Mahābhārata · Adhyāya 12.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.38.1
ततस्तत्र तु राजानं तिष्ठन्ते भ्रातृभिः सह ।
उवाच देवकीपुत्रः सर्वदर्शी जनार्दनः ॥ १२.३८.१ ॥
Da sprach dort Janārdana, der Sohn der Devakī, der Allsehende, zu dem König, der mit seinen Brüdern dastand.
12.38.2
ब्राह्मणास्तात लोकेऽस्मिन्नर्चनीयाः सदा मम ।
एते भूमिचरा देवा वाग्विषाः सुप्रसादकाः ॥ १२.३८.२ ॥
Lieber, in dieser Welt sind die Brahmanen stets von mir zu ehren. Sie sind Götter, die auf der Erde wandeln; ihr Gift ist das Wort; leicht sind sie zu besänftigen.
12.38.3
पुरा कृतयुगे राजंश्चार्वाको नाम राक्षसः ।
तपस्तेपे महाबाहो बदर्यां बहुवार्षिकम् ॥ १२.३८.३ ॥
Vor langer Zeit, im Zeitalter Kṛta, o König, lebte ein Rākṣasa namens Cārvāka. O Starkarmiger, er übte Askese in Badarī viele Jahre lang.
12.38.4
वरेण च्छन्द्यमानश्च ब्रह्मणा च पुनः पुनः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो वरयामास भारत ॥ १२.३८.४ ॥
Als Brahmā ihn immer wieder aufforderte, eine Gabe zu wählen, o Bhārata, erbat er Furchtlosigkeit vor allen Wesen.
12.38.5
द्विजावमानादन्यत्र प्रादाद्वरमनुत्तमम् ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददौ तस्मै जगत्पतिः ॥ १२.३८.५ ॥
Außer bei der Beleidigung von Brahmanen wurde ihm die höchste Gabe gewährt; der Herr der Welt gab ihm Furchtlosigkeit vor allen Wesen.
12.38.6
स तु लब्धवरः पापो देवानमितविक्रमः ।
राक्षसस्तापयामास तीव्रकर्मा महाबलः ॥ १२.३८.६ ॥
Nachdem dieser Frevler die Gabe erlangt hatte, begann der Rākṣasa von unermesslicher Tapferkeit, mächtig und von grimmigen Taten, die Götter zu quälen.
12.38.7
ततो देवाः समेताश्च ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
वधाय रक्षसस्तस्य बलविप्रकृतास्तदा ॥ १२.३८.७ ॥
Da sprachen die versammelten Götter zu Brahmā, zur Tötung jenes Rākṣasa, denn sie waren durch seine Gewalt geschädigt worden.
12.38.8
तानुवाच ततो देवो विहितं तत्र वै मया ।
यथाऽस्य भविता मृत्युरचिरणेति भारत ॥ १२.३८.८ ॥
Da sprach jener Gott zu ihnen: »Ich habe bereits angeordnet, wie sein Tod bald kommen wird, o Bhārata.«
12.38.9
राजा दुर्योधनो नाम सखाऽस्य भविता नृषु ।
तस्य स्नेहावबद्धोऽसौ ब्राह्मणानवमंस्यते ॥ १२.३८.९ ॥
»Unter den Menschen wird ein König namens Duryodhana sein Freund sein; an ihn durch Zuneigung gebunden, wird er die Brahmanen verachten.«
12.38.10
तत्रैनं रुषिता विप्रा विप्रकारप्रधर्षिताः ।
धक्ष्यन्ति वाग्बलाः पापं ततो नाशं गमिष्यति ॥ १२.३८.१० ॥
»Dort werden die Brahmanen, erzürnt und durch die Beleidigung gekränkt, ihn mit der Kraft ihrer Worte verbrennen; dann wird der Sünder zugrunde gehen.«
12.38.11
स एष निहतः शेते ब्रह्मदण्डेन राक्षसः ।
चार्वाको नृपतिश्रेष्ठ मा शुचो भरतर्षभ ॥ १२.३८.११ ॥
»Dieser Rākṣasa Cārvāka liegt erschlagen durch den brahmanischen Stab. Trauere nicht, o Bester der Könige, o Stier der Bharatas.«
12.38.12
हतास्ते क्षत्रधर्मेण ज्ञातयस्तव पार्थिव ।
स्वर्गताश्च महात्मानो वीराः क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ १२.३८.१२ ॥
»Deine Verwandten, o König, wurden durch die Pflicht des Kriegers erschlagen; jene großherzigen Helden, Stiere unter den Kṣatriyas, sind in den Himmel gegangen.«
12.38.13
स त्वमातिष्ठ कार्याणि मा ते भूद्वुद्धिरन्यथा ।
शत्रूञ्जहि प्रजा रक्ष द्विजांश्च परिपूजय ॥ १२.३८.१३ ॥
Übernimm deine Pflichten, und dein Sinn möge sich nicht anders wenden. Schlage deine Feinde nieder, schütze deine Untertanen und ehre die Zweimalgeborenen vollauf.