மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.364
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.364.1
समुत्पन्ने विधानेऽस्मिन्वाङ्भाधुर्येण तेऽनघ ।
मित्रत्वमभिसंपन्नः किंचिद्वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ १२.३६४.१ ॥
பாவமற்றவனே, இந்த விதி எழுந்தபோது உன் இனிய பேச்சால் நான் உன் நண்பனானேன். இப்போது நான் சிலவற்றைச் சொல்வேன், அதைக் கேள்.
12.364.2
गृहस्थधर्मं विप्रेन्द्र श्रुत्वा धर्मगतं त्वहम् ।
धर्मं परमकं कुर्यां को हि मार्गो भवेद्द्विज ॥ १२.३६४.२ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவனே, இல்லறக் கடமையை தர்மம் சார்ந்ததாகக் கேட்டு, நான் உயர்ந்த தர்மத்தைச் செய்யலாமா? இருபிறப்பாளனே, எந்த வழி இருக்கும்?
12.364.3
अहमात्मानमास्थाय एक एवात्मनि स्थितम् ।
द्रष्टुमिच्छन्न पश्यामि बद्धः साधारणैर्गुणैः ॥ १२.३६४.३ ॥
நான் ஆன்மாவில் நிலைபெற்று, ஆன்மாவில் நின்றிருப்பதை தனியாகக் காண விரும்புகிறேன்; ஆனால் பொதுவான குணங்களால் கட்டுப்பட்டிருப்பதால் அதைக் காணவில்லை.
12.364.4
यावदेतदतीतं मे वयः पुत्रफलाश्रितम् ।
तावदिच्छामि पाथेयमादातुं पारलौकिकम् ॥ १२.३६४.४ ॥
பிள்ளைகளின் பலனில் சார்ந்திருந்த என் இந்த வயது கடந்து போவதற்கு முன்பே, மறுலகத்திற்கான வழிச்செலவை எடுத்துக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.
12.364.5
अस्मिन्हि लोकसंभारे परं पारमभीप्सतः ।
उत्पन्ना मे मतिरियं कुतो धर्ममयः प्लवः ॥ १२.३६४.५ ॥
இந்த உலகச் சுமையில் உயர்ந்த கரையை விரும்பும் எனக்கு இந்த எண்ணம் எழுந்தது; தர்மமயமான படகு எங்கிருந்து கிடைக்கும்?
12.364.6
संयुज्यमानानि निशाम्य लोके ।
निर्यात्यमानानि च सात्विकानि।
दृष्ट्वा तु धर्मध्वजकेतुमालां ।
प्रकीर्यमाणामुपरि प्रजानाम् ॥ १२.३६४.६ ॥
உலகில் இணைக்கப்படுவதையும் விடப்படுவதையும் உள்ள சாத்விக (செயல்கள்) கண்டு, மக்கள் மேல் தர்ம-கொடியின் மாலை சிதறுவதைக் கண்டு...
12.364.7
न मे मनो रज्यति भोगरागै ।
र्दृष्ट्वा गतिं प्रार्थयतः परत्र।
तेनातिथे बुद्धिबलाश्रयेण ।
धर्मेण धर्मे विनियुङ्क्ष्व मां त्वम् ॥ १२.३६४.७ ॥
போகப் பற்றுகளால் என் மனம் சாயவில்லை. மறுமையின் நிலையைக் கண்டு அதை விரும்புபவனாக, ஆகையால் விருந்தினரே, அறிவையும் வலிமையையும் ஆதரவாகக் கொண்டு என்னை தர்மத்தால் தர்மத்தில் ஈடுபடுத்துங்கள்.
12.364.8
सोऽतिथिर्वचनं तस्य श्रुत्वा धर्माभिभाषिणः ।
प्रोवाच वचनं श्लक्षणं प्राज्ञो मधुरया गिरा ॥ १२.३६४.८ ॥
தர்மத்தைப் பேசுபவனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அந்த விருந்தினர், ஞானியாக, இனிய குரலில் மென்மையான சொற்களைச் சொன்னார்.
12.364.9
अहमप्यत्र मुह्यामि ममाप्येष मनोरथः ।
न च संनिश्चयं चामि बहुद्वारे त्रिविष्टये ॥ १२.३६४.९ ॥
நானும் இங்கு மயங்குகிறேன்; என் ஆசையும் இதுவே. பல வாயில்களுள்ள சொர்க்கத்தைப் பற்றிய உறுதியையும் நான் அடையவில்லை.
12.364.10
केचिन्मोक्षं प्रशंसन्ति केचिद्यज्ञफलं द्विजाः ।
वानप्रस्थाश्रयाः केचिद्गार्हस्थ्यं केचिदाश्रिताः ॥ १२.३६४.१० ॥
சிலர் மோட்சத்தைப் புகழ்கின்றனர், சிலர் யாகப் பலனை, ஓ த்விஜர்களே. சிலர் வானப்ரஸ்த ஆசிரமத்தை ஆதரவாகக் கொள்கின்றனர், சிலர் இல்வாழ்க்கையைப் பற்றிக்கொள்கின்றனர்.
12.364.11
राजधर्माश्रयाः केचित्केचिदात्मफलाश्रयाः ।
गुरुधर्माश्रयाः केचित्केचिद्वाक्संयमाश्रयाः ॥ १२.३६४.११ ॥
சிலர் அரசதர்மத்தை ஆதரவாகக் கொள்கின்றனர், சிலர் ஆத்மபலனை ஆதரவாகக் கொள்கின்றனர். சிலர் குருதர்மத்தை ஆதரவாகக் கொள்கின்றனர், சிலர் வாக்கு அடக்கத்தை ஆதரவாகக் கொள்கின்றனர்.
12.364.12
मातरं पितरं केचिच्छुश्रूषन्तो दिवं गताः ।
अहिंसया परे स्वर्गं सत्येन च तथाऽपरे ॥ १२.३६४.१२ ॥
சிலர் தாய் தந்தையருக்கு சேவை செய்து சொர்க்கம் சென்றனர். மற்றவர்கள் அகிம்சையாலும், அவ்வாறே வேறு சிலர் சத்தியத்தாலும் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.
12.364.13
आहवेऽभिमुखः केचिन्निहतास्त्रिदिवं गताः ।
केचिदुञ्छव्रतैः सिद्धाः स्वर्गमार्गं समाश्रिताः ॥ १२.३६४.१३ ॥
சிலர் போரில் முகம் காட்டி கொல்லப்பட்டு சுவர்க்கம் சென்றனர்; சிலர் உஞ்சவிரதத்தால் சித்தி பெற்று சுவர்க்கமார்க்கத்தை அடைந்தனர்.
12.364.14
केचिदध्ययने युक्ता वेदव्रतपराः शुभाः ।
बुद्धिमन्तो गताः स्वर्गं तुष्टात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.३६४.१४ ॥
சிலர் வேத அத்யயனத்தில் ஈடுபட்டு, வேதவிரதத்தில் நிலைத்த, நல்லவர்களாய், அறிவுடையோராய், மனநிறைவுடனும் இந்திரியங்களை வென்றவர்களுமாய் சுவர்க்கம் சென்றனர்.
12.364.15
आर्जवेनापरे युक्ता निहतानार्जवैर्जनैः ।
ऋजवो नाकपृष्ठे वै शुद्धात्मानः प्रतिष्ठिताः ॥ १२.३६४.१५ ॥
வேறு சிலர் நேர்மையில் நிலைத்து, கோணலானவர்களால் கொல்லப்பட்டனர்; நேர்மையுள்ள, தூய ஆன்மாவுடையோர் சுவர்க்கத்தின் மேல் நிலைபெற்றனர்.
12.364.16
एवं बहुविधैर्लोकैर्धर्मद्वारैरनावृतैः ।
ममापि मतिराविद्धा मेघलेखेव वायुना ॥ १२.३६४.१६ ॥
இவ்வாறு பல வகையான உலகங்களாலும், திறந்திருக்கும் தர்மவாயில்களாலும், காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட மேகக்கீற்றைப் போல என் புத்தியும் கலக்கமுற்றது.