Mahābhārata · Adhyāya 12.372
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.372.1
विवस्वतो गच्छति पर्ययेण ।
वोडुं भवांस्तं यथमेकचक्रम्।
आश्चर्यभूतं यदि तत्र किंचि ।
द्दृष्टं त्वयाशंसितुमर्हसि त्वम् ॥ १२.३७२.१ ॥
O sol Vivasvān avança em ordem sucessiva. Como você carrega aquele carro de uma só roda? Se lá você viu alguma maravilha, deve contá-la.
12.372.2
आश्चर्याणामनेकानां प्रतिष्ठा भगवान्रविः ।
यतो भूताः प्रवर्तन्ते सर्वे त्रैलोक्यसंमताः ॥ १२.३७२.२ ॥
O bem-aventurado Sol é o fundamento de muitas maravilhas; dele surgem e avançam todos os seres, honrados nos três mundos.
12.372.3
यस्य रश्मिसहस्रेषु शाखास्विव विहंगमाः ।
वसन्त्याश्रित्य मुनयः संसिद्धा दैवतैः सह ॥ १२.३७२.३ ॥
Em cujos mil raios, como pássaros nos galhos, habitam os sábios perfeitos, refugiados junto com os deuses.
12.372.4
यतो पायुर्विनिःसृत्य सूर्यरश्म्याश्रितो महान् ।
विजृम्भत्यम्बरे तत्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.४ ॥
De onde o grande vento, saindo e apoiado nos raios do sol, se espalha grande no céu — que maravilha maior que esta poderia haver?
12.372.5
विभज्यं तं तु विप्रर्षे प्रजानां हितकाम्यया ।
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.५ ॥
Ó sábio entre os brâmanes, por desejo do bem-estar das criaturas, tendo-o dividido, ele cria água nas estações chuvosas; que maravilha maior que esta?
12.372.6
यस्य मण्डलमध्यस्थो महात्मा परमत्विषा ।
ीप्तः समीक्षतेऽलोकान्किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.६ ॥
No centro de cujo disco o grande espírito, brilhando com suprema luz, contempla os mundos; que maravilha maior que esta?
12.372.7
शुक्रो नामासितः पादो यश्च वारिधरोऽम्बरे ।
तोयं सृजति वर्षासु किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.७ ॥
A parte escura chamada Śukra, que, como nuvem no céu, libera água nas estações chuvosas: que maravilha maior do que esta?
12.372.8
योऽष्टमासांस्तु शुचिना किरणेनोक्षितं पयः ।
प्रत्यादत्ते पुनः काले किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.८ ॥
Aquele que, durante oito meses, volta a recolher no tempo devido a água atraída por seu raio puro: que maravilha maior do que esta?
12.372.9
यस्य तेजोविशेषेषु स्वयमात्मा प्रतिष्ठितः ।
यतो बीजं मही चेयं धार्यते सचराचरम् ॥ १२.३७२.९ ॥
Em cujos esplendores particulares o próprio Ser está estabelecido, do qual esta terra é a semente, e que sustenta o que se move e o que não se move.
12.372.10
यत्र देवो महाबाहुः शाश्वतः पुरुषोत्तमः ।
अनादिनिधनो विप्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ १२.३७२.१० ॥
Onde está o deus de braços poderosos, eterno, o supremo entre os seres, sem começo e sem fim: ó brâmane, que maravilha maior do que esta?
12.372.11
आश्चर्याणामिवाश्चर्यमिदमेकं तु मे शृणु ।
विमले यन्मया दृष्टमम्बरे सूर्यसंश्रयात् ॥ १२.३७२.११ ॥
Entre as maravilhas, ouve de mim esta única maravilha que vi no céu limpo, pelo apoio do sol.
12.372.12
पुरा मध्याह्नसमये लोकांस्तपति भास्करे ।
प्रत्यादित्यप्रतीकाशः सर्वतः समदृश्यत ॥ १२.३७२.१२ ॥
Outrora, ao meio-dia, enquanto o sol abrasava os mundos, foi visto de todos os lados, semelhante a um segundo sol.
12.372.13
स लोकांस्तेजसा सर्वान्स्वभासा निर्विभासयन् ।
आदित्याधिमुखोऽभ्येति गगनं पाटयन्निव ॥ १२.३७२.१३ ॥
Ofuscando todos os mundos com seu esplendor e sua própria luz, com o rosto voltado para o sol, aproximou-se como se rasgasse o céu.
12.372.14
हुताहुतिरिव ज्योतिर्व्याप्य तेजोमरीचिभिः ।
अनिर्देश्येन रूपेण द्वितीय इव भास्करः ॥ १२.३७२.१४ ॥
Como uma oferenda lançada ao fogo, preenchendo a luz com raios de esplendor, numa forma indescritível, como um segundo sol.
12.372.15
तस्याभिगमनप्राप्तौ हस्तौ दत्तौ विवस्वता ।
तेनापि दक्षिणो हस्तो दत्तः प्रत्यर्चितार्थिना ॥ १२.३७२.१५ ॥
Ao aproximar-se, Vivasvat deu-lhe ambas as mãos; e o suplicante, que o honrara em retribuição, deu-lhe também a mão direita.
12.372.16
ततो भित्त्वैव गगन प्रविष्टो रश्मिमण्डलम् ।
एकीभूतं च तत्तेजः क्षणेनादित्यतां गतम् ॥ १२.३७२.१६ ॥
Então, rasgando o próprio céu, entrou no orbe dos raios; e aquele resplendor, tornando-se um num instante, alcançou o estado de sol.
12.372.17
तत्र नः संशयो जातस्तयोस्तेजः समागमे ।
अनयोः को भवेत्सूर्यो रथस्थो योऽयमागतः ॥ १२.३७२.१७ ॥
Ali, na união de seus resplendores, surgiu em nós a dúvida: qual destes dois é o sol? Quem é este que chegou de pé no carro?
12.372.18
ते वयं जातसंदेहाः पर्यपृच्छामहे रविम् ।
क एष दिवमाक्रम्य गतः सूर्य इवापरः ॥ १२.३७२.१८ ॥
Cheios de dúvida, perguntamos ao sol: quem é este que subiu ao céu e partiu como outro sol?