మహాభారతం · అధ్యాయం 12.38

12.38.1

ततस्तत्र तु राजानं तिष्ठन्ते भ्रातृभिः सह ।
उवाच देवकीपुत्रः सर्वदर्शी जनार्दनः ॥ १२.३८.१ ॥

అప్పుడు అక్కడ సోదరులతో కలిసి నిలిచిన రాజుతో దేవకీ పుత్రుడు, సర్వదర్శి అయిన జనార్దనుడు ఇలా అన్నాడు.

ब्राह्मणास्तात लोकेऽस्मिन्नर्चनीयाः सदा मम ।
एते भूमिचरा देवा वाग्विषाः सुप्रसादकाः ॥ १२.३८.२ ॥

ప్రియుడా, ఈ లోకంలో బ్రాహ్మణులు ఎల్లప్పుడూ నాకు పూజనీయులు. వారు భూమిపై సంచరించే దేవతలు; వాక్కే వారి విషం; వారు సులభంగా ప్రసన్నులవుతారు.

पुरा कृतयुगे राजंश्चार्वाको नाम राक्षसः ।
तपस्तेपे महाबाहो बदर्यां बहुवार्षिकम् ॥ १२.३८.३ ॥

పూర్వం కృతయుగంలో, ఓ రాజా, చార్వాకుడనే పేరుగల ఒక రాక్షసుడుండేవాడు. ఓ మహాబాహూ, అతడు బదరిలో ఎన్నో సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాడు.

वरेण च्छन्द्यमानश्च ब्रह्मणा च पुनः पुनः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो वरयामास भारत ॥ १२.३८.४ ॥

బ్రహ్మ మళ్ళీ మళ్ళీ వరం కోరమని అడగగా, ఓ భరతవంశీయుడా, అతడు సర్వప్రాణులనుండి అభయాన్ని వరంగా కోరుకున్నాడు.

द्विजावमानादन्यत्र प्रादाद्वरमनुत्तमम् ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददौ तस्मै जगत्पतिः ॥ १२.३८.५ ॥

ద్విజులను అవమానించడం తప్ప మరేదానికైనా అతనికి ఉత్తమ వరం ఇవ్వబడింది. జగత్పతి అతనికి సర్వప్రాణులనుండి అభయాన్ని ప్రసాదించాడు.

स तु लब्धवरः पापो देवानमितविक्रमः ।
राक्षसस्तापयामास तीव्रकर्मा महाबलः ॥ १२.३८.६ ॥

వరం పొందిన ఆ పాపాత్ముడు, అపరిమిత పరాక్రమం గల రాక్షసుడు, దేవతలను బాధించడం మొదలుపెట్టాడు. భయంకర కర్మలు చేసిన ఆ మహాబలుడు అలా చేశాడు.

ततो देवाः समेताश्च ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
वधाय रक्षसस्तस्य बलविप्रकृतास्तदा ॥ १२.३८.७ ॥

అప్పుడు దేవతలు సమావేశమై బ్రహ్మతో ఇలా అన్నారు: ఆ రాక్షసుని బలంతో వారు పీడింపబడినందున అతన్ని వధించాలని.

तानुवाच ततो देवो विहितं तत्र वै मया ।
यथाऽस्य भविता मृत्युरचिरणेति भारत ॥ १२.३८.८ ॥

అప్పుడు ఆ దేవుడు వారితో ఇలా అన్నాడు: ‘ఓ భారతా, అతనికి త్వరలో మరణం ఎలా కలుగుతుందో నేను ఇప్పటికే నిర్ణయించాను.’

राजा दुर्योधनो नाम सखाऽस्य भविता नृषु ।
तस्य स्नेहावबद्धोऽसौ ब्राह्मणानवमंस्यते ॥ १२.३८.९ ॥

‘మనుషులలో దుర్యోధనుడు అనే రాజు అతనికి స్నేహితుడవుతాడు; అతని స్నేహబంధంతో కట్టుబడి అతడు బ్రాహ్మణులను అవమానిస్తాడు.’

तत्रैनं रुषिता विप्रा विप्रकारप्रधर्षिताः ।
धक्ष्यन्ति वाग्बलाः पापं ततो नाशं गमिष्यति ॥ १२.३८.१० ॥

‘అక్కడ బ్రాహ్మణులు, అవమానంతో ఆగ్రహించి, వాక్కు బలంతో ఆ పాపాత్ముని దహిస్తారు; అప్పుడు అతడు నాశనమవుతాడు.’

स एष निहतः शेते ब्रह्मदण्डेन राक्षसः ।
चार्वाको नृपतिश्रेष्ठ मा शुचो भरतर्षभ ॥ १२.३८.११ ॥

‘ఆ రాక్షసుడు చార్వాకుడు బ్రహ్మదండంతో హతుడై పడి ఉన్నాడు. ఓ రాజశ్రేష్ఠా, ఓ భరతర్షభా, శోకించకు.’

हतास्ते क्षत्रधर्मेण ज्ञातयस्तव पार्थिव ।
स्वर्गताश्च महात्मानो वीराः क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ १२.३८.१२ ॥

‘ఓ పార్థివా, నీ బంధువులు క్షత్రియధర్మంతో హతులయ్యారు; ఆ మహాత్ములైన వీరులు, క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠులు, స్వర్గం చేరారు.’

स त्वमातिष्ठ कार्याणि मा ते भूद्वुद्धिरन्यथा ।
शत्रूञ्जहि प्रजा रक्ष द्विजांश्च परिपूजय ॥ १२.३८.१३ ॥

నీవు నీ కర్తవ్యాలను స్వీకరించు; నీ బుద్ధి మరోవైపు మళ్లకూడదు. శత్రువులను సంహరించు, ప్రజలను రక్షించు, ద్విజులను బాగుగా గౌరవించు.