മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.39.1
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने ॥ १२.३९.१ ॥
അപ്പോൾ കുന്തിയുടെ പുത്രനായ രാജാവ്, കോപവും ക്ലേശവും നീങ്ങിയവനായി, സന്തോഷത്തോടെ കിഴക്കോട്ട് മുഖമാക്കി സ്വർണ്ണത്തിലുള്ള ഉത്തമാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
12.39.2
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ ॥ १२.३९.२ ॥
അദ്ദേഹത്തിന് അഭിമുഖമായി, ജ്വലിക്കുന്ന മനോഹരമായ സ്വർണ്ണപീഠങ്ങളിൽ ശത്രുനിബർഹണരായ സാത്യകിയും വാസുദേവനും ഇരുന്നു.
12.39.3
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः ॥ १२.३९.३ ॥
രാജാവിനെ നടുവിലാക്കി, ഭീമസേനനും അർജ്ജുനനും, ആ മഹാത്മാക്കൾ, മിനുസമുള്ള മണിപീഠങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
12.39.4
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च ॥ १२.३९.४ ॥
ദന്തനിർമ്മിതവും വെണ്മയുള്ളതും ജാംബൂനദസ്വർണ്ണത്താൽ അലങ്കരിച്ചതുമായ ശയ്യാസനങ്ങളിൽ പൃഥയും സഹദേവനോടും നകുലനോടുമൊപ്പം ഇരുന്നു.
12.39.5
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३९.५ ॥
സുധർമ്മാവും വിദുരനും ധൗമ്യനും കൗരവനായ ധൃതരാഷ്ട്രനും അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ആസനങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരായി ഇരുന്നു.
12.39.6
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन् ॥ १२.३९.६ ॥
യുയുത്സുവും സഞ്ജയനും യശസ്വിനിയായ ഗാന്ധാരിയും, രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇരുന്നിടത്തുതന്നെ എല്ലാവരും ഇരുന്നു.
12.39.7
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन् ॥ १२.३९.७ ॥
അവിടെ ഇരുന്ന ധർമ്മാത്മാവ് വെളുത്ത പുഷ്പങ്ങളും സ്വസ്തിക ചിഹ്നങ്ങളും അക്ഷതധാന്യങ്ങളും ഭൂമിയും സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും രത്നങ്ങളും സ്പർശിച്ചു.
12.39.8
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम् ॥ १२.३९.८ ॥
പിന്നീട് എല്ലാ പ്രജകളും പുരോഹിതനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, പല മംഗളവസ്തുക്കളുമായി വന്ന ധർമ്മരാജനെ കണ്ടു.
12.39.9
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम् ॥ १२.३९.९ ॥
ഭൂമിയും സ്വർണ്ണവും വിവിധ രത്നങ്ങളും അഭിഷേകത്തിനുള്ള സകല സാമഗ്രികളും നിറഞ്ഞ പാത്രവും.
12.39.10
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः ॥ १२.३९.१० ॥
അവിടെ സ്വർണ്ണ, അത്തി മര, വെള്ളി, മൺ കുംഭങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു; പുഷ്പങ്ങൾ, ലാജ, ദർഭ, പാലുൽപ്പന്നങ്ങൾ.
12.39.11
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः ॥ १२.३९.११ ॥
ശമീ, അരയാൽ, പലാശ സമിധകൾ, തേനും നെയ്യും, അത്തി മര സ്രുവം, സ്വർണ്ണാലങ്കൃത ശംഖം.
12.39.12
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च ॥ १२.३९.१२ ॥
ദാശാർഹന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) അനുമതിയോടെ, അവിടെ പുരോഹിതൻ ധൗമ്യൻ കിഴക്ക്-വടക്ക് ചരിഞ്ഞ വേദി അടയാളത്താൽ വരച്ചു.
12.39.13
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि ॥ १२.३९.१३ ॥
പുലിത്തോൽ വിരിച്ച വെളുത്ത സർവതോഭദ്ര ആസനത്തിൽ, ഉറച്ച പാദങ്ങളോടെ, അഗ്നിക്ക് തുല്യം തിളങ്ങുന്ന അതിൽ.
12.39.14
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १२.३९.१४ ॥
മഹാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരനെയും ദ്രുപദപുത്രി കൃഷ്ണയെയും ഇരുത്തി, ബുദ്ധിമാനായവൻ വിധിമന്ത്രങ്ങളോടെ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്തു.
12.39.15
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १२.३९.१५ ॥
പിന്നെ ദാശാർഹൻ (കൃഷ്ണൻ) എഴുന്നേറ്റ്, ജലം നിറച്ച ശംഖെടുത്ത്, കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ ഭൂമിയുടെ പതിയായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. രാജർഷി ധൃതരാഷ്ട്രനും എല്ലാ പ്രജകളും അതുപോലെ ചെയ്തു.
12.39.16
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत् ॥ १२.३९.१६ ॥
പിന്നെ കൃഷ്ണന്റെ അനുമതിയോടെ, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പാണ്ഡവൻ പാഞ്ചജന്യ ശംഖത്താൽ അഭിഷിക്തനായി, അമൃതമുഖനായ രാജാവായി.
12.39.17
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन् ॥ १२.३९.१७ ॥
പിന്നെ അവർ പണവം, ആനകം, ദുന്ദുഭി എന്നീ ചെണ്ടകളും ഭേരികളും മുഴക്കിച്ചു.
12.39.18
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १२.३९.१८ ॥
ധർമരാജനും അതെല്ലാം ധർമത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു; വിധിപ്രകാരം അവരെയെല്ലാം ധാരാളം ദക്ഷിണ നൽകി ആദരിച്ചു.
12.39.19
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान् ॥ १२.३९.१९ ॥
അനന്തരം ആയിരം നിഷ്കങ്ങൾ നൽകി, വേദാധ്യയനത്തിൽ നിപുണരും ധൈര്യവും ശീലവും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണരെക്കൊണ്ട് സ്വസ്തിവാചനം ചെയ്യിച്ചു.
12.39.20
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ॥ १२.३९.२० ॥
രാജാവേ, സന്തുഷ്ടരായ ആ ബ്രാഹ്മണർ സ്വസ്തിയും ജയവും പറഞ്ഞ്, ഹംസങ്ങളെപ്പോലെ ഒച്ചവെച്ചുകൊണ്ട് യുധിഷ്ഠിരനെ പ്രശംസിച്ചു.
12.39.21
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते ॥ १२.३९.२१ ॥
മഹാബാഹുവായ യുധിഷ്ഠിരാ, പാണ്ഡവാ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ ജയിക്കുന്നു; ഭാഗ്യവശാൽ, മഹാതേജസ്വിയേ, നിന്റെ പരാക്രമത്താൽ നിന്റെ സ്വധർമ്മം നീ നേടിയിരിക്കുന്നു.
12.39.22
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३९.२२ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ ഗാണ്ഡീവധനുസ്സുള്ള അർജ്ജുനനും പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനനും; രാജാവേ, നീയും ക്ഷേമമായിരിക്കുന്നു; മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പാണ്ഡവപുത്രന്മാരും.
12.39.23
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत ॥ १२.३९.२३ ॥
വീരന്മാരുടെ നാശമുണ്ടായ ആ യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് മുക്തനായി, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഹേ ഭാരതാ, വേഗം ശേഷിച്ച കർമ്മങ്ങളെല്ലാം ചെയ്യുക.
12.39.24
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत ॥ १२.३९.२४ ॥
അനന്തരം സജ്ജനങ്ങളാൽ സന്തോഷത്തോടെ ആദരിക്കപ്പെട്ട ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ, ഹേ ഭാരതാ, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം മഹാരാജ്യം നേടി.