મહાભારત · અધ્યાય 12.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.39.1
ततः कुन्तीसुतो राजा गतमन्युर्गतज्वरः ।
काञ्चने प्राड्भुखो हृष्टो न्यषीदत्परमासने ॥ १२.३९.१ ॥
ત્યારે કુંતીપુત્ર રાજા, ક્રોધ અને તાપ રહિત થઈ, હર્ષપૂર્વક પૂર્વ તરફ મુખ કરીને સોનાના ઉત્તમ આસન પર બેઠા.
12.39.2
तमेवाभिमुखौ पीठे प्रदीप्ते काञ्चने शुभे ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च निषीदतुररिंदमौ ॥ १२.३९.२ ॥
તેમની સામે, ઝળહળતા સુંદર સોનાના આસનો પર સાત્યકિ અને વાસુદેવ, શત્રુઓનું દમન કરનારા બંને બેઠા.
12.39.3
मध्ये कृत्वा तु राजानं भीमसेनार्जुनावुभौ ।
निषीदतुर्महात्मानौ श्लक्ष्णयोर्मणिपीठयोः ॥ १२.३९.३ ॥
રાજાને મધ્યમાં રાખીને ભીમસેન અને અર્જુન, એ બે મહાત્માઓ, સુંવાળા મણિપીઠો પર બેઠા.
12.39.4
दान्ते शय्यासने शुभ्रे जाम्बूनदविभूषिते ।
पृथाऽपि सहदेवेन सहास्ते नकुलेन च ॥ १२.३९.४ ॥
દાંતના બનેલા, શ્વેત, જાંબુનદ સોનાથી શણગારેલા શય્યાસનો પર પૃથા પણ સહદેવ અને નકુલ સાથે બેઠી હતી.
12.39.5
सुधर्मा विदुरो धौम्यो धृतराष्ट्रश्च कौरवः ।
निषेदुर्ज्वलनाकारेष्वासनेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३९.५ ॥
સુધર્મા, વિદુર, ધૌમ્ય અને કૌરવ ધૃતરાષ્ટ્ર અગ્નિ સમાન ઝળહળતાં આસનો પર જુદા જુદા બેઠા.
12.39.6
युयुत्सुः सञ्जयश्चैव गान्धारी च यशस्विनी ।
धृतराष्ट्रो यतो राजा ततः सर्वे समाविशन् ॥ १२.३९.६ ॥
યુયુત્સુ, સંજય અને યશસ્વિની ગાંધારી પણ, રાજા ધૃતરાષ્ટ્ર જ્યાં બેઠા હતા ત્યાં સૌ બેઠા.
12.39.7
तत्रोपविष्टो धर्मात्मा श्वेताः सुमनसोऽस्पृशत् ।
स्वस्तिकानक्षतान्भूमिं सुवर्णं रजतं मणीन् ॥ १२.३९.७ ॥
ત્યાં બેઠેલા ધર્માત્માએ સફેદ પુષ્પો, સ્વસ્તિક ચિહ્નો, અક્ષત અનાજ, ભૂમિ, સોનું, ચાંદી અને મણિઓને સ્પર્શ કર્યો.
12.39.8
ततः प्रकृतयः सर्वाः पुरस्कृत्य पुरोहितम् ।
ददृशुर्धर्मराजानमादाय बहुमङ्गलम् ॥ १२.३९.८ ॥
પછી બધી પ્રજાએ પુરોહિતને આગળ રાખીને, અનેક મંગળ વસ્તુઓ લઈને આવેલા ધર્મરાજને જોયા.
12.39.9
पृथिवीं च सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च ।
आभिषेचनिकं भाण्डं सर्वसंभारसंभृतम् ॥ १२.३९.९ ॥
પૃથ્વી, સોનું, વિવિધ રત્નો અને અભિષેક માટેની બધી સામગ્રીથી ભરેલાં પાત્રો.
12.39.10
काञ्चनौदुम्बरास्तत्र राजताः पृथिवीमयाः ।
पूर्णकुम्भाः सुमनसो लाजा बर्हीषि गोरसाः ॥ १२.३९.१० ॥
ત્યાં સોનાના, ઉમરાના લાકડાના, ચાંદીના અને માટીના ભરેલા કળશ હતા; પુષ્પો, લાજા, દર્ભ અને દૂધની વસ્તુઓ.
12.39.11
शमीपिप्पलपालाशसमिधो मधुसर्पिषी ।
स्रुव औदुम्बरः शङ्खस्तथा हेमविभूषितः ॥ १२.३९.११ ॥
શમી, પીપળ અને પલાશની સમિધાઓ, મધ અને ઘી, ઉમરાના લાકડાનો સ્રુવ અને સોનાથી શણગારેલો શંખ.
12.39.12
दाशार्हेणाभ्यनुज्ञातस्तत्र धौम्यः पुरोहितः ।
प्रागुदक्प्रवणे वेदीं लक्षणेनोपलिख्य च ॥ १२.३९.१२ ॥
દાશાર્હ (કૃષ્ણ)ની અનુમતિથી ત્યાં પુરોહિત ધૌમ્યે પૂર્વ-ઉત્તર તરફ ઢળતી વેદી ચિહ્નથી રેખાંકિત કરી.
12.39.13
व्याघ्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतोभद्र आसने ।
दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विपि ॥ १२.३९.१३ ॥
વાઘચર્મ પાથરેલા શ્વેત સર્વતોભદ્ર આસન પર, દૃઢ પાયાવાળા, અગ્નિ સમાન તેજસ્વી તે આસન પર.
12.39.14
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् ।
जुहाव पावकं धीमान्विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥ १२.३९.१४ ॥
મહાત્મા યુધિષ્ઠિર અને દ્રુપદની પુત્રી કૃષ્ણાને બેસાડીને, બુદ્ધિમાન ધૌમ્યે વિધિ અને મંત્રો સાથે અગ્નિમાં આહુતિ આપી.
12.39.15
तत उत्थाय दाशार्हः शङ्खमादाय पूरितम् ।
अभ्यषिञ्चत्पतिं पृथ्व्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्।
धृतराष्ट्रश्च राजर्षिः सर्वाः प्रकृतयस्तथा ॥ १२.३९.१५ ॥
પછી દાશાર્હ (કૃષ્ણ) ઊભા થઈ, જળથી ભરેલો શંખ લઈને, કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિરનો પૃથ્વીના સ્વામી તરીકે અભિષેક કર્યો. રાજર્ષિ ધૃતરાષ્ટ્ર અને બધી પ્રજાએ પણ તેમ જ કર્યું.
12.39.16
अनुज्ञातोऽथ कृष्णेन भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
पाञ्चजन्याभिषिक्तश्च राजाऽमृतमुखोऽभवत् ॥ १२.३९.१६ ॥
પછી કૃષ્ણની અનુમતિથી, ભાઈઓ સાથે પાંડવ પાંચજન્ય શંખથી અભિષિક્ત થઈ, અમૃતમુખ રાજા બન્યો.
12.39.17
ततोऽनुवादयामासुः पणवानकदुन्दुभीन् ॥ १२.३९.१७ ॥
પછી તેમણે પણવ, આનક અને દુંદુભી વગડાવ્યાં.
12.39.18
धर्मराजोऽपि तत्सर्वं प्रतिजग्राह धर्मतः ।
पूजयामास तांश्चापि विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १२.३९.१८ ॥
ધર્મરાજે પણ એ બધું ધર્મપૂર્વક સ્વીકાર્યું, અને વિધિપ્રમાણે, પુષ્કળ દક્ષિણા આપીને તેમનો સત્કાર કર્યો.
12.39.19
ततो निष्कसहस्रेण ब्राह्मणान्स्वस्त्यवाचयन् ।
वेदाध्ययनसंपन्नान्धृतिशीलसमन्वितान् ॥ १२.३९.१९ ॥
પછી હજાર નિષ્કો વડે વેદાધ્યયનમાં નિપુણ, ધૃતિ અને શીલથી યુક્ત બ્રાહ્મણો પાસે સ્વસ્તિવાચન કરાવ્યું.
12.39.20
ते प्रीता ब्राह्मणा राजन्स्वस्त्यूचुर्जयमेव च ।
हंसा इव च नर्दन्तः प्रशशंसुर्युधिष्ठिरम् ॥ १२.३९.२० ॥
હે રાજન, પ્રસન્ન થયેલા તે બ્રાહ્મણો સ્વસ્તિ અને જયનો ઉચ્ચાર કરી, હંસોની જેમ ગાજતા યુધિષ્ઠિરની પ્રશંસા કરવા લાગ્યા.
12.39.21
युधिष्ठिर महाबाहो दिष्ट्या जयसि पाण्डव ।
दिष्ट्या स्वधर्मं प्राप्तोऽसि विक्रमेण महाद्युते ॥ १२.३९.२१ ॥
હે મહાબાહુ યુધિષ્ઠિર, હે પાંડવ, સદ્ભાગ્યે તું જીતે છે; સદ્ભાગ્યે, હે મહાદ્યુતિ, પરાક્રમથી તેં સ્વધર્મ પ્રાપ્ત કર્યો છે.
12.39.22
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ।
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १२.३९.२२ ॥
સદ્ભાગ્યે ગાંડીવધારી અર્જુન અને પાંડવ ભીમસેન; હે રાજન, તું પણ કુશળ છે, અને માદ્રીના બે પાંડવપુત્રો પણ.
12.39.23
मुक्ता वीरक्षयात्तस्मात्संग्रामाद्विजितद्विषः ।
क्षिप्रमुत्तरकार्याणि कुरु सर्वाणि भारत ॥ १२.३९.२३ ॥
વીરોના ક્ષયવાળા તે સંગ્રામથી મુક્ત થઈ, શત્રુઓને જીતી લીધા છે; હે ભારત, ઝડપથી બધાં ઉત્તરકાર્યો કર.
12.39.24
ततः प्रीत्याऽर्चितः सद्भिर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
प्रतिपेदे महद्राज्यं सुहृद्भिः सह भारत ॥ १२.३९.२४ ॥
પછી સજ્જનો વડે પ્રીતિથી સન્માનિત ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે, હે ભારત, મિત્રો સહિત મહાન રાજ્ય પ્રાપ્ત કર્યું.