Mahābhārata · Adhyāya 12.363
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.363.1
आसीत्किल नरश्रेष्ठ महापद्मे पुरोत्तमे ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे कश्चिद्विप्रः समाहितः ॥ १२.३६३.१ ॥
Es lebte einst, o bester der Männer, in der trefflichen Stadt Mahāpadma am südlichen Ufer des Gaṅgā ein gewisser Brahmane, beherrscht und gesammelt.
12.363.2
सौम्यः सोमान्वये जातो जितात्मा गोत्रतो भृगुः ।
धर्मनित्यो जितक्रोधो नित्यतप्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.३६३.२ ॥
Sanft, aus dem Geschlecht des Soma geboren, selbstbezwungen, nach dem Gotra ein Bhṛgu, beständig im Dharma, den Zorn besiegt, stets asketisch, Herr über seine Sinne.
12.363.3
तपःस्वाध्यायनिरतः सत्यः सज्जनसंमतः ।
न्यायप्राप्तेन वित्तेन स्वेन शीलेन चान्वितः ॥ १२.३६३.३ ॥
Hingegeben an Askese und Veda-Studium, wahrhaftig, von guten Menschen geachtet, begabt mit rechtmäßig erworbenem Reichtum und eigenem guten Wandel.
12.363.4
ज्ञाति संबन्धिविपुले पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिते ।
कुले महति विख्याते विशिष्टां वृत्तिमास्थितः ॥ १२.३६३.४ ॥
In einer großen, berühmten Familie, reich an Verwandten und Angehörigen, durch Söhne und Enkel gefestigt, hatte er eine vorzügliche Lebensweise angenommen.
12.363.5
स पुत्रान्बहुलाँल्लब्ध्वा विपुले कर्मणि स्थितः ।
कुलधर्माश्रितो राजन्धरर्मचर्यास्थितोऽभवत् ॥ १२.३६३.५ ॥
Nachdem er viele Söhne erlangt hatte, o König, blieb er in einem großen Werk gefestigt; auf die Pflicht seiner Familie gestützt, wurde er standhaft in der Übung des Dharma.
12.363.6
ततः स धर्मं वेदोक्तं तथा शास्त्राक्तमेव च ।
शिष्टाचीर्णं च धर्मं च त्रिविधं चिन्त्य चेतसा ॥ १२.३६३.६ ॥
Dann erwog er in seinem Geist den dreifachen Dharma: den in den Veden gelehrten, den in den Śāstras gelehrten und den von den Weisen geübten.
12.363.7
किंनु मे स्याच्छुभं कृत्वा किं कृतं किं परायणम् ।
इत्येवं चिन्तयन्नित्यं न च याति विनिश्चयम् ॥ १२.३६३.७ ॥
»Was wird mir gut sein? Was soll ich tun, um Gutes zu bewirken? Was ist die höchste Zuflucht?« So unablässig grübelnd, gelangte er nicht zu einem Entschluss.
12.363.8
तस्यैवं चिन्त्यमानस्य धर्मं परममास्थितः ।
कदाचिदतिथिः प्राप्तो ब्राह्मणः सुसमाहितः ॥ १२.३६३.८ ॥
Während er so nachdachte, fest im höchsten Dharma stehend, kam einmal ein Gast: ein Brahmane, gesammelt und selbstbeherrscht.
12.363.9
स तस्मै सत्क्रियां चक्रे क्रियायुक्तेन हेतुना ।
विश्रान्तं सुसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३६३.९ ॥
Er erwies ihm den gebührenden Empfang und vollzog die dem Gast zustehenden Riten. Als jener sich ausgeruht hatte und gut saß, sprach er diese Worte.