்தபடி, அந்தத் தேவர் வைராஜ் இல்லத்திலிருந்து நாளும் வைஜயந்த மலையை அடைகிறார்.
12.360.11
अथ तत्राऽऽसतस्तस्य चतुर्वक्रस्य धीमतः ।
ललाटप्रभवः पुत्रः शिव आगाद्यदृच्छया।
आकाशेन महायोगी पुरा त्रिनयनः प्रभुः ॥ १२.३६०.११ ॥
அப்போது அங்கு அமர்ந்திருந்த அந்த ஞானமுள்ள நான்முகனின் நெற்றியில் பிறந்த மகனான சிவன், மகாயோகி, முக்கண் பிரபு, தன் விருப்பப்படி ஆகாயவழியாக வந்தார்.
12.360.12
ततः खान्निपपाताशु धरणीधरमूर्धनि ।
अग्रतश्चाभवत्प्रीतो ववन्दे चापि पादयोः ॥ १२.३६०.१२ ॥
பின்னர் அவர் ஆகாயத்திலிருந்து விரைவாக மலை உச்சியில் இறங்கினார்; மகிழ்ந்து முன்னே வந்து அவருடைய பாதங்களில் வணங்கினார்.
12.360.13
तं पादयोनिंपतितं दृष्ट्वा सव्येन पाणिना ।
अत्थापयामास तदा प्रभुरेकः प्रजापतिः।
उवाच चैनं भगवांश्चिरस्यागतमात्मजम् ॥ १२.३६०.१३ ॥
அவன் பாதங்களில் விழுந்திருப்பதைக் கண்டு, தனித்த பிரபுவான பிரஜாபதி இடது கையால் அவனைத் தூக்கினார். பின்னர் நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு வந்த மகனிடம் பகவான் கூறினார்.
12.360.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोसि मेऽन्तिकम् ।
कच्चित्ते कुशलं पुत्र स्वाध्यायतपसोः सदा।
नित्यमुग्रतपास्त्वं हि ततः पृच्छामि ते पुनः ॥ १२.३६०.१४ ॥
மகாபாகுவே, உனக்கு நல் வரவு; நல்லவேளையாக நீ என் அருகில் வந்திருக்கிறாய். மகனே, உன் வேதாத்யயனமும் தவமும் எப்போதும் நலமாக உள்ளனவா? நீ எப்போதும் கடுந்தவம் புரிபவன்; ஆகையால் மீண்டும் உன்னிடம் கேட்கிறேன்.
12.360.15
त्वत्प्रसादेन भगवन्स्वाध्यायतपसोर्मम ।
कृशलं चाव्ययं चैव सर्वस्य जगतस्त्वथ ॥ १२.३६०.१५ ॥
பகவானே, உங்கள் அருளால் என் வேதாத்யயனமும் தவமும் நலமாக உள்ளன; உலகம் முழுவதற்கும் அழியாத நலமும் உண்டு.
12.360.16
चिरदृष्टोमि भगवन्वैराजसदने मया ।
ततोऽहं पर्वतं प्राप्तस्त्विमं त्वत्पादसेवितम् ॥ १२.३६०.१६ ॥
பகவானே, வைராஜரின் இல்லத்தில் நான் உங்களை நீண்ட நாளாகப் பார்க்கவில்லை. அதன்பின் உங்கள் பாதங்களால் சேவிக்கப்பட்ட இந்த மலைக்கு நான் வந்தேன்.
12.360.17
कौतूहलं चापि हि मे एकान्तगमनेन ते ।
नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति पितामह ॥ १२.३६०.१७ ॥
நீங்கள் தனிமையில் சென்றதால் எனக்கும் ஆவல் எழுந்தது. பிதாமகரே, இதற்குக் காரணம் சிறியதாக இருக்காது.
12.360.18
किंनु तत्सदनं श्रेष्ठं क्षुत्पिपासाविवर्जितम् ।
सुरासुरैरध्युपितमृषिभिश्चामितप्रभैः ॥ १२.३६०.१८ ॥
பசி தாகமற்ற அந்த சிறந்த இருப்பிடம் எது? தேவர்களும் அசுரர்களும், அளவற்ற ஒளியுடைய ரிஷிகளும் அங்கே வசிக்கின்றனரோ?
12.360.19
गन्धर्वैरेप्सरोभिश्च सततं संनिषेवितम् ।
उत्सृज्येमं गिरिवरमेकाकी प्राप्तवानसि ॥ १२.३६०.१९ ॥
கந்தர்வர்களாலும் அப்சரஸ்களாலும் எப்போதும் சேவிக்கப்படும் இந்த சிறந்த மலையை விட்டுவிட்டு நீ தனியாக வந்திருக்கிறாய்.
12.360.20
वैजयन्तो गिरिवरः सततं सेव्यते मया ।
अत्रैकाग्रेण मनसा पुरुषश्चिन्त्यते विराट् ॥ १२.३६०.२० ॥
வைஜயந்தம் என்னும் இந்த சிறந்த மலை எப்போதும் என்னால் சேவிக்கப்படுகிறது. இங்கு ஒருமுகப்பட்ட மனத்தால் விராட் புருஷன் சிந்திக்கப்படுகிறான்.
12.360.21
बहवः पुरुषा ब्रह्मंस्त्वया सृष्टाः स्वयंभुव ।
सृज्यन्ते चापरे ब्रह्मन्स चैकः पुरुषो विराट् ॥ १२.३६०.२१ ॥
ஓ பிரம்மனே! ஓ சுயம்புவே! உன்னால் பல புருஷர்கள் படைக்கப்பட்டுள்ளனர்; மேலும் பிறரும் படைக்கப்படுகின்றனர். ஆனால் அந்த ஒருவனே விராட் புருஷன்.
12.360.22
को ह्यसौ चिन्त्यते ब्रह्मंस्त्वयैकः पुरुषोत्तमः ।
एतन्मे संशयं छिन्धि महत्कौतूहलं हि मे ॥ १२.३६०.२२ ॥
ஓ பிரம்மனே! உன்னால் சிந்திக்கப்படும் அந்த ஒப்பற்ற புருஷோத்தமன் யார்? என் இந்த ஐயத்தை அறுத்துவிடு; என்னிடம் பெரும் ஆர்வம் உள்ளது.
12.360.23
बहवः पुरुषाः पुत्र त्वया ये समुदाहृताः ।
एवमेतदतिक्रान्तं द्रष्टव्यं नैवमित्यपि ॥ १२.३६०.२३ ॥
மகனே! நீ குறிப்பிட்ட பல புருஷர்கள் இவ்வாறு கடந்துபோனவர்கள். அவர்களை இவ்வாறு காண்பது தகாது; இவ்வாறு அல்ல என்றும் கருத வேண்டும்.
12.360.24
आधारं तु प्रवक्ष्यामि एकस्य पुरुषस्य ते ।
बहूनां पुरुषाणां स यथैका योनिरुच्यते ॥ १२.३६०.२४ ॥
ஆனால் உனக்கு ஒரு புருஷனின் ஆதாரத்தைச் சொல்வேன்; பல புருஷர்களுக்கு ஒரே மூலம் சொல்லப்படுவது போல.
12.360.25
तथा तं पुरुषं विश्वं परमं सुमहत्तमम् ।
निर्गुणं निर्गुणा भूत्वा प्रविशन्ति सनातनम् ॥ १२.३६०.२५ ॥
அவ்வாறே அவர்கள் அந்த விஸ்வமான, பரமமான, மிகப் பெரிய புருஷனில், குணமற்றவர்களாக ஆகி, நித்தியமானவனுள் நுழைகிறார்கள்.