மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.363
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.363.1
आसीत्किल नरश्रेष्ठ महापद्मे पुरोत्तमे ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे कश्चिद्विप्रः समाहितः ॥ १२.३६३.१ ॥
நரசிரேஷ்டா, மகாபத்ம என்ற சிறந்த நகரத்தில், கங்கையின் தென் கரையில் ஒரு பிராமணன் இருந்தான்; அவன் அடக்கமும் ஒருமுகப்பட்ட மனமும் உடையவன்.
12.363.2
सौम्यः सोमान्वये जातो जितात्मा गोत्रतो भृगुः ।
धर्मनित्यो जितक्रोधो नित्यतप्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.३६३.२ ॥
அவன் சௌம்யன், சோமகுலத்தில் பிறந்தவன், தன்னை வென்றவன்; கோத்திரத்தால் பிருகு; தர்மத்தில் நிலைத்தவன், கோபத்தை வென்றவன், எப்போதும் தவம் செய்பவன், புலன்களை அடக்கியவன்.
12.363.3
तपःस्वाध्यायनिरतः सत्यः सज्जनसंमतः ।
न्यायप्राप्तेन वित्तेन स्वेन शीलेन चान्वितः ॥ १२.३६३.३ ॥
அவன் தவத்திலும் வேத-சுவாத்தியாயத்திலும் ஈடுபட்டவன், சத்தியவான், சான்றோர் மதிக்கும் பெருமையுடையவன்; நியாயமாகப் பெற்ற செல்வமும் தன் நல்லொழுக்கமும் உடையவன்.
12.363.4
ज्ञाति संबन्धिविपुले पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिते ।
कुले महति विख्याते विशिष्टां वृत्तिमास्थितः ॥ १२.३६३.४ ॥
பெரிய, புகழ்பெற்ற குலத்தில், உறவினர்களும் சம்பந்திகளும் நிறைந்து, மகன்களும் பேரன்களும் நிலைபெற்ற குடும்பத்தில், அவன் சிறந்த வாழ்க்கைமுறையை மேற்கொண்டிருந்தான்.
12.363.5
स पुत्रान्बहुलाँल्लब्ध्वा विपुले कर्मणि स्थितः ।
कुलधर्माश्रितो राजन्धरर्मचर्यास्थितोऽभवत् ॥ १२.३६३.५ ॥
அரசனே, அவன் பல மகன்களைப் பெற்று பெரிய கடமைகளில் நிலைபெற்றான்; குலதர்மத்தைப் பற்றி நின்று, தர்ம ஒழுக்கத்தில் நிலைபெற்றவனானான்.
12.363.6
ततः स धर्मं वेदोक्तं तथा शास्त्राक्तमेव च ।
शिष्टाचीर्णं च धर्मं च त्रिविधं चिन्त्य चेतसा ॥ १२.३६३.६ ॥
பின்னர் அவன் மனதில் வேதம் கூறும் தர்மத்தையும், சாஸ்திரம் கூறும் தர்மத்தையும், சான்றோர் கடைப்பிடிக்கும் தர்மத்தையும் — இம்மூன்று வகை தர்மங்களையும் சிந்தித்தான்.
12.363.7
किंनु मे स्याच्छुभं कृत्वा किं कृतं किं परायणम् ।
इत्येवं चिन्तयन्नित्यं न च याति विनिश्चयम् ॥ १२.३६३.७ ॥
"எது எனக்கு நன்மை தரும்? எதைச் செய்தால் நன்மை? எது மேலான புகலிடம்?" என்று எப்போதும் சிந்தித்தும் அவன் உறுதியான முடிவை அடையவில்லை.
12.363.8
तस्यैवं चिन्त्यमानस्य धर्मं परममास्थितः ।
कदाचिदतिथिः प्राप्तो ब्राह्मणः सुसमाहितः ॥ १२.३६३.८ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தவனும் மேலான தர்மத்தில் நிலைத்தவனுமான அவனிடம் ஒருமுறை ஓர் அதிதியாக, அடக்கமும் அமைதியும் கொண்ட ஒரு பிராமணன் வந்தான்.
12.363.9
स तस्मै सत्क्रियां चक्रे क्रियायुक्तेन हेतुना ।
विश्रान्तं सुसमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३६३.९ ॥
அவன் அவனுக்குத் தகுந்த முறையில் விதிப்படி உபசரிப்பைச் செய்தான். அவன் ஓய்வு பெற்று நன்கு அமர்ந்ததும், இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.