ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.37.1
प्रवेशने तु पार्थानां जनानां पुरवासिनाम् ।
दिदृक्षूणां सहस्राणि समाजग्मुः सहस्रशः ॥ १२.३७.१ ॥
ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਸਮੇਂ, ਨਗਰਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
12.37.2
स राजमार्गः शुशुभे समलंकृतचत्वरः ।
यथा चन्द्रोदये राजन्वर्धमानो महोदधिः ॥ १२.३७.२ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਚੌਕਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਚੰਦਰਮਾ ਚੜ੍ਹਣ ਵੇਲੇ ਵਧਦੇ ਮਹਾਸਾਗਰ ਵਾਂਗ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਇਆ।
12.37.3
गृहाणि राजमार्गेषु रत्नवन्ति महान्ति च ।
प्राकम्पन्तीव भारेण स्त्रीणां पूर्णानि भारत ॥ १२.३७.३ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਾਜ-ਮਾਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ।
12.37.4
ताः शनैरिव सव्रीडं प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनार्जुनौ चैव माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३७.४ ॥
ਉਹ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
12.37.5
धन्या त्वमसि पाञ्चालि या त्वं पुरुषसत्तमान् ।
उपतिष्ठसि कल्याणि महर्षिमिव गौतमी ॥ १२.३७.५ ॥
ਹੇ ਪਾਂਚਾਲੀ, ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ; ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਜਿਵੇਂ ਗੌਤਮੀ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
12.37.6
तव कर्माण्यमोघानि व्रतचर्या च भामिनि ।
इति कृष्णां महाराज प्रशशंसुस्तदा स्त्रियः ॥ १२.३७.६ ॥
ਹੇ ਭਾਮਿਨੀ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਅਮੋਘ ਹਨ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵਰਤ-ਚਰਿਆ ਵੀ ਏਦਾਂ ਹੀ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤਦ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
12.37.7
प्रशंसावचनैस्तासां मिथः शब्दैश्च भारत ।
प्रीतिजैश्च तदा शब्दैः पुरमासीत्समाकुलम् ॥ १२.३७.७ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਸ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਗਰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
12.37.8
तमतीत्य यथायुक्तं राजमार्गं युधिष्ठिरः ।
अलंकृतं शोभमानमुपापाद्राजवेश्म ह ॥ १२.३७.८ ॥
ਉਸ ਸਜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਰਾਜਮਾਰਗ ਨੂੰ ਯਥਾਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਰਾਜ-ਮਹਿਲ ਪਹੁੰਚੇ।
12.37.9
ततः प्रकृतयः सर्वाः पौरा जानपदास्तदा ।
ऊचुः कर्णसुखा वाचः समुपेत्य ततस्ततः ॥ १२.३७.९ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ, ਨਗਰਵਾਸੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਧਰੋਂ-ਉੱਧਰੋਂ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ।
12.37.10
दिष्ट्या जयसि राजेन्द्र शत्रूञ्छत्रुनिषूदन ।
दिष्ट्या राज्यं पुनः प्राप्तं धर्मेण च बलेन च ॥ १२.३७.१० ॥
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ! ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮੁੜ ਧਰਮ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
12.37.11
भव नस्त्वं महाराज राजेह शरदां शतम् ।
प्रजाः पालय धर्मेण यथेन्द्रस्त्रिदिवं तथा ॥ १२.३७.११ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਇੱਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਓ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪਰਜਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ।
12.37.12
एवं राजकुलद्वारि मङ्गलैरभिपूजितः ।
आशीर्वादान्द्विजैरुक्तान्प्रतिगृह्य समन्ततः ॥ १२.३७.१२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ-ਮਹਿਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮੰਗਲ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਹੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਚਹੁੰ ਪਾਸਿਓਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
12.37.13
प्रविश्य भवनं राजा देवराजगृहोपमम् ।
श्रुत्वा विजयसंयुक्तं रथात्पश्चादवातरत् ॥ १२.३७.१३ ॥
ਦੇਵਰਾਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਰਗੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਰਥ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਉੱਤਰਿਆ।
12.37.14
प्रविश्याभ्यन्तरं श्रीमान्दैवतान्यभिगम्य च ।
पूजयामास रत्नैश्च गन्धमाल्यैश्च सर्वशः ॥ १२.३७.१४ ॥
ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧ-ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
12.37.15
निश्चक्राम ततः श्रीमान्पुनरेव महायशाः ।
ददर्श ब्राह्मणांश्चैव सोऽभिरूपानवस्थितान् ॥ १२.३७.१५ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਰਾਜਾ ਦੁਬਾਰਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸੁੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
12.37.16
स संवृतस्तदा विप्रैराशीर्वादविवक्षुभिः ।
शुशुभे विमलश्चन्द्रस्तारागणवृतो यथा ॥ १२.३७.१६ ॥
ਤਦ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਉਹ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਨਿਰਮਲ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗੇ।
12.37.17
तांस्तु वै पूजयामास कौन्तेयो विधिवद्द्विजान् ।
सुमनोमोदकै रत्नैर्हिरण्येन च भूरिणा।
गोभिर्वस्त्रैश्च राजेन्द्र विविधैश्च किमिच्छकैः ॥ १२.३७.१७ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਵਿਜਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ — ਫੁੱਲਾਂ-ਮੋਦਕਾਂ, ਰਤਨਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਸੋਨੇ, ਗਾਵਾਂ, ਵਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ।
12.37.18
धौम्यं गुरुं पुरस्कृत्य ज्येष्ठं पितरमेव च ।
प्रविवेश सभां राजा सुधर्मां वासवो यथा ॥ १२.३७.१८ ॥
ਗੁਰੂ ਧੌਮ੍ਯ ਅਤੇ ਜੇਠੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸਵ ਸੁਧਰਮਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.37.19
ततः पुण्याहघोषोऽभूद्दिवं स्तब्ध्वेव भारत ।
सुहृदां प्रीतिजननः पुण्यः श्रुतिसुखावहः ॥ १२.३७.१९ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪੁੰਨਯਾਹ ਦੀ ਧੁਨੀ ਉੱਠੀ; ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਹੀ ਠਹਿਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
12.37.20
हंसवन्नेदुषां राजन्द्विजानां तत्र भारती ।
शुश्रुवे वेदविदुषां पुष्कलार्थपदाक्षरा ॥ १२.३७.२० ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਅਰਥ, ਪਦ ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
12.37.21
ततो दुन्दुभिनिर्घोषः शङ्खानां च मनोरमः ।
जयं प्रवदतां तत्र स्वनः प्रादुरभून्नृप ॥ १२.३७.२१ ॥
ਫਿਰ ਦੁੰਦੁਭੀਆਂ ਦੀ ਗਰਜ ਅਤੇ ਸੰਖਾਂ ਦੀ ਮਨੋਹਰ ਧੁਨੀ ਉੱਠੀ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਥੇ ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਉੱਠੀ।
12.37.22
निःशब्दे च स्थिते तत्र ततो विप्रजने पुनः ।
राजानं ब्राह्मणच्छझा चार्वाको राक्षसोऽब्रवीत् ॥ १२.३७.२२ ॥
ਉੱਥੇ ਜਦੋਂ ਵਿਪ੍ਰ-ਜਨ ਮੁੜ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਵੇਸ ਧਾਰੀ ਚਾਰਵਾਕ ਨਾਮਕ ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
12.37.23
तत्र दुर्योधनसखा भिक्षुरूपेण संवृतः ।
साङ्ख्यः शिखी त्रिदण्डी च धृष्टो विगतसाध्वसः ॥ १२.३७.२३ ॥
ਉੱਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਸਾਂਖਿਆ, ਸਿੱਖਾਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਦੰਡੀ, ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਢੀਠ।
12.37.24
वृतः सर्वैस्तथा विप्रैराशीर्वादविवक्षुभिः ।
परस्सहस्रै राजेन्द्र तपोनियमसंस्थितैः ॥ १२.३७.२४ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਪ੍ਰ।
12.37.25
सुदुष्टः पापमाशंसुः पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अनामन्त्र्यैव तान्विप्रांस्तमुवाच महीपतिम् ॥ १२.३७.२५ ॥
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾਂ ਦਾ ਅਹਿਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਅਤਿ ਦੁਸ਼ਟ ਉਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਬੁਲਾਏ ਹੀ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
12.37.26
इमे प्राहुर्द्विजाः सर्वे समारोप्य वचो मयि ।
धिग्भवन्तं कुनृपतिं ज्ञातिघातिनमस्तु वै ॥ १२.३७.२६ ॥
ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਤੈਨੂੰ ਧਿੱਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਕੁਰਾਜਾ, ਜਾਤੀ-ਘਾਤੀ।
12.37.27
किं ते राज्येन कौन्तेय कृत्वेमं ज्ञातिसंक्षयम् ।
घातयित्वा गुरूंश्चैव मृतं श्रेयो न जीवितम् ॥ १२.३७.२७ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਇਹ ਜਾਤੀ-ਸੰਹਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਵਾ ਕੇ ਇਸ ਰਾਜ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕੀ? ਜਿਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਮਰਨਾ ਹੀ ਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰ ਹੈ।
12.37.28
इति ते वै द्विजाः श्रुत्वा तस्य दुष्टस्य रक्षसः ।
विव्यथुश्चुक्रुशुश्चैव तस्य वाक्यप्रधर्षिताः ॥ १२.३७.२८ ॥
ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਖਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਖੀ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਚੀਕ ਉੱਠੇ।
12.37.29
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे स च राजा युधिष्ठिरः ।
व्रीडिताः परमोद्विग्रास्तूष्णीमासन्विशांपते ॥ १२.३७.२९ ॥
ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
12.37.30
प्रसीदन्तु भवन्तो मे प्रणतस्याभियाचतः ।
प्रत्यासन्नव्यसनिनं न मां धिक्कर्तुमर्हथ ॥ १२.३७.३० ॥
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ; ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਮੈਨੂੰ ਧਿੱਕਾਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
12.37.31
ततो राजन्ब्राह्माणास्ते सर्व एव विशांपते ।
ऊचुर्नैष द्विजोऽस्माकमन्यस्तु तव पार्थिव ॥ १२.३७.३१ ॥
ਤਦ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਬੋਲੇ: ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਰਗ ਦਾ ਦ੍ਵਿਜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
12.37.32
जज्ञुश्चैनं महात्मानस्ततस्तं ज्ञानचक्षुषा ।
ब्राह्मणा वेदविद्वांसस्तपोभिर्विमलीकृताः ॥ १२.३७.३२ ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾ, ਵੇਦਵਿਦ, ਤਪ ਨਾਲ ਨਿਰਮਲ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਗਿਆਨ-ਚਕਸ਼ੂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
12.37.33
एष दुर्योधनसखा विश्रुतो ब्रह्मराक्षसः ।
परिव्राजकरूपेण हितं तस्य चिकीर्षति ॥ १२.३७.३३ ॥
ਇਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈ; ਪਰਿਵ੍ਰਾਜਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.37.34
न वयं ब्रूम धर्मात्मन्व्येतु ते भयमीदृशम् ।
उपतिष्ठतु कल्याणं भवन्तं भ्रातृभिः सह ॥ १२.३७.३४ ॥
ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ। ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋਵੇ; ਕਲਿਆਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
12.37.35
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे हुंकारैः क्रोधमूर्च्छिताः ।
निर्भर्त्सयन्तः शुचयो निजघ्नुः पापराक्षसम् ॥ १२.३७.३५ ॥
ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੁੰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਝਿੜਕਦੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਪਾਪੀ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
12.37.36
स पपात विनिर्दग्धस्तेजसा ब्रह्मवादिनाम् ।
महेन्द्राशनिनिर्दग्धः पादपोऽङ्कुरवानिव ॥ १२.३७.३६ ॥
ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜ ਕੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਮਹੇਂਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਕੋਂਪਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ।
12.37.37
पूजिताश्च ययुर्विप्रा राजानमभिनन्द्य तम् ।
राजा च हर्षमापेदे पाण्डवः ससुहृज्जनः ॥ १२.३७.३७ ॥
ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸੁਹਿਰਦਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।