Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.372

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

12.372.1

विवस्वतो गच्छति पर्ययेण ।
वोडुं भवांस्तं यथमेकचक्रम्।
आश्चर्यभूतं यदि तत्र किंचि ।
द्दृष्टं त्वयाशंसितुमर्हसि त्वम् ॥ १२.३७२.१ ॥

ବିବସ୍ବାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ କ୍ରମାନୁସାରେ ଗମନ କରନ୍ତି। ଏକଚକ୍ର ରଥକୁ ଆପଣ କିପରି ବହନ କରନ୍ତି? ସେଠାରେ ଆପଣ କିଛି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା କୁହନ୍ତୁ।

12.372.2

आश्चर्याणामनेकानां प्रतिष्ठा भगवान्रविः ।
यतो भूताः प्रवर्तन्ते सर्वे त्रैलोक्यसंमताः ॥ १२.३७२.२ ॥

ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ଆଧାର ଭଗବାନ ରବି; ତାଙ୍କଠାରୁ ତ୍ରିଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ସକଳ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି।

12.372.3

यस्य रश्मिसहस्रेषु शाखास्विव विहंगमाः ।
वसन्त्याश्रित्य मुनयः संसिद्धा दैवतैः सह ॥ १२.३७२.३ ॥

ଯାହାର ସହସ୍ର କିରଣରେ, ବୃକ୍ଷଶାଖାରେ ପକ୍ଷୀ ପରି, ସିଦ୍ଧ ମୁନିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ବାସ କରନ୍ତି।

12.372.4

यतो पायुर्विनिःसृत्य सूर्यरश्म्याश्रितो महान् ।
विजृम्भत्यम्बरे तत्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.४ ॥

ଯେଉଁଠାରୁ ବାୟୁ ନିର୍ଗତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ମହତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରି ଆକାଶରେ ବ୍ୟାପେ, ସେଠାରେ ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆଉ କ'ଣ?

12.372.5

विभज्यं तं तु विप्रर्षे प्रजानां हितकाम्यया ।
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.५ ॥

ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି, ପ୍ରଜାଙ୍କ ହିତ କାମନାରେ ତାହାକୁ ବିଭାଜନ କରି ବର୍ଷା ଋତୁରେ ସେ ଜଳ ସୃଷ୍ଟି କରେ—ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆଉ କ'ଣ?

12.372.6

यस्य मण्डलमध्यस्थो महात्मा परमत्विषा ।
ीप्तः समीक्षतेऽलोकान्किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.६ ॥

ଯାହାର ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ ମହାତ୍ମା ପରମ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆଉ କ'ଣ?

12.372.7

शुक्रो नामासितः पादो यश्च वारिधरोऽम्बरे ।
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.७ ॥

ଶୁକ୍ର ନାମକ ଯେଉଁ ଅସିତ ଭାଗ, ଯାହା ଆକାଶରେ ମେଘ ହୋଇ ବର୍ଷାଋତୁରେ ଜଳ ସୃଷ୍ଟି କରେ — ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ'ଣ?

12.372.8

योऽष्टमासांस्तु शुचिना किरणेनोक्षितं पयः ।
प्रत्यादत्ते पुनः काले किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.८ ॥

ଆଠ ମାସ ଶୁଚି କିରଣରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଜଳ, ଯଥାସମୟରେ ପୁଣି ଫେରାଇ ନିଏ — ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ'ଣ?

12.372.9

यस्य तेजोविशेषेषु स्वयमात्मा प्रतिष्ठितः ।
यतो बीजं मही चेयं धार्यते सचराचरम् ॥ १२.३७२.९ ॥

ଯାହାର ତେଜର ବିଶେଷ ରୂପରେ ଆତ୍ମା ନିଜେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଯାହାଠାରୁ ଏହି ପୃଥିବୀ ବୀଜ ଅଟେ ଓ ଚରାଚର ସହିତ ଧାରଣ ହୁଏ।

12.372.10

यत्र देवो महाबाहुः शाश्वतः पुरुषोत्तमः ।
अनादिनिधनो विप्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.१० ॥

ଯେଉଁଠାରେ ମହାବାହୁ, ଶାଶ୍ୱତ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦେବ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଆଦି ନାହିଁ ଅନ୍ତ ନାହିଁ — ହେ ବିପ୍ର, ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କ'ଣ?

12.372.11

आश्चर्याणामिवाश्चर्यमिदमेकं तु मे शृणु ।
विमले यन्मया दृष्टमम्बरे सूर्यसंश्रयात् ॥ १२.३७२.११ ॥

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଗୋଟିଏ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ — ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ମୁଁ ଯାହା ଦେଖିଥିଲି।

12.372.12

पुरा मध्याह्नसमये लोकांस्तपति भास्करे ।
प्रत्यादित्यप्रतीकाशः सर्वतः समदृश्यत ॥ १२.३७२.१२ ॥

ପୂର୍ବେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତପାଉଥିବାବେଳେ, ତାହା ସର୍ବତ୍ର ଅନ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟ ପରି ଦେଖାଗଲା।

12.372.13

स लोकांस्तेजसा सर्वान्स्वभासा निर्विभासयन् ।
आदित्याधिमुखोऽभ्येति गगनं पाटयन्निव ॥ १२.३७२.१३ ॥

ସେ ନିଜ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ମଳିନ କରି, ଆଦିତ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କରି, ଆକାଶକୁ ଯେପରି ଚିରି ଆଗକୁ ଆସିଲେ।

12.372.14

हुताहुतिरिव ज्योतिर्व्याप्य तेजोमरीचिभिः ।
अनिर्देश्येन रूपेण द्वितीय इव भास्करः ॥ १२.३७२.१४ ॥

ହୋମାଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଢାଳିବା ପରି, ତେଜରଶ୍ମିରେ ଆଲୋକ ବ୍ୟାପ୍ତ କରି, ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ରୂପରେ ଯେପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ।

12.372.15

तस्याभिगमनप्राप्तौ हस्तौ दत्तौ विवस्वता ।
तेनापि दक्षिणो हस्तो दत्तः प्रत्यर्चितार्थिना ॥ १२.३७२.१५ ॥

ସେ ନିକଟକୁ ଆସିବାରୁ ବିବସ୍ୱାନ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତ ଦେଲେ; ପ୍ରତିଦାନରେ ସମ୍ମାନିତ ସେହି ପ୍ରାର୍ଥୀ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଡାହାଣ ହାତ ଦେଲେ।

12.372.16

ततो भित्त्वैव गगन प्रविष्टो रश्मिमण्डलम् ।
एकीभूतं च तत्तेजः क्षणेनादित्यतां गतम् ॥ १२.३७२.१६ ॥

ତା'ପରେ ଆକାଶ ଭେଦ କରି ସେ ରଶ୍ମିମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେ ତେଜ କ୍ଷଣକରେ ଏକୀଭୂତ ହୋଇ ଆଦିତ୍ୟତ୍ୱ ପାଇଲା।

12.372.17

तत्र नः संशयो जातस्तयोस्तेजः समागमे ।
अनयोः को भवेत्सूर्यो रथस्थो योऽयमागतः ॥ १२.३७२.१७ ॥

ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ତେଜର ସଂଗମରେ ଆମକୁ ସନ୍ଦେହ ହେଲା: ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିଏ? ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆସିଥିବା ଏ କିଏ?

12.372.18

ते वयं जातसंदेहाः पर्यपृच्छामहे रविम् ।
क एष दिवमाक्रम्य गतः सूर्य इवापरः ॥ १२.३७२.१८ ॥

ସନ୍ଦେହରେ ଥିବା ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପଚାରିଲୁ: ଆକାଶରେ ଚଢ଼ି ଅନ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚାଲିଗଲା ଏ କିଏ?