مهابهاراتا · أدهيايا 12.363

12.363.1

आसीत्किल नरश्रेष्ठ महापद्मे पुरोत्तमे ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे कश्चिद्विप्रः समाहितः ॥ १२.३६३.१ ॥

كان في المدينة الفاضلة المسماة مهاپدما، على الضفة الجنوبية للغانج، أيها الأفضل بين الرجال، برهميٌّ ما، ضابطٌ لنفسه ومتماسك.

सौम्यः सोमान्वये जातो जितात्मा गोत्रतो भृगुः ।
धर्मनित्यो जितक्रोधो नित्यतप्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.३६३.२ ॥

كان لطيفًا، مولودًا من نسل سوما، مغلوبًا لنفسه، من غوترا بهرغو، ثابتًا على الدهرما دائمًا، غالبًا للغضب، متقشفًا دائمًا، سيدًا لحواسه.

तपःस्वाध्यायनिरतः सत्यः सज्जनसंमतः ।
न्यायप्राप्तेन वित्तेन स्वेन शीलेन चान्वितः ॥ १२.३६३.३ ॥

منكبٌّ على التقشف ودرس الفيدا، صادق، يحترمه الأخيار، موصوف بثروة نالها بحق وبسيرته الحسنة.

ज्ञाति संबन्धिविपुले पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिते ।
कुले महति विख्याते विशिष्टां वृत्तिमास्थितः ॥ १२.३६३.४ ॥

كان يسكن في أسرةٍ كبيرة مشهورة، وافرة الأقارب والأنسباء، عامرة بالأبناء والأحفاد، متبعًا لسبيل معيشة فاضلة.

स पुत्रान्बहुलाँल्लब्ध्वा विपुले कर्मणि स्थितः ।
कुलधर्माश्रितो राजन्धरर्मचर्यास्थितोऽभवत् ॥ १२.३६३.५ ॥

أيها الملك، لما نال أبناءً كثيرين، ثبت في عملٍ عظيم؛ وأخذ بواجب أسرته، فصار ثابتًا في ممارسة الدهرما.

ततः स धर्मं वेदोक्तं तथा शास्त्राक्तमेव च ।
शिष्टाचीर्णं च धर्मं च त्रिविधं चिन्त्य चेतसा ॥ १२.३६३.६ ॥

ثم تدبّر في قلبه الدهرما ذات الأنواع الثلاثة: ما قاله الفيدا، وما قالته الشاسترا، وما دأب عليه الحكماء.

किंनु मे स्याच्छुभं कृत्वा किं कृतं किं परायणम् ।
इत्येवं चिन्तयन्नित्यं न च याति विनिश्चयम् ॥ १२.३६३.७ ॥

"ماذا سيكون خيرا لي؟ وماذا عساي أن أفعل حتى يكون خيرا؟ وما الملاذ الأسمى؟" وهكذا كان يفكر دائما، ولم يبلغ يقينا.

तस्यैवं चिन्त्यमानस्य धर्मं परममास्थितः ।
कदाचिदतिथिः प्राप्तो ब्राह्मणः सुसमाहितः ॥ १२.३६३.८ ॥

وبينما كان يفكر على هذا النحو، ثابتا في الدارما العليا، جاءه ذات مرة ضيف: برahmana متزن النفس ضابط لذاته.

स तस्मै सत्क्रियां चक्रे क्रियायुक्तेन हेतुना ।
विश्रान्तं सुसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३६३.९ ॥

أكرمه إكراما لائقا وأدى له الطقوس الواجبة للضيف. فلما استراح الضيف وجلس في طمأنينة قال هذه الكلمات.