Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.372

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.372.1

विवस्वतो गच्छति पर्ययेण ।
वोडुं भवांस्तं यथमेकचक्रम्।
आश्चर्यभूतं यदि तत्र किंचि ।
द्दृष्टं त्वयाशंसितुमर्हसि त्वम् ॥ १२.३७२.१ ॥

വിവസ്വാനായ സൂര്യൻ ക്രമമനുസരിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഏകചക്രരഥത്തെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ വഹിക്കുന്നു? അവിടെ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും അദ്ഭുതം കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറയണം.

12.372.2

आश्चर्याणामनेकानां प्रतिष्ठा भगवान्रविः ।
यतो भूताः प्रवर्तन्ते सर्वे त्रैलोक्यसंमताः ॥ १२.३७२.२ ॥

അനേകം അദ്ഭുതങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം ഭഗവാനായ രവിയാണ്; അവനിൽ നിന്ന് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന സർവ ജീവികളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

12.372.3

यस्य रश्मिसहस्रेषु शाखास्विव विहंगमाः ।
वसन्त्याश्रित्य मुनयः संसिद्धा दैवतैः सह ॥ १२.३७२.३ ॥

അവന്റെ ആയിരം രശ്മികളിൽ, വൃക്ഷശാഖകളിൽ പക്ഷികളെപ്പോലെ, സിദ്ധരായ മുനിമാർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആശ്രയിച്ചു വസിക്കുന്നു.

12.372.4

यतो पायुर्विनिःसृत्य सूर्यरश्म्याश्रितो महान् ।
विजृम्भत्यम्बरे तत्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.४ ॥

എവിടെനിന്ന് വായു പുറപ്പെട്ട് സൂര്യരശ്മികളെ ആശ്രയിച്ച് മഹത്തായി ആകാശത്ത് വ്യാപിക്കുന്നുവോ, അവിടെ ഇതിനെക്കാൾ വലിയ അദ്ഭുതം എന്തുണ്ട്?

12.372.5

विभज्यं तं तु विप्रर्षे प्रजानां हितकाम्यया ।
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.५ ॥

ഹേ വിപ്രർഷേ, പ്രജകളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് അതിനെ വിഭജിച്ച് വർഷകാലങ്ങളിൽ ജലം സൃഷ്ടിക്കുന്നു—ഇതിനെക്കാൾ വലിയ അദ്ഭുതം എന്തുണ്ട്?

12.372.6

यस्य मण्डलमध्यस्थो महात्मा परमत्विषा ।
ीप्तः समीक्षतेऽलोकान्किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.६ ॥

ആരുടെ മണ്ഡലമധ്യത്തിൽ നിന്ന്, പരമതേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ച് മഹാത്മാവ് ലോകങ്ങളെ വീക്ഷിക്കുന്നുവോ—ഇതിനെക്കാൾ വലിയ അദ്ഭുതം എന്തുണ്ട്?

12.372.7

शुक्रो नामासितः पादो यश्च वारिधरोऽम्बरे ।
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.७ ॥

ശുക്രൻ എന്ന പേരുള്ള കറുത്ത ഭാഗം, ആകാശത്ത് മേഘമായി നിന്ന് മഴക്കാലങ്ങളിൽ ജലം ചൊരിയുന്നു — ഇതിനെക്കാൾ വലിയ അത്ഭുതമെന്ത്?

12.372.8

योऽष्टमासांस्तु शुचिना किरणेनोक्षितं पयः ।
प्रत्यादत्ते पुनः काले किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.८ ॥

എട്ടു മാസം പരിശുദ്ധമായ രശ്മിയാൽ ഉയർത്തിയ ജലം, യഥാകാലം വീണ്ടും തിരികെ സ്വീകരിക്കുന്നു — ഇതിനെക്കാൾ വലിയ അത്ഭുതമെന്ത്?

12.372.9

यस्य तेजोविशेषेषु स्वयमात्मा प्रतिष्ठितः ।
यतो बीजं मही चेयं धार्यते सचराचरम् ॥ १२.३७२.९ ॥

ആരുടെ തേജസ്സിന്റെ പ്രത്യേക രൂപങ്ങളിൽ ആത്മാവ് തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നുവോ, അതിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭൂമി ബീജമായിരിക്കുന്നത്; ചരാചരങ്ങളോടൊപ്പം ഇത് ധരിക്കപ്പെടുന്നു.

12.372.10

यत्र देवो महाबाहुः शाश्वतः पुरुषोत्तमः ।
अनादिनिधनो विप्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.१० ॥

മഹാബാഹുവും ശാശ്വതനും പുരുഷോത്തമനുമായ ദേവൻ എവിടെയാണോ, ആദിയും അന്ത്യവുമില്ലാത്തവൻ — ഹേ വിപ്രാ, ഇതിനെക്കാൾ വലിയ അത്ഭുതമെന്ത്?

12.372.11

आश्चर्याणामिवाश्चर्यमिदमेकं तु मे शृणु ।
विमले यन्मया दृष्टमम्बरे सूर्यसंश्रयात् ॥ १२.३७२.११ ॥

അത്ഭുതങ്ങളിൽ അത്ഭുതമായ ഇതൊന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ; നിർമ്മലമായ ആകാശത്ത് സൂര്യന്റെ ആശ്രയത്താൽ ഞാൻ കണ്ടത്.

12.372.12

पुरा मध्याह्नसमये लोकांस्तपति भास्करे ।
प्रत्यादित्यप्रतीकाशः सर्वतः समदृश्यत ॥ १२.३७२.१२ ॥

പണ്ട് മധ്യാഹ്നസമയത്ത്, സൂര്യൻ ലോകങ്ങളെ ചൂടാക്കുമ്പോൾ, അത് എല്ലായിടത്തും മറ്റൊരു ആദിത്യനെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.

12.372.13

स लोकांस्तेजसा सर्वान्स्वभासा निर्विभासयन् ।
आदित्याधिमुखोऽभ्येति गगनं पाटयन्निव ॥ १२.३७२.१३ ॥

അവൻ തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് സർവലോകങ്ങളെയും സ്വന്തം പ്രഭകൊണ്ട് മങ്ങിച്ചുകൊണ്ട്, ആദിത്യന്റെ നേർക്ക് മുഖം തിരിച്ച്, ആകാശത്തെ പിളർക്കുന്നതുപോലെ അടുത്തെത്തി.

12.372.14

हुताहुतिरिव ज्योतिर्व्याप्य तेजोमरीचिभिः ।
अनिर्देश्येन रूपेण द्वितीय इव भास्करः ॥ १२.३७२.१४ ॥

ഹോമാഗ്നിയിൽ ആഹുതി ചൊരിഞ്ഞതുപോലെ, തേജോരശ്മികളാൽ പ്രകാശം വ്യാപിപ്പിച്ച്, വർണിക്കാനാവാത്ത രൂപത്തോടെ രണ്ടാമത്തെ സൂര്യനെപ്പോലെയായിരുന്നു.

12.372.15

तस्याभिगमनप्राप्तौ हस्तौ दत्तौ विवस्वता ।
तेनापि दक्षिणो हस्तो दत्तः प्रत्यर्चितार्थिना ॥ १२.३७२.१५ ॥

അവൻ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ വിവസ്വാൻ അവനു രണ്ടു കൈകളും നൽകി; ആദരപൂർവം പ്രത്യർച്ചിച്ച ആ യാചകനും തന്റെ വലംകൈ നൽകി.

12.372.16

ततो भित्त्वैव गगन प्रविष्टो रश्मिमण्डलम् ।
एकीभूतं च तत्तेजः क्षणेनादित्यतां गतम् ॥ १२.३७२.१६ ॥

പിന്നെ ആകാശം പിളർന്ന് അവൻ രശ്മിമണ്ഡലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആ തേജസ്സ് ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഏകീഭവിച്ച് ആദിത്യത്വം പ്രാപിച്ചു.

12.372.17

तत्र नः संशयो जातस्तयोस्तेजः समागमे ।
अनयोः को भवेत्सूर्यो रथस्थो योऽयमागतः ॥ १२.३७२.१७ ॥

ആ രണ്ടുപേരുടെ തേജസ്സുകൾ ചേർന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് സംശയമുണ്ടായി: ഇവരിൽ ആരാണ് സൂര്യൻ? രഥത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വന്നവൻ ആരാണ്?

12.372.18

ते वयं जातसंदेहाः पर्यपृच्छामहे रविम् ।
क एष दिवमाक्रम्य गतः सूर्य इवापरः ॥ १२.३७२.१८ ॥

സംശയം ജനിച്ച ഞങ്ങൾ സൂര്യനോട് ചോദിച്ചു: ആകാശത്ത് കയറി മറ്റൊരു സൂര്യനെപ്പോലെ പോയത് ആരാണ്?