مهابهاراتا · أدهيايا 12.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.39.1
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने ॥ १२.३९.१ ॥
ثم جلس الملك ابن كونتي، متحررًا من الغضب والحمى، فرحًا، متجهًا نحو الشرق، على المقعد الذهبي الأسمى.
12.39.2
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ ॥ १२.३९.२ ॥
وقبالته، على المقاعد الذهبية المتلألئة البهية، جلس ساتياكي وفاسوديفا، الاثنان قاهرا الأعداء.
12.39.3
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः ॥ १२.३९.३ ॥
وجعلا الملك في الوسط، فجلس بهيماسينا وأرجونا، الروحان العظيمان، على مقعدين من جواهر ناعمة.
12.39.4
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च ॥ १२.३९.४ ॥
وعلى مقاعد-أسرّة بيضاء من العاج، مزينة بذهب جامبوناذا، جلست بريثا أيضًا مع ساهاديفا ونكولا.
12.39.5
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३९.५ ॥
جلس سودارما وفيدورا وداومْيا والكوراوي دهريتاراشترا، كلٌّ على حِدة، على مقاعد تتوهج كالنار.
12.39.6
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन् ॥ १२.३९.६ ॥
وجلس يويوتسو وسنجايا والمشهورة غاندهاري أيضًا؛ وحيثما جلس الملك دهريتاراشترا، جلس الجميع هناك.
12.39.7
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन् ॥ १२.३९.७ ॥
جلس هناك صاحب النفس الصالحة، فلمس الأزهار البيضاء وعلامات السواستيكا والحبوب غير المكسورة والأرض والذهب والفضة والجواهر.
12.39.8
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम् ॥ १२.३९.८ ॥
ثم رأى جميع الرعايا، والكاهن الخاص في المقدمة، الملك دharmarāja الذي أحضر أشياء كثيرة مباركة.
12.39.9
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम् ॥ १२.३९.९ ॥
الأرض والذهب والجواهر المتنوعة، وأواني التتويج المملوءة بجميع اللوازم.
12.39.10
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः ॥ १२.३९.१० ॥
كانت هناك جرار ممتلئة من الذهب وخشب التين والفضة والطين، مع الأزهار والحبوب المحمصة والعشب المقدس ومنتجات الألبان.
12.39.11
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः ॥ १२.३९.११ ॥
حطب من شجر الشمي والبيبالا والبالاشا، والعسل والسمن المصفى، ومغرفة من خشب التين، وصدفة مزينة بالذهب.
12.39.12
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च ॥ १२.३९.१२ ॥
بإذن داشارها (كريشنا)، رسم الكاهن الخاص دهومييا هناك المذبح المائل نحو الشرق والشمال بعلامة.
12.39.13
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि ॥ १२.३९.१३ ॥
على مقعد أبيض سرفاتوبهادرا مغطى بجلد نمر، ثابتةٍ قوائمُه، لامعٍ كنار القربان.
12.39.14
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १२.३९.१४ ॥
بعد أن أجلس العظيم النفس يودهيشثيرا وكريشنا ابنة دروبادا، قدّم الحكيم الآهوتيات إلى النار، متقدّمًا بالطقس والتراتيل.
12.39.15
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १२.३९.१५ ॥
ثم نهض الداشارها (كريشنا)، فأخذ صدفة مملوءة بالماء ومسح يوديشثيرا ابن كونتي ملكًا على الأرض؛ وفعل الملك الحكيم دهريتاراشترا وجميع الرعية مثله.
12.39.16
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत् ॥ १२.३९.१६ ॥
ثم بإذن كريشنا، مُسح البانداوي مع إخوته بصدفة بانشاجانيا، وصار ملكًا ذا وجه كالأمرت.
12.39.17
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन् ॥ १२.३९.१७ ॥
ثم أمروا بقرع الطبول: بانافا وأناكا ودوندوبهي.
12.39.18
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १२.३९.१८ ॥
وقبل ملك الدارما كل ذلك وفق الدارما، وأكرم جميعهم على الوجه المشروع بعطايا وفيرة.
12.39.19
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान् ॥ १२.३९.१९ ॥
ثم، بألف نيشكا، أمر البراهمة المتبحّرين في دراسة الفيدا، المتّصفين بالثبات وحسن السلوك، بأن يتلوا عبارات الخير والسلامة.
12.39.20
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ॥ १२.३९.२० ॥
أيها الملك، بارك البراهمة المسرورون بالسلامة والنصر، وكانوا يصيحون كالبجع، فمدحوا يُدْهِشْتِيرَا.
12.39.21
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते ॥ १२.३९.२१ ॥
يا يُدْهِشْتِيرَا ذا الذراعين القويتين، يا ابن بانْدُو! بحسن الحظ تنتصر؛ وبحسن الحظ، أيها الساطع العظيم، نلتَ دهرمتك بالبسالة.
12.39.22
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३९.२२ ॥
بحسن الحظ، حامل قوس الغانديفا (أرجونا) والبانداوي بهيماسينا؛ وأنت أيضًا بخير أيها الملك، وكذلك ابنا مادري البانداويان.
12.39.23
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत ॥ १२.३९.२३ ॥
وقد نجوتَ من تلك المعركة التي هلك فيها الأبطال، وانتصرتَ على أعدائك؛ فأسرِعْ أيها البهاراتي إلى إتمام كل الواجبات التالية.
12.39.24
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत ॥ १२.३९.२४ ॥
ثم نال يُدْهِشْتِيرَا، ملكُ الدهرما، وقد أكرمه الأخيار بالسرور، أيها البهاراتي، المملكةَ العظيمةَ مع أصدقائه ومحبيه.