Mahābhārata · Adhyāya 12.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.38.1
ततस्तत्र तु राजानं तिष्ठन्ते भ्रातृभिः सह ।
उवाच देवकीपुत्रः सर्वदर्शी जनार्दनः ॥ १२.३८.१ ॥
Entonces, allí, Janārdana, el hijo de Devakī, el que todo lo ve, habló al rey que estaba de pie con sus hermanos.
12.38.2
ब्राह्मणास्तात लोकेऽस्मिन्नर्चनीयाः सदा मम ।
एते भूमिचरा देवा वाग्विषाः सुप्रसादकाः ॥ १२.३८.२ ॥
Querido, en este mundo los brahmanes siempre deben ser honrados por mí. Son dioses que se mueven sobre la tierra; su veneno es la palabra; se complacen con facilidad.
12.38.3
पुरा कृतयुगे राजंश्चार्वाको नाम राक्षसः ।
तपस्तेपे महाबाहो बदर्यां बहुवार्षिकम् ॥ १२.३८.३ ॥
Hace mucho, en la edad Kṛta, oh rey, hubo un rākṣasa llamado Cārvāka. Oh de brazos poderosos, practicó austeridades en Badarī durante muchos años.
12.38.4
वरेण च्छन्द्यमानश्च ब्रह्मणा च पुनः पुनः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो वरयामास भारत ॥ १२.३८.४ ॥
Cuando Brahmā le instaba una y otra vez a elegir un don, oh Bhārata, pidió la ausencia de temor ante todos los seres.
12.38.5
द्विजावमानादन्यत्र प्रादाद्वरमनुत्तमम् ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददौ तस्मै जगत्पतिः ॥ १२.३८.५ ॥
Salvo por el insulto a los brahmanes, se le concedió el don supremo; el señor del mundo le dio la ausencia de temor ante todos los seres.
12.38.6
स तु लब्धवरः पापो देवानमितविक्रमः ।
राक्षसस्तापयामास तीव्रकर्मा महाबलः ॥ १२.३८.६ ॥
Habiendo obtenido el don, aquel perverso rākṣasa de valor inconmensurable, poderoso y de acciones feroces, comenzó a atormentar a los dioses.
12.38.7
ततो देवाः समेताश्च ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
वधाय रक्षसस्तस्य बलविप्रकृतास्तदा ॥ १२.३८.७ ॥
Entonces los dioses, reunidos, dijeron esto a Brahmā, para dar muerte a aquel rākṣasa, pues habían sido agraviados por su fuerza.
12.38.8
तानुवाच ततो देवो विहितं तत्र वै मया ।
यथाऽस्य भविता मृत्युरचिरणेति भारत ॥ १२.३८.८ ॥
Entonces aquel dios les dijo: «Ya he dispuesto cómo le llegará pronto la muerte, oh Bhārata.»
12.38.9
राजा दुर्योधनो नाम सखाऽस्य भविता नृषु ।
तस्य स्नेहावबद्धोऽसौ ब्राह्मणानवमंस्यते ॥ १२.३८.९ ॥
«Entre los hombres, un rey llamado Duryodhana será su amigo; atado por el afecto hacia él, despreciará a los brāhmaṇas.»
12.38.10
तत्रैनं रुषिता विप्रा विप्रकारप्रधर्षिताः ।
धक्ष्यन्ति वाग्बलाः पापं ततो नाशं गमिष्यति ॥ १२.३८.१० ॥
«Allí, los brāhmaṇas, enojados y ofendidos por el agravio, lo consumirán con el poder de sus palabras; entonces el pecador caerá en la ruina.»
12.38.11
स एष निहतः शेते ब्रह्मदण्डेन राक्षसः ।
चार्वाको नृपतिश्रेष्ठ मा शुचो भरतर्षभ ॥ १२.३८.११ ॥
«Este rākṣasa Cārvāka yace muerto por el bastón brahmánico. No te aflijas, oh mejor de los reyes, oh toro de los Bharatas.»
12.38.12
हतास्ते क्षत्रधर्मेण ज्ञातयस्तव पार्थिव ।
स्वर्गताश्च महात्मानो वीराः क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ १२.३८.१२ ॥
«Tus parientes, oh rey, han sido muertos por el deber del guerrero; esos héroes de gran alma, toros entre los kṣatriyas, han ido al cielo.»
12.38.13
स त्वमातिष्ठ कार्याणि मा ते भूद्वुद्धिरन्यथा ।
शत्रूञ्जहि प्रजा रक्ष द्विजांश्च परिपूजय ॥ १२.३८.१३ ॥
Asume tus deberes, y que tu mente no se desvíe. Derriba a tus enemigos, protege a tus súbditos y honra plenamente a los dvijas.