ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.38

12.38.1

ततस्तत्र तु राजानं तिष्ठन्ते भ्रातृभिः सह ।
उवाच देवकीपुत्रः सर्वदर्शी जनार्दनः ॥ १२.३८.१ ॥

ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಜನಿಗೆ ದೇವಕಿಯ ಪುತ್ರನೂ ಸರ್ವದರ್ಶಿಯೂ ಆದ ಜನಾರ್ದನನು ಹೇಳಿದನು.

ब्राह्मणास्तात लोकेऽस्मिन्नर्चनीयाः सदा मम ।
एते भूमिचरा देवा वाग्विषाः सुप्रसादकाः ॥ १२.३८.२ ॥

ಎಲೈ ಮಗನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ನನಗೆ ಪೂಜನೀಯರು. ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು; ವಾಕ್ಕೇ ಅವರ ವಿಷ; ಅವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

पुरा कृतयुगे राजंश्चार्वाको नाम राक्षसः ।
तपस्तेपे महाबाहो बदर्यां बहुवार्षिकम् ॥ १२.३८.३ ॥

ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಚಾರ್ವಾಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಕ್ಷಸನಿದ್ದನು. ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅವನು ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ಬಹು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

वरेण च्छन्द्यमानश्च ब्रह्मणा च पुनः पुनः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो वरयामास भारत ॥ १२.३८.४ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನು ಪದೇ ಪದೇ ವರ ಕೇಳಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ, ಓ ಭರತನೇ, ಅವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದ ಅಭಯವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಬೇಡಿದನು.

द्विजावमानादन्यत्र प्रादाद्वरमनुत्तमम् ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददौ तस्मै जगत्पतिः ॥ १२.३८.५ ॥

ದ್ವಿಜರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ವರವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಜಗತ್ಪತಿಯು ಅವನಿಗೆ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದ ಅಭಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು.

स तु लब्धवरः पापो देवानमितविक्रमः ।
राक्षसस्तापयामास तीव्रकर्मा महाबलः ॥ १२.३८.६ ॥

ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಪಾಪಿ, ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಕ್ಷಸನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಭೀಕರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ततो देवाः समेताश्च ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
वधाय रक्षसस्तस्य बलविप्रकृतास्तदा ॥ १२.३८.७ ॥

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಲದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಕಾರಣ, ಅವನನ್ನು ವಧಿಸಬೇಕೆಂದು.

तानुवाच ततो देवो विहितं तत्र वै मया ।
यथाऽस्य भविता मृत्युरचिरणेति भारत ॥ १२.३८.८ ॥

ಆಗ ಆ ದೇವನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ‘ಓ ಭಾರತ, ಅವನಿಗೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೇಗೆ ಬರುವುದೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.’

राजा दुर्योधनो नाम सखाऽस्य भविता नृषु ।
तस्य स्नेहावबद्धोऽसौ ब्राह्मणानवमंस्यते ॥ १२.३८.९ ॥

‘ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗುವನು; ಅವನ ಸ್ನೇಹಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವನು.’

तत्रैनं रुषिता विप्रा विप्रकारप्रधर्षिताः ।
धक्ष्यन्ति वाग्बलाः पापं ततो नाशं गमिष्यति ॥ १२.३८.१० ॥

‘ಅಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಿತರಾದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಾಕ್‌ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಸುಡುವರು; ಆಗ ಅವನು ನಾಶವಾಗುವನು.’

स एष निहतः शेते ब्रह्मदण्डेन राक्षसः ।
चार्वाको नृपतिश्रेष्ठ मा शुचो भरतर्षभ ॥ १२.३८.११ ॥

‘ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಚಾರ್ವಾಕನು ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ. ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಓ ಭರತರ್ಷಭನೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ.’

हतास्ते क्षत्रधर्मेण ज्ञातयस्तव पार्थिव ।
स्वर्गताश्च महात्मानो वीराः क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ १२.३८.१२ ॥

‘ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ವೀರರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.’

स त्वमातिष्ठ कार्याणि मा ते भूद्वुद्धिरन्यथा ।
शत्रूञ्जहि प्रजा रक्ष द्विजांश्च परिपूजय ॥ १२.३८.१३ ॥

ನೀನು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಬೇರೆಡೆ ಹೋಗದಿರಲಿ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ದ್ವಿಜರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸು.