మహాభారతం · అధ్యాయం 12.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.39.1
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने ॥ १२.३९.१ ॥
అప్పుడు కుంతీ కుమారుడైన రాజు, కోపం మరియు బాధ తొలగినవాడై, సంతోషంతో తూర్పు ముఖంగా బంగారు ఉన్నత ఆసనంపై కూర్చున్నాడు.
12.39.2
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ ॥ १२.३९.२ ॥
ఆయనకు ఎదురుగా, ప్రకాశించే శుభకరమైన బంగారు పీఠాలపై సాత్యకి మరియు వాసుదేవుడు, శత్రువులను అణచే ఇద్దరూ కూర్చున్నారు.
12.39.3
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः ॥ १२.३९.३ ॥
రాజును మధ్యలో ఉంచి, భీమసేనుడు మరియు అర్జునుడు, ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు, నునుపైన మణిపీఠాలపై కూర్చున్నారు.
12.39.4
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च ॥ १२.३९.४ ॥
దంతనిర్మితమైన, తెల్లని, జాంబూనద బంగారంతో అలంకరించిన శయ్యాసనాలపై పృథ కూడా సహదేవుడు మరియు నకులునితో కలిసి ఉన్నది.
12.39.5
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३९.५ ॥
సుధర్మ, విదురుడు, ధౌమ్యుడు, కౌరవుడు ధృతరాష్ట్రుడు అగ్నిలా ప్రకాశించే ఆసనాలపై ఒక్కొక్కరు వేర్వేరుగా కూర్చున్నారు.
12.39.6
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन् ॥ १२.३९.६ ॥
యుయుత్సుడు, సంజయుడు, యశస్విని గాంధారీ కూడా, రాజైన ధృతరాష్ట్రుడు ఎక్కడ కూర్చున్నాడో అక్కడే అందరూ కూర్చున్నారు.
12.39.7
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन् ॥ १२.३९.७ ॥
అక్కడ కూర్చున్న ధర్మాత్ముడు తెల్లని పుష్పాలను, స్వస్తిక చిహ్నాలను, అక్షతలను, భూమిని, బంగారాన్ని, వెండిని, మణులను స్పృశించాడు.
12.39.8
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम् ॥ १२.३९.८ ॥
అప్పుడు ప్రజలందరూ పురోహితుడిని ముందుంచి, అనేక మంగళ వస్తువులతో ధర్మరాజును చూశారు.
12.39.9
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम् ॥ १२.३९.९ ॥
భూమి, బంగారం, వివిధ రత్నాలు, మరియు అభిషేకానికి అవసరమైన అన్ని సామగ్రితో నిండిన పాత్రలు.
12.39.10
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः ॥ १२.३९.१० ॥
అక్కడ బంగారు, మేడి చెక్క, వెండి, మట్టి కుండలు నిండి ఉన్నాయి; పుష్పాలు, లాజాలు, దర్భలు, పాల పదార్థాలు.
12.39.11
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः ॥ १२.३९.११ ॥
శమీ, రావి, పలాశ సమిధలు, తేనె, నెయ్యి, మేడి చెక్క స్రువం, బంగారంతో అలంకరించిన శంఖం.
12.39.12
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च ॥ १२.३९.१२ ॥
దాశార్హుడి (కృష్ణుడి) అనుమతితో, అక్కడ పురోహితుడు ధౌమ్యుడు తూర్పు-ఉత్తరం వైపు వాలిన వేదికను గుర్తుతో గీశాడు.
12.39.13
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि ॥ १२.३९.१३ ॥
పులితోలు పరిచిన తెల్లని సర్వతోభద్ర ఆసనంపై, దృఢమైన పాదాలతో నిలిచి, అగ్నితో సమానంగా ప్రకాశిస్తున్న దానిపై.
12.39.14
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १२.३९.१४ ॥
మహాత్ముడైన యుధిష్ఠిరుని, ద్రుపదుని కుమార్తె కృష్ణను కూర్చోబెట్టి, జ్ఞాని విధి మంత్రాలతో అగ్నిలో ఆహుతి అర్పించాడు.
12.39.15
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १२.३९.१५ ॥
అప్పుడు దాశార్హుడు (కృష్ణుడు) లేచి, నీటితో నింపిన శంఖాన్ని తీసుకుని, కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుని భూమికి అధిపతిగా అభిషేకించాడు. రాజర్షి ధృతరాష్ట్రుడు, అన్ని ప్రజలు కూడా అలాగే చేశారు.
12.39.16
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत् ॥ १२.३९.१६ ॥
అప్పుడు కృష్ణుని అనుమతితో, సోదరులతో కలిసి పాండవుడు పాంచజన్య శంఖంతో అభిషేకించబడి, అమృతమయ ముఖంతో రాజయ్యాడు.
12.39.17
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन् ॥ १२.३९.१७ ॥
అప్పుడు వారు పణవ, ఆనక, దుందుభి అనే మృదంగాలను మ్రోగించారు.
12.39.18
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १२.३९.१८ ॥
ధర్మరాజు కూడా అవన్నీ ధర్మప్రకారం స్వీకరించి, విధిప్రకారం వారందరినీ బహుదక్షిణలతో పూజించాడు.
12.39.19
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान् ॥ १२.३९.१९ ॥
అప్పుడు వేదాధ్యయనంలో నిపుణులై, ధృతి శీలాలు కలిగిన బ్రాహ్మణులచేత వెయ్యి నిష్కాలతో స్వస్తివచనం పలికించాడు.
12.39.20
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ॥ १२.३९.२० ॥
ఓ రాజా, సంతోషించిన ఆ బ్రాహ్మణులు స్వస్తి, జయము అని పలికి, హంసల వలె ధ్వనిస్తూ యుధిష్ఠిరుని ప్రశంసించారు.
12.39.21
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते ॥ १२.३९.२१ ॥
ఓ మహాబాహువైన యుధిష్ఠిరా, పాండవా, అదృష్టవశాత్తు నీవు జయించావు; అదృష్టవశాత్తు, ఓ మహాతేజస్వీ, నీ పరాక్రమంతో నీ స్వధర్మాన్ని పొందావు.
12.39.22
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३९.२२ ॥
అదృష్టవశాత్తు గాండీవ ధనుర్ధారి, పాండవుడు భీమసేనుడు కూడా; ఓ రాజా, నీవూ క్షేమంగా ఉన్నావు, మాద్రి కుమారులైన ఇద్దరు పాండవులూ కూడా.
12.39.23
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत ॥ १२.३९.२३ ॥
వీరుల నాశనం జరిగిన ఆ యుద్ధం నుండి విముక్తుడవై, శత్రువులను జయించావు; ఓ భారతా, త్వరగా తదుపరి కర్మలన్నింటినీ నిర్వర్తించు.
12.39.24
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत ॥ १२.३९.२४ ॥
అప్పుడు సజ్జనులచేత ప్రీతితో గౌరవించబడిన ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు, ఓ భారతా, తన మిత్రులతో కలిసి మహా రాజ్యాన్ని పొందాడు.