Mahābhārata · Adhyāya 12.369
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.369.1
अथ काले बहुतिथे पूर्णे प्राप्तो भुजङ्गमः ।
दत्ताभ्यनुज्ञः स्वं वेश्म कृतकर्मा विवस्वता ॥ १२.३६९.१ ॥
Nach vielen Tagen kehrte die Schlange, von Vivasvat entlassen und ihre Aufgabe vollendet, in ihre eigene Wohnung zurück.
12.369.2
तं भार्याऽप्युपचक्राम पादशौचादिभिर्गुणैः ।
उपपन्नां च तां साध्वीं पन्नगः पर्यपृच्छत ॥ १२.३६९.२ ॥
Auch seine Gemahlin diente ihm mit Fußwaschung und anderen Tugenden. Die Schlange befragte die tugendhafte Frau eingehend.
12.369.3
अथ त्वमसि कल्याणि देवतातिथिपूजने ।
पूर्वमुक्तेन विधिना युक्ता कर्मसु वर्तसे ॥ १२.३६९.३ ॥
Nun, Glückverheißende, bist du in deinen Pflichten tätig, in der Verehrung der Götter und Gäste, nach der zuvor genannten Regel.
12.369.4
न खल्वस्यकृतार्थेन स्त्रीबुद्ध्या मार्दवीकृता ।
मद्वियोगेन सुश्रोणि विमुक्ता धर्मसेतुना ॥ १२.३६९.४ ॥
Fürwahr, Schönhüftige, durch meine Trennung wurdest du von der Brücke des Dharma befreit; daher wurde er, dessen Ziel unerreicht war, nicht durch einen Frauengeist erweicht.
12.369.5
शिष्याणां गुरुशुश्रूषा विप्राणां वेदधारणम् ।
भृत्यानां स्वामिवचनं राज्ञो लोकानुपालनम् ॥ १२.३६९.५ ॥
Für die Schüler ist der Dienst am Lehrer; für die Brahmanen das Bewahren der Veden; für die Diener der Gehorsam gegenüber dem Herrn; für den König der Schutz der Welten.
12.369.6
सर्वभूतपरित्राणं क्षत्रधर्म इहोच्यते ।
वैश्यानां यज्ञसंवृत्तिरातिथेयसमन्विता ॥ १२.३६९.६ ॥
Der Schutz aller Wesen wird hier als das Dharma des Kriegers erklärt; das Dharma der Kaufleute ist die Ausübung des Opfers verbunden mit Gastfreundschaft.
12.369.7
विप्रक्षत्रियवैश्यानां शुश्रूषा शूद्रकर्म तत् ।
गृहस्थधर्मो नागेन्द्र सर्वभूतहितैषिता ॥ १२.३६९.७ ॥
Der Dienst an Brahmanen, Kṣatriyas und Vaiśyas ist das Werk des Śūdra. O Herr der Schlangen, die Pflicht des Hausvaters ist das Wohlwollen gegenüber allen Wesen.
12.369.8
नियताहारता नित्यं व्रतचर्या यथाक्रमम् ।
धर्मो हि धर्मसंबन्धादिन्द्रियाणां विशेषतः ॥ १२.३६९.८ ॥
Maßvolle Nahrung und das beständige, geordnete Einhalten der Gelübde ist Dharma, besonders da die Sinne mit dem Dharma verbunden sind.
12.369.9
अहं कस्य कुतो वाऽपि कः को मे ह भवेदिति ।
प्रयोजनमतिर्नित्यमेवं मोक्षाश्रमे वसेत् ॥ १२.३६९.९ ॥
Indem man denkt: »Wessen bin ich, woher komme ich, wer gehört mir, und wer könnte mir gehören?«, und den Sinn stets auf das Ziel richtet, so soll man im Einsiedlerhain der Befreiung wohnen.
12.369.10
पतिव्रतात्वं भार्यायाः परमो धर्म उच्यते ।
तवोपदेशान्नागेन्द्र तच्च तत्त्वेन वेद्मि वै ॥ १२.३६९.१० ॥
Die Treue zum Ehemann gilt als die höchste Pflicht der Gattin; o Herr der Schlangen, durch deine Belehrung kenne ich dies wahrhaftig.
12.369.11
साऽहं धर्मं विजानन्ती धर्ननित्ये त्वयि स्थिते ।
सत्पथं कथमृत्सृज्य यास्यामि विपथं पथः ॥ १२.३६९.११ ॥
Da ich das Dharma kenne und du im ewigen Dharma verweilst, wie könnte ich den guten Pfad verlassen und einen falschen Weg einschlagen?
12.369.12
देवतानां महाभाग धर्मचर्या न हीयते ।
अतिथीनां च सत्कारे नित्ययुक्ताऽस्म्यतन्द्रिता ॥ १२.३६९.१२ ॥
O Hochgesegneter, die Dharma-Übung gegenüber den Göttern nimmt nicht ab; und ich bin stets, unermüdlich, mit der Ehrung der Gäste beschäftigt.
12.369.13
सप्ताष्टदिवसास्त्वद्य विप्रस्येहागतस्य वै ।
तच्च कार्यं न मे ख्याति दर्शनं तव काङ्क्षति ॥ १२.३६९.१३ ॥
Seit sieben oder acht Tagen ist der hierher gekommene Brahmane da. Ich kenne seine Angelegenheit nicht, doch er wünscht dich zu sehen.
12.369.14
गोमत्यास्त्वेष पुलिने त्वद्दर्शनसमुत्सुकः ।
आसीनो वर्तयन्ब्रह्म ब्राह्मणः संशितव्रतः ॥ १२.३६९.१४ ॥
Am Ufer der Gomatī sitzt dieser Brahmane, begierig, dich zu sehen, den Veda rezitierend, fest in seinen Gelübden.
12.369.15
अहं त्वनेन नागेन्द्र सत्यपूर्वं समाहिता ।
प्रस्थाप्यो मत्सकाशं स संप्राप्तो भुजगोत्तमः ॥ १२.३६९.१५ ॥
O Herr der Schlangen, ich bin durch ein Wahrheitsgelübde gebunden. Er muss zu mir gesandt werden, und jener beste der Schlangen ist in meine Nähe gekommen.
12.369.16
एतच्छ्रुत्वा महाप्राज्ञ तत्र गन्तुं त्वमर्हसि ।
दातुमर्हसि वा तस्य दर्शनं दर्शनश्रवः ॥ १२.३६९.१६ ॥
Nachdem du dies gehört hast, o Weiser, solltest du dorthin gehen oder ihm deinen Anblick gewähren, o du, dessen Anblick berühmt ist.