Mahābhārata · Adhyāya 12.363
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.363.1
आसीत्किल नरश्रेष्ठ महापद्मे पुरोत्तमे ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे कश्चिद्विप्रः समाहितः ॥ १२.३६३.१ ॥
Hubo, oh el mejor de los hombres, en la excelente ciudad llamada Mahāpadma, en la orilla sur del Gaṅgā, cierto brahmán, dueño de sí y recogido.
12.363.2
सौम्यः सोमान्वये जातो जितात्मा गोत्रतो भृगुः ।
धर्मनित्यो जितक्रोधो नित्यतप्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.३६३.२ ॥
Dulce, nacido en el linaje de Soma, dueño de sí mismo, del gotra de Bhṛgu, constante en el dharma, vencedor de la ira, siempre asceta, señor de sus sentidos.
12.363.3
तपःस्वाध्यायनिरतः सत्यः सज्जनसंमतः ।
न्यायप्राप्तेन वित्तेन स्वेन शीलेन चान्वितः ॥ १२.३६३.३ ॥
Dedicado al ascetismo y al estudio del Veda, veraz, estimado por las buenas gentes, dotado de riqueza justamente obtenida y de su propio carácter.
12.363.4
ज्ञाति संबन्धिविपुले पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिते ।
कुले महति विख्याते विशिष्टां वृत्तिमास्थितः ॥ १२.३६३.४ ॥
En una familia grande y renombrada, rica en parientes y allegados, establecida con hijos y nietos, había adoptado un modo de vida excelente.
12.363.5
स पुत्रान्बहुलाँल्लब्ध्वा विपुले कर्मणि स्थितः ।
कुलधर्माश्रितो राजन्धरर्मचर्यास्थितोऽभवत् ॥ १२.३६३.५ ॥
Habiendo obtenido muchos hijos, oh rey, permaneció firme en una gran empresa; apoyado en el deber de su familia, se volvió constante en la práctica del dharma.
12.363.6
ततः स धर्मं वेदोक्तं तथा शास्त्राक्तमेव च ।
शिष्टाचीर्णं च धर्मं च त्रिविधं चिन्त्य चेतसा ॥ १२.३६३.६ ॥
Entonces consideró en su mente el dharma de tres clases: el enseñado en los Vedas, el enseñado en los śāstras y el practicado por los sabios.
12.363.7
किंनु मे स्याच्छुभं कृत्वा किं कृतं किं परायणम् ।
इत्येवं चिन्तयन्नित्यं न च याति विनिश्चयम् ॥ १२.३६३.७ ॥
«¿Qué será bueno para mí? ¿Qué, habiéndolo hecho, sería bueno? ¿Cuál es el supremo refugio?» Pensando así constantemente, no llegaba a una decisión.
12.363.8
तस्यैवं चिन्त्यमानस्य धर्मं परममास्थितः ।
कदाचिदतिथिः प्राप्तो ब्राह्मणः सुसमाहितः ॥ १२.३६३.८ ॥
Mientras él así reflexionaba, firme en el supremo dharma, llegó en cierta ocasión un huésped: un brahmán bien recogido y dueño de sí.
12.363.9
स तस्मै सत्क्रियां चक्रे क्रियायुक्तेन हेतुना ।
विश्रान्तं सुसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३६३.९ ॥
Le brindó una acogida honrosa, con los ritos debidos. Cuando aquel se hubo reposado y estuvo bien sentado, le dijo estas palabras.