மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.362
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.362.1
धर्माः पितामहेनोक्ता मोक्षधर्माश्रिताः शुभाः ।
धर्ममाश्रमिणां श्रेष्ठं वक्तुमर्हति मे भवान् ॥ १२.३६२.१ ॥
பிதாமகர் மோட்ச தர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட சுபமான தர்மங்களைக் கூறினார். ஆசிரமவாசிகளுக்கான சிறந்த தர்மத்தை நீங்கள் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
12.362.2
सर्वत्र विहितो धर्मः सत्यः सत्यफलोदयः ।
बहुद्वारस्य धर्मस्य नेहास्ति विफला क्रिया ॥ १२.३६२.२ ॥
தர்மம் எங்கும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது; அது உண்மையானது, அதன் பலன் உண்மையிலிருந்தே எழுகிறது. பல வாயில்கள் கொண்ட தர்மத்தில் இங்கு எந்தச் செயலும் பயனற்றது அல்ல.
12.362.3
यस्मिन्यस्मिंश्च विषये यो यो याति विनिश्चयम् ।
स तमेवाभिजानाति नान्यं भरतसत्तम ॥ १२.३६२.३ ॥
எந்த விஷயத்தில் எவர் எவர் முடிவுக்கு வருகிறாரோ, அவர் அதையே அறிகிறார், வேறொன்றை அல்ல, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
12.362.4
इमां च त्वं नरव्याघ्र श्रोतुमर्हसि मे कथाम् ।
पुरा शक्रस्य कथितां नारदेन महर्षिणा ॥ १२.३६२.४ ॥
ஆண்களில் புலியே, நீ என் இந்தக் கதையைக் கேட்க வேண்டும். முன்பு மகரிஷி நாரதர் இந்திரனுக்குச் சொன்னது இது.
12.362.5
महर्षिर्नारदो राजन्सिद्धस्त्रैलोक्यसंमतः ।
पर्येति क्रमशो लोकान्वायुरव्याहतो यथा ॥ १२.३६२.५ ॥
அரசனே, மகரிஷி நாரதர் சித்தர், மூன்று உலகங்களாலும் மதிக்கப்படுபவர். தடையின்றி வீசும் காற்றைப் போல் அவர் உலகங்களை வரிசையாகச் சுற்றி வருகிறார்.
12.362.6
स कदाचिन्महेष्वास देवराजालयं गतः ।
सत्कृतश्च महेन्द्रेण प्रत्यासन्नगतोऽभवत् ॥ १२.३६२.६ ॥
பெரும் வில்லாளியே, அவர் ஒருமுறை தேவராஜனின் இல்லத்திற்குச் சென்றார். மகேந்திரனால் மரியாதையுடன் வரவேற்கப்பட்டு அவர் அருகில் வந்தார்.
12.362.7
तं कृतक्षणमासीनं पर्यपृच्छच्छत्तीपतिः ।
महर्षे किंचिदाश्चर्यमस्ति दृष्टं त्वयाऽनघ ॥ १२.३६२.७ ॥
ஓய்வெடுத்து அமர்ந்திருந்த அவரிடம் சத்தீபதி கேட்டான்: "மகரிஷியே, பாவமற்றவரே, நீர் ஏதேனும் அதிசயத்தைக் கண்டீரா?"
12.362.8
दृष्टमेव हि विप्रर्षे त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
जातकौतूहलो नित्यं सिद्धश्चरसि साक्षिवत् ॥ १२.३६२.८ ॥
விப்ரரிஷியே, அசையும் அசையா உயிர்களுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களையும் நான் ஏற்கெனவே கண்டிருக்கிறேன். சித்தராக, எப்போதும் ஆர்வத்துடன், சாட்சியைப் போல நீர் சஞ்சரிக்கிறீர்.
12.362.9
न ह्यस्त्यविदितं लोके देवर्षे तव किंचन ।
श्रुतं वाऽप्यनुभूतं वा दृष्टं वा कथयस्व मे ॥ १२.३६२.९ ॥
தேவர்ஷியே, உலகில் உமக்குத் தெரியாத எதுவும் இல்லை. கேட்டதையோ, அனுபவித்ததையோ, கண்டதையோ எனக்குச் சொல்லும்.
12.362.10
तस्मै राजन्सुरेन्द्राय नारदो वदतांवरः ।
आसीनायोपपन्नाय प्रोक्तवान्विपुलां कथाम् ॥ १२.३६२.१० ॥
அரசே, பேசுவோரில் சிறந்த நாரதர் அங்கே அமர்ந்திருந்த தேவேந்திரனுக்கு விரிவான கதையைச் சொன்னார்.
12.362.11
यथा येन च कल्पेन स तस्मै द्विजसत्तमः ।
कथां कथितवान्पृष्टस्तथा त्वमपि मे शृणु ॥ १२.३६२.११ ॥
அந்தத் துவிஜச்சிறந்தவர் கேட்கப்பட்டபோது எவ்வாறு, எந்த முறையில் அவனுக்குக் கதையைச் சொன்னாரோ, அவ்வாறே நீயும் என்னிடமிருந்து கேள்.