Mahābhārata · Adhyāya 12.360
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.360.1
बहवः पुरुषा ब्रह्मन्नुताहो एक एव तु ।
को ह्यत्र पुरुषः श्रेष्ठः को वा योनिरिहोच्यते ॥ १२.३६०.१ ॥
O Brāhmaṇa, gibt es viele Puruṣas oder nur einen? Wer ist hier der beste Puruṣa, und was gilt als sein Ursprung?
12.360.2
बहवः पुरुषा लोके साङ्ग्ययोगविचारणे ।
नैतदिच्छन्ति पुरुषमेकं कुरुकुलोद्वह ॥ १२.३६०.२ ॥
In der Welt, in der Untersuchung von Sāṅkhya und Yoga, gibt es viele Wesen; doch sie halten diesen Puruṣa nicht für einen einzigen, o Zierde des Kuru-Geschlechts.
12.360.3
बहनां पुरुषाणां च यथैका योनिरुच्यते ।
तथा तं पुरुषं विश्वं व्याख्यास्यामि गुणाधिकम् ॥ १२.३६०.३ ॥
Wie man sagt, dass eine einzige Quelle der Ursprung vieler Wesen ist, so werde ich jenen universellen Puruṣa darlegen, der an Eigenschaften überlegen ist.
12.360.4
नमस्कृत्वा च गुरवे व्यासाय विदितात्मने ।
तपोयुक्ताय दान्ताय वन्द्याय परमपये ॥ १२.३६०.४ ॥
Nachdem ich ehrerbietig meinen Lehrer Vyāsa gegrüßt habe, der das Selbst kennt, mit Askese begabt, selbstbeherrscht, verehrungswürdig und der Spender des Höchsten ist,
12.360.5
इदं पुरुषसूक्तं हि सर्ववेदेषु पार्थिव ।
ऋतं सत्यं च विख्यातमृपिसिंहेन चिन्तितम् ॥ १२.३६०.५ ॥
Dieser Puruṣa-Hymnus, o König, findet sich in allen Veden; von dem Löwen unter den Weisen durchdacht, ist er als Wahrheit und Weltordnung berühmt.
12.360.6
उत्सर्गेणापवादेन ऋषिभिः कपिलादिभिः ।
अध्यान्मचिन्तामाश्रित्य शास्त्राण्युक्तानि भारत ॥ १२.३६०.६ ॥
O Nachkomme Bharatas, die Weisen, angeführt von Kapila, haben durch die allgemeine Regel und ihre Ausnahmen, sich auf die Betrachtung des Selbst stützend, die Lehrbücher dargelegt.
12.360.7
समासतेस्तु यद्व्यासः पुरुषैकत्वमुक्तवान् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि प्रसादादमितौजसः ॥ १२.३६०.७ ॥
Was Vyāsa kurz über die Einheit des puruṣa dargelegt hat, werde ich dir vollständig erklären, durch die Gnade des an Kraft Unermesslichen.
12.360.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्रह्मणा सह संवादं त्र्यम्बकस्य विशांपते ॥ १२.३६०.८ ॥
Auch hier führt man diese alte Erzählung an: das Gespräch Brahmās mit Tryambaka, o Herr des Volkes.
12.360.9
क्षीरोदस्य समुद्रस्य मध्ये हाटकसप्रभः ।
वैजयन्त इति ख्यातः पर्वतप्रवरो नृप ॥ १२.३६०.९ ॥
Mitten im Milchozean, golden strahlend, bekannt als Vaijayanta, der vorzüglichste der Berge, o König.
12.360.10
तत्राध्यात्मगतिं देव एकाकी प्रविचिन्तयन् ।
वैराजसदनान्नित्यं वैजयन्तं निपेवते ॥ १२.३६०.१० ॥
Dort, allein und tief über den Pfad des Selbst nachsinnend, sucht jener Gott stets den Vaijayanta auf, von der Wohnung Virājs aus.
12.360.11
अथ तत्राऽऽसतस्तस्य चतुर्वक्रस्य धीमतः ।
ललाटप्रभवः पुत्रः शिव आगाद्यदृच्छया।
आकाशेन महायोगी पुरा त्रिनयनः प्रभुः ॥ १२.३६०.११ ॥
Da kam, aus eigenem Willen durch den Himmel, der Sohn, der aus der Stirn jenes weisen Vierantlitzigen geboren war, der dort saß: Śiva, der große Yogin, der dreiäugige Herr.
12.360.12
ततः खान्निपपाताशु धरणीधरमूर्धनि ।
अग्रतश्चाभवत्प्रीतो ववन्दे चापि पादयोः ॥ १२.३६०.१२ ॥
Dann stieg er rasch vom Himmel auf den Gipfel des Berges hinab, und, erfreut, trat er vor ihn und verneigte sich zu seinen Füßen.
12.360.13
तं पादयोनिंपतितं दृष्ट्वा सव्येन पाणिना ।
अत्थापयामास तदा प्रभुरेकः प्रजापतिः।
उवाच चैनं भगवांश्चिरस्यागतमात्मजम् ॥ १२.३६०.१३ ॥
Als er ihn zu seinen Füßen liegen sah, hob ihn der eine Herr Prajāpati mit der linken Hand auf. Dann sprach der Erhabene zu dem Sohn, der nach langer Zeit gekommen war.
12.360.14
स्वागतं ते महाबाहो दिष्ट्या प्राप्तोसि मेऽन्तिकम् ।
कच्चित्ते कुशलं पुत्र स्वाध्यायतपसोः सदा।
नित्यमुग्रतपास्त्वं हि ततः पृच्छामि ते पुनः ॥ १२.३६०.१४ ॥
Willkommen, o Starkarmiger; zum Glück bist du zu mir gekommen. Sohn, sind dein Studium und deine Askese stets wohlauf? Du übst immer strenge Askese, darum frage ich dich noch einmal.
12.360.15
त्वत्प्रसादेन भगवन्स्वाध्यायतपसोर्मम ।
कृशलं चाव्ययं चैव सर्वस्य जगतस्त्वथ ॥ १२.३६०.१५ ॥
Durch deine Gnade, o Erhabener, stehen mein Studium und meine Askese wohl, und auch das unvergängliche Wohl der ganzen Welt.
12.360.16
चिरदृष्टोमि भगवन्वैराजसदने मया ।
ततोऽहं पर्वतं प्राप्तस्त्विमं त्वत्पादसेवितम् ॥ १२.३६०.१६ ॥
O Erhabener, ich hatte dich lange nicht mehr im Wohnsitz des Virāja gesehen. Dann kam ich zu diesem Berg, der von deinen Füßen gedient wird.
12.360.17
कौतूहलं चापि हि मे एकान्तगमनेन ते ।
नैतत्कारणमल्पं हि भविष्यति पितामह ॥ १२.३६०.१७ ॥
Dass du in die Einsamkeit gegangen bist, hat auch meine Neugier geweckt; o Großvater, der Grund dafür wird nicht klein sein.
12.360.18
किंनु तत्सदनं श्रेष्ठं क्षुत्पिपासाविवर्जितम् ।
सुरासुरैरध्युपितमृषिभिश्चामितप्रभैः ॥ १२.३६०.१८ ॥
Was ist nun jene vortreffliche Wohnstätte, frei von Hunger und Durst, in der Götter, Dämonen und Weise von unermesslichem Glanz wohnen?
12.360.19
गन्धर्वैरेप्सरोभिश्च सततं संनिषेवितम् ।
उत्सृज्येमं गिरिवरमेकाकी प्राप्तवानसि ॥ १२.३६०.१९ ॥
Nachdem du diesen besten aller Berge verlassen hast, der stets von Gandharvas und Apsarasen besucht wird, bist du allein hierher gekommen.
12.360.20
वैजयन्तो गिरिवरः सततं सेव्यते मया ।
अत्रैकाग्रेण मनसा पुरुषश्चिन्त्यते विराट् ॥ १२.३६०.२० ॥
Dieser beste aller Berge, Vaijayanta genannt, wird von mir stets aufgesucht. Hier wird der kosmische Puruṣa Virāṭ mit einmütigem Geist betrachtet.
12.360.21
बहवः पुरुषा ब्रह्मंस्त्वया सृष्टाः स्वयंभुव ।
सृज्यन्ते चापरे ब्रह्मन्स चैकः पुरुषो विराट् ॥ १२.३६०.२१ ॥
O Brahmā, o Selbstexistierender, viele Wesen wurden von dir erschaffen, und andere werden noch erschaffen; doch jener Eine ist der kosmische Puruṣa Virāṭ.
12.360.22
को ह्यसौ चिन्त्यते ब्रह्मंस्त्वयैकः पुरुषोत्तमः ।
एतन्मे संशयं छिन्धि महत्कौतूहलं हि मे ॥ १२.३६०.२२ ॥
O Brahmā, wer ist jener einzige Höchste unter den Wesen, über den du sinnst? Löse meinen Zweifel, denn ich bin von großer Neugier erfüllt.
12.360.23
बहवः पुरुषाः पुत्र त्वया ये समुदाहृताः ।
एवमेतदतिक्रान्तं द्रष्टव्यं नैवमित्यपि ॥ १२.३६०.२३ ॥
O Sohn, die vielen Wesen, die du genannt hast, sind auf diese Weise hinter sich gelassen worden. So sind sie zu sehen; und doch sind sie auch nicht so zu sehen.
12.360.24
आधारं तु प्रवक्ष्यामि एकस्य पुरुषस्य ते ।
बहूनां पुरुषाणां स यथैका योनिरुच्यते ॥ १२.३६०.२४ ॥
Doch ich will dir den Grund jenes einen Puruṣa verkünden, so wie man sagt, dass eine einzige Quelle der Ursprung vieler Wesen ist.
12.360.25
तथा तं पुरुषं विश्वं परमं सुमहत्तमम् ।
निर्गुणं निर्गुणा भूत्वा प्रविशन्ति सनातनम् ॥ १२.३६०.२५ ॥
Ebenso treten sie, eigenschaftslos geworden, in den Ewigen ein, jene allumfassende, höchste, überaus große Person.